Tibetan
ག་དོན་ལ་འཇུག་པ་སྟེ། མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ལ་ནི་དོན་ལ་འཇུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་དོན་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅི་སྟེ་དོན་དེའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་རིག་པ་ཉིད་མཚན་མ་ཡིན་ན་འདི་ལ་ཡང་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ལྟ་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་བ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་ཚད་མ་དང་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དྲི་བ་ནི་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལན་ནི་གཞལ་བྱ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལན་ནི་གཞལ་བྱ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་ལྟ་བ་ལ་དེ་ནི་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་འགའ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་དེ་ལ་ཡང་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཚད་མ་གང་ཡིན། ཚད་མ་ནི་འབྲས་བུ་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་པར་འཐད་པ་ཡིན་ན། ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལས་ཐ་དད་པ་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཚད་མ་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་རྩོད་པ་འདི་ལ་གཞན་དག་གིས་བརྗོད་པ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དབང་པོ་དང་དོན་དག་གི་ཕྲད་པ་དང་ལྟ་བའི་ཤེས་པ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ཤེས་པ་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །ཤེས་པའི་བདག་ཏུ་གྱུར་པ་རྟོགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱང་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུད་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱ་བ་འདོད་པའི་དོན་གང་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུའོ། །མ་ཡིན་ན་ནི་རྣམ་པར་མ་བཞག་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པར་འོས་པ་ཡང་རྣམ་པར་མི་གཞག་པར་འགྱུར་རོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ལ་ནི། རྣམ་པར་བཞག་པ་དང་རྣམ་པར་མ་ བཞག་པའི་དོན་དག་ལ་ཡོད་པ་ཙམ་ལས་མ་རྟོགས་པ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཉིད་གཞུང་འཛུགས་པ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིས་སྨྲས་པའོ། །འདི་ནི་བདག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་ལས་སོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ངག་ནི་བདག་གི་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྔོན་པོ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་རང་བཞིན་དུ་ནི་ཡིན་ཡང་གལ་ཏེ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་མི་ཤེས་ན། དེའི་ཚེ་དེའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དོན་དེ་ཡང་ངས་མ་ཤེས་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་དེས་ན་སྐྱེས་བུ་ནི་འཇལ་བྱེད་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་གསལ་བས་བྱེད་པ་ནི་སྐྱེས་བུའི་ཞེས་བྱའོ། །འཇིག་རྟེན་དེ་ཡང་དོན་དེའི་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་པོའི་བདག་མི་ཤེས་ཇི་ལྟར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཤེས་པ་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བདེ་བ་དང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པ་བར་རོ། །གལ་ཏེ་བློ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཡིན་མོད། དེ་ལྟ་ན་རྣམ་པ་ཇི་ལྟར་ཚད་མ་ཡིན་ན། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །བློས་ཞེན་པར་བྱ་བའི་དོན་སྐྱེས་བུས་སེམས་པར་བྱེད་པ་དེས་ན། རིག་པ་གཞན་གྱིས་ཅི་བྱ་ཞེས་ཇི་ལྟར་བརྗོད་སྙམ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་བློ་དེ་གང་ཡིན་ཞིང་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལ་གཞན་གྱིས་ལན་གསུམ་བཏབ་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་བ་སུན་འབྱིན་པ་ནི་སྐྱེས་བུས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལས་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཞེན་པའི་བྱེད་པོ་ནི་སྐྱེས་བུ་ཉིད་ཡིན་པ་དེས་ན་བློས་ཅི་བྱ་རྟོགས་པ་པོས་སྒྲུབ་ཅེས་རྗེས་སུ་འཇུག་གོ །འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་རྟོགས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཁྱད་པར་མེད་པ་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི། དེའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཕ་རོལ་པོ་ཁྱད་པར་སྟོན་པ་ནི་དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མངོན་དུ་ཞེན་པ་ནི་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་སྟེ། །སྐྱེས་བུའི་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཕ་རོལ་པོའི་བསམ་པའོ། །གལ་ཏེ་བློའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུ་ཇི་ལྟར་རྟོགས་བྱེད་ཡིན་ཏེ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ། །འོན་ཏེ་བློའི་རང་བཞིན་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། རིག་པར་བྱེད་པར་བརྗོད་ན། དེའི་ཚེ་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློའི་རང་བཞིན་ལྟར་མངོན་དུ་དོན་ཉིད་ཅེས་མི་བྱེད་པ་འཆད་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡུན་རིང་པོ་མ་ཡིན་པའི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོགས་སོ། །དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་བློ་མེད་ན་དེའི་ དོན་གྱི་རྣམ་པ་མ་བསྟབས་པའི་ཕྱིར་ན་ཉེ་བར་གནས་པ་ཉིད་དུ་མ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་བདག་ཁྱབ་པར་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་བློས་དོན་གྱི་རྣམ་པ་སྟོབས་ན་དེའི་ཚེ་ཡུལ་ཐག་རིང་པོ་ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། དོན་གྱི་རྣམ་པ་མཐའ་དག་ནི་བློས་བསྟབས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བློ་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་ཁས་ལེན་ན། དེའི་ཚེ་དེ་ལས་ཐ་དད་པའི་དོན་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །བློ་ཁོ་ན་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་ལས་ནི་བློ་སྐྱེ་ལ་དེ་ལས་ནི། དངོས་སམ་བརྒྱུད་པས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །བདེ་བ་ན་དེ་ཁོ་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་དོན་རྣམས་སྐྱེ་བ་ཡིན་གྱི་དོན་ལས་ནི་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཁྱེད་ཀྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡིན། དེ་ཇི་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཁས་ལེན། རང་གི་བཞིན་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིའོ། །ག
Chinese
如果进入意义，如果是自性，而错乱的知识没有进入意义，所以没有过失，是这样吗？对此要说的是进入意义。如果那个意义的体性是觉性本身，那么对此也要说的是那样。这样圆满了现量相似之后，为了安立量和果，提问是“又”。回答是“所量”。回答是“所量”。如果按照你的观点，那就是觉性本身，而不是其他的任何事物。对于那个觉性也说是果，因此量是什么？如果量是应成异于果的，那么异于觉性自性的果，什么也没有。因此，量本身就不存在了吗？如果这样说，对于这个诤论，其他人说的是“有些人说”。根与境的相遇、见识、以及特殊识是量。成为觉性的主宰，通达的能立也是生起根等的相续本身。如实地安立想要安立的意义。如果不是这样，那么就像没有安立一样，应该安立的也将不会被安立。对于体验来说，在安立和没有安立的意义上，除了存在之外没有通达，因为没有差别。这本身建立宗义是这样说的。如果你们说，这是其他人说的。这个是从我的自性中，是断除蓝色等的作用。成立的结论是“如果”。说是“语是我，即使是它的自性”，意思是，虽然是完全断除蓝色的自性，但是如果自己不了解自性，那么那时那个特殊的意义我也就完全不了解了。因此，人不是衡量者。那本身以明晰来做的是“人的”。那个世间也是，如果不了解那个意义的通达者的主宰，如何享受，知道是那样，就是安乐和蓝色等
English
If it enters into meaning, if it is self-nature, but the mistaken knowledge does not enter into meaning, so there is no fault, is that so? To this, it is said to enter into meaning. If the essence of that meaning is the nature of awareness itself, then to this also it is said to be so. In this way, after completing the appearance of the seeming valid cognition, in order to establish the valid cognition and the result, the question is "again." The answer is "the measurable." The answer is "the measurable." If according to your view, that is the nature of awareness itself, and not anything else. For that awareness it is also said to be the result, therefore what is the valid cognition? If the valid cognition should be different from the result, then there is nothing different from the result of the nature of awareness. Therefore, the valid cognition itself does not exist? If it is said like this, to this debate, others say, "Some say." The meeting of the senses and objects, the knowledge of seeing, and the special knowledge are valid cognitions. Becoming the master of awareness, the means of proof of understanding is also the continuum itself that generates the senses and so on. Just as it is, the meaning that one wants to establish. If it is not like this, then just like there is no establishment, what should be established will also not be established. For the experience, in the meaning of establishment and non-establishment, there is no understanding other than existence, because there is no difference. This itself establishes the doctrine in this way. If you say, this is what others say. This is from my own nature, it is the action of cutting off blue and so on. The established conclusion is "if." It is said, "Speech is me, even if it is its nature," meaning, although it is the nature of completely cutting off blue, but if oneself does not understand the nature, then at that time that special meaning I will not understand at all. Therefore, man is not the measurer. That itself is done with clarity is "of man." That world is also, if one does not understand the master of the one who understands that meaning, how to enjoy, knowing that it is like that, is happiness and blue and so on.
