Tibetan
ང་ཉེས་པ་ནི་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མི་སྣང་བ་ལ་ཡོད་དོ། །གཟུང་བ་ཐ་དད་པར་ནི་སྐྱེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དྲན་པ་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་བསྐྱེད་པར་ནི་མ་མཐོང་ངོ༌། །དེའི་ཞེས་བྱ་བ་རང་གི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་སྔོན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན། ལྕགས་སྒྲོག་གིས་བཅིངས་པའི་བདག་ཉིད་མེད་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་འཁོར་བའི་ཚུལ་དུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་བག་ཆགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཀྱང་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །དེར་ཡང་ནི་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གལ་ཏེ་དེར་ཕྱི་རོལ་ཉིད་དམིགས་པ་ཡིན་ན། དེའི་འདོད་པ་ཅན་གྱི་ འདོད་ལྡན་མ་གོམས་པས་མངོན་དུ་བྱས་པ་ཅི་སྟེ་མི་འཐོབ་སྙམ་ན། དེའི་ཚེ་དེ་ཉིད་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དུས་དེའི་ཚེ་ཡུལ་དེར་རོ། །དེ་ནི་ཡུལ་དང་དུས་གཞན་དུ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཚེ་དང་དེར་མ་ཐོབ་མོང༌། མེད་པའི་ཕྱིར་མ་ཐོབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ཡིས། གཞན་ཉིད་ཡིན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་སྟེ། དེས་ན་ཡུལ་དང་དུས་འདི་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། དེ་ནི་ཡུལ་དང་དུས་འདི་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་ལ་ཡང་སེར་པོའི་རྣམ་པ་ཉིད་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་འགའ་ཡང་རྣམ་པར་གནས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པ་གཞན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་པོའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་སེར་པོའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཡིན་པ་ལ་ཚད་མ་མེད་པ་དེས་ན་སྔོན་པོ་རྣམས་སེར་པོའི་རྣམ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལན་འདེབས་པ་ནི། ཡུལ་དང་དུས་འདི་བར་སྣང་བ་ནི། ཡུལ་དང་དུས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་སོ། །འདི་ལ་ཕ་རོལ་པོས་རྣམ་པ་ལ་ནི་ཞེས་སྨྲས་སོ། །གནོད་པ་མེད་པས་རྣམ་པ་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་ནི་ཡུལ་དང་དུས་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་ནི་ཡུལ་དང་དུས་དང་ལྡན་པ་ལ་ཡང་ངོ༌། །ཡུལ་དང་བརྟེན་པའི་དོན་དེ་གཉིས་ལས་མ་གཏོགས་པ་འགྲེལ་པ་གཞན་ནི་འགའ་ཡང་མཐོང་བ་མེད་དོ། །ཡུལ་དང་བརྟེན་པ་དེ་གཉིས་དམིགས་ན་ཤེས་པ་དམིགས་པ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། གལ་ཏེ་དེར་ནི་ཡུལ་དང་དེ་ལ་བརྟེན་པ་དག་གིས་འགྲེལ་བ་སྣང་བ་མེད་དེ་དེས་ན་དམིགས་པ་ཉིད་བཟློག་པར་དཀའོ་ཞེ་ན་འབྲེལ་པ་ནི་ཞེས་སྨྲས་སོ། །འདི་ལ་ལན་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བབ་ཅོལ་ཉིད་སྟོན་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐམས་ཅད་འ
Chinese
我的过失就在于此，即存在于不可见之中。所取境的差别不会产生。仅仅是忆念，也未曾见到能产生所取境的形象。所谓的“彼”，能产生具有自身形象的识，先前的形象识如何能使之不同呢？即使没有铁链束缚的自性，但如是之相，即是流转轮回之因，同样，也应与习气的差别相联系。在那里也有贪欲等等。如果说在那里是缘取外境，那么，具有彼贪欲的 未曾串习的贪欲者所显现的，为何不能获得呢？彼时，即是说，在彼时彼处。因为彼不在其他处所和时间。彼时和彼处未获得。认为不是因为不存在而未获得。以处所等。如何成为他者呢？所谓“如何成为他者”，即是说，无论显现为何，都应承认其本身。因此，因为了知处所和时间即是此，所以彼即是处所和时间。如果不是这样，那么在蓝色的形象中，也应显现黄色的形象即是蓝色的形象，这样一来，任何事物都不会安住于形象之中。所谓的“于其他形象”，即是说，对于显现为蓝色形象的黄色形象本身，没有 प्रमाण（藏文，梵文天城体，pramāṇa，梵文罗马拟音，量），因此回答说，蓝色不是黄色的形象。因为显现为此时此地的处所和时间，不是其他的处所和时间。对此，对方说，对于形象来说。因为没有损害，所以形象是存在的，这就是其含义。对于彼来说，是与处所和时间相关的。对于彼来说，也是与处所和时间相关的。除了处所和所依的意义之外，其他的解释都未曾见到。如果缘取处所和所依，那么识如何能成为无缘取呢？如果说，在那里，处所和所依的解释不显现，因此难以遮止缘取，那么就说了“关系”。对此的回答是“如果”。显示随意性就是“如果”。一切
English
My fault lies in that, it exists in the invisible. The difference of the apprehended object will not arise. Even with mere recollection, it has not been seen to generate the appearance of the apprehended object. The so-called "that," which generates the consciousness with its own appearance, how can the previous appearance consciousness make it different? Even without the self-nature bound by iron chains, but such an appearance, which is the cause of wandering in samsara, similarly, it should also be related to the difference of habituation. There, there are also desires and so on. If it is said