Tibetan
་ཚད་མར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། གལ་ཏེ་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་གཟུང་བས་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཐུན་མོང་བར་རྟོགས་པས་རང་བཞིན་འགའ་ཞིག་གཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚད་མ་ནི་དེ་ཙམ་གྱིས་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་འགོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རང་གི་ཚེ་དེས་རང་བཞིན་འཛིན་པ་དེའི་ཚེ་རང་བཞིན་མཐའ་དག་གཟུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་གཅིག་འཛིན་པ་ན་ཆོས་མཐའ་དག་འཛིན་པར་ཐལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ཕན་ཚུན་དང་ཆོས་ཅན་ལས་ཀྱང་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་འགོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐུག་པ་མེད་པ་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི། གང་ཚེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་ཚེ་ཚད་མ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རིག་བྱེད་ལས་ཐ་དད་ན་དེའི་ཚེ་རིག་བྱེད་དང་ཆོས་ཅན་དེའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། འབྲེལ་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱོར་བ་ཡང་གཞན་དུ་འགྱུར་ལ། སྦྱོར་བ་གཉིས་པ་དང་སྦྱོར་བ་ཡང་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། ཆོས་ཀྱི་བསླད་པ་མཐའ་མེད་པར་འགྱུར། དེ་གཉིས་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མ་དང་རིག་བྱེད་གཉིས་ཀྱིའོ། །དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་ལྡན་པ་ཐ་དད་པར་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཚད་མ་ཉིད་ ཀྱང་ཐ་མི་དད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པས་ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཚད་མ་ཐ་མི་དད་པར་འདོད་པ་མི་འགལ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ངེད་ཀྱི་ཆོས་ཐ་མི་དད་པ་ཡང་འདོད་པར་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་སྔར་གྱི་ཐུན་མོང་དུ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ཚད་མར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མཐའ་ཡས་དག་འཆད་པ་ནི་སོ་ན་འདུག་གོ་ཞེ་ན། སྒྲོ་འདོགས་ཀྱིས་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ། །དཔྱད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པའི་དབང་གིས་ཐ་དད་པ་མེད་པ་སྟེ། ཐུན་མོང་བ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཚད་མ་ཡིན། ཅི་ལྟར་འཛིན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། མེ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་རི་ལ་སོགས་པ་གཞན་ལས་ཐ་དད་པར་གཟུང་བ་ཡང་ཐ་མི་དད་པར་ལྷག་པར་ཞེན་པའི་སྒྲོ་འདོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལས་སོ། །འདིས་ནི་གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་ལ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་སྣང་བ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཆ་གང་ལ་དེ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཆ་དེ་ཉིད་ལ་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དངོས་པོ་གཅིག་ཀྱང་གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་གཞན་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་འཇུག་པར་ནུས་པ་ཉིད་དུ་མ་བྱས་པ་དེ་ཡང་ཆ་འགའ་ཞིག་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་འཇུག་ཏུ་རུང་བར་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ང་ལ་ཡང་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྨི་ལམ་མ་ཡིན་པ་དག་ཐ་དད་པར་མངོན་པར་རློམ་པར་རོ། །བྲམ་ཟེ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་ཀྱང་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་སད་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཅི་སྟེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དེ། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། རྨི་ལམ་ཤེས་པ་ལས་ཤེས་པ་གཞན་ཤེས་པར་འབྲེལ་ཏོ། །ཕ་རོལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ། བདེན་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་འདོད་པ་སད་པའི་ཤེས་པ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། འདི་ལྟར་ལམ་གྱི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ཏེ། འདི་འགལ་བ་སྤྱི་མི་འཁྲུལ་བ་ཅི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་དྲིས་ནས་དེ་ལྟར་ན་ཡང་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པོ་ཞེས་སྦྱོར་བར་བྱའོ། །གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཆད་མས་ངེས་པ་ཡང་ཡིན་ལ་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། ལྷན་ཅིག་འབྲེལ་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་རོ་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ངེད་འདོད་པའོ། །དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ནི་དེ་ཉིད་ལ་ བརྗོད་དེ། གང་ཞིག་གཅིག་ལ་ཡང་མ་ངེས་པའོ། །ཁྱེད་ཀྱིས་འགལ་བ་མི་འཁྲུལ་པ་ཅན་ཉེ་བར་བཀོད་པ་དེ་ཉིད་བསྒྲུབས་ཏེ། དེས་ན་བདག་ཅག་གི་འདོད་པ་ཉིད་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཡང་འགྲེལ་པ་ཁས་བླངས་ནས་བརྗོད་པར་ཟད་ཀྱི། དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཤེས་པ་ཉིད་འགྲེལ་པ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལའོ། །དམིགས་པ་མེད་པ་ལ་ཡང་ཇི་ལྟར་འབྲེལ་པ་ཡོད་སྙམ་ན། གཉིས་ཀ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་སད་པ་དང་རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་གཉིས་ཀ་ཡང་ངོ༌། །གཞན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་སད་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་རིག་པ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་མཐོང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་ནི། གཞན་གྱིས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་རང་བཞིན་ཙམ་རིག་པར་འཐད་ཀྱི་སད་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་ཏེ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་ནས་སད་པར་སྣང་བའི་རིག་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྨི་ལམ་ལ་ཡང་ངོ༌། །དམིགས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་དང་དུས་རྣམས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡོད་པའོ། །འདི་ལ་ལན་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིའོ། །གལ་ཏེ་དོན་བྱེད་པ་མེད་ན་དེ་ཡོད་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས། ཕ་རོལ་པོ་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་གཅིག་མེད་པས་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དོན་བྱེད་པ་མེད་པས་རྟོགས་བཞིན་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཕ་རོལ་པོ་ཉིད་སངས་
Chinese
如何成为量？如果执取一切自性，则非量，然而以共同的方式了知，是执取某些自性。那么，它的量仅仅是因此吗？回答说：这并非阻碍。自己的时间执取自性时，将执取一切自性，这是它的意思。并非如此，是指执取一个法时，并非会过度推论为执取一切法，因为法与法之间以及与有法也各不相同。回答说：这并非阻碍。宣说无有穷尽性，即是“何时”。何时量等法与能知相异，则能知与有法的结合，即关系将变为其他。同样，结合也将变为其他，由于第二个结合和结合也是其他，法的过失将无有穷尽。所谓“彼二者自身”，是指量与能知二者。那时，如若不以不同的方式存在，那么量本身 也将变得无有差别，因为没有区别。如此做了之后，正如你认为量无有差别不相违一样，我们也应认为法无有差别。如果对于无有差别的方面，先前的共同执取之识也不成为量，那么阐述无边无际的随念就落空了吗？回答说：以增益。所谓“以观察”，是指以执取一种方式而无有差别，因为是了知共同性，如何是量？如何执取呢？以火等差别而成为具有差别的山等，从其他事物中执取差别，也是从对无有差别更加执著的增益的自性中产生的。这表明，即使显现给现量非共同的事物，那么在它所适用的部分，它就是量，因此，即使一个事物本身不能通过现量适用于其他差别，也因为它通过现量适用于某些部分，所以它仅仅是量。对我来说也是如此。
English
How does it become valid cognition? If all natures are apprehended, then it is not valid cognition. However, by understanding in a common way, some natures are apprehended. Is its validity only due to that? The answer is: This is not an obstruction. When one's own time apprehends nature, it will apprehend all natures, that is the meaning. It is not so, which means that when one dharma is apprehended, it is not over-inferred that all dharmas are apprehended, because dharmas are different from each other and also from the possessor of dharma. The answer is: This is not an obstruction. The statement of having no end is "when". When the dharma such as validity cognition is different from the knower, then the combination of the knower and the possessor of dharma, that is, the relationship will become other. Similarly, the combination will also become other, and because the second combination and the combination are also other, the faults of the dharma will be endless. The so-called "those two themselves" refers to the two of validity cognition and the knower. At that time, if they do not exist in different ways, then validity cognition itself will also become non-different, because there is no difference. After doing so, just as you think that the non-difference of validity cognition is not contradictory, we should also think that the non-difference of dharma is also to be accepted. If, for the aspect of non-difference, the previous common apprehension consciousness does not become valid cognition, then is the explanation of endless recollection in vain? The answer is: By superimposition. The so-called "by examination" means that there is no difference due to apprehending in one way, because it is understanding commonality, how is it valid cognition? How does it apprehend? The mountains and the like, which have become differentiated by the differences of fire and the like, apprehending the differences from other things, also arise from the nature of superimposition that is more attached to non-difference. This shows that even if a non-common object appears to direct perception, then in the part to which it applies, it is valid cognition, therefore, even if an object itself cannot be applied to other differences through direct perception, it is only valid cognition because it can be applied to some parts through direct perception. It is also like this for me.
