Tibetan
ཡང་རེ་ཞིག་སྐྱེ་བར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་དང༌། མངོན་སུམ་དང་མི་དམིགས་པ་གསུམ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ་ལྟུང་བའི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་མེད་ན་ནི་ལྟོས་པ་ཡང་འགའི་ཡང་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་རྟོགས་པའི་གཞན་གྱི་དབང་ཡང་མ་ཡིན་ན་འདི་འདིའི་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཞེས་བྱས་པ་ཡིན། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འོན་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མའོ། །དེ་མེད་ཀྱང་རེས་འགའ་མཐོང་བ་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་དབང་དུ་རྟོགས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། ཐ་དད་ཀྱང་འགྲུབ་བྱ་འགྲུབ་པའི་ ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི་དངོས་པོ་དེ་དང་འབྲེལ་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡང་ན་གཞན་དང་འབྲེལ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ན་ཆོས་རྟོགས་པར་འགྱུར་ལ། གཞན་དང་འབྲེལ་བར་འགྱུར་བའི་རང་བཞིན་ནི། །གཞན་རྟོགས་པ་མེད་པར་མི་རྟོགས་པ་ཁོ་ནའོ། །དེས་ནི་ཆོས་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པས་ཆོས་ཅན་ཡང་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལྷག་མ་ནི་རྟོགས་པར་བླའོ། །འདིར་སྨྲས་པས་ཞེས་བྱ་བའི་གྲུབ་པའི་མཐའི་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་འདི་ནི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། ཆོས་གཅིག་ཉིད་ལ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་དེ། དཔེར་ན་སྔོན་པོའི་སྔོན་པོ་ཉིད་དོ་ཞེས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ན་ཐ་དད་པ་ལྟ་བུ་དང་གཅིག་པ་ལྟ་བུར་སྣང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པས་ན་སྔོན་པོའི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་སྔོན་པོ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་རྟོག་ན་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ལྟ་བུ་དང༌། དུ་མ་ལྟ་བུར་སྣང་ངོ༌། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྟོགས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་བརྗོད་ན་ནི། དེའི་ཚེ་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ། །རྟོགས་པ་དང་པོ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བ་གཅིག་གི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། མ་རིག་པའི་དབང་གིས་བསལ་བ་ལ་དངོས་པོའི་ཆར་ལྷག་པར་ཞེན་ཀྱང་དངོས་པོར་རྟོགས་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྔོན་པོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ལ་ཡང་སྔོན་པོའི་དངོས་པོ་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་སྔོན་པོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ན་སྤྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་འཕངས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ནི་དེ་དེ་བཞིན་དུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ལ་ཡང་འཕངས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བས་ན་ཁྱད་པར་ལ་སྦྱར་བའི་དོན་དེ་ཉིད་ལ་གཞན་དུ་ཚད་མ་གཞན་འཇུག་པར་རིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། རང་རིག་པ
Chinese
又，暂且说生是不可能的，因为不承认的缘故，并且不容许显现和不显现这三者的缘故。住也是不可能的，因为没有堕落的缘故。如果那不存在，那么依赖也是丝毫没有的。因此，如果不是觉悟的他者自在，那么“此此”所说的就是“此”。正是因为这个缘故，才说“然而以显现”，所谓“一切时”是剩余的。即使没有那个，偶尔见到，认为如何能以它的自性自在而觉悟呢？因此，我们一起成办有什么用呢？为了成就差别也成就，这所显示的就是“与那个事物相关的”。或者，如果觉悟为仅仅与他者相关，那么就能觉悟法，而成为与他者相关的自性是，唯有不觉悟他者就不能觉悟。因此，法显现，法性也显现，这是所要表达的意思。剩余的是觉悟的殊胜。这里所说的结论是：法和法性的事物这个是常恒的，并且对于一个法性本身也是分别，例如在分别“蓝色的蓝色本身”时，会显现出像是差别和像是相同。同样，通过分别，如果分别“蓝色的自性就是蓝色本身”，那么会显现出像是没有差别和像是众多。对此，如果依赖于紧接着的觉悟来说，那么那时一切成就都只是成就。依赖于最初的觉悟来说，只是没有名言所说的唯一的自性，虽然由于无明的力量而特别执着于排除，但并不是依赖于觉悟事物本身。即使觉悟为蓝色本身，也没有觉悟到蓝色事物本身。然而，在觉悟为蓝色本身时，通常是抛弃了分别。那么，对于像那样隐蔽的事物，在觉悟时也有抛弃。因此，显示说，将差别与意义相结合，对于那个意义，理应容许其他量成立。这就是自证。
English
