Tibetan
རིག་པའི་རང་བཞིན་མི་འགལ་ཏེ། དེས་ན་དབང་པོ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ཐོས་པ་ལས་གཞན་དག་འགལ་བར་སེམས་པ་ཡལ་བར་དོར་ནས་དེ་ཉིད་ལ་དྲི་བ་ནི། འོ་ན་ནི་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་འདི་གྲགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཕ་རོལ་པོའི་འགལ་བ་སྣང་བའི་དོན་དུ་ངག་འདི་འཆད་པ་ནི། དབང་པོ་པ་ཉིད་བདེ་བ་དང་བདེ་བ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དབང་པོ་པས་ནི་དབང་པོར་གཟུང་བར་བྱ་བ་བདེ་བ་ལ་ སོགས་པའི་རྒྱུ་སྟེ། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་པར་སྣང་བ་ཡང་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོ་པ་ཉིད་དུའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡིད་ཁོ་ན་ཡིན་པས་གཞུང་དང་འགལ་བ་ཅི་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་གཞན་གྱིས་བསྟན་པ་ལ་གྲུབ་པའི་མཐའ་པ་འདྲི་བ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞུང་འདིར་ནི་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དམིགས་པ་མེད་པ་བསྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་གོམས་པའི་དབང་གིས་དེ་རྣམ་པར་མ་ངེས་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པར་འདོད་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཡང་གང་གི་ཚེ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིད་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་ཡིན་ན་དོན་ངེས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྐབས་ཀྱི་དོན་མ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཁྱེད་ཀྱིས་བཤད་པ་ལྟར་ན་གཞུང་འདི་དོན་མེད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །འདིར་ཕ་རོལ་པོས་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེར་ཡིད་ཀྱིས་འབའ་ཞིག་གོམས་པའི་དབང་གིས་རྣམ་པ་གཞན་དང་གཞན་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཉེ་བར་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་གོམས་པའི་དབང་གིས་ཉེ་བར་སྐྱེས་པ་གསལ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་མང་པོས་འདོད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེས་ན་དེ་ཡང་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །གལ་ཏེ་གོམས་པའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཅན་གྱི་མིག་ལ་སོགས་པ་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འཐད་ན། འོ་ན་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དབང་པོ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ་དེ་དག་ཀྱང་གོམས་པ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཅན་གྱི་མིག་ལ་སོགས་པས་སྐྱེད་པ་ཉིད་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མན་ངག་དག་དང་བྲལ་བར་རྗོད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་གཞུང་འཆད་པར་བྱེད་པ་གང་གི་དོན་དུ་འདི་རྩོམ་པར་བྱེད་པ་དེས་ན་སྒྲས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྷུར་ལེན་པས་ཆོག་གོ་ཞེས་བསམས་ནས་གྲུབ་པའི་མཐའ་པས་བརྗོད་པ་ནི། དབང་པོའི་ཤེས་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལྟ་ཡིན་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །འོ་ན་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཡང་གོམས་པའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཅན་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེད་ པ་ན། དབང་པོ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྱི་ཡིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསམས་ནས་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་འགོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས་པ་ལ་ནི་གོམས་པ་ཉིད་ཀྱི་ནུས་པ་ཡོད་ཀྱི་དབང་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གོམས་པ་དང་བཅས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་མིག་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པའི་རྫས་ཁོ་ནར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་འགྱུར་ན། དེ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོའི་བྱེད་པ་ནི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེས་པ་ན་ཕྱིས་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་རྟགས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདི་ནི་ཡིད་ཉིད་ཡིན་གྱི་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་རྗེས་སུ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་ཀྱི་བྱེད་པ་ཡིན་པ་ཉིད་དུའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡིད་ཀྱི་རྟོགས་པ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་ཇི་ལྟར་མི་འཇུག་ཅེས་སྦྱར་རོ། །ད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པའོ། །དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེས་བསྐྱེད་པའིའོ། །འདི་ལ་གཞན་གྱིས་སྨྲས་པ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྐད་ཅིག་གཉིས་པས་སོ། །ལན་ནི་མིག་གི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁོ་ནས་འཛིན་ནོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་ཤེས་སྙམ་ན། དེ་ལྟར་ཡང་ཞེས་གསུངས་སོ། །དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་རྐྱེན་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱིའོ། །དབང་པོའི་ཤེས་པ་སྔ་མ་ཉིད་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་རང་གི་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དུས་སྔ་མ་ཉིད་བསྒྲུབ་པ་ནི་ཡུལ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཡུལ་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་རང་གི་ཤེས་པ་དང་དུས་མཚུངས་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། རྒྱུ་ཡང་ཞེས་གསུངས་སོ། །སྔར་ནི་འབྲས་བུ་ལས་སོ། །མེད་པ་ནི་རྒྱུ་སྟེ་དེར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་སྔར་མེད་པ་ཡང་ནུས་པ་མེད་དོ། །འོན་ཏེ་འབྲས་བུའི་དུས་སུ་ཡང་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ནུས་སོ་སྙམ་ན་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་སྣ
Chinese