Chinese
所谓的“是”，就是对那些不是梦境的事物，显现为各不相同而自鸣得意。其他如婆罗门等也认为，一切知识都是有对境的，因为是知识的缘故，如同能损害梦境等的清醒时的知识一样，为什么要这样成立呢？如果说只是为了成立，那么，梦境的知识与其他知识是相互关联的。所谓的“彼岸”，就是最殊胜的，想要显现为真实的清醒时的知识，因为没有对境。像这样是道的成立者，如果问：这如何是不违背共同的不错乱呢？那么，即使那样，也应当连接为已经成立了没有对境。损害的决断也是确定的，并且是没有对境，以及是任何一同关联的，因此，所谓的“因为那个，那个本身”就是我们所希望的。没有对境本身就是指那个本身，也就是对任何一个都不确定的。您所提出的不违背不错乱的，那本身就已经成立了，因此，就已经成立了我们的意愿。对于这个，也只是承认了解释而说，并没有对有对境和知识本身进行解释，所显示的就是所谓的“有对境本身”。如果想知道对于没有对境，又如何有关联呢？所谓的“两者也”，就是清醒和梦境的知识两者也。所谓的“其他”，就是外境的事物。同样地，对于清醒时的知识，也只是见到仅仅是认识自己的自性。如果梦境的显现，因为不是被他人所对境的缘故，仅仅认识自己的自性是可以的，那么对于清醒时的知识又如何呢？因为也被他人所对境的缘故，所以说是清醒时显现的知识也。所谓的“对于那个也”，就是对于梦境也。所谓的“有对境本身”，就是具有处所和时间等变为他者的自性。对于这个的回答就是所谓的“为什么”。所谓的“如果”，就是对于他人的。如果不存在作用，那它又如何存在呢？在迎接这个疑问之后，对方自己说，因为缺少一个而说。因为没有作用，所以不会变成没有正在领悟，是这个意思。对方自己清
English
The so-called "is" is to appear as distinct and self-satisfied to those things that are not dreams. Others, such as Brahmins, also believe that all knowledge has an object, because it is knowledge, just like the knowledge of being awake that harms dreams, etc. Why establish it like this? If it is said that it is only for the sake of establishing, then the knowledge of dreams is related to other knowledge. The so-called "other shore" is the most supreme, wanting to appear as the true knowledge of being awake, because there is no object. Like this, it is the establisher of the path. If asked, how is this not contradictory to the common non-confusion? Then, even so, it should be connected as having been established as having no object. The determination of harm is also certain, and it is without an object, and it is any kind of association together, therefore, the so-called "because of that, that itself" is what we desire. The absence of an object itself refers to that itself, which is uncertain for any one. What you have proposed that does not contradict non-confusion, that itself has already been established, therefore, our intention has already been established. For this, it is only admitting and speaking of the explanation, and there is no explanation of having an object and knowledge itself, what is shown is the so-called "having an object itself." If you want to know how there is a connection for not having an object, the so-called "both also," that is, both the knowledge of being awake and dreaming. The so-called "other" is the object of the external world. Similarly, for the knowledge of being awake, it is only seen as merely recognizing one's own nature. If the appearance of a dream, because it is not objectified by others, it is permissible to only recognize one's own nature, then how about the knowledge of being awake? Because it is also objectified by others, it is said to be the knowledge that appears when awake. The so-called "for that also," that is, for the dream also. The so-called "having an object itself" is having the nature of places and times, etc., that have become other. The answer to this is the so-called "why." The so-called "if" is for others. If there is no function, then how does it exist? After welcoming this question, the other party themselves said, because one is missing. Because there is no function, it will not become not being understood, that is the meaning. The other party themselves clea