Tibetan
ད་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་བག་ཆགས་དེ་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཐ་དད་པ་ཅི་ཡོད་པ་དེ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ནི་བག་ཆགས་སོ། །དོན་ནི་ལུས་ཅན་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལུས་ཅན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །རྟག་ཏུ་ཉེ་བར་འཚེ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཐོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཉེ་བར་འཚོ་བར་བྱེད་པའོ། །ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ནི་རྟག་ཏུ་ཉེ་བར་འཚོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྣང་བའི་དུས་ཁོ་ན་དེ་ཉིད་འཚོ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པའི་རྣམ་པའོ། །ཕྱི་རོལ་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་བསྒོམས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཤེས་པ་གསལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར། ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་སྣང་བ་ཡིན་གྱི་དོན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིས་འགོག་པའོ། །ཉེ་བ་མ་ཡིན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་དང་དུས་དེ་ན་ཉེ་བར་མི་གནས་པ་ཡང་མཐོང་བར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། འདི་ཉིད་སྟོན་པ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །དྲན་པ་བརྗོད་པ་ནི་དྲན་པ་ཉམས་པ་སྟེ་འོད་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །མེད་པར་རིག་པ་ནི་གཞོན་ནུ་མ་ལེན་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །མེད་པར་སྣང་བ་ནི་རིགས་པ་ཅན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་གྲངས་ཅན་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །སྐྱོན་མཚུངས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་ཐལ་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ངོ་ཤེས་སྔར་ནི་དུས་མ་མཐོང་བ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དྲན་པས་ཉམས་པ་ན་ཟླ་བ་གཉིས་མཐོང་བའི་དུས་ན་དངོས་གཞན་ཡང་དུ་མ་ཅིའི་ཕྱིར་མ་མཐོང༌། འོན་ཏེ་བག་ཆགས་ལ་བརྟེན་ནས་འགའ་ཞིག་ཁོ་ན་དམིགས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ན་དེ་ལ་བརྗོད་པ་ནི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྨྲ་བ་ལ་ཡང་མཚུངས་ཏེ། དེས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་སྔར་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྣང་བའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་མཚུངས་པར་སྟོན་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་རེ་ཞིག་སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་ལ་སོགས་པས་འདོད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་ཕ་རོལ་པོས་བརྗོད་པས་ཉེས་པ་བསལ་ནས་རང་གི་འདོད་པ་བརྗོད་པ་ནི་དེ་མ་ཐག་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཤེས་པ་སྔ་མའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་གི་རང་བཞིན་ལ་གསལ་བའི་ཕྱིར་ན་གསལ་ཞིང་གཡོ་བའི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་བག་ཆགས་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུས་ཕྱིས་འབྱུང་བ་ཅན་དེ་ལྟའི་བདག་ཅེས་བྱ་བ་གསལ་བར་སྣང་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་མྱོང་བ་ནི། སྐྱེད་བྱེད་
Chinese
如果这样，那么那时习气和外境的意义有什么差别呢？只有没有差别而已。那是习气。意义是有身，而识是识的自性，因此不是有身。名为“恒常亲近损害”的是，具有障碍等特征的亲近生活。识的形象不是恒常亲近生活，因为只有显现的时候才是生活的因。名为“显现”的是识的形象。即使外境没有差别，也因为禅修的差别，识变得清晰等差别的原因，识的形象才是显现，而不是意义。名为“不是”的是用这个来遮止。名为“即使不近”的是，即使在那个处所和时间不近住，也承认能见到。 指示这个的就是名为“如此”。陈述忆念是忆念衰退，是对发光者们说的。无有觉知是对不接受少女者们说的。无有显现是对有理智者等说的。一切都想成为一切。名为“这样”的是数论派说的。名为“过失相同”的是，一切都显现的特征。认识以前是没有见过的时候，因此在忆念衰退时，在见到两个月亮的时候，为什么没有见到其他众多的事物呢？如果说依靠习气，只缘取一部分，而不是全部，那么对他说，习气的力量对于说识的人也是相同的。因此识是以前说的。对于颠倒显现的方面也同样指示，名为“颠倒”。这样，暂时对于法胜论师等所承认的习气方面，也用对方所说的过失来消除，然后陈述自己的观点，名为“紧接着”。因为成为先前识的自性的所有显现，都清晰地显现在自己的自性上，所以清晰而动摇的自性就是习气。其他后来产生的事物，像那样的自体，就是以清晰显现的自性来体验，是产生者。
English
