Tibetan
པར་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེར་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ། །མི་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བདེ་བ་འཛིན་པ་ཉིད་གཟུགས་མི་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། གཟུགས་འཛིན་པ་ཡང་བདེ་བ་མི་འཛིན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རིམ་གྱིས་འཛིན་པ་ན། གཟུགས་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་མི་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་ལོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་རིམ་གྱིས་སྣང་ཞེས་སྦྱར་རོ། །མི་འཛིན་པ་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་འཛིན་པ་ཉིད་གཟུགས་མི་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་མི་དམིགས་སྙམ་པའི་དོགས་པ་བསུ་ནས། ཕ་རོལ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་སྨྲས་པ་ནི་དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གཟུགས་མི་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་བདེ་བ་འཛིན་པ་ལའོ། །འཛིན་པ་ལ་འཛིན་པ་གཞན་མེད་དོ་ཞེས་གདོན་མི་ཟ་བར་ལས་བླང་དགོས་སོ། །གཞན་གྱིས་ཀྱང་འཛིན་པ་པོ་ལ་འཛིན་པ་པོ་གཞན་ཡོད་པར་འདོད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་གལ་ཏེ་འཛིན་པ་ལ་ཡང་འཛིན་པ་གཞན་སྟོན་ན་དེའི་ཚེ་ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ན་མ་འབྲེལ་པ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་དབང་པོའམ་གཞན་དག་ལ་སེམས་པ་ལས་འཛིན་པར་བྱེད་པ་གསལ་བ་ཡིན་གྱི། འཛིན་པ་པོ་ལས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཕ་རོལ་པོས་སངས་རྒྱས་པའི་ཕྱོགས་རྗེས་སུ་བརྗོད་པར་བྱས་པའོ། །འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་སྐྱོན་གཞན་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པ་རང་གསལ་བར་ཁས་བླངས་ན་འཛིན་པ་པོ་གཞན་ཁས་ལེན་པའིའོ། །དེ་ནི་འཛིན་པ་པོ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་གཅིག་པར་བར་དུ་མི་འཛིན་པ་ཉིད་གཞན་གང་ཡང་རུང་བར་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བསྟན་པས་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་ནི། ཕན་ཚུན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེས་ན་སྐྲའི་བར་ན་གནས་པའི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་ལྟར་རོ། །བདེ་བ་འཛིན་པའི་གནོད་བྱེད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པའོ། །སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་སྐྲའི་བར་གང་ཡིན་པ་རིག་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་གནོད་བྱེད་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདེ་བ་ཡང་ཅི་སྟེ་མི་གནོད། གལ་ཏེ་རེ་ཞིག་དུས་གཅིག་གི་ཚེ་ནི་གནོད་པ་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། དེ་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཡིད་འཕྲོག་པའི་གཟུགས་བཱ་ཞིག་འཛིན་པའི་ཚེའོ། །དེར་ན་དེར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་བདེ་བ་ཉིད་འཛིན་པ་གནོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནམ་ཅི་ཞེས་ བསམས་པའོ། །ཡུལ་ཉེ་བ་ན་ནི་གང་གི་ཚེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་སྐྱེ་བ་དེའི་ཚེ་འཛིན་པ་གནོད་པ་ཉིད་དུ་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་སྟེ། སྒྲའི་བར་ནི་སྣང་བ་འཛིན་པ་བཞིན་ནོ་འདིར་ནི་དེ་ཏ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོ
Chinese
如果说，也不是造作，那么，那里这样说了。所谓不执著，就是执著乐受本身不执著色，执著色也不执著乐受本身。因此，如果次第执著，那么，色和乐受等都不执著就成了过失。如果是这样，就加上次第显现。所谓不执著就是仅仅存在，就是执著乐受本身不执著色。那么，为了迎接如何不观察的疑问，对方自己说，就是从那，也就是不执著色的自性执著乐受。对于执著没有其他的执著，必须毫无疑问地接受。其他人也承认对于执著者有其他的执著者的存在。如果不是这样，如果对于执著也显示其他的执著，那么，因为那时会陷入无穷无尽的过失，所以是不相关的。如果从根或者其他对境生起作意而使执著变得明显，而不是从执著者本身，这是对方随顺佛教的观点而说的。对此的辩驳是其他的过失。这个本身，如果承认执著是自明的，那么就承认了其他的执著者的存在。那就是使执著者的显现，这是成立的宗义。这样，暂时不执著一个，而执著其他任何一个的自性是仅仅存在的，这样显示了损害，也就是显示了互相。因此，就像执著头发间隙中的显现等等一样。这是作为损害执著乐受而安立的。显现等等的头发间隙中的任何一个是识，那么，就像它在所有时候都是损害一样，为什么乐受不会损害呢？如果说，暂时在一个时候是有损害的，那么，那时，也就是执著一个迷人的色法的时候。在那里，执著那里不存在的乐受是损害吗？这样思考。在对境接近时，在任何时候不生起识，那时，执著才被称为损害，就像声音的间隙执著显现一样，这里不是那样理解。
English