Furthermore, it is not possible for birth, because it is not acknowledged, and because the three, manifest and non-manifest, are not allowed. It is also not possible for abiding, because there is no falling away. If that does not exist, then dependence is also completely absent. Therefore, if it is not the other's autonomy of realization, then what is referred to as 'this, this' is simply 'this.' It is precisely for this reason that it is said, 'However, by manifestation,' and 'at all times' is the remainder. Even if that is absent, how can one occasionally see and think that it can be realized as the autonomy of its own nature? Therefore, what is the use of accomplishing it together for us? What is shown is that 'related to that thing' is to accomplish even the difference. Alternatively, if one realizes as merely related to another, then one can realize the Dharma, and the nature of becoming related to another is, one cannot realize without realizing the other. Therefore, when the Dharma becomes manifest, the Dharmata also becomes manifest, which is what is meant. The remainder is the excellence of realization. The conclusion stated here is: the thing of Dharma and Dharmata is permanent, and even for a single Dharmata itself, there is also discrimination, for example, when discriminating 'the blue of blue itself,' it appears as if there is difference and as if there is sameness. Similarly, through discrimination, if one discriminates 'the nature of blue is blue itself,' then it appears as if there is no difference and as if there are many. Regarding this, if one speaks in reliance on the immediate realization, then at that time all accomplishments are merely accomplishments. In reliance on the initial realization, there is only the absence of the single nature spoken of in name, although due to the power of ignorance, one is particularly attached to elimination, it is not dependent on realizing the thing itself. Even if one realizes as blue itself, there is no realization of the blue thing itself. However, when realizing as blue itself, generally, discrimination is abandoned. Then, for such a hidden thing, there is also abandonment in realization. Therefore, it is shown that it is reasonable to allow another valid cognition to enter into that meaning, combining the difference with the meaning. This is self-awareness.
Tibetan
འི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་སྤྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་ཅེས་པ་ནི་ལྐོག་གྱུར་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིས་ནི་སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་ནི་སྔོན་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁྱད་པར་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ། །དེས་ན་འབྲེལ་པ་རྟོགས་པ་ཡང་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་གཅིག་གིས་གཉིས་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་འབྲེལ་བ་རྟོགས་སྙམ་ན། གཉིས་རྟོགས་ན་ཞེས་གསུངས་སོ། །མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ལྟོས་པའོ། །གཟུགས་དང་རོ་དག་རྟོགས་པ་ཡང་ཐ་དད་པ་ལ་འབྲེལ་པ་འཛིན་པ་ མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྐབས་ལ་སྦྱོར་བའོ། །ཇི་ལྟར་འབྲེལ་བ་འཛིན་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་གོ་སྐབས་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡང་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་བསྒྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ལྐོག་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་ཀླན་ཀ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ་ད་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་རྟོགས་པ་བཀག་པ་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀླན་ཀ་སྤང་བ་བརྗོད་པ་ནི་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བཟློག་པ་མིན་ཞེས་ཡ་བ་ནི་དགག་པ་ཙམ་མངོན་སུམ་གྱི་རྟོགས་པ་ལས་དངོས་པོར་རིགས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །འགྲེལ་པའི་ཐ་མི་དད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོར་སྣང་བ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་ཞིབ་མོར་རྟོགས་པ་མེད་པས་ན་ལྷག་པར་ཞེན་པས་ཐ་དད་པ་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་རྩོལ་གྱི་རྟོགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཙམ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ན་ཆོས་ཅན་འཛིན་པ་ལྟོས་པར་ག་ལ་འགྱུར། