Tibetan
ས་ན་རྟོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པར་འགྱུར་དགོས་སོ། །ཤེས་པ་གཞན་ཐ་དད་པར་ནི་ཚད་མས་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དང་འབྲེལ་པས་ནི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་ན། དེ་ཉིད་ན་ཞེས་པས་ཐ་དད་ན་དོན་ཐ་དད་པའོ། །འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་ཤེས་པ་ལས་དོན་གཞན་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། འདི་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་དེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་ནི། ཤེས་པ་དེ་ལས་གཞན་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལ་ཚད་མ་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་ལས་ཤེས་པ་དང་དོན་ཐ་དད་པར་སོ་སོར་རྟོགས་སོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་རྗེས་སུ་དཔག་པས་རྟོགས་སོ་ཞེ་ན་འདི་འགོག་པ་ནི་མིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་མངོན་སུམ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཉིད་ཡིན་ན། དེ་ལ་མངོན་སུམ་ཞུགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པར་འགྱུར། དེས་ན་མངོན་སུམ་དེ་མེད་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མེད་པས་ན་ལོང་བ་བརྒྱུད་པ་ལས་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་གྱི། དངོས་པོ་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོས་པའོ། །ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་དོན་མེད་པར་ ཁྱབ་པར་བྱ་བའི་ཤེས་པ་ཡོད་པར་ཇི་ལྟར་འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་མ་རྟོགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་དོན་གྲུབ་པའི་དུས་སུའོ། །གལ་ཏེ་དེའི་དུས་བར་མ་རྟོགས་ན་འོ་ན་སྔར་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་རྟོགས་ཡུལ་དང་དུས་རང་བཞིན་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེའི་དུས་མ་རྟོགས་ན་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་ཁྱེད་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། ད་ལྟ་ན་དོན་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་སྔར་སྐྱེས་ན། དེ་ལས་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་རྟོགས་དེས་ན་སྔར་ཡང་རྟོགས་པ་ཙམ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། དོན་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་དེའི་དོན་གྱིས་ཁྱབ་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། འདི་ལ་གཞན་གྱིས་གལ་ཏེ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ཇི་ལྟར་དུ་བ་མེ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་མེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྟོགས་པ་ཡང་མེ་མེད་པར་ཡང་མི་འདོད་དོ། མེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པ་ཙམ་ཡིན། ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི། དུ་བ་ཡང་མེའི་འབྲས་བུར་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཤེས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་བསམ་པའོ། །བརྗོད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྲམ་ཟེས་སོ། །འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་ཤེས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་བཟློག་པ་ཉིད་སྟོན་པའོ། །གལ་ཏེ་དོན་མྱོང་བའི་ནང་དུ་འདུས་ན། དེའི་ཚེ་ངོ་ཤེས་པའི་ཡུལ་གང་ཡིན་ངོ་ཤེས་པ་ལ་ཡུལ་ཡོད་པ་ལ་ཡང་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་དུ་ན་ཕྱི་རོལ་དམིགས། །ཞེས་བསྒྲུབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དོན་ནི་མྱོང་བའི་ནང་དུ་འདུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་གལ་ཏེ་མྱོང་བ་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་ན་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྔར་གྱི་མཐོང་བ་དང་ཕྱིས་ཀྱི་མཐོང་བ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་ན་ཡོད་པའི་མ་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་མེད་པར་རོ། །འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་སྔ་མ་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བས་དོགས་པ་བསུ་ནས་སྤྱི་ཉིད་ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཐམས་ཅད་དུ་ངོ་ཤེས་ཤེས་བྱ་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཡིན་མོད། དེས་ན་སྤྱི་ཉིད་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་གྱི་གསལ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྤྱི་གཅིག་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། སྤྱི་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་བར་གྱི་རང་བཞིན་ཡང་ངོ་ཤེས་པ་དེས་དམིགས་པ་ཡིན་གྱི། སྔ་ཕྱིའི་རང་བཞིན་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ངོ་ཤེས་དེ་ཉིད་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ། །འོན་ཏེ་ངོ་ཤེས་ པར་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་ནི་མཐོང་བ་ཁོ་ནའོ་སྙམ་ན། མཐོང་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་རང་བཞིན་སྔ་མ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ན། དེ་ཇི་ལྟར་ཤེས་པ་ཡིན་སྙམ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་གནས་སྐབས་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་ཉམས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་པ་ལ་མངོན་སུམ་ཉིད་མེད་པར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་ན། དེའི་ཚེ་འདས་པའི་དོན་ཡང་ད་ལྟར་གྱི་དུས་སུ་དོན་ཉིད་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་ན་ཡོད་པ་ནིའོ། །དོན་བྱེད་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ད་ལྟར་གྱི་དུས་ན་དོན་བྱེད་པ་མེད་པའི་དོན་འདས་པ་ཇི་ལྟར་དོན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དོན་ན་དོན་བྱེད་པ་ཉིད་ལས་ཡིན་ནོ། །དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཡང་ད་ལྟར་བ་ཡིན་གྱི་འདས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ད་ལྟར་ཡང་དོན་བྱ་བ་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། མྱོང་བ་མེད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྒྱུ་དེས་ན་བར་གྱི་དུས་ན་ཡོད་པ་དེ་དང་ངམ། འདས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་མེད་དོ། །འོ་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཕ་རོལ་ཉིད་སངས་རྒྱས་པའི་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི། བག་ཆགས་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་མཐའ་ཡས་པ་བག་ཆགས་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་བརྗོད་དེ། དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་སྐྱེད་པར་བྱེ
Chinese
在处所，必须以认识的差别而成为不同。以量成立，其他的识成为不同是不合理的。因为与它相关联就是识的自性，因此，在“彼即”之处，如果不同，则意义也不同。对此要说的是，怎么会存在识之外的其他事物呢？使此得以明晰的是“与彼”，意思是与识一起成为一体的事物，怎么会与识相异呢？这是没有量的意思。如果说从随行和违逆中，识与事物可以分别认识，对此要说的是，并非如此。如果说随行和违逆可以通过比量来认识，对此的否定是“非也”。因为比量本身就是以现量为先导的，而现量也未曾涉入其中，那么怎么会成为比量呢？因此，如果没有现量，比量就不存在，因此只会变成盲人摸象，而事物是无法成立的。如果说，这是必要。在没有周遍作用的情况下，怎么会有被周遍的识呢？对此要说的是，这是不了解。所谓“那时”，是指意义成就之时。如果那时没有认识，那么之前又怎么会认识到周遍作用呢？因为境和时自性周遍的缘故。就会变成周遍作用本身。如果那时没有认识，那么那时你怎么会变成周遍作用本身呢？现在如果生起“有意义”的认识，那么之前生起时，又怎么会从它那里认识到周遍作用呢？因此，之前也仅仅是认识而已，并非认识到意义。即使那样，又怎么会被它的意义所周遍呢？对此，其他人说了“如果”。正如没有火就不会有烟一样，也不希望具有火之相的认识没有火。因为是火的果实。因此，那怎么仅仅是认识呢？如果是识的相，那么烟也不会成立为火的果实，因为会产生识。这是其他人的想法。所谓“说”，是婆罗门说的。所谓“如此”，是认识。
English
In location, it must become different due to the distinction of cognition. It is not reasonable for other consciousnesses to become different through valid means. Because being related to it is the nature of consciousness, therefore, in the place of "that itself," if it is different, then the meaning is also different. What is to be said about this is, how could there be other things apart from consciousness? What clarifies this is "with that," meaning that things that have become one with consciousness, how could they be different from consciousness? This means there is no valid means for it. If it is said that from following and reversing, consciousness and things can be recognized separately, what is to be said about this is, it is not so. If it is said that following and reversing can be recognized through inference, the negation of this is "not so." Because inference itself is preceded by direct perception, and direct perception has not been involved in it, then how can it become inference? Therefore, if there is no direct perception, inference does not exist, so it will only become like blind men touching an elephant, and things cannot be established. If it is said that it is necessary. How can there be consciousness to be pervaded without the function of pervading? What is to be said about this is, this is not understanding. The so-called "that time" refers to the time when meaning is accomplished. If there was no recognition at that time, then how could one have recognized the function of pervading before? Because the object and time nature pervade. It will become the function of pervading itself. If there was no recognition at that time, then how would you become the function of pervading itself at that time? Now, if the recognition of "there is meaning" arises, then when it arose before, how would one recognize the function of pervading from it? Therefore, before it was only recognition, not recognition of meaning. Even so, how can it be pervaded by its meaning? To this, others said "if." Just as smoke does not arise without fire, it is also not desired that the cognition with the aspect of fire is without fire. Because it is the fruit of fire. Therefore, how is that merely cognition? If it is the aspect of consciousness, then smoke will also not be established as the fruit of fire, because it will produce consciousness. This is the thought of others. The so-called "saying" is said by the Brahmin. The so-called "like this" is recognition.
