Tibetan
བདག་གོ །འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ངེས་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ལས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཞན་ཡིན་ན། སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་ལས་དང་འབྲེལ་པ་མི་འགྲུབ་བའོ། །དེ་ཉིད་སྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་བརྗོད་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅི་སྟེ་གཞན་འགའ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་དང་ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གསུམ་ལས་དང་པོ་ལ་བརྗོད་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་པར་གྲངས་པར་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དེ་དོན་གྱི་ཡིན་པ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། མི་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའོ། །གཉིས་པ་ཉེ་བར་བཀོད་ནས་སུན་འབྱིན་པ་ནི་འོན་ཏེ་ཞེས་བྱའོ། །དོན་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ན་གཞན་མངོན་དུ་བྱས་པར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་བརྗོད་པ་ནི་གཞན་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་རིམ་གྱིས་བཤད་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་ལ་རེ་ཞིག་སུན་འབྱིན་པ་གཞན་བརྗོད་པ་ནི། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་སུན་འབྱིན་པ་ཁ་སྐོང་དང་བཅས་ཏེ། བརྗོད་པ་ ནི་འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ། །དོན་ལྟ་བའི་སྐྱེས་བུ་མཐོང་བའི་རྒྱུ་དེས་ན། དོན་མཐོང་ངོ་ཞེས་བརྗོད་དོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་ན་ཅིས་མཐོང་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིར་གཞན་གྱི་ལན་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དོན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེས་དོན་མཐོང་ངོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་འོན་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་རིག་པའི་རང་བཞིན་དུ་མཐོང་ངོ་ཞེས་རེ་ཞིག་ཁས་བླང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོ་མྱོང་བ་མེད་ན་ཐམས་ཅད་མི་རིག་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དོན་ཀྱང་དོན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ནི། དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ན་དོན་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་བདེ་བའི་རྣམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཁྱད་པར་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ལས་སོ། །བདེ་བ་ཉིད་འབའ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། དོན་ནི་བདེ་བའི་རྒྱུར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དོན་ལ་བདེ་བ་མྱོང་བ་དེས་ན་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། སྔོན་པོ་ལ་ཞེས་གསུངས་སོ། །མཚུངས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་མཐུན་པ་ཉིད་དུའོ། །གལ་ཏེ་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་དེ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་དེ་ལ་རིག་བྱར་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཉིད་ལ་ནི་བྱེད་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་པོའོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་ནི་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་ཤེས་པ་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་སྐྱེས་བུ་ཇི་ལྟར་འཇུག་པ་ཡིན་ཞེ་ན། སྐྱེས་བུའི་ཞེས་གསུངས་སོ། །དོན་གྱི་རིག་པ་ནི་དོན་རིག་པ་ཡིན་ན་དོན་ལ་བྱེད་པ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དོན་རིག་པ་འབྲས་བུ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་སྙམ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱའོ། །གལ་ཏེ་སྔོན་པོ་མྱོང་བ་ནི་སྔོན་པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་སྔོན་པོའི་ཤེས་པ་སེར་བ་ལ་མ་འཕོ་བར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་གཞན་གྱིས་ཞེས་སྨོས་སོ། །རྒྱུ་དེས་ན་ཤེས་པ་དེ་སྔོན་པོ་ལས་ཐ་དད་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་དད་པ་དང་བྱེད་པ་དང་བཅས་པར་རྣམ་པར་ འཇུག་པའི་རིགས་པ་ཡང་ངོ༌། །དེང་དེ་མ་ཡིན་པ་སྔོན་པོ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་ཉིད་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་སྙམ་ན། ཐོག་མེད་ཅེས་གསུངས་སོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དེ་དག་མངོན་སུམ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རིགས་མི་མཐུན་པའི་ཤེས་པ་སྔ་མ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེས་གཞག་པའི་བག་ཆགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལྡོག་པ་སྟེ། ཐ་དད་པ་དང་བྱེད་པའི་རྟོགས་པའི་ས་བོན་ཡིན་ནོ། །བག་ཆགས་དེ་ཡང་འབའ་ཞིག་པ་སྟེ། མངོན་སུམ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ན། །དེས་ན་ལོར་བ་བརྒྱུད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ནི་དོན་གྱིས་སོ། །དེ་ལ་ནི་ཤེས་པ་ལའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་པུ་ལའོ། །དེའི་རྣམ་པ་ནི་ཕའི་རྣམ་པའོ། །འདི་ལ་ནི་ཤེས་པ་ལའོ། །རེ་ཞིག་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ལས་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ནི་དམིགས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ཡང་གལ་ཏེ་མཐོང་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་ལ། རྒྱུ་བག་ཆགས་ནུས་པ་ཡོད་ན་དེའི་ཚེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྔ་མ་སྔ་མ་ལས་དེའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཅིག་ཉིད་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ། །དོན་ནི་གནས་པར་གྱུར་ན་སྟེ་ཕྱི་རོལ་ཡོད་ན་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུན་མོང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཀུན་གྱིས་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །སྐྱོན་བརྒལ་བའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་དམ་འཆའ་བར་བྱེད་པ་ནི་དོན་སོ་
Chinese
我是。这个“是”等等是决定的相。如果从相中产生作用的是其他的，那么与蓝色和黄色等的作用关联就不成立了。为了成立那个本身而说的是“如果”。“如果其他某个”的意思是，显现与意义和知识不同的自性。这样，在三种分别中，对于第一个说的是“如果”。因为显现的是分别识本身，所以显现的那个怎么会是义的呢？根本不会是。第二个是先陈述再驳斥，是“然而”。“那个义”的意思是，在显现知识的时候，不会显现其他的。对于第三个说的是“对于其他”。因为那是依次解说的缘故。对于第一个分别，暂时驳斥而说其他的是“这样”。对于第二个分别的驳斥，连同补充，说的是“然而”。“这个”的意思是显现。“由于义的观看者是见的原因，所以说见到义”如果这样说，那么对于这个要说“以什么见”。这里其他的回答是“以自己的自性”。如果说义的自己的自性是什么，以那个见到义，那么对于这个要说“然而”。自己的自性无疑要暂且承认为是觉性的自性而见。如果不是那样，如果没有体验自己的自性，那么就会导致一切都不能见的过失。同样，义也是以义的自性而见的。为了显示没有差别而说的是“义的相”。如果认为，在体验义的相的时候，不是领悟义，而是体验安乐的相等等的相，那么就说了安乐等等。从那个差别来说，就是从安乐等等的相的差别来说。“仅仅是安乐本身”的意思是，义不能作为安乐的因来体验。因为对于义体验安乐，所以体验安乐的因本身
English
I am. This "is" and so on are the aspects of certainty. If what accomplishes from the aspect is something else, then the connection with the function of blue and yellow, etc., will not be established. To state that very thing for the purpose of accomplishment is "if." The meaning of "if some other" is that it manifests the very nature that is different from meaning and knowledge. Thus, among the three discriminations, what is stated for the first is "if." Since it is the discriminating consciousness itself that is manifested, how could that which is manifested be of meaning? It is simply not. The second is to first state and then refute, which is "however." The meaning of "that meaning" is that when knowledge is manifested, other things are not manifested. What is stated for the third is "for others." Because that is explained sequentially. For the first discrimination, to temporarily refute and state something else is "thus." For the refutation of the second discrimination, along with the supplement, what is stated is "however." "This" means manifestation. "Because the viewer of meaning is the cause of seeing, therefore it is said to see meaning." If it is said like that, then for this it should be said, "By what does one see?" Here, the other's answer is, "By one's own nature." If it is said, "What is the meaning's own nature? By that one sees meaning," then for this it should be said, "However." One's own nature must undoubtedly be temporarily acknowledged as being seen as the nature of awareness. If it is not so, if one does not experience one's own nature, then it would lead to the fault that everything cannot be seen. Similarly, meaning is also seen as the nature of meaning. To show that there is no difference, what is stated is "the aspect of meaning." If one thinks that when experiencing the aspect of meaning, one is not realizing meaning, but rather experiencing the aspect of pleasure and so on, then pleasure and so on are mentioned. From that difference, it is from the difference of the aspects of pleasure and so on. "Only pleasure itself" means that meaning cannot be experienced as the cause of pleasure. Because one experiences pleasure in relation to meaning, therefore one experiences the very cause of pleasure.