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཙམ་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །རང་རིག་པ་ནི་དངོས་པོའི་ཆོས་ཡིན་པས་དེ་ཉིད་ཡུལ་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་གཞན་དུ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་འཛིན་པ་ནི་ཟླའོ་རང་བཞིན་ངེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་གཉིས་མེད་པའི་དངོས་པོ་ནི། དངོས་པོ་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དངོས་པོ་མེད་པ་ཅམ་དུ་བཤད་པ་ལ་མངོན་སུམ་ཉིད་ཉམས་པ་མེད་པར་འགྱུར་པ་སྟེ། ཐ་སྙད་པ་ལ་ནི་གཞན་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེ་བར་ངེས་པས་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དོན་མེད་པ་ཉིད་སྤངས་པ་ན་འབྲེལ་པ་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པར་མི་ནུས་པར་སྔར་བརྗོད་པ་ཉིད་དྲན་པར་བྱེད་པ་ནི་ཅི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །འདི་ལ་ཆོས་ལྐོག་ཉིད་ལ་འབྲེལ་
Chinese
འི་ཞེས་བྱ་བའོ། 此外，说“不可得”通常是指，所谓分别念，就是指了知隐蔽性。后来，见到黄色等事物，就会特别运用“以前隐蔽的事物就是这个”的认知。因此，了知关联也是合理的。如果这样，因为一个不能了知两个，那怎么了知关联呢？回答说，如果了知两个。说“不是”是指与“必定不吃”相关联。了知色和味，对于不同的事物执持关联，这不是没有。其中的“这”字是与语境相连的。正如存在执持关联的现量机会一样，比量也是如此。这通过将所要证成的自性视为隐蔽，从而避免了责难。现在，仅仅依靠遮止现量认知来避免责难，这就是“此外”等所要表达的。说“不是相反”是指，仅仅是否定，从现量认知来说，并不是事物。解释说“不相同”是指，即使显现为不同的事物，因为分别念没有详细的认知，所以由于特别执着，不会了知不同。如果仅仅是远离了现行的认知就是隐蔽，那么执持有法怎么会成为必要呢？如果仅仅是没有事物，那怎么会成为自证的现量之境呢？如果自证是事物的法，那它就会成为所知境，如果这样，执持没有现量事物的其他事物，就不是体验自性决定的伴侣。这表明，对于无二的事物，事物是空性的自性等等，在法界中，事物被说成是没有事物，现量本身不会消失，因为对于名言来说，必定会产生没有他者的分别念，所以这样安立。这样，如果舍弃了无意义本身，因为没有执持关联，所以不能进行比量，回忆之前所说，就是“为什么”等所要表达的。这里的“稍微”是指已成立的宗派。对于这个，法与隐蔽性相关联。
English
It is called 'i. Furthermore, saying 'unobservable' generally means that so-called conceptualization is said to be the realization of what is hidden. Later, seeing yellow and other things, one specifically uses the cognition that 'what was previously hidden is this.' Therefore, understanding the connection is also reasonable. If that is the case, since one cannot understand two, how can one understand the connection? The answer is, if one understands two. Saying 'no' refers to being related to 'definitely not eating.' Understanding form and taste, holding connections for different things, it is not that there is none. The word 'this' in it is connected to the context. Just as there is an opportunity for direct perception to hold connections, so is inference. This avoids criticism by considering the nature to be proven as hidden. Now, avoiding criticism solely by relying on the negation of direct perception, this is what 'furthermore' and so on are meant to express. Saying 'not the opposite' means that merely negating, from the perspective of direct perception, is not a thing. Explaining 'not different' means that even if they appear as different things, because conceptualization does not have detailed cognition, therefore, due to special attachment, one will not understand the difference. If merely being separated from manifest cognition is hidden, then how would holding the subject become necessary? If merely there is no thing, then how would it become the object of self-awareness's direct perception? If self-awareness is the dharma of things, then it will become the knowable object. If so, holding other things that do not have direct perception of things is not a companion experiencing the determination of self-nature. This shows that for non-dual things, things are the nature of emptiness, etc., in the realm of dharma, things are said to be without things, direct perception itself will not disappear, because for conventional terms, a conceptualization without others will definitely arise, so it is established in this way. Thus, if one abandons meaninglessness itself, because there is no holding of connection, one cannot infer, recalling what was said before, which is what 'why' and so on are meant to express. Here, 'slightly' refers to the established tenet. For this, the dharma is related to hiddenness.