Tibetan
་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ། །འདིའི་ནི་འཇིམ་པ་ལ་སོགས་པའིའོ། །འདི་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སྔ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུའོ། །སྐྱེ་བ་སྔ་མ་ལ་སོགས་པ་རིག་པར་གྱུར་པ་ན་ཡང་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་པའི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རིག་པ་ཡིན་ལ། སྐྱེ་བ་སྔ་མ་ཤེས་པ་ལས་བསྐལ་བ་ཡང་རིག་པ་ཡིན་ནོ།། དེ་ལྟ་ན་བསྐལ་བ་ནས་བསྐལ་པ་གཞན་སྐྱེ་བ་ན། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་རིག་པ་སྲིད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱིས་དེ་ཉིད་དེ་རང་བཞིན་རིག་ལ། རང་བཞིན་དེའི་ནང་གི་ཁྱད་པར་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་རྣམ་པར་གནས་པ་རིག་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ ཐམས་ཅད་རིག་པ་སྲིད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་མཇུག་སྡུད་པ་ནི། དེ་ལྟར་དེ་བཤད་ཟིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོན་ཐམས་ཅད་རིག་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ཞིག་བྱས་ནས་ཤེ་ན། ལུགས་ཀུན་ཏེ་བྲམ་ཟེ་ལ་སོགས་པའི་འདོད་པ་སྤངས་ནས་སོ། །སངས་རྒྱས་པ་འདིར་གཞུང་གང་ཡིན་པ་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ། མཆོག་སྟེ་དམ་པར་གྱུར་པ་དེ་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་གཞན་དག་གིས་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །མཐའ་དག་མཁྱེན་པ་སྒྲུབ་པ་ན། ཉེ་བར་མཁོ་བ་རིག་པ་ཡང་བདེ་བླག་ཏུ་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །རྣམ་འགྲེལ་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་གལ་ཏེ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །གཞན་དུ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དངོས་སུ་གསལ་བ་མེད་པ་ནི། གལ་ཏེ་མི་གསལ་བའི་རྣམ་པས་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཡང་མེད་ན་ནི། དོན་དེ་ལ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་ཕ་རོལ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་པ་ནི། འོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་མི་གསལ་བ་ཉིད་འདོད་པར་བྱའོ་ཞེ་ན། འདི་འགོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་ལ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་རྣམ་པར་སྣང་བ་དེ་ལྟར་དོན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེས་ན། རྣམ་པ་གསལ་བ་རང་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་ནི། རང་རིག་པས་རིག་པའི་ཕྱིར། རང་གི་ངོ་བོ་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡིན་ལ་དོན་ལ་ནི་རྣམ་པར་མི་གསལ་བའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དེ་རྣམ་པ་འདིས་ན་དྲན་པ་ཞེས་གྲགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་དྲན་པ་ཡིན་ལ། རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་གཞན་གྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ལན་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་ཞེས་བྱ་
Chinese
不是没有，而是存在。这指的是泥土等。所谓“这是”，指的是瓶子等。所谓“先前”，指的是因。当先前的生等被认知时，任何相互关联的事物都是所有形式的认知。从知晓先前的生开始，劫也成为了认知。如此一来，从一个劫到另一个劫的生起，在因和果的事物中，认知是可能的。因此，一切众生都认知那本身，即自性。认知是安立于自性之内的差别，作为快乐和痛苦等的成就者。因此，一切认知都是可能的。 这就是总结。如此，以已述的方式，显示了一切事物都是认知。做了什么呢？舍弃了一切宗派，即婆罗门等的观点。佛教徒在此跟随任何论典，也应轻易了知那至高无上的，即成为殊胜的，一切智者，他是近需。在成就一切智时，也认为近需的认知也容易成就。为了进入《释量论》，才说“如果”。所谓“否则”，指的是实际上不明显。如果以不明显的方式随行也没有，那么，对于那个事物，就不会成为量，在接受这样的疑问后，由对方自己说：“那么”，也应许对于自己的体性也不明显吗？对此遮止说“不是”。实际上并非如此，就像在分别的识中显现的那样，事物并非如此。因为如此，所以，显现的相成为自己的体性，因为自证而证知。对于自己的体性不分别，而对于事物则因为不明显，所以是与分别俱生的。如此，以这种方式，被称为忆念的识，是忆念事物，而对于自己的体性则是现量。对此，其他人说“对于自己的体性”。回答是“自己的体性是”。
English