If it is said that it is not fabricated either, then it is said there. What is meant by not grasping is that grasping pleasure itself does not grasp form, and grasping form does not grasp pleasure itself. Therefore, if grasping is done sequentially, then it follows that form and pleasure, etc., are not grasped at all. If that is the case, then add 'appearing sequentially.' What is meant by 'not grasping is only existing' is that grasping pleasure itself does not grasp form. Then, in order to address the doubt of how it is not perceived, the other party themselves say, that is, from that, which is the nature of not grasping form, grasping pleasure. There is no other grasping for grasping, it must be accepted without doubt. Others also acknowledge that there is another grasper for the grasper. If it is not so, if another grasping is shown for grasping, then it is irrelevant because at that time it would fall into the fault of being endless. If the grasping becomes clear from the mind arising from the senses or other objects, but not from the grasper itself, this is what the other party said following the Buddhist view. The refutation of this is another fault. This itself, if it is admitted that grasping is self-evident, then the existence of another grasper is admitted. That is what makes the grasper manifest, this is the established tenet. Thus, temporarily not grasping one, but the nature of grasping any other is only existing, thus showing the harm, that is, showing each other. Therefore, it is like grasping the appearance etc. in the gaps of the hair. This is established as harming the grasping of pleasure. Whatever is the consciousness in the gaps of the hair of appearance etc., then, just as it is harmful at all times, why wouldn't pleasure harm? If it is said that there is only harm at one time temporarily, then at that time, that is, when grasping a captivating form. There, is grasping the pleasure that is not there a harm? Thus thinking. When the object is near, at any time when consciousness does not arise, then grasping is called harm, just as the gap of sound grasps appearance, it is not understood that way here.
Tibetan
ངས་པའོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་ལ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་གནོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །གཞན་ཡང་དེ་ནི་སྐྲ་འཛིན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དཔེར་ན་སྒྲ་འཛིན་པས་བར་ཆད་མི་འཛིན་ལ་གནོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བར་ཆད་མ་བཟུང༌། གཟུང་བས་སྐྲ་འཛིན་པ་ལ་གནོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདི་དཔེར་ཇི་ལྟར་བྱེད་ཅེས་སྟོན་པ་ན་དོན་དམ་པར་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཚེ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འཆད་པ་ནི་གང་གི་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བདེ་བ་སྐྱེས་པ་མ་བཟུང་བ་ཉིད་འབའ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ཤེས་པ་ཙམ་དུ་སྟེ། དེའི་ཡུལ་ཅན་མ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་རྣམ་པར་འཛིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བདེ་བ་སྐྱེས་པ་ཉིད་མེད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་ཐ་སྙད་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་མ་སྐྱེས་པར་འདོད་པའི་དུས་ན་ཡང་སྐྱེས་པར་འདོད་པའི་དུས་ན་ཡང་སྐྱེས་པ་ཁོ་ན་སྟེ། འོན་ཀྱང་དེ་མ་དམིགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་དུ་མ་དམིགས་པ་ཡང་འཛིན་པར་འགྱུར་ཏེ། འགར་ཡང་མེད་པ་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བའི་དུས་ནའོ། །རིགས་པ་ཁྱེད་ཀྱི་གཞུང་ལྟར་ན་སྒྲའི་བར་འཛིན་པས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པ་ལྟར་འགྱུར་རོ། །དོན་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་ཡིན་ན་ནི། དེའི་རིམ་མ་ཡིན་པར་འཛིན་པ་རིགས་པ་ཞིག་ནའོ། །དེ་ལྟ་ན་དེ་ལྟར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་དེ་ལྟ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མིག་ལ་སོགས་པ་བློ་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་གཉིས་འཛིན་པ་འདི་ནི་ཁྱེད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོའི་བློ་ཉིད་ཀྱིས་གཉིས་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དབང་པོའི་བློའི་རྒྱུར་ངེས་པར་མི་འཛིན་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དབང་པོའི་བློ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་སྦྱར་རོ། །འདི་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བའོ། །དེ་ནི་སྔོན་པོ་ལའོ། །དེ་ནི་སྔོན་པོའི་ནུས་པ་མེད་པ་ ཁོ་ནའོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བའོ། །བདེ་བའི་ནུས་པའང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན་བདེ་བ་ནི་ཞེས་སྨོས་སོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་མེད་ཀྱང་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུའོ། །ཁས་བླངས་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བའི་པ་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ
Chinese
说过了。与执持乐等相联系，在一切时都会造成损害。另外，那不是执持毛发本身。因此，例如执持声音不执持障碍，损害也是如此，不执持障碍。执持不会损害执持毛发，为了说明如何以此为例，所以说是“真实中”。解释“那时乐等”的是“谁的”。对于“产生”一词，仅仅是知道乐已产生而未被执持，而不是执持它的对境未产生。如果乐的产生本身不存在，但因为不可见而说未产生，为了说明这是没有名称的，所以说是“因为不可见”。对此的陈述是“那是”。即使在认为瓶子等未产生的时候，或者在认为产生的时候，也只是产生，然而只是因为不可见而已，如果能这样说，那么同样，不可见也会变成被执持，因为无法证明在任何时候都不存在。所谓“那时”是指乐等产生的时候。按照你们的宗义，理应像声音的间隔被执持所压倒一样。如果执持事物和乐等，那么在某种理应不按顺序执持的情况下。如果那样，就会那样，所以说是“即使那样”，为了说明你们也没有承认眼睛等一个心识执持两个，所以说是“乐等是”。所谓“即使那样”是指感官的意识本身会变成执持两个。为什么乐等不一定会被执识作为感官意识的对境呢？与“感官的意识是”等相联系。为了阐明这一点，所以说是“哪个”。那是对于蓝色。如果认为那只是蓝色的无能，那么说是“即使那样”。如果认为乐的能力也会同样变化，那么就说了“乐是”。所谓“那样”是指即使没有形色，也能产生知识。所谓“即使承认”是指产生具有乐的相的知识
English
It has been said. Being associated with the grasping of pleasure, etc., will cause harm at all times. Furthermore, that is not the grasping of hair itself. Therefore, for example, just as grasping sound does not grasp obstacles, the harm is the same, not grasping obstacles. Grasping does not harm the grasping of hair, and to explain how to use this as an example, it is said, "In reality." What explains "at that time, pleasure, etc." is "whose." Regarding the word "arisen," it is merely knowing that pleasure has arisen and has not been grasped, rather than grasping that its object has not arisen. If the arising of pleasure itself does not exist, but it is said to not have arisen because it is invisible, to explain that this has no name, it is said, "Because it is invisible." The statement about this is "that is." Even when it is thought that a pot, etc., has not arisen, or when it is thought that it has arisen, it is only arisen, but it is only because it is invisible. If it can be said that, then similarly, invisibility will also become grasped, because it cannot be proven that it does not exist at any time. The so-called "at that time" refers to the time when pleasure, etc., arise. According to your tenets, it should be like the interval of sound being overwhelmed by grasping. If one grasps things and pleasure, etc., then in a situation where it is reasonable not to grasp in sequence. If that is the case, it will be like that, so it is said, "Even so," to explain that you have not even admitted that one consciousness of the eyes, etc., grasps two, so it is said, "Pleasure, etc., is." The so-called "even so" means that the sense consciousness itself will become grasping two. Why is it that pleasure, etc., is not necessarily grasped as the object of sense consciousness? It is related to "Sense consciousness is," etc. To clarify this, it is said, "Which." That is for blue. If it is thought that that is only the inability of blue, then it is said, "Even so." If it is thought that the ability of pleasure will also change in the same way, then it is said, "Pleasure is." The so-called "like that" means that even without form, it can produce knowledge. The so-called "even if admitted" means producing knowledge with the aspect of pleasure.