Tibetan
།གལ་ཏེ་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་ཉིད་དོན་ལས་ཡིན་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དོན་གྱིས་བསྐྱེད་པ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་དོན་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་འཐད་ཀྱི། ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། གལ་ཏེ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པ་འདི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ལས་སྐྱེས་སུ་ཆུག་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདི་ནི་དོན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དོན་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་དོན་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བག་ཆགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གང་གིས་སད་པར་མཐོང་བའི་རྣམ་པ་དོན་གྱིས་སྟོང་པར་མི་འགྱུར་ བ་དེ་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལས་ནི་རྣམ་པའོ། །བག་ཆགས་དེ་ཉིད་ལས་སོ། །རྣམ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། སད་པར་མཐོང་བའི་རྣམ་པའོ། །གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྨི་ལམ་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་ནི་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའོ། །ལན་ནི་འདིར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སད་པ་མཐོང་བ་ལ་ཡང་ངོ༌། །འོ་ན་དེའི་རིགས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སད་པས་མཐོང་བའི་རྣམ་པ་ཡང་དོན་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། བག་ཆགས་ཀྱི་ཞེས་གསུངས་སོ། །ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློའི་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློའོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ལྟ་བུར་རོ། །དཔེ་ཉིད་འཆད་པ་ནི་མེ་ལོང་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལྟར་སྣང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཉིད་དུའོ། །ཁྱེད་ལ་ཡང་ནི་སངས་རྒྱས་པ་ལ་ཡང་ངོ༌། །ཚད་མ་ཅི་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བློ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་ཐ་མི་དད་པར་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ཐ་མི་དད་པར་དམིགས་པའོ། །དོན་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་གནོད་བྱེད་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདི་འགོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ལྷག་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོ་རྣམས་ལས་ལྷག་མར་གྱུར་པའོ། །རྣམ་པ་ལས་འདས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་བློ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ཡང་ངོ༌། །ཁྱད་པར་ཅན་ལ་བརྟེན་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཁྱད་པར་ཡིན་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཁྱད་པར་ཅན་མ་རྟོགས་པར་ཇི་ལྟར་མི་འཛིན་སྙམ་ན། དེའི་རང་བཞིན་ལ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཁྱད་པར་ཅན་ལ་བརྟེན་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་མ་བཟུང་བར་ཁྱད་པར་འཛིན་པར་ཅིར་འགྱུར། ཁྱད་པར་མ་བཟུང་བར་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་འཛིན་པ་མི་སྲིད་ལ་ཁྱད་པར་ཅན་
Chinese
如果说没有隐蔽的本身确实是由于事物，即使是那样，事物所产生的隐蔽的事物，也应是事物的自性，而不是认识的自性，如果是这样想的，那么就说了“如果”。如果这种显现可以是从习气的力量所生，即使是那样，如果说这仅仅是事物，那么就说了“事物”。之所以说“那”，是因为会变成没有意义的缘故。习气的差别以什么醒觉所见到的显现，不会空无事物，那是在它上面存在的。从这上面说，就是显现。就是从那个习气本身。所谓显现本身，就是醒觉所见到的显现。所谓“其他”，就是梦中所显现的显现，是认识到没有意义的本身。回答是，这里也是，就是对于醒觉所见到的也是。那么，因为是同类，所以醒觉所见到的显现也应是和事物分离的本身，如果是这样想的，那么就说了“习气”。所谓“没有隐蔽的”，就是不是意识的。所谓“那”，就是意识。所谓“那样”，就像事物的显现一样。解释比喻本身，就是对于镜子。所谓“这样显现”，就是事物的显现本身。对于您，也就是对于佛教徒也是。所谓“有什么量”，就是有什么能成立意识具有事物显现的量呢？对于这个的回答是，所谓“不相异”。所谓“那”，就是不相异地缘取。如果说因为获得事物，所以认识具有事物显现是妨害，为了遮止这个，就说“不是”。所谓“剩余”，就是从诸根剩余下来的。所谓“超越显现”，意思就是不依赖于显现。所谓“那些也”，就是指见等。所谓“同样”，就是像差别的意识一样。所谓“那些也”，就是指差别等的认识也是。依赖于具有差别的自性本身就是差别，即使是那样，如果认为没有认识具有差别的，怎么会不执取呢？就说了“在那自性上”。没有执取依赖于具有差别的自性，怎么会执取差别呢？没有执取差别，那么执取依赖于它的本身是不可能的，而且具有差别
English