It is not non-existent, but existent. This refers to clay and so on. What is called "this" refers to pots and so on. What is called "previous" refers to the cause. When previous births and so on are cognized, whatever mutually related things are, that is the cognition of all forms. From knowing the previous birth, even a kalpa becomes cognition. Thus, from one kalpa to another arising, cognition is possible in the things of cause and effect. Therefore, all beings cognize that very self, that is, the nature. Cognition is what is established within that nature as the accomplisher of happiness and suffering and so on. Therefore, all cognition is indeed possible. That is the conclusion. Thus, in the manner that has been explained, it is shown that all things are cognition. What was done? Abandoning all systems, that is, the views of Brahmins and so on. Buddhists here follow whatever treatise there is, and they should also easily understand that supreme one, that is, the one who has become excellent, the all-knowing one, who is the near necessity. When accomplishing all-knowingness, it is also thought that the cognition of the near necessity is also easily accomplished. In order to enter the Pramāṇavārttika, it is said, "If." What is called "otherwise" refers to what is not actually clear. If following in an unclear manner is also not present, then, for that thing, it will not become a valid cognition. After accepting such a doubt, the other party himself says, "Then," should it also be admitted that even one's own nature is unclear? To this, the refutation says, "It is not." In reality, it is not like that, just as it appears in the discriminating consciousness, things are not like that. Because it is like that, the clear aspect becomes one's own nature, because it is known by self-cognition. One does not discriminate about one's own nature, but for things, because they are unclear, it is born together with discrimination. Thus, in this way, the consciousness that is called memory is the memory of things, but for one's own nature it is direct perception. To this, others say, "For one's own nature." The answer is, "One's own nature is."
Tibetan
བ་སྟེ། རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ནས་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གྱིས་དོན་ནི་མྱོང་བ་གཞན་གྱིས་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་མོད། དེ་ལྟ་ན་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ནི་མ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ལ། དོན་ལ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེས་བྱ་བ་མྱོང་བ་གཞན་གྱིས་སོ། །རྣམ་པ་གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་གསལ་བའི་རྣམ་པར་རོ། །འོན་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་མོད། རྟོག་པ་གོ་ཅི་སྟེ་མ་ཡིན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་འཁྲུལ་པ་ཉིད་བཟློག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོག་པ་ཡང་བཟློག་པར་འགྲུབ་བཞིན་དུ་ ཁས་བླངས་ཀྱང་བརྗོད་པ་ནི། རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ནི་རང་གི་ངོ་བོའི། །གང་ཞིག་སྔར་ཡོད་པ་དང་རིག་པ་དེ་ཉིད་དྲན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་ངོ་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །འོན་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོ་ཡང་སྔར་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་གལ་ཏེ་ཞེས་སྨོས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་སྔ་མས་སོ། །འདོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་དུའོ། །དོན་ལ་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་རོ། །བཤད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་སོ། །འོན་ཏེ་གང་གི་ཚེ་གཞན་གྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་འཛིན་པ་དེའི་ཚེ་དེས་སྒྲ་དང་འདྲེས་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་སྨོས་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་རང་གི་ངོ་བོའོ། །གཞན་གྱིས་གཟུང་བ་ནི་དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །གཞན་གྱི་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའིའོ། །སྤྱི་མ་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིས་བསམས་པའོ། །མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཡུལ་ནི་གཅིག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །དེ་མ་ཡིན་པ་ནི་རང་གི་ལུས་ཀྱིས་སོ། །གལ་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོ་སྒྲའི་དོན་མ་ཡིན་