Tibetan
སོར་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལྟ་བུ་ཁོ་ནར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པའི་སྟོབས་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ནི་འདིའི་ངེས་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་དོ། །དེ་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སོ་སོར་ངེས་པའི་དོན་རྣམ་པར་གནས་པ་ལའོ། །བྱ་བསྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཙམ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངེས་པས་ན་བྱ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཡོད་ཀྱང་དེ་ལ་ཞེས་བྱེད་པ་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་གང་ཞིག་བྱ་བ་ལ་ཆོད་པ་མེད་པ་དེ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དམ་པ་སྟེ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །མ་ཐོབ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་ལྡན་ན་དེའི་ཚེ་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ཡུལ་ཐག་རིང་བ་ལ་སོགས་པར་གནས་པའི་དོན་རྣམ་པར་མི་གནས་སོ། །དེ་དང་བར་མཆོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་དང་བར་མཆོད་པར་འགྱུར་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་དོན་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་དེའི་རྣམ་པའི་ཁྱད་ པར་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་མྱོང་བའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་དེའི་ཕྱིར་ན་མ་ཉམས་པ་དེ་ནི་རྣམ་པས་ཆོད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པ་ངེས་པས་གྲུབ་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དོན་དེ་ཉིད་དོན་རྣམ་པར་འཛེག་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་ངེས་པ་གྲུབ་བ་ལས་དོན་གནས་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཞན་ཉམས་པ་མེད་པ་ནི་དོན་རྣམ་པར་གནས་པ་ལས་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཉམས་པ་མེད་པ་ཚད་མར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། དོན་གནས་པ་གྲུབ་ཟིན་པ་ལ་ཉམས་པ་མེད་པས་ཅི་ཞིག་རྒྱས་པར་བྱེད། གྲུབ་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་ནི། རྣམ་པར་གནས་པ་ལ་མ་ཁོ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་གྲུབ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ངེས་པ་གྲུབ་ནའོ། །ད་ནི་སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་གི་ལུགས་སུན་ཕྱུང་བའི་དོན་དུ་ཉེ་བར་འགོད་པ་ནི། དེའི་རྣམ་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་གོམས་པའི་དུས་ནའོ། །དེས་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཡང་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡང་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་རྣམ་པ་ལས་གཞན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསུ་ནས་ཀུན་གྱི་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཤེས་པ་ཀུན་གྱིའོ། གལ་ཏེ་སྔོན་པོ་དེ་སེར་པོ་དང་དེ་གཉིས་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་ལ་ཡང་དབང་པོ་དེ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ་དེ་དབང་པོ་རྣམས་ཐ་དད་པ་ནི་འགའ་ཡང་ཉེ་བར་མཚོན་པ་མེད་དོ། །དེས་ན་དབང་པོ་གཞན་དང་གཞན་འབྱུང་བ་མ་ཡིན
Chinese
名为“索”。 所谓“唯有如此”，乃是相的力量。 所谓“彼之”，是指“此乃此之决定识”的说法。 所谓“于彼”，是指各别决定的义理安住之处。 仅仅是成办事业，就是特别殊胜。 因为它存在于一切因中。 既然是决定，那么成办事业的那件事虽然存在，但在那些行事者之中，哪一个对于事情没有决断，那一个才是成办事业的殊胜者，即行事者。 所谓“若未得”，是指若不具备，那时具有彼之相状的，即安住于遥远之处等义理不复存在。 所谓“彼与间遮”，是指相与间遮变为应断绝之义。 应当了知，从那个知识的相状差别中，是所经历的境。 因此，不退失者是由相决定的。 如果相由决定成立，那么那时彼义即是义之增上，因为相决定成立之外，没有其他的义存在。 从此以外没有退失，不是从义安住而来的因。 如果这样，难道没有退失就会变成量吗？对于已经成立的义存在，没有退失又能增益什么呢？安立近于成立，就是说对于安住不容许，是这个意思。 所谓“彼成立”，是指相决定成立。 现在为了驳斥法胜论师的宗派而安立，就是“彼之相亦”。 所谓“彼时”，是指串习之时。 因此，因为不是有，如何能成为量呢？是这个意思。 那个也是比量。 同样，不共也是不是其他的，这样连结。 又如何从相之外不会变成不共呢？为了消除这样的疑惑，所以说了“一切之”。 一切知识之。 如果那个蓝色对于黄色以及非彼二者的境，难道不是同一个根识吗？或者那些根识是各别的，则没有一个是近似的。 因此，不会产生其他的根识。
English
