Tibetan
གས་པ་སྟེ་སྔགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་འགུགས་པ་ལ་ཡང་སྔགས་དང་རེག་པར་ཐལ་བས་ན་འདྲེན་པ་ལ་ཐལ་ཆེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱིས་དྲངས་བ་ལ་ཡང་ངོ༌། །སྔགས་དང་རེག་པར་གྱུར་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ལན་བཏབ་པ་ནི་སྒྲ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡོན་ཏན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རེག་པ་ནི་ཁྱེད་ཀྱི་ལྟར་ན་ལྡན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ན། དེ་གོ་ཡོན་ཏན་སྒྲ་ལ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། ཡོན་ཏན་ནི་ཡོན་ཏན་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །འདི་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་སྦྱོར་ན་སྟེ། ཁས་ལེན་ན་དེའི་ཚེ་འགར་ཡང་མ་ངེས་པར་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཅིའི་ཕྱིར། དཔག་ཚད་ལ་སོགས་པར་ཤིན་ཏུ་ཐག་རིང་པོ་ན་གནས་པ་མི་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ལ་ནི་བར་ན་འགའ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་ཐོགས་པར་བྱེད་པ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེས་ན་མཐོང་ན་བཟློག་པར་དཀའོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །འདིར་གཞན་གྱིས་སྨྲས་པ་ནི། །མར་མེའི་འོད་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མར་མེའི་འོད་མ་ཆོད་པ་རེག་པར་བྱེད་པ་བཞིན་དུ་མིག་གི་འོད་ཁོ་ན་དུས་སུ་མ་ཁྱབ་ན། རྣམ་པར་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་རང་བཞིན་གྱི་བློ་ཐམས་ཅད་དེ་ལ་སྣང་བའི་ཕྱིར་ན། གཅིག་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་འཐད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་བསམས་པའོ། །ལན་ནི་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་བློ་ཕྱི་མ་གཅིག་གིས་བློ་སྔ་མའི་རང་བཞིན་དེ་ཡང་དུ་མ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཅི་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བློའི་རང་བཞིན་དུའོ། །རང་གི་གཞུང་ཉིད་སྟོན་པ་ནི་རིགས་མི་མཐུན་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རིགས་མི་མཐུན་པའི་རྣལ་མ་རྣམས་ཀྱི་ལྡན་པ་གང་ཡིན་པ་ངེས་བསྐྱེད་པའོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིང་མོའི་ཡུལ་ཅན་ནོ། །ལན་ནི་དེ་ཚེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འཁྲུལ་པའི་ཚེ་ཡང་ངོ༌། །འོན་ཏེ་བདེན་པ་མ་ཡིན་པ་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བ་ནི་དུམ་ཡང་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བདེན་མིན་ཞེས་ གསུངས་སོ། །རང་བཞིན་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ན། རི་མོའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་དེ་ལ་སྣང་བ་གང་ཡིན་པའི་རིམ་མོའོ། །དེ་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་པ་སྟེ། མི་བདེན་པ་རང་བཞིན་ནི་བདེན་པའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མི་བདེན་པ་ཡང་ཕ་རོལ་པོ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ཏེ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པར་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བློ་གཅིག་ཁོ་ན་ལ་
Chinese
因为念诵咒语等能召请咒语的果实等，所以如果与咒语相接触，就会过于牵强地引导。那里也，是指被咒语引导。如果仅仅是与咒语相接触，那么，对此的回答是“声音是”。因为是功德，是指因为是虚空的功德。接触，按照您的观点，如果是具有的性质的功德的本体，那么，它如何能成为功德声音呢？因为功德是没有功德的，是这样认为的。这个本身，是指应该证实的性质的法结合时，如果承认，那么那时就不会不确定地存在。如果是那样，那么那时为什么？住在距离一逾缮那等非常远的地方也看不见。因为在那里中间什么也没有，所以没有阻碍。因此，认为如果看见就难以阻止。在这里，其他人说，就像灯的光芒一样，灯的光芒不间断地接触一样，如果仅仅是眼睛的光芒在时间上不普遍，就不是完全存在的。那么，因为先前和后来的自性的所有智慧都显现在它上面，所以认为理解为一体是合理的，这是其他人的想法。回答是，如果是那样，那么后来的一个智慧以先前智慧的自性也是多重性，那么是什么呢？是智慧的自性。显示自己的论典是“种类不同”等。种类不同的真实的具有是什么，是确定产生的。那是，是指具有遥远境的。回答是，那时也，是指迷惑的时候也。如果不是真实的，显现在迷惑的知识上，也会执持一部分，如果这样说，就说了“不是真实”。那个自性是，是指显现在具有图画境的智慧上的次第。那是怎样，是指不是，不真实的自性不应该变成真实的自性。不真实也是对方自己承认的，因为不承认具有形象的知识。如果只有一个智慧
English
Because reciting mantras and so on can summon the fruits of mantras and so on, if one comes into contact with mantras, it will be too far-fetched to guide. There also, refers to being guided by mantras. If it is only in contact with mantras, then, the answer to this is "sound is". Because it is a merit, it means because it is a merit of emptiness. Contact, according to your view, if it is the essence of the merit of having the nature of possession, then how can it become the merit sound? Because merit is without merit, that is the thought. This itself, refers to when the dharma of the nature to be proven is combined, if it is admitted, then at that time it will not fail to exist uncertainly. If that is the case, then why at that time? One cannot see things that are very far away, such as those that are a yojana away. Because there is nothing in between, there is no obstacle. Therefore, it is thought that if one sees it, it is difficult to prevent. Here, others say, like the light of a lamp, just as the light of a lamp touches without interruption, if only the light of the eye is not universal in time, it is not completely existent. Then, because all the wisdom of the previous and later nature appears on it, it is reasonable to think that understanding it as one is reasonable, this is the thought of others. The answer is, if that is the case, then one later wisdom with the nature of the previous wisdom is also multiple, then what is it? It is the nature of wisdom. Showing one's own treatise is "different kinds" and so on. What is the real possession of different kinds, is the definite generation. That is, refers to having a distant realm. The answer is, at that time also, refers to the time of delusion also. If it is not true, appearing in the knowledge of delusion, it will also hold a part, if you say so, it is said "not true". That nature is, refers to the order of what appears on the wisdom with the realm of drawing. How is that, means not, the untrue nature should not become the true nature. The untrue is also admitted by the other party himself, because he does not admit knowledge with form. If there is only one wisdom
Tibetan
རང་བཞིན་འགའ་ཞིག་ནི་བདེན་ལ། རང་བཞིན་འགའ་ཞིག་ནི་མི་བདེན་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། གཅིག་ཉིད་ཡོན་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །བདེན་པ་དང་མི་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་འདི་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ་བློ་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་ལ་ནི་དང་བཞིན་འགའ་ཞིག་བདེན་པ་དང་མི་བདེན་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཆོས་གནས་པས་གཅིག་ཉིད་དུ་མ་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡང་ན་གཅིག་མ་ཡིན་ཏེ་བློ་དུ་མར་ཐལ་ལོ། །བརྒྱ་ལ་ཁྱེད་ཀྱི་ཐ་སྙད་འདི་མི་བདེན་པར་འགྱུར་ཏེ་བློ་གཅིག་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་བདེན་པ་དང་མི་བདེན་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཏ་སྙད་ནི་བདེན་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་དུ་མ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །དེའི་ངོ་བོར་ན་ཅིག་ཅར་འཛིན་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་རོལ་དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ན་སྟེ། གལ་ཏེ་བློའི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་བློའི་རང་བཞིན་གྱི་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལ། །ཅིག་ཅར་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་འདི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བློའི་རང་བཞིན་དེ་ཡང་དུ་མ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཅིག་ཅར་འཛིན་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་གཞན་གྱིས་བརྗོད་པ་ནི་ཅི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡིད་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ། ཡིད་ཀྱི་སྒྲས་ནི་རློམ་པར་བྱེད་ཤེས་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་བཤད་པས་མིག་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ལ་བརྗོད་དོ། །ཡང་ན་མིག་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བས་ན་ནང་གི་བྱེད་པ་ཡིན་འཛིན་པ་ཡང་ཉེ་བར་མཚོན་བ་ཡིན་ནོ། །ངེས་ན་འབད་པ་ཆེན་པོ་ཡོད་དོ། །ཅིག་ཅར་འཛིན་པ་ནི་སྲིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའོ་དོན་དུ་མའོ། །ལན་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཚིག་དུམ་བུ་སྔ་མ་གཉིས་པོ་དེ་ཉིད་རིམ་པ་ཇི་ལྟར་བ་བཞིན་དུ་འཆད་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སངས་རྒྱས་པས་མཛོད་ནས་མིག་དང་སྣང་བ་དང་ཡིད་དེ་ལུང་ལས་འབྱུང་ བའི་དབང་པོ་དག་ནི་མ་ཕྲད་པའི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཇི་སྐད་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་པ་ན་བསྒྲིབས་ཏེ། ཡོད་པ་ལས་དང་གཞན་དུ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲིབ་པ་མེད་པས་སོ། །འདི་ཉིད་བསྒྲུབས་པའི་དོན་དུ་ཟེར་བ་དག་ཀྱང་རེག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ལན་ནི་དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོ་ན་ནི་མར་མེ་དང་ཆོས་མཐུན་པས་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བར་འཛིན་པར་ཐལ་ལོ། །འདི་ཉིད་གཞུང་འཛུགས་པ་ནི་མར་མེའི་འོད་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་
Chinese
如果认为某些自性是真实的，某些自性是不真实的，那就是说“一性有”了。这种区分真实和不真实的自性之相是不真实的，因为心识本身就是一。对于一来说，某些自性是真实和不真实也是不合理的，因为存在着相互矛盾的法，所以作为一是不合理的。因此，或者说不是一，因为会变成多个心识。对于众多来说，你的这个术语会变成不真实的，因为不是一个心识。然而，如果具有真实和不真实对象的术语是真实的，那么就会变成多个，这是您的想法。因为在其自性中，不可能同时执持。对于这个等等，因为外在的不是它的自性，也就是说，如果仅仅是心识的自性。那时，对于心识自性的蓝色和黄色等等，像那样同时执持的相是不合理的。心识的自性也是多个，因此不可能同时执持。对于这个，其他人说的是“为什么”等等。在被称为“意行等等的相”中，意的词语用“傲慢、知晓”的解释来说明眼等。或者，因为眼等看到，所以是内在的作者，也是对执持的近似表示。如果确定，那么就有很大的努力。同时执持是可能的，这是多种意义。回答是“如果”等等。解释前面两个词组，就像它们原来的顺序一样，是“如果”等等。佛教徒从《俱舍论》中说，眼和显色以及意，这些从经文中出现的根，不是不相遇的对象，就像所说的那样。那时，说“那时”是那样承认时，就被遮蔽了。说“从存在之外”是因为没有遮蔽。如果说这些为了证明而说的话也是接触，那么回答是“如果是那样，那么”。“那么”因为与灯相似，所以会变成非常接近地执持。建立这个宗义是“灯的光芒是”等等。“那个本身”是说
English
If it is thought that some natures are true and some natures are untrue, then it is said to be "one nature exists." This distinction of the characteristics of true and untrue is not true, because the mind itself is one. For one, it is also unreasonable for some natures to be true and untrue, because contradictory dharmas exist, so it is unreasonable to be one. Therefore, either it is not one, because it would become multiple minds. For the many, your term would become untrue, because it is not one mind. However, if the term with true and untrue objects is true, then it would become multiple, that is your thought. Because in its essence, it is impossible to hold simultaneously. For this, etc., because the external is not its nature, that is, if it is only the nature of the mind. Then, for the blue and yellow, etc., of the nature of the mind, it is unreasonable to understand the characteristic of holding simultaneously in that way. The nature of the mind is also multiple, so it is impossible to hold simultaneously. For this, others say, "Why," etc. In what is called "the characteristic of mental activity, etc.," the word 'mind' is used to explain the eye, etc., with the explanation of 'arrogance, knowing.' Or, because the eye, etc., sees, it is the inner agent, and it is also an approximate representation of holding. If it is certain, then there is great effort. Holding simultaneously is possible, which is a variety of meanings. The answer is "If," etc. Explaining the previous two phrases, just as they are in their original order, is "If," etc. Buddhists say from the Abhidharma that the eye and appearance and mind, these faculties that arise from the scriptures, are not objects that do not meet, as it is said. At that time, saying "At that time" is obscured when admitting that way. Saying "from existence and other" is because there is no obscuration. If it is said that these words said for proof are also touching, then the answer is "If that is so, then." "Then" because it is similar to a lamp, it would become very close to holding. Establishing this tenet is "The light of the lamp is," etc. "That itself" is saying
Tibetan
ཆོས་གཞན་ནོ། །རེག་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པའི་རྒྱུའོ། །གལ་ཏེ་མིག་ལ་སོགས་པ་ལས་འོད་ཟེར་ཡོད་ལ། དེ་དག་ཀྱང་ཕྱིས་འཕྲོས་ནས་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་མུན་པ་ཡང་འཛིན་པར་ཐལ་ལོ། །ཤིན་ཏུ་ཐག་རིང་བ་ལ་མགྱོགས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སུན་འབྱིན་པ་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་གཞན་དག་ལན་བརྗོད་པ་ནི་འོ་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །འབད་པས་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རེ་ཞིག་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མྱུར་བ་དེ་ལས་ནི་ཅིག་ཅར་ཤེས་པ་མི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ལས་ནི་ཅིག་ཅར་སྣང་བ་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་རེ་ཞིག་ཡིད་ཁས་བླངས་ནས་སུན་འབྱིན་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་ཡིད་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། །དེ་ལྟ་བུའི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྟོགས་པ་དང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ཚད་ཙམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་ཡིད་ཇི་འདྲ་བ་ཞིག་སྙམ་ན། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡིད་དེའི་དོན་བྱེད་པའོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཅིག་ཅར་མི་སྐྱེད་པ་ལས་ཡིད་དཔག་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་ཇི་ལྟར་སྤོང་ཞེ་ན། དེ་ཞེས་གསུངས་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྔ་མའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡིད་དེའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཅིག་ཅར་མི་སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་གཞན་དུ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡིད་བྱེད་གཉིས་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཅིག་ཅར་མི་སྐྱེ་བ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་སྐམ་པས་དོན་དེ་འཛིན་པར་མཐོང་བ་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པས་མ་ཡིན་ནོ། །རིམ་ལ་ཡོད་པའི་རྣམ་པ་དུ་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་འཛིན་པ་ཅིག་ཅར་སྐྱེས་པས་ནི། མ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་གནས་སོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་པའི་རྣམ་པ་དུ་མ་དག་ལའོ། །དེ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་ཡོན་ ཏན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྡན་པ་ལའོ། །གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནི་འདུ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོན་ཏན་ནི་ཡོན་ཏན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འགྱུར་ན་ཉེས་པ་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་འགྱུར་ན་ཞེས་གསུངས་ཏེ་ཡོན་ཏན་དུ་ནའོ། །ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་འདུ་བ་ཅན་གྱི་རྒྱུ་ནི་རྫས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྫས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། །ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་རྫས་ཉིད་དུ་ཐལ་པར་འགྱུར་རོ། །ལྡན་པ་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ན་ཉེས་པ་གཞན་ཡང་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཞེས་པ་སྟེ། ལྡན་པ་རྫས་ཡིན་ནའོ། །འདི་གཉིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེ་རྟོག་རྒྱས་པའི་ནགས་ཞེས་བྱ་བའི་བློ་ད
Chinese
是其他的法。是执著于触的因。如果从眼等有光芒，那些光芒也之后散布而成为有，那时也成了执著于黑暗了。因为对于非常遥远的地方不可能快速。对于驳斥所说的话，其他人回答说：‘那么’。所谓努力观察，是指暂时应当承认具有能力差别的意，从那意，眼等的速度，从那速度，不是同时产生了知，从那知，同时显现是错乱的。这样，暂时承认意之后，是驳斥所说的话。现在说意本身没有。所谓‘如是’，是指了知和极微尘的量等自性。那么意是怎样的呢？所谓‘识’。是意的作用。如果不是从识同时产生而推测意吗？那么如何舍弃呢？说‘那’，是指先前识的体性的意。所谓‘因此’，是因为识不是同时产生的体性。另外，所谓‘也’，是从两个作意成立了识不是同时产生。如同以干燥见到执著那个意义，识不是那样。安立说，凡是次第存在的多种相，执著那些相，以同时产生，就不会错乱。所谓‘于彼’，是指对于次第的多种相。于彼，色的功