Tibetan
མྱོང་བ་ལས་སྐྱེས་སོ་ཞེས་དྲན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་སོ་ཞེ་ན། དྲན་པ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲན་པས་སོ། །གལ་ཏེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཤེས་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་བདག་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་སྐྱེས་སོ་ཞེས་ཀྱང་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རིག་པ་མེད་དོ། །དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་དོ་སྙམ་ན། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ཉང་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དྲན་པས་མྱོང་བ་ཡིན་ན་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་གྱི་དྲན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མར་འཛིན་པ་མི་འཐད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དུས་གང་གི་སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་བཅས་པའི་སྔོན་པོ་དམིགས་པའི་ཚེའོ། །གཅིག་གིས་བྱ་བ་ནི་འབའ་ཞིག་པའོ། །མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་པོ་འབའ་ཞིག་པའོ། །འདི་ལ་ལན་ནི་འོན་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །རང་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་རིག་པ་ལ་ཞེས་བྱ་ནི་དེ་ནི་རང་ཉིད་ཁོ་ན་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་གཞན་གྱིས་ཀྱང་དམིགས་པ་དེ་ནི་ཕྱི་རོལ་ཉིད་དུ་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །སེམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་རྣ་པ་ཁོ་ན་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་གྱི་དོན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་དོན་གྱི་ཡང་མི་འགྱུར་ཞེ་ན་ཞེས་པ་མ་གཏོགས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཟུང་བར་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་འཛིན་པར་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམས་པ་གང་ལ་ཡོད་པའི་བློ་སྣ་ཚོགས་པའི་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་ནི་རེ་ཞིག་དུ་མ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་ནས་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་མི་ནུས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་གཅིག་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་དུ་མ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་ཡང་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྣ་ཚོགས་མ་ཡིན་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིག་པའི་རང་བཞིན་གཅིག་ལས་སོ། །ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པར་གནས་པ་གང་ཡི་པ་དེ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་རིག་པ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་ཁས་བླང་བར་ བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྟུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་ཐ་དད་པ་ནི་རང་རང་གི་རང་བཞིན་ལ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་མི་སྣང་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །སྣང་བྱང་ཡོད་དེ་དེས་ན་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རིག་པ་རང་བཞིན་གཅིག་ཉིད་དོ། །རིག་པ་རང་བཞིན་གཅིག་ཡིན་པ་དེ་ལས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་དུ་མ་ཉིད་རྣམ་པ
Chinese
如果说仅凭记忆就能知道是从体验中产生的，那么，这个记忆就叫做“记忆”。“由彼”的意思是由记忆。如果知道体验，那么，如果那个时候也能知道“我从体验中产生”，那就没有体验的认知了。如果认为那是体验，仅仅是体验本身，那么，就说了是体验。即使体验是由记忆体验的，也仅仅会变成体验，而不是记忆。因为那样执著于先后是不合理的，所以叫做“因为”。“彼时”的意思是，在任何时候，当目标是包括黄色等的蓝色的时候。一个所作的是唯一的。“所见为何”的意思是唯一的蓝色。对此的回答是“然而”。因为自己承诺要进行辨析。所谓自证，是因为那是仅仅自己才能证知的缘故。如果某事物也被他人所缘，那就会被称作外境，被认为是“不是其他”。“心之”的意思是，心的显现唯一地变成一个，但从意义上来说不是，这是它的意义。又如何从意义上也不会改变呢，说了“除了”等。凡是想要执著的，凡是想要抓住的，以及同样地，对于具有蓝色和黄色等各种相的心的，就称之为那个。如此，暂时承认是多，然后以无法区分的自性，说是唯一的。说那不是多，就是“或者”。所谓非多，是从一个觉性的自性而来。因为凡是互相独立存在的事物是不存在的缘故。自证是必须毫无疑问地承认为一个自性的，如果不是那样，那么到达极微细微尘的差别，由于不住于各自的自性，就会仅仅变成不可见。显现是存在的，因此由于没有显现，觉性就是一个自性。既然觉性是一个自性，那么又如何能有多种呢
English