It is called "Sor." The so-called "only in this way" is due to the power of appearance. The so-called "of that itself" refers to the expression "this is the definitive knowledge of this." The so-called "in that" refers to the place where the separately determined meanings abide. Merely accomplishing the task is particularly excellent. This is because it exists in all causes. Since it is definite, although that which accomplishes the task exists, among those who act, whichever one does not have a resolution for the matter, that one is the superior accomplisher, that is, the actor. The so-called "if not obtained" means that if it is not possessed, then at that time, that which has its appearance, that is, the meaning residing in a distant place, etc., no longer exists. The so-called "that and intervening obstruction" means that appearance and intervening obstruction become what should be cut off, which is the meaning to be completely severed. It should be understood that from the distinction of the appearance of that knowledge, it is the object of experience. Therefore, that which does not degenerate is determined by appearance. If appearance is established by determination, then at that time, that meaning itself is the increase of meaning, because there is no other existence of meaning apart from the establishment of determined appearance. Other than that, not degenerating is not a cause from the abiding of meaning. If that is the case, would not non-degeneration become a valid cognition? For the existence of meaning that has already been established, what can non-degeneration increase? Establishing nearness to establishment means that it is not allowed for abiding, that is the meaning. The so-called "that is established" means that the determination of appearance is established. Now, in order to refute the system of the teacher Dharmakirti, it is established, that is, "the appearance of that also." The so-called "at that time" refers to the time of habituation. Therefore, since it is not existent, how can it become a valid cognition? That is the meaning. That is also inference. Similarly, the uncommon is also not other, thus connected. Again, how can it not become uncommon apart from appearance? In order to dispel such doubts, "of all" was spoken. Of all knowledge. If that blue color, for the object of yellow and that which is not both, is it not the same sense faculty? Or are those sense faculties separate, then none is approximate. Therefore, other sense faculties do not arise.
Tibetan
་ནམ་ཞེས་བརྗོད་ཅེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་པ་རོལ་པོ་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་དང་དེ་གཉི་ག་ཡང་མ་ཡིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པའོ། །ཁྱད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐ་དད་པ་མེད་པར་རོ། །དེ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་ཕྱོགས་པ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཡང་ངོ༌། །རྣམ་པ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བ་འདི་དབང་པོའོ། །གལ་ཏེ་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པ་ཡོད་པ་ཉིད། དེས་ན་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ གལ་ཏེ་ཡོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྔོན་པོ་དང་སེར་བོ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་ནའོ། །དེ་ལས་བཟློག་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ལས་བཟློག་པར་རོ། །སྣང་བཞིན་པའི་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་མི་བཟོད་པས་ཕ་རོལ་པོ་འདྲི་བ་ནི། འོ་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་བདེ་བ་དང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལས་མ་གཏོགས་པ་ཤེས་པ་མ་དམིགས་ན། ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ལ་དེ་སྟེ་བལྟར་རུང་བ་ཡིན་ན་ནི་མེད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལྐོག་གྱུར་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བཞིན་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ན། དེའི་ཚེ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་མིང་ཅན་གསལ་བཞིན་པ་ཉིད་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་ཅི་བྱ། ཡང་ཇི་ལྟར་ན་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཤེས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དོན་གནས་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བཞིན་པའོ། །མེད་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་མེད་པ་ཡང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལས་གསལ་བཞིན་པའི་ཤེས་པ་ནི་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པའོ། །འོ་ན་གསལ་བཞིན་པ་ནི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་ཞེས་བྱ་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པའིའོ། །མེ་ལོང་གི་བཞིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་བཞིན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལས་སྔོན་པོ་ཡང་དེ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བཞིན་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པ་དེ་ནི་བེམས་པོའི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན་འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་རང་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ།
Chinese
当怀疑说“如何称呼”时，为了迎接这种怀疑，说“彼”本身，即称为“于彼”。这是指显现于非蓝色、非黄色以及非两者之物。所谓“差别”，是指显现于蓝色、黄色等境的显现，这与蓝色、黄色等那些事物的任何形态都没有差别。所谓“即使彼是差别”，是指即使显现的显现是差别。所谓“离形态”，是指与事物形态相离，这是指根。如果存在对蓝色、黄色等差别的认识，那么就会认识到显现的差别，因此， 如果存在，即是说，如果存在蓝色、黄色等的差别。所谓“从彼返回”，是指从颜色和形状的自性返回。由于无法忍受显现的蓝色、黄色等本身是知识的自性，所以对方提问说：“那么？”。如果除了快乐和蓝色等之外，没有观察到知识，那么就会变成隐蔽之物，如果是可以观察的，那么就只会变成不存在。所谓“非隐蔽”，是指显现本身。如果说“于彼是知识”，那么，被称为“隐蔽之物”的显现本身就是知识。其他的知识有什么用呢？又如何说隐蔽之物是知识呢？所谓“如果存在事物”，是指如果存在显现本身。所谓“不存在也”，是指知识不存在也。如果那样，那么从蓝色等显现的知识就是其他的，所以说“体验”。所谓“彼”，是指非隐蔽。那么，由于显现本身是知识，所以“事物”这个词就会变得没有意义。所以说“于彼”，即非隐蔽的。就像镜子里的面容影像一样，非隐蔽之物中的蓝色也是如此。所谓“彼”，是指显现的蓝色等。如果认为“难道不是说那个形态被认识为物质的自性吗？”，那么对此的回答是“自身”。
English
When doubt arises, saying "How to call it?", to welcome this doubt, saying "that" itself, which is called "to that." This refers to what manifests as neither blue, nor yellow, nor both. The so-called "difference" refers to the manifestation that appears in the realms of blue, yellow, etc., which is no different from any form of those things like blue, yellow, etc. The so-called "even if that is a difference" means that even the manifestation of appearance is a difference. The so-called "devoid of form" refers to being separate from the form of things, which refers to the senses. If there is a recognition of the difference between blue, yellow, etc., then the difference of appearance will be recognized, therefore, If it exists, it means if there is a difference between blue, yellow, etc. The so-called "returning from that" means returning from the nature of color and shape. Because it is unbearable that the appearing blue, yellow, etc., themselves are the nature of knowledge, the other party asks, "Then?". If knowledge is not observed apart from pleasure and blue, etc., then it will become something hidden, and if it is observable, then it will only become non-existent. The so-called "not hidden" refers to the manifestation itself. If it is said, "Knowledge is in that," then the manifestation itself, which is called "something hidden," is knowledge. What is the use of other knowledge? And how can it be said that something hidden is knowledge? The so-called "if there is a thing" means if there is a manifestation itself. The so-called "non-existence also" means that knowledge does not exist either. If that is the case, then the knowledge that appears from blue, etc., is other, so it is said, "experience." The so-called "that" refers to the non-hidden. Then, since the manifestation itself is knowledge, the word "thing" will become meaningless. Therefore, it is said "to that," which is the non-hidden. Just like the image of a face in a mirror, the blue in the non-hidden is also like that. The so-called "that" refers to the appearing blue, etc. If it is thought, "Isn't it said that that form is recognized as the nature of matter?", then the answer to this is "oneself."