Tibetan
་སུ་གཅོད་པ་ཡུལ་ཡོད་པས་ཁྱབ་པ་དེས་ན་གཞལ་བྱ་མེད་ན་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་མེད་པས་ན་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་ཚད་མ་ཉིད་ཀྱང་ཟློག་པར་བྱེད་དོ། །དེས་ཁྱབ་པ་ཐུག་པའི་ཕྱིར་མ་ངེས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །མ་གྲུབ་པ་ནི་གཉིས་ཀྱིས་ཁྱབ་པའི་གཞལ་བྱའི་ཁྱབ་པར་བྱེད་ པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་ཤེས་པ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་གང་ཞིག་ཚད་མར་འགྱུར་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་ལ་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་མེད་མོད་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་གཞན་དག་བརྗོད་པ་ནི། བདག་ཡོད་དོ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །འཇལ་བར་བྱེད་པ་པོ་དེ་ཉིད་ཚད་མ་ཡང་མ་ཡིན་མོད་དེས་ན་བཟློག་པ་ལ་ཚད་མ་མེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པའོ། །ལན་དུ་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ་བདག་གི་གལ་ཏེ་དེ་ཚད་མའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་འདོད་ན་དེའི་ཚེ་འདི་ལྟར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་རྣམ་པ་གཞན་དུ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་བཟློག་པ་ལ་ཚད་མ་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་མ་ངེས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐབས་ཀྱི་དོན་ཉེ་བར་སྡུད་པའོ། །རང་གི་ངོ་བོས་ཞེས་བྱ་བར་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་གྱིས་ཏེ། གང་ལ་དངོས་སུ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པའོ། །དེ་ལས་གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུན་མོང་ཉིད་དུ་སྟེ། གང་ལ་བརྒྱུད་པས་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པའོ། །དངོས་དང་བརྒྱུད་པས་ནུས་པའི་སྒོ་ནས་ཡུལ་རྣམ་པར་གཞག་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། འདྲ་བ་དང་མི་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྣང་བ་ཙམ་གྱི་འགྱུར་ལ་རག་མོད། དེ་ལ་ཡོད་པའི་ཡུལ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ལ། ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་ཅན་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐབས་ཉམས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་ཅི་དེ་ཉིད་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ཁྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཅི་ཞིག་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དོགས་པ་བསུ་ནས་ཡོད་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པ་གསལ་བ་གསུངས་པ་ནི་དོན་དམ་དོན་བྱེད་ཅེས་གསུངས་སོ། །དགོངས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཚེ་ཤེས་པ་ལ་དགོངས་སམ་བརྒྱུད་པས་ནུས་པ་ཡོད་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ་དོན་བྱེད་པ་གཞན་ཡོད་ན་ནི་ང་འཇུག་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །གང་ཞིག་ཤེས་པ་ཙམ་གྱི་དོན་བྱེད་པར་ཡང་མི་རུང་བ་དེ་ནི་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པའི་སྒྲའི་རྣམ་པར་བཅད་པ་བརྗོད་པ་ནི། གཞན་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡོད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིར་གཞན་གྱི་སྒྲ་ནི་ཟླ་བོ་བརྗོད་པར་བྱེད་པའོ། །དེས་ན་རི་བོང་གི་རྭ་དང་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བརྗོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མེད་པ་ནི་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ།
Chinese
由于遍及于所断除之境，因此，如果没有所衡量之物，那么断除本身就不存在，因此，作为遍及对象的量本身也会被驳斥。由于它遍及到尽头，所以不是不确定性。未成立是因为遍及二者的所衡量之物的遍及作用不存在而被排除。正如所说，由于没有知识本身，什么会成为量呢？对于所说之语，想到也许没有知识的完全断除作用，而说其他的是：如果说我存在。测量者本身也不是量，因此，认为驳斥没有量是不对的。回答说，那就是说，如果他认为那是量的自性，那么那时就会这样。或者，如果是另一种情况，那么驳斥就没有量，这并不是不确定性。因此，这句话是总结了当下的意义。以自己的体性来说，就是不共的，即对什么有直接产生的能力。除此之外，就是共同的，即对什么有通过间接产生的能力。通过直接和间接的能力来区分境有什么用呢？仅仅依赖于相似和不相似的显现变化。对于它来说，具有存在的境不是，具有不存在的境不是量，因此也不是场合的丧失。如果是这样，那么它本身就是存在和不存在的特征吗？如果问，你的特征是什么呢？迎接疑问后，明确地说具有存在等等，说的是胜义作用。意思是说，当对知识有考虑或间接有能力时，仅仅凭此就不是存在，如果有其他的作用，那么我也会介入。如果有什么连仅仅作为知识的作用也不行，那就是不存在。陈述胜义谛的词语的区分是：其他是世俗存在。在这里，其他的词语是表达对立面。因此，兔子角和梳子等等也不是世俗的说法。不存在就是存在本身。
English