Chinese
如果认为能领受，就说了“对于蓝色”。“相同”的意思就是不相同。如果量果就是它自己的体性。那时，对于它来说就没有可认识的，因为自己对自己来说，做是不合理的，这被称为外道。成立的宗派就是指这个。如果对于知识来说，做这件事是不存在的。那时，人如何进入呢？就说了“人的”。如果义的知识是义的知识，那么对于义来说，做也是不存在的，那么怎么说义的知识是果呢？如果这样想，那么对于这个，就说是果。如果领受蓝色是蓝色的自性，那时，蓝色的知识就不会转移到黄色上。为什么说“由其他的”呢？因为这个原因，知识就被安立为与蓝色相异。那个“也”的意思是，也是进入相异和具有作用的道理。现在，它不是，是具有非蓝色相的。如果随行和相违如何成立呢？就说了“无始”。那些随行和相违不是以现量为先导的。任何不同类的先前知识，它的任何体验，由它所安立的任何习气，那就是相违，是相异和作用的觉悟的种子。那个习气也是唯一的，如果是远离现量的。因此，是轮转相续的。因此，是由义。对于那个，就是对于知识。那个被称为补卢。它的相就是父的相。对于这个，就是对于知识。暂时从具有那个相的物体变成具有那个相，就是所缘。对于那个，如果对于见，就是对于贪欲等见。如果原因习气具有能力，那时，体验从先前先前就是它的相。存在于一个自身上，意思就是仅仅是不共的。如果义存在，也就是如果外境存在，那么对于一切都会共同产生，因为一切都会成为所缘，这是总结语。为了驳斥过失，暂时承诺的就是义个别。
English
If it is thought that it can be experienced, then it is said "for blue." The meaning of "same" is different. If the result of valid cognition is its own nature. At that time, there is nothing to be known for it, because it is unreasonable for oneself to do to oneself, which is called an outsider. The established tenet refers to this. If for knowledge, doing this does not exist. At that time, how does a person enter? It is said "of the person." If the knowledge of meaning is the knowledge of meaning, then for meaning, doing also does not exist, then how can it be said that the knowledge of meaning is the result? If you think like this, then for this, it is said to be the result. If experiencing blue is the self-nature of blue, then the knowledge of blue will not transfer to yellow. Why say "by others"? For this reason, knowledge is established as different from blue. That "also" means that it is also the reason for entering into difference and having function. Now, it is not, it has the aspect of non-blue. If following and contradiction are established, how are they established? It is said "beginningless." Those following and contradiction are not led by direct perception. Any previous knowledge of a different kind, any experience of it, any habit established by it, that is contradiction, is the seed of the realization of difference and function. That habit is also unique, if it is separated from direct perception. Therefore, it is a cycle of continuity. Therefore, it is by meaning. For that, it is for knowledge. That is called Pu-lu. Its aspect is the aspect of the father. For this, it is for knowledge. For the time being, changing from an object with that aspect to having that aspect is the object of focus. For that, if for seeing, it is for seeing greed and so on. If the cause habit has the ability, then the experience from the previous one is its aspect. Existing on one's own means only being uncommon. If the meaning exists, that is, if the external object exists, then it will arise in common for everyone, because everything will become the object of focus, this is the summary. In order to refute the fault, what is temporarily promised is the individual meaning.