Chinese
结束语。如果心是享受者，那么，从道理上讲，它如何成为量呢？（经文中）说，快乐等等。因为心所执著的事物是由人来思考的，那么，会想，其他的知识做什么用呢？对此的回答是，这个心是什么呢？对此，其他人已经回答了三次。驳斥已成立的宗派是，由人。如果认为业本身是执著的作者，那么人本身就是心，心做什么呢？有理解力的人会跟随。对此的回答是，理解和。表达没有区别是，它的形式。对方展示区别是，在那时。显现的执著是理解的特征，这是人的行为，这是对方的想法。如果它是心的形式，即使是那样，也不是，人如何成为理解者呢？根本不是。然而，为了显现心的自性，如果说是知识，那么，那时，像那样，解释不把事情本身显现为心的自性是，如果。理解不是很久的事情的形式。意思是，如果无心，那么，因为没有建立事情的形式，就不会理解它是近处的，对此的回答是，我遍及。如果心建立了事情的形式，那么，那时，也不会理解遥远的地方，因为事情的所有形式都是由心建立的。如果承认心具有那种形式，那么，那时，也不会有与它不同的事情。从心本身，也就是说，从自性，心产生，并且从那，直接或间接，一切都产生。快乐时，只有从那，产生具有那种形式的事物，而不是从事物产生具有那种形式的（事物），这是你的宗派，也就是说，这是已成立的宗派。它如何颠倒地被接受呢？像自己的脸一样，也就是说，是别人的。
English
Concluding remarks. If the mind is the enjoyer, then, logically speaking, how can it be a valid means of knowledge? It is said (in the scriptures), happiness and so on. Because the object that the mind clings to is thought of by a person, then, one might wonder, what is the use of other knowledge? The answer to this is, what is this mind? To this, others have already answered three times. Refuting the established tenet is, by a person. If it is thought that karma itself is the agent of clinging, then the person himself is the mind, what does the mind do? Those with understanding will follow. The answer to this is, understanding and. Expressing no difference is, its form. The other party showing the difference is, at that time. Manifest clinging is the characteristic of understanding, this is the action of a person, this is the other party's thought. If it is the form of the mind, even if it is so, it is not, how can a person be an understander? It is not at all. However, in order to manifest the nature of the mind, if it is said to be knowledge, then, at that time, like that, explaining not manifesting the thing itself as the nature of the mind is, if. Understanding is not the form of something that is not long ago. The meaning is, if there is no mind, then, because the form of the thing has not been established, it will not be understood that it is near, the answer to this is, I pervade. If the mind establishes the form of the thing, then, at that time, one will not understand a distant place either, because all forms of things are established by the mind. If one admits that the mind has that form, then, at that time, there will not be something different from it either. From the mind itself, that is, from the nature, the mind arises, and from that, directly or indirectly, everything arises. When there is happiness, only from that, things with that form arise, but not from things do things with that form arise, this is your tenet, that is, this is the established tenet. How is it accepted in a reversed way? Like one's own face, that is, it is someone else's.