Chinese
以力的作用仅仅遮止唯识之理而作开示。如果事物包含在体验之中，那么，认识的对象是什么呢？对于认识来说，对象也是存在的。因为在一切情况下，都已证实“向外观看”。因此，事物不是包含在体验之中，而是仅仅存在于外部。对此的陈述是，如果不是体验，那么，所谓“存在于中间”是指，在先前的见和后来的见之间，不存在任何未领悟的事物。对此的陈述是“先前的”等等。然而，以“然而”一词引入疑问，并说“共相本身”，意为：在一切情况下，认识都是以可知的共相为对象。因此，共相本身会变成单一，但并不清晰。如果有人认为仅仅是共相才是单一的，那么，就说“共相也”。如果中间的自性也是被认识所缘取的，而不仅仅是先后的自性，那么，就说“认识本身”。然而，如果认为仅仅是见才能缘取认识，那么，就说“如果见”。如果先前的自性已经隐没，那么，如何才能认识它呢？对此的陈述是“状态”。如果“衰退”，是指过去的事物由于没有显现，而从意识本身中衰退，那么，过去的事物也会在现在的时间里从事物本身中衰退。所谓“那”，是指存在于中间的事物。所谓“无作用”，是指在现在的时间里，没有作用的过去的事物怎么会是事物本身呢？事物是因为有作用才成为事物的。而作用是现在的，不是过去的。如果现在也有作用，那么，就说“没有体验”。因此，中间的时间里存在的事物，或者与过去的事物一起出现的现在的事物，都不是同一个。如果通过推论可以变成同一个，那么，就说“推论的”。为了消除对方就是佛的疑虑，就说“习气”。对于具有无量青色和黄色等差别的习气，就那样称呼它，即任何具有那种样式的知识，都是它的生
English
It shows that the mere reversal of consciousness-only is demonstrated by the power of . If things are included in the experience, then, what is the object of cognition? For cognition, the object also exists. Because in all cases, it has been proven that "looking outward". Therefore, things are not included in the experience, but only exist externally. The statement about this is that if it is not an experience, then, the so-called "being in the middle" means that there is no uncomprehended thing between the previous view and the later view. The statement about this is "the previous" and so on. However, the word "however" introduces a question, and says "the commonality itself", meaning that in all cases, cognition is the object of the knowable commonality. Therefore, the commonality itself will become singular, but it is not clear. If someone thinks that only the commonality is singular, then say "commonality also". If the middle self-nature is also the object of cognition, and not just the previous and subsequent self-natures, then say "cognition itself". However, if it is thought that only seeing can grasp cognition, then say "if seeing". If the previous self-nature has disappeared, then how can it be recognized? The statement about this is "state". If "decay" means that past things decay from consciousness itself because they have not appeared, then past things will also decay from things themselves in the present time. The so-called "that" refers to things that exist in the middle. The so-called "no function" means how can past things that have no function in the present time be things themselves? Things become things because they have a function. And the function is present, not past. If there is also a function now, then say "no experience". Therefore, the thing that exists in the middle time, or the present thing that appears together with the past thing, is not the same. If it can become the same through inference, then say "of inference". In order to eliminate the doubt that the other party is the Buddha, it is said "habit". For habits that have infinite differences such as blue and yellow, it is called that way, that is, any knowledge that has that style is its birth.