Since it pervades the object to be eliminated, if there is no object to be measured, then the elimination itself does not exist, therefore, the valid cognition itself, which is the object of pervasion, is also refuted. Since it pervades to the end, it is not uncertain. The unestablished is eliminated by the very absence of the pervasion of the object to be measured, which pervades both. As it is said, since there is no knowledge itself, what will become a valid cognition? To that which is said, thinking that perhaps there is no complete elimination of knowledge, others say: If you say that I exist. The measurer himself is not a valid cognition, therefore, it is thought that it is not right to say that there is no valid cognition in refutation. The answer is, that is to say, if he thinks that it is the nature of valid cognition, then it will be like this at that time. Or, if it is another way, then there is no valid cognition in refutation, which is not uncertain. Therefore, this sentence summarizes the meaning of the present situation. By its own nature, it is uncommon, that is, what has the ability to directly produce. Other than that, it is common, that is, what has the ability to produce indirectly. What is the use of distinguishing objects through direct and indirect abilities? It only depends on the appearance changes of similarity and dissimilarity. For it, having an existing object is not, having a non-existing object is not a valid cognition, therefore it is not a loss of occasion either. If so, then is it itself the characteristic of existence and non-existence? If you ask, what is your characteristic? After welcoming the doubt, it is clearly said that having existence and so on, it is said that the ultimate function. The meaning is that when there is consideration or indirect ability for knowledge, it is not existence by that alone, and if there is another function, then I will also intervene. If there is something that cannot even function as knowledge alone, then it is non-existence. The distinction of the words of ultimate truth is stated: the other is conventional existence. Here, the word 'other' is to express the opposite. Therefore, rabbit horns and combs etc. are also not conventional terms. Non-existence is existence itself.
Tibetan
།གཞན་ཡང་གང་ལ་འཇིག་རྟེན་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་དང༌། དོན་དམ་པར་ནི་ཤེས་པ་ཡིན་གྱི་དོན་བྱེད་པར་ནི་ནུས་པ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་གང་ཟག་དང་ཡན་ལག་ཅན་དང་སྤྱི་ལ་ སོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདིས་ནི་ཞར་ལ་ཐ་ཤལ་གྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་ལྟོས་ནས་བདེན་པ་གཉིས་རྣམ་པར་གནས་པ་ཡང་སྦྱར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་ནི་བར་སྐབས་ཏེ་སྐབས་ལས་སྤྲོས་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་རང་དང་སྤྱི་མཚན་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི། སྐབས་སུ་བབ་པ་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཞེས་འདི་ནི་སྐབས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བསྟན་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །མཆོག་གི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་རྣམ་པར་གཞག་པ་བཟློག་པར་བསམས་ནས། ཇི་སྐད་བརྗོད་པའི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མི་བཟོད་པའི་དབུ་མའི་རྩོད་པ་བླང་བ་བརྗོད་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདིས་ནི་དངོས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཉེ་བར་བརྗོད་པའོ། །དེའི་སྒོ་ནས་ཚད་མ་ལ་ཡང་ཤུགས་ཀྱིས་ཉེས་བ་འགྲུབ་བོ། །དེས་ན་སྐབས་སུ་བབ་པ་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་ལ་གནོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྒྱས་པར་བསྟན་པར་བྱེད་དོ། །ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་སྨོས་པ་ནི་དེ་གཉིས་སྐབས་སུ་བབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་བརྗོད་པ་ནི། བསྟན་པའམ་མི་བསྟན་པ་ཡང་རུང་སྟེ། ནུས་པ་སྲིད་པ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མ་ལུས་པར་བསྟན་པའི་དོན་དུའོ། །ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་སྨོས་པས་ནི་དངོས་པོའི་སྒོ་ནས་མ་ལུས་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་དེ་བེམས་པོ་དང་བེམས་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕུར་པོ་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་ནི་དེའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཏེ། མ་ལུས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཡང་སྐབས་སུ་བབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གནོད་པར་བྱེད་པའི་དམ་བཅས་པ་བྱས་ནས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མེད་པ་ཡང་བརྗོད་པ་ནི། དོན་དུ་བྱ་བ་ཉིད་དུ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །རེ་ཞིག་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་དེ་ཉིད་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །རྗེས་འགྲོ་ལྡོག་པ་དག་གིས་ནི། །ཞེས་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པར་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་རྒྱུ་ལ་གནས་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་གིས་ཁྱབ་པ་ནི་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ལྷག་པའི་སྔར་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱི
Chinese
此外，对于那些被认为是具有世俗区分的事物，实际上是知识，而作为作用者，其能力是世俗存在的。这指的是个体、具有肢体者和一般等事物。通过这种方式，也顺带地结合了依赖于低劣区分的两种真理的存在方式。因此，这是一个过渡，即从主题中扩展出来的偈颂。所谓“那些自性和共相的解释”，指的是与当前主题相关的自性和共相的性质的陈述，这仅仅是完整地展示了主题。考虑到对至高区分的区分的否定，表达了对如前所述的世俗和胜义区分无法忍受的中观争论的接受，即“如果”等等。这指的是接近于“实际上”这个词。通过这种方式，对量（pramāṇa， प्रमाण， pramāṇa，量）的过失也间接地成立了。因此，这损害了当前主题中量的定义的展示。这一点通过“即是这样”等来详细地展示。提到量和所量是因为这两者与当前主题相关。提到常与无常，无论是展示还是不展示，都是为了从法的角度完整地展示“能力是存在的”。提到知识和所知是为了从事物的角度完整地理解，因为想要表达有情和无情的全部。量和所量是它们的区别，虽然不是全部，但因为与当前主题相关，所以被提及。像这样，在做出了有害的承诺之后，也表达了没有实现，即“实际上”等等。暂时，通过接近常与无常的区分，并通过“即是这样”等来展示。所谓“通过随行和相违”，指的是完全结合存在于结果中的随行和相违，以及存在于原因中的随行和相违，这些都是能力。因为在那之前已经存在了额外的。
English
Furthermore, those which are nominally considered to have worldly distinctions are, in reality, knowledge, and as agents, their capacity is conventionally existent. This refers to things like individuals, those with limbs, and universals. In this way, it also incidentally combines the way the two truths exist in dependence upon inferior distinctions. Therefore, this is a transition, a verse elaborated from the topic. The statement "Those explanations of self-nature and common characteristics" refers to the statement of the nature of self-nature and common characteristics that are relevant to the current topic, which is merely a complete presentation of the topic. Considering the negation of distinctions for the supreme distinction, it expresses the acceptance of the Madhyamaka argument that cannot tolerate the distinction between conventional and ultimate as stated before, i.e., "if" and so on. This refers to being close to the word "actually." In this way, the fault of valid cognition (pramāṇa) is also indirectly established. Therefore, this harms the presentation of the definition of valid cognition in the current topic. This is shown in detail by "it is like this" and so on. Mentioning valid cognition and the object of valid cognition is because these two are relevant to the current topic. Mentioning permanence and impermanence, whether showing or not showing, is for the purpose of completely showing from the perspective of dharma that "capacity is existent." Mentioning knowledge and the knowable is for the purpose of completely understanding from the perspective of things, because it is intended to express the entirety of sentient and non-sentient beings. Valid cognition and the object of valid cognition are their distinctions, and although not all-encompassing, they are mentioned because they are relevant to the current topic. Having made such a harmful commitment, the failure to accomplish it is also expressed, i.e., "in reality" and so on. Temporarily, by approaching the distinction between permanence and impermanence, it is shown by "it is like this" and so on. The phrase "through concomitance and contraposition" refers to the complete combination of concomitance and contraposition that exist in the result, and the concomitance and contraposition that exist in the cause, which are capacities. Because there was an excess even before that.