Tibetan
བ་འཛིན་པའི་མངོན་སུམ་འཇུག་གམ། དེ་སྟེ་དེ་དང་འབྲེལ་བ་རུང་བའི་དངོས་པོ་ལ་འཇུག་ཅེ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་སོ། །རེ་ཞིག་དང་པོ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ལྐོག་ཉིད་སྒྲུབ་པར་མི་འདོད་པ་དེས་ན་དེ་ལ་འབྲེལ་པར་རུང་བའི་དངོས་པོ་ལ་འཇུག་ཅེ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་སོ། །རེ་ཞིག་དང་པོ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ལྐོག་ཉིད་སྒྲུབ་པར་མི་འདོད་པ་དེས་ན་དེ་ལ་འབྲེལ་པ་འཛིན་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། དབང་པོ་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཕྱོགས་གཉིས་པ་མ་གྲུབ་པར་ བརྗོད་པ་ཡིན་མོད། གང་གི་ཚེ་མངོན་སུམ་ཉིད་གྱུར་པ་ཡང་ཞེས་འདོན་པ་དེའི་ཚེ་ནི་ལྐོག་ཉིད་ནི་རང་རིག་པ་ཡིན་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན་སྔ་མ་བཞིན་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཅན་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལའོ། །ཆོས་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་ཅིའི་ཕྱིར་འདོད་སྙམ་ན་དོན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་ལྐོག་ཉིད་ལ་སྔར་ཞུགས་པ་ལ་ལྟོས་པས་ནི་ཅི་ཡང་བྱར་མེད་དོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་གྲུབ་པོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཤུགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་ཉིད་ཐ་དད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་གྱི་ཚད་མ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ངོ་བོ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མེ་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་དེ་ལ་འཇུག་པ་དེ་ནི་ཞུགས་པ་སྟེ། དེ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་ནུས་པ་མེད་པའོ། །མེད་ཀྱི་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཙམ་ལ་འབྲས་བུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་དེ་ལ་ལྟོས་སྙམ་ན་དེ་ནི་འདོད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་གྲུབ་བོ། ཚད་མ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། འདིས་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ། །རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ལས་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་གྲུབ་མོད་ཚད་མ་ལ་ཅི་འབྱུང་སྙམ་ན། ལྐོག་གྱུར་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདིའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའིའོ། །དེ་དང་འབྲེལ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་དང་འབྲེལ་བའོ། །དངོས་པོ་དང་འབྲེལ་བ་ལས་འཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་དངོས་པོ་དང་འབྲེལ་བའི་རྟགས་ལས་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །དེ་ཉིད་འཆད་པ་ནི་དངོས་དང་འབྲེལ་པ་ཙམ་གྱིས་ནི། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་ཞིག་དངོས་པོ་དང་འབྲེལ་བ་གྲུབ་པ་དེ་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །ཚད་མ་ཡིན་པས་ན་རྟགས་ལས་རིག་པ་ཡིན་ཏེ། ཚད་
Chinese
那么，现量是否进入所取之境呢？如果说它进入与该境相关联的事物，那么就有两种分别。首先，由于不希望比量成立隐蔽之境，那么，如果说它进入与该境相关联的事物，那么就有两种分别。首先，由于不希望比量成立隐蔽之境，那么，以执取与之相关联的现量又能做什么呢？“即使是超越根识的”这句话，是说第二种情况不成立。当说“现量本身也成为”的时候，意思是说，即使隐蔽之境是自证。或者，是指像先前一样等等的法，成为现量的那个法。如果想知道为什么法的自性也需要比量，那么就说了“义的”等等。因此，对于已经进入隐蔽之境的事物，依赖于它也没有什么用处。又，显示那事物也由其他方式成立，就是“其他也”。“以势遍在”的意思是说，自己成为不同的境，不需要依赖其他的量。所谓“比量不能了解它的自性”，是指进入需要成立的火等事物的自性，那就是进入，也就是以它为境。对于它来说，是没有能力的。没有能力的原因是，仅仅是法没有结果。那么，如果想知道如何依赖它，那就是“那也是希望”。比量成立了。如果认为不是量，那么就说了“以此”。如果认为比量成立了隐蔽的事物，那么对于量来说会发生什么呢？就说了“隐蔽”。所谓“此的”，是指比量的。“与它相关联”是指与隐蔽的事物相关联。从与事物相关联而获得的知识就是量。认为那也是从与事物相关联的相而产生的。解释那本身就是“仅仅与事物相关联”。因此，凡是与事物相关联而成立的，那就是量。因为是量，所以是从相而来的知识，量
English