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་འཛིན་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པར་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། རྟོག་པའི་སྒྲའི་དོན་ཞེས་སྨོས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲའི་དོན་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཏང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་གི་ཚེ་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བའི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་པ་དེའི་རང་བཞིན་དོར་པའི་ཕྱིར་གཞན་ཐོབ་པའི་དེའི་ཚེ་སྔར་མི་གསལ་བར་འགྱུར་མོད། རང་གི་ངོ་བོ་འདོར་བ་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེས་ན། རང་གི་ངོ་བོ་ཡང་མི་གསལ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རང་རི
Chinese
因为，唯独以自己的自性才能认知。因为由其他认知到其他所经历的意义。如果确实如此，那么对于自己的自性就不会错乱，而对于意义则会错乱，这样的区分会变成怎样呢？因此，由它所作的事情由其他来经历。另一种方式是指不明显的方式。然而，对于自己的自性没有错乱，如果怀疑为何不是分别念，通过遣除错乱本身，也正在成就遣除分别念，即使承诺也陈述说：对于自己的自性。那是自己的自性的。任何先前存在的事物和认知，都会变成忆念。认为自己的自性不是那样。然而，如果认为自己的自性也仅仅是先前存在的，那么就说了“如果”。由那之前的。所谓“欲求”是指显现本身。对于意义来说，并非欲求显现本身，因为对于它来说，是分别念的因。所谓“说”是指学派陈那。然而，当其他执持自己的自性时，那时因为它执持与声音混合的状态，如果认为会变成具有分别念，那么就说了“由那本身”，即由自己的自性本身。所谓“那”是指自己的自性。认为由其他所执持的，不会变成使它显现。所谓“其他的也”是指无分别念的。所谓“不是共同的”是指由其他所思考的。显现执着的对境是指唯一显现执着的。那不是指自己的身体。如果自己的自性不是声音的意义，即使如此，那么执持它怎么不会变成分别念呢？说了“分别念的声音的意义”。所谓“因此”是因为没有执持声音的意义。所谓“因为舍弃”是指，当在分别念的知识中显现的任何事物，因为舍弃了它的自性，在获得其他的那个时候，虽然会变得先前不明显，但因为仅仅是没有舍弃自己的自性，所以自己的自性也会变得不明显，是这个意思。自证
English
Because, it is only by one's own nature that it can be known. Because the meaning experienced by others is known by others. If that is indeed the case, then how would the distinction be made that one is not confused about one's own nature, but is confused about the meaning? Therefore, the action done by it is experienced by others. Another way means the way of being unclear. However, although there is no confusion about one's own nature, if one doubts why it is not conceptualization, by dispelling the confusion itself, the dispelling of conceptualization is also being accomplished, even if one promises, it is stated: Regarding one's own nature. That is of one's own nature. Whatever existed before and the cognition, that itself will become remembrance. Thinking that one's own nature is not like that. However, if one thinks that one's own nature is also merely what existed before, then it is said "if". By that previous one. The so-called "desire" refers to manifestation itself. For meaning, it is not desire for manifestation itself, because for it, it is the cause of conceptualization. The so-called "said" refers to the teacher Dignāga. However, when others hold one's own nature, at that time, because it holds the state of being mixed with sound, if one thinks that it will become with conceptualization, then it is said "by that itself", that is, by one's own nature itself. The so-called "that" refers to one's own nature. Thinking that what is held by others will not become making it manifest. The so-called "other's also" refers to non-conceptual. The so-called "not common" refers to what is thought by others. The object of manifest clinging refers to the one of manifest clinging. That is not referring to one's own body. If one's own nature is not the meaning of sound, even so, then how would holding it not become conceptualization? It is said "the meaning of the sound of conceptualization". The so-called "therefore" is because there is no holding of the meaning of sound. The so-called "because of abandoning" means, when whatever appears in the knowledge of conceptualization, because of abandoning its nature, at the time of obtaining another, although it will become previously unclear, but because it is merely without abandoning one's own nature, therefore one's own nature will also become unclear, that is the meaning. Self-awareness