that there, the external object itself is the object of focus, then, with the desire of that Why can't the manifested by the unaccustomed desire holder be obtained? At that time, it means, at that time, at that place. Because that is not in other places and times. At that time and there, it is not obtained. It is thought that it is not because it does not exist that it is not obtained. By place and so on. How can it become other? The so-called "how can it become other," means that whatever appears, it should be admitted as it is. Therefore, because it is known that the place and time are this, so that is the place and time. If it is not like this, then in the blue appearance, the yellow appearance should also appear as the blue appearance, in this way, nothing will abide in the appearance. The so-called "in other appearances," means that for the yellow appearance itself that appears as the blue appearance, there is no प्रमाण (Tibetan, Devanagari, pramāṇa, Romanized Sanskrit, measure), therefore the answer is that blue is not the yellow appearance. Because the place and time that appear as this time and place are not other places and times. To this, the other party said, for the appearance. Because there is no harm, the appearance is existent, that is its meaning. For that, it is related to place and time. For that, it is also related to place and time. Apart from the meaning of place and dependence, no other explanations have been seen. If place and dependence are focused on, then how can consciousness become unfocused? If it is said that there, the explanations of place and dependence do not appear, therefore it is difficult to prevent focusing, then "relationship" is said. The answer to this is "if." Showing randomness is "if." All
Tibetan
གྱུར་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཇི་ལྟར་ཟླ་བ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་ལོག་པར་སྣང་བ་དེ་བཞིན་དུ་བདེན་པའི་ཀ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་བསྟན་པས་སོ། །གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་བདེན་པའི་ཀ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་ལ་གནོད་བྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར་ལོག་པར་སྣང་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ བརྗོད་པ་ནི་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གནོད་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་མེད་པ་ཡང་ཅང་མེད་ན་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཤེས་པ་གཞན་བདེན་པའི་ཀ་བ་རྗེས་སུ་འཛིན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་ལོག་པར་སྣང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ན་ནི། གནོད་མེད་པར་ཡང་ལོག་པར་སྣང་བ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་ངེད་ལས་དོན་རྣམ་པར་གནས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་གནོད་བྱེད་མེད་པ་སྟེ། གནོད་པར་བྱེད་པ་མེད་པ་ཉིད་ནི་བདེན་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། གནོད་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དུ་དུས་གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདས་པ་ཉིད་ད་ལྟར་བ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་རེ་ཞིག་དང་པོ་ཉིད་སྣང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་འདས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེར་དེ་འདྲ་བའི་སྣང་བ་བསྐྱེད་པ་ལ་བག་ཆགས་ཀྱི་བྱེད་པ་རྟོགས་ཀྱི་དོན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གསོན་པོར་གར་བྱེད་པ་གཞན་དུ་སྣང་བ་ཞེས་དེ་ཤི་བ་ཡང་དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མ་ཡིན་པ་ཉིད་སྟོན་པ་ནི། མ་སྐྱེས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོ་ན་ལྷན་ཅིག་པ་གཉིས་པོ་ཉིད་བསྒོ་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཕན་ཚུན་ཞེས་གསུངས་སོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཉིད་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་མི་འཐད་དོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ། །བཟློག་