If so, then what difference is there between that habit and the meaning of the external object? There is only no difference. That is the habit. Meaning is having a body, and consciousness is the nature of consciousness, therefore it is not having a body. What is called "constantly closely harming" is living closely with the characteristics of having obstacles, etc. The image of consciousness is not constantly closely living, because only when it appears is it the cause of living. What is called "appearance" is the image of consciousness. Even if the external object has no difference, because of the difference of meditation, the reason why consciousness becomes clear, etc., the image of consciousness is the appearance, not the meaning. What is called "not" is to prevent this. What is called "even if not close" is because even if it does not live close in that place and time, it is admitted that it can be seen. Indicating this is what is called "like this." Stating memory is the decline of memory, which is said to those who emit light. Not perceiving is said to those who do not accept young women. Not appearing is said to those who have reason, etc. Everything wants to be everything. What is called "like this" is said by the Samkhyas. What is called "fault is the same" is the characteristic of everything appearing. Recognizing before is when you have not seen it before, so when memory declines, when you see two moons, why have you not seen many other things? If you say that relying on habits, you only take a part, not all, then tell him that the power of habits is the same for those who speak of consciousness. Therefore, consciousness is what was said before. It also shows similarly to the aspect of inverted appearance, which is called "inverted." In this way, for the time being, for the aspect of habits admitted by Dharmakirti and others, the faults stated by the other party are eliminated, and then one's own view is stated, which is called "immediately." Because all appearances that have become the nature of previous consciousness clearly appear in their own nature, the clear and fluctuating nature is the habit. Other things that arise later, such as that self, are experienced by the nature of clear appearance, and are the producer.
Tibetan
མེད་པར་བག་ཆགས་དེ་ག་ལས་ཡིན། བག་ཆགས་དེ་ནི་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཕྱི་མ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོ་ན་རང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་སད་བྱེད་ཅེས་སྨོས་སོ། མངོན་པར་འདོད་པ་དང་གཞན་དུ་སྟེ། མི་འདོད་པར་སྣང་བར་ཤེས་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལས་ནཾ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྔ་མ་ལས་སོ། །འདིར་དཔེ་ནི་སད་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དུས་གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟོད་ནས་ཕ་རོལ་པོ་སྨྲ་བ་ནི་ཆོས་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་ནི་སྔར་མཐོང་བ་ཉིད་དོ། །དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ནི་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་སྔ་ན་མེད་པར་སྐྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དེས་ན། ཇི་ལྟར་དཔེ་ཡིན་སྙམ་ན། འདི་ལ་ བརྗོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཞན་ཉིད་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཉིད་དོན་ཡིན་གྱི། ཤེས་པའམ་དོན་འདས་ཟིན་པ་དེ་ཉིད་སྣང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་འདས་པ་ཉིད་ད་ལྟར་སྣང་བའི་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའིའོ། །འདི་ཁོ་ན་ལྟར་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྨི་ལམ་དུ་མཐོང་བ་དང་སད་པར་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་དག་གོ །གལ་ཏེ་བག་ཆགས་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཙམ་ལ་ཚད་མ་ཡོད་མོད། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྔ་མའི་བྱེ་བྲག་ཡིན་པ་ལ་ནི་ཚད་མ་མེད་དེ་དེ་ནི་འདས་པའི་མངོན་སུམ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཐོག་མ་མེད་པའི་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཕྱི་རོལ་ནི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཕྱི་རོལ་ནི་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་རྒྱུ་མཚན་ཞེས་པའི་བྱེ་བྲག་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བག་ཆགས་དེ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པའི་བྱེ་བྲག་སྟེ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཤེས་པ་དེའི་དབྱེ་བའང་བག་ཆགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དེ་ལས་ཡིན་ནོ། །དེའི་ནི་དོན་གྱིའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གྱི་དབྱེ་བ་རྒྱུ་མཚན་མེད་པའོ། །འོ་ན་དོན་གྱིས་གཡོ་བའི་རྒྱུ་ཤེས་པའི་དབྱེ་བ་ཡིན་མོང་སྙམ་ན། ཤེས་པའི་དབྱེ་བ་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ། །མ་འབྲེལ་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དོན་གྱི་དབྱེ་བ་དེ་རང་ཁོ་ནའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་ཉེས་པ་འདིར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། དེ་ལྟར་ནི་འདོད་པ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་དོན་གྱི་དབྱེ་བ་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མི་སྣང་བའི་བག་ཆགས་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་ལ་ཡ
Chinese
如果没有习气，那又从何而来呢？习气是指产生具有该形态的后续识，这正是它的意义。如果这样，那么所有的自识都会同时产生吗？回答说，因为提到了“唤醒者”。即显现为可欲和不可欲的识存在于何处，就称之为“唤醒者”。从那（唤醒者）里，即从先前的识里。这里的例子是“醒来”。“在其他时间”是指从一开始对方所说的是从法中。那即是先前所见。由于紧随其后的因，即并非产生梦等先前未曾存在之物，那么，如何是例子呢？对此，所说的是“并非是表达”。产生该（习气）的其他分别念，这才是意义所在。并非是显现识或已逝之境。因为过去本身不可能显现为现在。通过那（习气）本身，即通过体验。所谓“仅以此为目标”，是指梦中所见和醒来时所见的识。如果仅仅说存在习气就有 प्रमाण（pramāṇa，量， प्रमाण），但对于是先前识的差别则没有 प्रमाण（pramāṇa，量， प्रमाण），因为没有对过去的现量。因此，说了“无始”。为了阐明这一点，说了“如何”。“外境”是指瓶子等。“外境”是指它的原因，即习气的原因。说明原因本身，即是“原因”的差别，也就是说，那就是习气。“识的差别”，也就是说，说了“它的”，即该识的差别也来自习气的差别。它的，即境的。所谓“那”，是指境的差别没有原因。如果认为境摇动的因是识的差别，回答说“来自识的差别”。所谓“不相关联”，是因为对自己的自性进行作用是相违的。如果境的差别仅仅是它自身的原因，那么，如果这个过失会发生在这里，那样是不希望的，然而境的差别是其他的，回答说“然而”。对于区分不可见的习气，有
English
If there is no habit, then where does it come from? Habit refers to the production of subsequent consciousness with that form, which is precisely its meaning. If so, will all self-consciousnesses arise simultaneously? The answer is, because the 'awakener' is mentioned. That is, wherever the consciousness that appears as desirable and undesirable exists, it is called the 'awakener'. From that (awakener), that is, from the previous consciousness. The example here is 'awakening'. 'At other times' means that from the beginning what the other party says is from the Dharma. That is what was seen before. Because of the immediately preceding cause, that is, not producing things that did not exist before, such as dreams, then how is it an example? To this, what is said is 'it is not an expression'. The arising of other conceptualizations of that (habit) is the meaning. It is not the appearance of consciousness or the past object. Because the past itself cannot appear as the present. Through that (habit) itself, that is, through experience. What is meant by 'aiming only at this' refers to the consciousness seen in dreams and seen when awake. If merely saying that habit exists has प्रमाण（pramāṇa，measure, प्रमाण）, but there is no प्रमाण（pramāṇa，measure, प्रमाण） for being a difference of previous consciousness, because there is no direct perception of the past. Therefore, it is said 'beginningless'. To clarify this, it is said 'how'. 'External objects' refers to pots and so on. 'External objects' refers to its cause, that is, the cause of habit. Explaining the cause itself, that is, the difference of 'cause', that is, that is habit. 'The difference of consciousness', that is, it is said 'its', that is, the difference of that consciousness also comes from the difference of habit. Its, that is, of the object. What is meant by 'that' refers to the difference of the object without a cause. If it is thought that the cause of the object's movement is the difference of consciousness, the answer is 'from the difference of consciousness'. What is meant by 'unrelated' is because acting on one's own nature is contradictory. If the difference of the object is only its own cause, then, if this fault would occur here, that is not desired, however, the difference of the object is other, the answer is 'however'. For distinguishing invisible habits, there is