Tibetan
ཡིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་སོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་སེལ་ཏེ་འདིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མངོན་སུམ་ནི་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཉིད་ལྷག་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཉིད་དུ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་པར་ཞེ་ན་བ་ཉིད་དུའོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ལས་བཟློག་པར་འགྱུར་རོ། །བཤད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་སོ། །འདི་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ལྔ་པའོ། །རྫས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་ ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གཏན་ཚིགས་དེའི་ཕྱིར་ན་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པར་འགལ་བ་མེད་དོ། །ད་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེན། གང་ཡང་ཞེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་གང་ཞིག་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་དོན་དུ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་བརྗོད་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པར་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གཞན་ལ་གྲགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་སྨོས་སོ། །གཞན་ལ་རིགས་པ་ཅན་ལ་སོགས་པ་ལའོ། །རྗེས་སུ་དྲན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་སྔར་མཐོང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཅན་མ་འདི་ནི་སྔོན་པོ་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱིས་སོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་རྟོག་པ་ཉིད་དོ། །བཟློག་པར་དཀའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དོ། །གཅིག་གི་ཚེ་ཁོ་ནར་ཞེས་བྱ་བ་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་དུ་མ་མཐོང་དོ་སྙམ་ན། ཤེས་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ངེ་ཞིག་གཅིག་གི་ཚེ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དུ་མ་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་དུ་བ་སྒྲུབས་ནས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་གྲུབ་པའི་དོན་དུ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ལ་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་གཅིག་ཉིད་ཁོ་ན་དེས་དོགས་སོ་ཞེས་སྔོན་པ་ནི་ཡང་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་དངོས་པོ་དུ་མ་ཤེས་པ་གཅིག་གིས་མི་འཛིན་པ་ག་ལས་ཡིན་ཞིང༌། དེའི་ཡན་ལག་གཅིག་པ་ཡང་ག་ལས་ཡིན། ཅིག་ཅར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཡན་ལག་ཅན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཡིད་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དུ་མ་ལ་བྱེད་པ་ཇི་ལྟར་ལྟར་འཇུག་སྙམ་ན། ཏིལ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །སྔར་གྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཙམ་ཉིད་ལ་ཡིད་ཉིད་དུ་གྲགས་ཀྱི། ཡིད་གཞན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་
Chinese
所谓“是”，就是现量。“彼”是排除分别的自性，在此。“为什么呢？”因为现量是显现的自性。“仅仅显现就会更加执着吗？”答：“仅仅显现就是”。“彼性中”的意思就是更加执着。“与此相反”就是与显现相反。“说”是指论师世亲。“这些”是指五种识聚。“物的自相”是指极微的自相。“此”是指蕴的自相等等。“因为那个理由，成为有境没有相违。”“现在会变成有分别吗？”答：“任何”。“那么，为了断除而说离分别，说什么是有分别呢？”答：“依赖于为他人所知”。指为他人、有道理者等等。“随念的分别”是指“这是以前见过的”之类的形态，这是具有“认为是蓝色”等等自性的。“彼”是指成为那样的分别本身。“难以遣除”是指具有分别本身。“仅仅在一个时候”，如果认为一个不能同时看到多个，答：“知识”。这样，如果认为一个时候不能执持多个极微，为了通过确立分别来成立无分别，就怀疑极微们是否是具有支分的一个物，所以“蓝色就是或者就是”等等。“对此的陈述是，一个识不执持多个事物怎么可能呢？它的一个支分又怎么可能呢？因为同时执持，所以是有支分的，如果不是这样，因为是一个意，怎么能对多个起作用呢？”如果这样想，答：“芝麻”。“作意”是指，仅仅是以前的作意就被称为意本身，没有其他的意。那也是识
English
That which is called "is" is direct perception. "That" eliminates the very nature of discrimination, here. "Why is that?" Because direct perception is the nature of manifestation. "Does mere manifestation lead to further attachment?" The answer is, "Mere manifestation is." "In that very nature" means in the very nature of further attachment. "The opposite of that" is the opposite of manifestation. "Explained" refers to the teacher Vasubandhu. "These" refers to the five aggregates of consciousness. "The own-characteristic of a thing" refers to the own-characteristic of an atom. "This" refers to the own-characteristic of aggregates, and so on. "Therefore, there is no contradiction in being an object-possessor." "Now, will it become associated with discrimination?" The answer is, "Whatever." "Then, what is it that, in order to eliminate, is said to be free from discrimination, and what is said to be associated with discrimination?" The answer is, "Relying on what is known to others." This refers to others, those who are reasonable, and so on. "The discrimination of recollection" refers to a form like "This is what was seen before," which is characterized by the nature of "thinking it is blue," and so on. "That" refers to the very discrimination that has become like that. "Difficult to reverse" refers to being associated with discrimination itself. "Only at one time," if one thinks that one cannot see many at the same time, the answer is, "Knowledge." Thus, if one thinks that at one time one cannot grasp many atoms, in order to establish non-discrimination by establishing discrimination, one doubts whether the atoms are a single substance with parts, so "blue is either this or that," and so on. "The statement about this is, how is it possible that one consciousness does not grasp many things? And how is it possible that it has one part? Because it grasps simultaneously, it has parts, but if it were not so, because it is one mind, how could it act on many?" If one thinks like this, the answer is, "Sesame." "Attention" refers to the fact that only the previous attention is called mind itself, and there is no other mind. That is also consciousness.