Does direct perception then enter into the object it apprehends? If it enters into an object that can be related to it, then there are two distinctions. First, since it is not desired that inference establish the hidden itself, then, if it enters into an object that can be related to it, then there are two distinctions. First, since it is not desired that inference establish the hidden itself, then what is the use of direct perception apprehending what is related to it? This statement, "even though it transcends the senses," means that the second alternative is not established. When it is said, "direct perception itself also becomes," then it means that even the hidden itself is self-awareness. Or, it refers to whatever phenomenon, such as the previous one, becomes direct perception. If you wonder why the nature of the phenomenon is also desired to be inferred, then it is said, "of the meaning," and so on. Therefore, there is nothing to be done by relying on what has already entered into the hidden itself. Also, what shows that the same thing is also established by other means is "other also." "Existing by force" means that it itself becomes a different object, and it does not rely on another valid cognition. "The fact that inference cannot comprehend its essence" means that entering into the essence of what is to be established, such as fire, is entering, that is, making it the object. For it, there is no ability. The reason for the lack of ability is that the mere phenomenon has no result. So, if you wonder how to rely on it, that is "that is also desired." Inference is established. If you think it is not a valid cognition, then it is said, "by this." If you think that inference establishes the hidden object, then what happens to valid cognition? It is said, "hidden." "Of this" means of inference. "Related to it" means related to the hidden object. The knowledge obtained from being related to the object is valid cognition. It is thought that it is also born from the sign related to the object. Explaining that itself is "merely related to the object." Therefore, whatever is established as related to the object, that itself is valid cognition. Because it is valid cognition, it is knowledge from the sign, valid cognition
Tibetan
མ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལྷག་མ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བརྒལ་བ་དང་ལྡན་ནོ། །སྔར་ཉིད་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཐ་སྙད་ལས་ནི་ཚད་མ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དེར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཡང་མ་ངེས་པ་ཉིད་བརྗོད་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་འདྲ་བ་དང་མི་འདྲ་བའི་དངོས་པོ་རྩོམ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གྲུབ་པའི་མཐའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ དེ་ལྟར་མ་ཡིན་མོད་ཚོགས་པ་ཡོད་ན་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་གཉིས་གྲུབ་པ་སྟེ་དེ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་ཉམས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིར་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་བཞིན་བརྡ་ལ་ལྟོས་མེད་པར། དངོས་ནུས་ཉིད་ལ་མིག་བློར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། འབྲེལ་པ་ཅན་གྱི་ཆོས་ལ་ནི། །ཆོས་ཅན་བས་ནི་རྟོགས་སྐྱེས་གང༌། །ཞེས་བྱ་བར་རོ། །གཞན་ཡང་འདྲ་བ་དང་མི་འདྲ་བ་དང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་ཚད་མ་གཉིས་མེད་པར་འགྱུར་བ་མི་འོངས་སོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི་གཞལ་བྱ་གཉིས་གྲུབ་པས་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་གཉི་ག་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མ་འབྲེལ་བ་རྣམ་པར་བཅད་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཞན་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པར་བཅད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་བཅད་པ་ནི་གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་ཡུལ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རི་བོང་གི་རྭའི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མེད་པའོ། །མ་ངེས་པ་ཉིད་སྤང་བའི་དོན་དུ་ཁྱབ་པ་བརྗོད་པ་ནི་གཞལ་བར་བྱ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རང་གི་ངོ་བོ་འམ་སྟེ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དང་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དང་ཐུན་མོང་དུ་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཞལ་བྱ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ཟིན་པ་ཉིད་དོ། །སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་དོན་འགའ་ཡང་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཐེ་ཚོམ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཐུན་མོང་བ་སེམས་ཅན་ཙམ་ཡོད་ཀྱང་འདིས་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཞེས་བྱ་བའི་ཤེས་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ན་དེའི་ཁྱད་པར་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་ཚད་མའི་ཐ་སྙད་དག་ལ་ཡོད། འདིས་ནི་ཚད་མའི་ཐ་སྙད་ལ་ནི་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་ལ་ཡོངས
Chinese
意思是说，将成为真实存在的状态。 “剩余的”是指具有超越性。 “先前”是指，在术语中，已经指出了“量”本身。 “如果”等等，仅仅因为是不确定的事物，并不意味着它会创造相似和不相似的事物。 结论的意义是，在任何情况下，即使不是那样，如果存在集合，就会发生变化。 两种形式是成立的，仅仅凭此也不会衰退。 “应该再次指出”是指，同样，不依赖于符号，事物的能力本身会变成眼睛的智慧。 以及“对于有联系的法，从有法者那里产生了认识”。 此外，相似和不相似以及体验的分类，表明没有两个量是不会发生的，这就是“通过成立两个所量”。 这样，通过成立两个量，就成立了对非相关的区分，通过以与他者相关的区分的方式进行区分，就是“在什么时候”。 任何不具备对境的知识都是量，例如对兔子角的知识。 “不具备与现量和比量不同的知识的对境”是指没有遍及性。 为了消除不确定性，表达遍及性就是“与所量分离的”等等。 为什么呢？ 因为已经说过，自己的自性，即非共同的，以及他者的自性，即与共同的，同样，所量也遍及两种形式。 因为与声音等没有关联，所以不能完全确定任何事物。 因此，即使只有怀疑等等，以及共同的有情，也没有通过这个来认识的知识。 因为与所取和能取等分离，所以它的特点是量。 因此，因为没有知识，所以存在量的术语。 这遍及了通过完全确定的证成而成为神圣的量的术语。
English
It means that it will become a state of being truly existent. 'The remainder' means possessing transcendence. 'Previously' means that in terminology, 'valid cognition' itself has already been pointed out. 'If' and so on, just because it is an uncertain thing, does not mean that it will create similar and dissimilar things. The meaning of the conclusion is that in any case, even if it is not so, if there is an assembly, change will occur. Two forms are established, and merely by that, there is no decline. 'It should be pointed out again' means that, similarly, without relying on signs, the very ability of things will become the eye's wisdom. And 'For the dharma that has connection, from the subject of dharma arises understanding.' Furthermore, the classification of similarity and dissimilarity and experience shows that without two valid cognitions, it will not occur, which is 'through the establishment of two objects of measurement.' Thus, by establishing two objects of measurement, the distinction of non-relatedness is established, and by making the distinction in the manner of distinction related to others, it is 'at what time.' Any knowledge that does not possess an object is valid cognition, such as knowledge of a rabbit's horn. 'Not possessing an object of knowledge that is different from direct perception and inference' means that there is no pervasiveness. In order to eliminate uncertainty, expressing pervasiveness is 'separated from the object of measurement' and so on. Why? Because it has already been said that one's own nature, i.e., the non-common, and the nature of the other, i.e., the common, likewise, the object of measurement also pervades two forms. Because there is no connection with sound and so on, it cannot completely determine anything. Therefore, even if there is only doubt and so on, and the common sentient beings, there is no knowledge that is known through this. Because it is separated from the grasped and the grasper and so on, its characteristic is valid cognition. Therefore, because there is no knowledge, there exist the terms of valid cognition. This pervades the terms of valid cognition that are sacred through the complete determination of proof.