因为智慧的自性不相违背，所以听到“因为不依赖于根”这句话后，放弃了认为其他相违背的想法，并就此提问：那么，法称（Dharmakīrti）的这个“名声”就不是名声了吗？为了显示对方的矛盾之处而解释这段话：根本身就是快乐和不快乐，用“快乐”等词语来说，根本身就是应当被根所执取的快乐等的原因，也表达了快乐等产生显现。所谓“如此说”，就是指根本身。即使如此，快乐等也只是意识，与经文没有任何矛盾。当其他人这样指出时，有宗派立场的人提问说：如果这样的话。这部经中，为了论证根的识无所缘，也想通过串习的力量来显示它本身是不确定的。又，当快乐等识只是意识，而它本身也是根的识时，因为它具有确定意义的相状，所以只会成为有境。即使如此，因为没有论证当下的意义，所以认为按照你的说法，这部经只会变得毫无意义。在这里，对方说：不是这样的。在那里，并不是认为仅仅通过意识的串习的力量会产生各种不同的相状，而是因为它是近似的表示，所以根的识也只是通过串习的力量而近似产生，并且以显现等多种相状来认为。因此，认为这也只是显示无所缘。如果认为串习的共同作用者，如眼等本身就是识的产生者是合理的，那么快乐等也会变成根，因为它们也是通过串习的共同作用者，如眼等所产生而被体验到的。对于不具备口诀而讲述经文的人，为了什么目的而写作此书呢？因此，认为只要专注于用词语来表达就足够了，然后结束。
English
Because the nature of wisdom is not contradictory, therefore, after hearing the phrase "because it does not rely on the senses," abandoning the thought that other things are contradictory, and asking about it: Then, is this "fame" of Dharmakīrti not fame? To explain this passage in order to show the opponent's contradiction: The senses themselves are pleasure and displeasure, and the word "pleasure" and so on means that the senses themselves are the cause of pleasure and so on, which should be grasped by the senses, and it also expresses that pleasure and so on appear to arise. The so-called "saying so" refers to the senses themselves. Even so, pleasure and so on are only mind, so there is no contradiction with the scriptures. When others point this out, someone with sectarian views asks: If that is the case. In this scripture, in order to prove that the consciousness of the senses has no object, it is also intended to show that it itself is uncertain due to the power of habituation. Also, when the consciousness of pleasure and so on is only mind, and it itself is also the consciousness of the senses, because it has the aspect of definite meaning, it will only become an object with an object. Even so, because the meaning of the occasion is not proven, it is thought that according to your statement, this scripture will only become meaningless. Here, the other party says: It is not like that. There, it is not thought that various different aspects arise merely through the power of habituation of the mind, but because it is an approximate representation, the consciousness of the senses also arises approximately through the power of habituation, and it is thought of in many aspects such as appearance. Therefore, it is thought that this also only shows no object. If it is considered reasonable that the co-operators of habituation, such as the eyes, are themselves the producers of consciousness, then pleasure and so on will also become senses, because they are also experienced as being produced by the co-operators of habituation, such as the eyes. For what purpose is this book written for those who expound the scriptures without possessing the oral instructions? Therefore, it is thought that it is enough to focus on expressing it in words, and then it ends.
Chinese
以能诠之边而说者，即是根识也。认为并非如此，并非是乐等。如果像乐等一样，具有此等相状的识，也与串习一同生起，由眼等因所生，则应成为根所生，而非意所生，如此思惟而说者，即是“若是那样，那么”。“此不遮止”是也。于此之觉了，唯有串习之能力，而非根。若非如此，则对于具有串习者，如何仅由眼等作用之物，而生起具有乐等相状之识，若在此也同样发生，则也不应如此。根之作用，是在根识生起之后，立即体验到此等征相之故。因此，此乃是意，并非根所生，因为其不随彼之有无而行。所谓“如是”者，即是意之作用也。如何将彼意之觉了不应用于隐蔽之处，应如是连结。所谓“现在”者，即是具有彼相状之识。所谓“随彼而行”者，即是彼所生也。对此，他人所说者，即是“彼即是”，即第二刹那也。答复是“眼之”。若问如何知晓唯有根识才能执取，则说“也是如此”。根识所见是也。所谓“如何是缘”者，即是意之缘也。若说先前之根识即是同类之无间缘，则说“自己之”。证明先前之时间者，即是“境”也。非因则不成境。若认为即使如此，也应与自己之识同时，则说“因也是”。先前是果，无者是因，应成彼。先前无因，亦无能力。或者，若认为即使在果之时间，果也并非存在，因此有能力，则说“若是”。若是鼻
English
That which is expressed by the extreme of the expressible is also called sense consciousness. It is considered that it is not like this, not like happiness, etc. If, like happiness, etc., consciousness with such characteristics also arises together with habituation, and is produced from causes such as the eye, then it should become produced from the senses, and not from the mind. Thinking in this way, it is said, "If that is so, then." "This is not prohibited." It is only the power of habituation that understands this, not the senses. If it is not so, then how, for those with habituation, can consciousness with the characteristics of happiness, etc., arise only from the functioning of things like the eye? If it also happens here in the same way, then it should not be so. The function of the senses is that immediately after the arising of sense consciousness, the signs of this, etc., are experienced. Therefore, this is the mind, not produced from the senses, because it does not follow its presence or absence. What is called "in the same way" is the function of the mind. How should the understanding of that mind not be applied to hidden places? It should be connected in this way. What is called "now" is the consciousness with that characteristic. What is called "following it" is what is produced by it. What others say about this is "it is," that is, the second moment. The answer is "of the eye." If you ask how you know that only sense consciousness can grasp, then it is said, "It is also like that." It is what is seen by sense consciousness. What is called "how is it a condition" is the condition of the mind. If it is said that the previous sense consciousness is the immediate condition of the same kind, then it is said, "of oneself." What proves the previous time is "object." What is not a cause does not become an object. If you think that even so, it should be simultaneous with your own consciousness, then it is said, "Cause also." Previously it was the result, what is absent is the cause, it should become that. What was previously without a cause also has no power. Or, if you think that even at the time of the result, the result does not exist, so it has power, then it is said, "If." If nose