If it is said that one knows from experience through memory alone, then this memory is called "memory." "By that" means by memory. If experience is known, then if at that time one can also know "I arise from experience," then there is no cognition of experience. If one thinks that it is experience, merely experience itself, then it is said to be experience. Even if experience is experienced by memory, it will only become experience, not memory. Because it is unreasonable to cling to before and after in that way, it is called "because." "At that time" means at any time when the object is blue including yellow and so on. What is done by one is unique. "What is seen" means the unique blue. The answer to this is "however." Because one has promised to analyze oneself. Self-cognition is because it is only oneself who can cognize it. If something is also objectified by others, then it is called an external object, and it is thought to be "not other." "Of the mind" means that the appearance of the mind uniquely becomes one, but it is not in terms of meaning, that is its meaning. And how can it not change in terms of meaning, it is said "except" and so on. Whatever one wants to grasp, whatever one wants to hold, and similarly, for the mind that has various aspects such as blue and yellow, it is called that. Thus, temporarily admitting that it is many, and then with a nature that cannot be distinguished, it is said to be one. Saying that it is not many is "or." Non-many means from one's own nature of awareness. Because whatever exists independently of each other does not exist. Self-cognition must undoubtedly be acknowledged as one's own nature, if it is not so, then the difference reaching the ultimate of extremely subtle dust, because it does not abide in its own nature, will only become invisible. Appearance exists, therefore, since there is no appearance, awareness is one's own nature. Since awareness is one's own nature, then how can there be many?
Tibetan
ར་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཕྱིར་ལ་གཅིག་ཉིད་གནས་པར་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ནར་རིག་པར་འགྱུར་ལ། རིག་པ་གཅིག་གི་རང་བཞིན་ཡང་གཅིག་ཁོ་ནར་འཐད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་མེད་པའི་དངོས་པོ་དང་གཞན་གཉིས་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། དེ་དག་གིས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་དེའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་ཐ་མི་དད་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་གཞན་དུ་རྣམ་པར་གནས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོ་གཉིས་དངོས་པོ་མེད་པར་མ་རྟོགས་པ་ནི་དེའི་ཚེ་ཉིད་དངོས་པོ་མེད་པར་མ་རྟོགས་པས་ནི། གཉིས་མེད་པར་མངོན་པར་འདོད་པ་ཐ་དད་པ་ཉིད་ག་ལས་ཡིན་ཏེ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་འགྱུར་མོད། ཉེས་པ་ཅི་ཡོད་པ་སྙམ་ན་ཡང་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་གཉིས་དང་དངོས་གཉིས་མེད་པ་ཡང་ངོ༌། །བུམ་པ་གཉིས་འདི་ལ་ཀ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དགག་པ་ནི་མེད་ཉིད་དངོས་པོ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཀ་བ་འགོག་པ་མིན་ཞེས་བྱ་བར་ལྟའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལས་ཀ་བའི་མེད་པ་ཡོད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ཀ་བ་ཡང་འགོག་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་འདི་ཡང་ཐ་དད་པ་མེད་དེ་ཞེས་ཐ་དད་པའི་མེད་པ་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དེ་དགག་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་གཉིད་མེད་དང་གཉིས་ཀྱི་དངོས་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་གི་ཐ་དད་པའི་རིག་པ་སྟེ་རོག་པ་འོངས་སོ། །ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན་མེད་པ་ཅན་ཏེ་གོད་མི་ཟ་བ་འགྱུར་པའོ། །ཐ་དད་པ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ཐ་དད་པ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཅན་ནོ། །འོན་ཏེ་གཉིས་དགག་པ་མི་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། དགག་པ་མ་རྟོགས་ན་ནི་ཞེས་གསུངས་། ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་སམ་གཉིས་མེད་པའོ། །གཉིས་པ་གཞན་ཡང་བརྗོད་པ་ནི་གཞན་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་ནི་འགའ་ཡང་རྟོགས་པར་བྱེད་ པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་རྣམ་པ་འདིས་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སུན་བྱི་པའོ། །གང་གི་ཚེ་རྨོངས་པ་སྲིད་པ་དེའི་ཚེ་གཉིས་མེད་པ་ནི་མ་རྨོངས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །རྨོངས་པ་དང་མ་རྨོངས་པ་དག་ཀྱང་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་དེས་ན་ཇི་ལྟར་གཉིས་མེད་པ་ཡིན། རྨོངས་པ་མེད་ན་ནི་བདག་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཉེས་བར་མཁོ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་རྨོངས་པ་གསལ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་ནི་མ་རྨོངས་པའོ། །ཉེས་པ་
Chinese
因为安住于彼，所以理应唯一安住于外。因此，仅能觉知自己的体性，并且理应唯一是觉知一者的自性，这是他的想法。所谓“以事物和非事物”，是指无二的事物，而其他的二者是非事物，即以它们。因为没有差别，所以从没有差别的事物中，不会在无二的其他地方显现。如果两个差别的事物没有被理解为非事物，那么当没有理解非事物时，想要显现无二，差别本身又从何而来呢？根本不可能。即使如此理解，如果认为有什么过失，那么“即使如此”的意思是：两个非事物和两个事物也是不存在的。例如，“这两个瓶子上没有柱子”这样的反驳，并非不存在本身就是非事物，而是观察是否遮止了柱子。如果柱子的不存在存在于其中，那么柱子也会被遮止。因此，这也并非没有差别，应该理解为差别的没有，否则，这种反驳是不合理的。如果是这样，那么有和无以及二者的实有和非有是什么呢？那些事物的差别之识，即愚昧就产生了。什么是怎样的呢？是具有非有，即变成不吃食物的。所谓“如果没有差别，就是不生起者”，是指如果没有事物的差别，就是不生起者。如果不是遮止二者呢？回答说：“如果未理解遮止”。所谓“稍微”，是指二或无二。再次陈述第二种情况，即所谓“其他”。其他并非能觉知任何事物，然而，其含义是通过这种方式仅能觉知自己。所谓“如果那样”，是指驳斥。当愚痴存在时，无二是未愚痴的自性。愚痴和未愚痴也彼此不同，那么如何是无二呢？如果没有愚痴，那么觉知自己就不需要了。陈述那件事，即所谓“因为愚痴显现”。其他是指未愚痴。过失。
English
Because it abides there, it is reasonable that only one abides externally. Therefore, one can only realize one's own nature, and it is reasonable that the nature of one awareness is also only one, that is his thought. The so-called "by things and non-things" refers to the non-dual thing, and the other two are non-things, that is, by them. Because there is no difference, therefore, from the non-difference, it will not appear in other places that are non-dual. If two different things are not understood as non-things, then when non-things are not understood, how can the difference itself come from when one wants to manifest non-duality? It is impossible. Even if it is understood in this way, if one thinks there is any fault, then the meaning of "even so" is: two non-things and two things are also non-existent. For example, the refutation that "there are no pillars on these two bottles" is not that non-existence itself is a non-thing, but rather to see whether the pillars are prevented. If the non-existence of the pillar exists in it, then the pillar will also be prevented. Therefore, this is also not without difference, it should be understood as the absence of difference, otherwise, this refutation is unreasonable. If so, then what are existence and non-existence and the real existence and non-existence of the two? The knowledge of the difference of those things, that is, ignorance, arises. What is it like? It is having non-existence, that is, becoming not eating food. The so-called "if there is no difference, it is the unarisen" means that if there is no difference of things, it is the unarisen. If it is not to prevent the two? The answer is: "If the prevention is not understood." The so-called "slightly" refers to two or non-two. Again, the second situation is stated, that is, the so-called "other." The other is not able to perceive anything, however, its meaning is that only oneself can be perceived in this way. The so-called "if so" refers to refutation. When ignorance exists, non-duality is the nature of non-ignorance. Ignorance and non-ignorance are also different from each other, so how can it be non-dual? If there is no ignorance, then there is no need to realize oneself. Stating that matter, that is, the so-called "because ignorance appears." The other refers to non-ignorance. Fault.