Tibetan
ང་བ་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ན་དེའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྔར་ཞེས་སྦྱར་རོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྣང་བ་ཉིད་དོ། །སྔར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པའི་སྔོན་རོལ་དུའོ། །གལ་ཏེ་ཤེས་པ་མེད་པར་ཡང་སྣང་བ་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ཤེས་པ་དོན་མེད་དོ་ ཞེས་སྦྱར་རོ། །འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་འདི་ནི་ཁྱེད་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་སྣང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །འདི་ག་ལས་ཤེ་ན་དེ་ཉིད་ཡོད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྣང་བའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་ནི་སྣང་བ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ལ་ཕྱིས་དེ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ན། ཆོས་ཅན་གཅིག་ལ་སྣང་བ་དང་མི་སྣང་བ་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་དག་གནས་པས་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་མཐོང་གི་ཞེས་བྱ་བ་སྣང་བ་དམིགས་པའོ། །ཤེས་པ་ཡོད་ན་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དུ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ན། དེ་ཡང་མི་འཐད་དོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། ཅི་ད་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་མོད་དེ་ལས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དུས་མཉམ་ཡང་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཅི་སྟེ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དུས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོགས་པ་བསུ་བའོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་སྣང་བ་མིག་གི་ཐད་ནས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དེས་ན་སྔར་གནས་པའི་དོན་གྱི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གནས་པ་ཉིད་ན་གང་འཇིག་པར་འགྱུར་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །ཡོད་ན་ཕྱིས་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེ་ལོང་ལ་སོགས་པ་ལ་སྐྱེ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཁོ་བོའི་སྣང་བ་ཡང་ཕྱིས་སྐྱེ་བ་ན། དོན་ལས་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཡུལ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེར་ཡང་ཕྱིས་སྐྱེས་པས་ནི་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསམས་པའོ། །གཞན་ཡང་གདོང་དང་གཟུགས་བརྙན་ཐ་དད་དོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལའང་ཚད་མ་ཡོད་དོ་ཞེས། །ཞེས་བརྒྱ་ལ་སངས་རྒྱས་པས་བརྗོད་པར་བྱ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་བརྗོད་པ་ནི་དོན་ལས་སྣང་བ་ཐ་དད་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་མཐོང་བ་མེད་དོ། །ད་ལྟར་འབྱུང་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ད་ལྟར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་སྔོ་སོགས་ཀྱང་འགྱུར་ཏེ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྣང་བ་དང་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་གཉིས་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་རོལ་དུ་ནི་ཤེས་པའི་སྔོན་རོལ་དུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་སྟེ་དོན་བཞིན་དུ་སྣང་བར་སྔ་རོལ་ཉིད་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དོན་དང་སྣ
Chinese
如果我是事物的本质，那么就加上它的蓝色等五种。所谓“彼性”，就是显现本身。所谓“以前”，就是在认识之前。如果即使没有认识也有显现，那么那时认识就没有意义了，这样加上。对此的陈述是，这是您自己。它的本质就是显现的本质。如果问这从何而来，那就是说它本身存在。用“显现的本质”这句话，是表明显现是存在的，但后来又表明它不存在。在一个法上，显现和不显现这些相互矛盾的事物并存，那么会变成什么样呢？所谓“看到”，就是指显现的对境。如果说“有认识”，那就是说“成为作者本身”，如果这样说，那么要表明那也是不合理的，就是说“现在怎么样”。即使成为作者本身，那又会怎么样呢？就是说“作者本身也”。即使同时，为什么不是作者本身呢？就是说“没有”等等。所谓“同时性”，就是为了迎接疑问。如果是那样，那么在那时，显现是从眼睛的面前产生的。因为那个原因，所以不是先前存在的事物的本质。如果存在，那么什么会坏灭呢？这样联系起来。所谓“如果存在，那么后来产生”，就像在镜子等事物上产生一样，我的显现也是后来产生的，那么会变成与事物不同的吗？对此的陈述是，如果因为境不同。在那里，即使是后来产生的，也不是不同的。然而，认为是境不同。另外，脸和影像也是不同的。对此也有 प्रमाण（藏文，梵文天城体，pramāṇa，梵文罗马拟音，pramana，量）吗？这样，对于将要被百次的佛所说的事物，所说的就是，对于事物来说，显现是不同的，对于那样的成立，是没有见到的。所谓“现在将要产生”，就是现在将要产生。同样，蓝色等也将变化，将要产生。蓝色等也是因为显现和成立以及安乐两者相同。在以前，就是在认识的以前。同样，也就是说，就像事物一样，显现在先前就会产生，事物和显
English
If I am the essence of things, then add its blue and other five. The so-called "thatness" is appearance itself. The so-called "before" is before knowing. If there is appearance even without knowing, then at that time knowing is meaningless, thus add. The statement about this is, this is yourself. Its essence is the essence of appearance. If asked where this comes from, it is said that it exists itself. The phrase "essence of appearance" indicates that appearance exists, but later it is shown that it does not exist. On one dharma, appearance and non-appearance, these contradictory things coexist, then what will happen? The so-called "seeing" refers to the object of appearance. If it is said "there is knowing", that is to say "becoming the agent itself", if it is said like this, then to show that it is also unreasonable, is to say "how is it now". Even if it becomes the agent itself, then what will happen? That is to say "the agent itself also". Even at the same time, why is it not the agent itself? That is to say "non-existence" etc. The so-called "simultaneity" is to welcome doubts. If that is the case, then at that time, appearance is born from the front of the eyes. Because of that reason, it is not the essence of the previously existing thing. If it exists, then what will perish? Thus connect. The so-called "if it exists, then it arises later", just like arising on mirrors etc., my appearance also arises later, then will it become different from the thing? The statement about this is, if because the object is different. There, even if it arises later, it is not different. However, it is thought that the object is different. Also, the face and the image are also different. Is there प्रमाण（藏文，梵文天城体，pramāṇa，梵文罗马拟音，pramana，valid cognition） for this also? Thus, for the things that will be spoken by the hundred Buddhas, what is said is, for things, appearance is different, for the establishment of that, there is no seeing. The so-called "now will arise" is that now it will arise. Similarly, blue etc. will also change, will arise. Blue etc. are also because appearance and establishment and bliss are both the same. In the past, it was before knowing. Similarly, that is to say, just like things, appearance will arise earlier, things and app