If it is said that the unhidden itself is indeed due to things, even so, the hidden thing produced by things should be the nature of things themselves, and not the nature of knowledge, if that is what you think, then it is said "if". If this appearance can be born from the power of habits, even so, if you say that this is only a thing, then it is said "thing". The reason for saying "that" is because it would become meaningless. The appearance seen by what awakens the difference of habits will not be empty of things, it exists on it. From this, it is the appearance. It is from that habit itself. The so-called appearance itself is the appearance seen by awakening. The so-called "other" is the appearance that appears in a dream, which is recognized as meaningless itself. The answer is, here also, that is, also for what is seen by awakening. Then, because it is of the same kind, the appearance seen by awakening should also be separated from things themselves, if that is what you think, then it is said "habit". The so-called "unhidden" is not consciousness. The so-called "that" is consciousness. The so-called "like that" is like the appearance of things. Explaining the metaphor itself is for the mirror. The so-called "appearing like this" is the appearance of things themselves. For you, that is, also for Buddhists. The so-called "what is the measure" is what can establish that consciousness has the appearance of things? The answer to this is, the so-called "not different". The so-called "that" is to apprehend without difference. If it is said that because of obtaining things, the knowledge having the appearance of things is an obstacle, in order to prevent this, it is said "no". The so-called "remaining" is what remains from the senses. The so-called "beyond appearance" means not relying on appearance. The so-called "those also" refers to views and so on. The so-called "same" is like the consciousness of difference. The so-called "those also" refers to the knowledge of difference and so on. The nature itself that depends on having differences is the difference, even so, if you think that without recognizing having differences, how can you not grasp it? It is said "on that nature". Without grasping the nature that depends on having differences, how can you grasp the difference? Without grasping the difference, then grasping its dependence is impossible, and having differences.
Tibetan
གྱི་བློས་མི་འཛིན་ནོ་ཞེས་དགས་པའོ། །དེའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་བརྟེན་པའི་རང་བཞིན་འཛིན་ན་ཡང་ངོ༌། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་བློའི་དུས་ཉིད་དུའོ། །དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཁྱད་པར་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་བློ་གང་ཡིན་པ་དེས་བསྐྱེད་པའི་འཛིན་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་ པ་དེའི་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་དུས་སུ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་འཛིན་པའི་དུས་སུ་ཡང་ངོ༌། །དེ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་འཛིན་པ་དོན་མེད་དོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཉིད་མེད་པར་ཐལ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་གཅིག་ལ་ཟློས་པ་སྟེ་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་བྱེ་བྲག་གི་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་རིམ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་འགོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཁས་བླངས་ཀྱང་བརྗོད་པ་ནི། རིམ་གྱིས་འགྱུར་བ་ཡིན་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཤེས་བ་སྔ་ནས་ཕྱི་མའི་སྐྱེ་བ་ཉིད་བྱེད་ཀྱི་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤེས་པ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བའི་བུམ་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དཀར་པོ་དེ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ག་ལས་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ག་ལས་ཏེ་དབང་པོ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་བའི་དོན་དང་འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་གཞན་འཛིན་པར་བརྗོད་ན། དེའི་ཚེ་དུ་བ་དབང་པོ་དང་སྦྱོར་བ་ན་དུ་བ་དང་འབྲེལ་པར་བྱུང་བའི་མེ་ཡང་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །འདུ་བའི་འབྲེལ་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འབྱོར་པའི་འདུ་བ་ལས