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོ་བྱེད་མེད་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་འདི་བསྟན་ན་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དྲན་པའི་ཤེས་པ་ན། གཟུང་བའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་གཉིས་ནི་ཐ་མི་དད་པ་ཁོ་ནའོ། །དྲན་པ་དེ་ལ་ཡང་དོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེའི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ནི་བག་ཆགས་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། དོན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གྲུབ་པའོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་འདི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཁོ་ན་ཡིན་ཞེ་ན། འཇིག་པ་སྔ་མས་ཞེས་གསུངས་སོ། །རྟག་པ་ལ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་བསྒོ་བར་བྱ་བའི་དངོས་པོར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། བརྟེན་པའི་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ག་ལས
Chinese
之所以称为“转变的缘故”，就像见到第二个月亮等错乱显现一样，一切以真实的柱子等为对境的知识都是转变的缘故。 称为“其他”是因为显示为真实的对境的缘故。 称为“损害的知识”，如果有人说，因为对于真实的柱子等对境没有损害，所以不是错乱的显现。 对此所说的是，称为“损害的”。 如果说没有损害的知识，那也不是完全没有，然而其他的知识是随顺执持真实的柱子的。 如果一切都只是错乱的显现，那么没有损害也是仅仅错乱的显现。 即使那样，那又如何能使事物从我们这里如实安住呢？ 因此没有损害，没有损害本身就是没有真实，因为是显现为损害等等的缘故。 所谓“在其他时间”，意思是说过去显现为现在，对于此，暂时最初的显现不是，因为那是过去本身不存在的缘故。 因此，在那里生起那样的显现，要理解习气的功用，而不是通过义的作用。 活着跳舞的人显现为其他，说他死了也会变成那样，那不是。 显示不是本身，称为“未生”。 如果说那么同时的二者本身会变成被告知，回答说“互相”。 如果认为因和果的事物本身，刹那不合理，回答说“那是”。 称为“遣除而成立”，如果说在没有告知者的情况下成立，那么显示这个就相违了。 因此在记忆的知识中，没有离开所取的行相，能取的差别其他是不存在的。 然而所取和能取的两种行相是无有他异的。 在那个记忆中也没有意义。 因此，成立了它的生起者仅仅是习气，而不是意义。 又如何这是仅仅因和果呢？回答说“以前的坏灭”。 如果认为对于常法也会变成像那样被告知的事物，回答说“依赖的”。 从哪里
English
The reason for calling it "the reason for transformation" is that, just as seeing a second moon, etc., appears as a delusion, all knowledge with true pillars, etc., as its objects is due to transformation. The reason for calling it "other" is because it is shown to be a true object. It is called "knowledge that harms," if someone says that because there is no harm to the object of true pillars, etc., it is not a deluded appearance. What is said about this is called "harming." If it is said that there is no knowledge that harms, it is not that there is none at all, but other knowledge follows and holds the true pillar. If everything is just a deluded appearance, then even without harm, it is just a deluded appearance. Even so, how can that make things truly abide from us? Therefore, there is no harm, and the absence of harm itself is the absence of truth, because it appears as harm, etc. The so-called "at other times" means that the past appears as the present. For this, the very first appearance is not, because it is the absence of the past itself. Therefore, to generate such an appearance there, one must understand the function of habit, not through the function of meaning. A living dancing person appears as another, saying that if he dies, it will become like that, that is not the case. Showing that it is not itself is called "unborn." If it is said that then the two simultaneous ones themselves will become informed, the answer is "mutually." If it is thought that the very things of cause and effect, the moments, are unreasonable, the answer is "that is." Called "removing and establishing," if it is said that it is established without an informer, then showing this is contradictory. Therefore, in the knowledge of memory, there is no other difference of the grasper that is separated from the aspect of the grasped. However, the two aspects of the grasped and the grasper are non-different. There is no meaning in that memory either. Therefore, it is established that its generator is only habit, not meaning. Again, how is this only cause and effect? The answer is "the previous destruction." If it is thought that for the permanent also, it will become a thing to be informed like that, the answer is "dependent." From where