་ཡིན་གྱི། འབྱོར་པའི་སྦྱོར་བ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་གཅིག་ལ་འདུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཅིག་ལ་རེག་པ་ཡང་འདུས་ཏེ། དེས་ན་ཇི་ལྟར་འབྱོར་པའི་འདུ་བའི་འབྲེལ་པ་ལས་གཟུགས་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །གསལ་བ་ཉིད་བརྗོད་པར་ནི་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལ་ཡང་ཡུལ་གཅིག་པ་ཡོད་དེ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །མིག་གི་གཟུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རེག་པ་ལ་སོགས་པ་མི་རྟོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིའོ། །ལན་ནི་དོན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་ནི་མིག་གི་གཟུང་བ་ཉིད་དོ། །དེ་དང་སྦྱོར་བ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིའི་དང་ངོ༌། །ཆོས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་ཐག་རིང་པོ་ན་གནས་པའི་ཆོས་ཅན་གྱིའོ། །ཁ་དོག་ཀྱང་གསལ་བར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །དབྱིབས་ཙམ་ནི་སྣང་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་བལྟའོ། །བྱེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོའོ། །མི་འ
Chinese
不以心识执取，这是确定的。名为“其相”者，即使执取依赖于特殊性的自性。名为“彼之时”者，即是特殊心识之时。名为“彼执取”者，即是能取之所取非为由执取特殊性之心所生的能取。名为“于彼时亦”者，即于执取特殊性之时亦然。名为“彼执取”者，执取特殊性是无意义的。名为“如前者”者，即没有能成立者，是其过失。如果说，对于一个事物，重复即是随行，那么，各个差别的识的次第转变是这样的吗？对于此的遮破是“非是”。即使承认，所说的是次第转变，即使如此，识是从前生到后，而不是证悟。为何如此？因为前后的识没有差别。如果与具有白色等的瓶子相关联，即使如此，名为“执取彼白色”者，怎么会不是这样呢？如果仅仅因为与具有感官的事物相关联就说是执取他者，那么，当烟与感官结合时，也应证悟与烟相关的火。名为“从聚集的关联”者，是从到达的聚集，而不是从到达的结合。名为“于一事物聚集”者，即触碰一个相也聚集了，因此，如何能从到达的聚集的关联而证悟色呢？如何说是显现本身呢？这是所考虑的，即此也有一个境。因为不是眼睛所取。名为“不证触等”者，是其他的。回答是“义”。彼即是眼睛所取本身。名为“与其结合时”者，是外在的。名为“法亦”者，是处于遥远处的有法。颜色也会清晰地显现，是这样关联的。仅仅形状不会显现，是这样观察的。名为“作者”者，是感官。不
English
It is certain that it is not apprehended by the mind. The term "its aspect" means that even if the self-nature that depends on particularities is apprehended. The term "at that time" refers to the time of the particular mind. The term "that which apprehends" means that the object to be apprehended by that which apprehends, which is produced by the mind that apprehends particularities, is not. The term "also at that time" means also at the time of apprehending particularities. The term "that which apprehends" means that apprehending particularities is meaningless. The term "like the former" means that there is no establisher, which is its fault. If it is said that repetition for one thing is following, then is the gradual transformation of the various different consciousnesses like this? The refutation of this is "it is not." Even if it is admitted that what is said is a gradual transformation, even so, consciousness arises from the former to the latter, but it is not realization. Why is this? Because there is no difference between the former and the latter consciousnesses. If it is related to a vase that has white, etc., even so, what is called "apprehending that white," how could it not be so? If it is said to be apprehending another merely because it is related to an object that has sense faculties, then when smoke is combined with the senses, fire related to smoke should also be realized. The term "from the connection of aggregation" means from the aggregation of arrival, not from the combination of arrival. The term "aggregation on one thing" means that touching one aspect also aggregates, therefore, how can form be realized from the connection of the aggregation of arrival? How is it said to be the manifestation itself? This is what is considered, that is, this also has one object. Because it is not what is taken by the eye. The term "not realizing touch, etc." is others. The answer is "meaning." That is what is taken by the eye itself. The term "when combined with it" is external. The term "also dharma" refers to the subject of dharma that is located far away. Color will also appear clearly, this is how it is related. Only shape will not appear, this is how it is observed. The term "agent" refers to the sense faculty. Not