Tibetan
ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་འདི་ལ་གོ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་སྔོག་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ་དེས་ནའོ། །དེའི་བདག་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱར་བ་ཉིད་དོ་།བདེན་པ་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན་སྐྱེས་བུ་ཞེས་སྨོས་སོ། །སྐྱེས་བུ་ཚད་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྟགས་ཉིད་ཡིན་པ་ལ་ཁྱབ་བྱར་བརྗོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གིས་ཞེས་གསུངས་སོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཡུལ་ནི་སྔ་མ་དང༌། ཕྱི་མར་གྱུར་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་དེ་ཁོ་ནར་རྣམ་པ་དེ་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོའི་ཚོགས་ནི་སྐད་ཅིག་མར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཡུལ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། ཡུལ་ལ་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་ན། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཞེས་སྨོས་སོ། །འཇིག་རྟེན་ན་དེ་ལྟར་ ན་གྲགས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན་འདི་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཉིད་གཞུང་འཛུགས་པ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ན་དེ་ལྟར་རྟོགས་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གནོད་པ་མེད་པའི་ཞེས་གསུངས་སོ། །མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རྣམ་པས་འཇུག་པ་ཉིད་ཤེས་པ་ཡིན་པ་དེས་ན། ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་སྙམ་ན། མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ། །སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་དང་སྔོམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་ཤེས་པ་ནི་མངོན་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མངོན་དུ་བྱེད་པའི་དེ་ཉིད་ལ་ཡུལ་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་ཤིག་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་ཅི་བྱ་སྙམ་ན་དེ་ན་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་བྱ་བ་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་བརྗོད་པའི་བྱ་བའི་ཡུལ་ལའོ། །ཡུལ་བརྟེན་པ་ཟླ་བ་གཅིག་གིས་ཤེས་པ་ཡང་མངོན་སུམ་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡུལ་ལ་བརྟེན་ནོ་ཞེ་ན། མངོན་སུམ་ཁོ་ནར་བརྗོད་ལ་རག་མོད། ཉེས་པ་ཅི་ཡོད་སྙམ་ན་མངོན་སུམ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཟླ་བ་གཉིས་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན་ན་མངོན་དུ་ལྟ་ག་ལ་ཞེས་བསམས་པའོ། །གལ་ཏེ་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པས་ཀྱང་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཙམ་དུ་མཚོན་གྱི་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་ན། མངོན་དུ་བྱེད་པ་ལས་ཞེས་གསུངས་སོ། །མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཉིད་མཚོན་པ་ན་མཉམ་པའི་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་མཚོན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། འདི་སྐད་ཅེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་སོ། །དེ་དང་འགལ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོག་པ་མེད་པ་དང་འགལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ཕན་ཚུན་སྤང་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུའོ། །སྤྱི་འཛིན་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་རང་དབང་དུ་བསྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱེད་པ་ནི་ཚོགས་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལས་ཐ་དད་པར་ཞེས་བྱ་བས་ནི། སྤྱིའི་རྟེན་གྱིས་གསལ་བ་ལས་མ་གཏོགས་པར་ཚོགས་པ་གཞན་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་མི་དམིགས་པ་ཉེ་བར་བཀོད་དོ། །གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་པ་རྣམས་ལས་ཐ་དད་པའི་ཚོགས་པའི་སྤི་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཅན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྣང་བར་འདོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་གཞན་ཏེ་སྣང་བ་མེད་དེ་ཚོགས་པ་ནི་ མ་ཡིན་ཏེ། རང་དབང་དུ་རྟོགས་པ་ནི་ཚོགས་པ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ནི་འབྲེལ་བ་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡིན་བ་ཉིད་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་དབང་དུ་སྣང་བ་ཡང་གལ་ཏེ་གསལ་བ་ལ་ལྟོས་ཏེ་སྤྱིའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ཡང་དེ་དག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྤྱིའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་གསལ་བ་རྣམས་ཉིད་དོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་དགོངས་པ་ནི་འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ཏེ། རང་བཞིན་གཞན་བརྟགས་དེ་ཡང་ངོ་།རྟོག་པའི་ཡུལ་གྱི་ཚོགས་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་བརྟགས་པའི་ཞེས་སྨོས་སོ། །གཞན་ལས་ཞེས་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ། རྒྱུར་གྱུར་པའི་ནུས་པ་མ་སྐྱེས་པའི་རྡུལ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བའོ། །ཕྲ་མོ་མ་ཡིན་པ་རགས་པ་ནི་དེ་མཐོང་བ་དག་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེས་ན་གཞན་ཡོད་པ་ནའོ་།ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྐྱེད་མོད། །དེས་ཅིར་འགྱུར་སྙམ་ན་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཚུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོགས་པའོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་ནི་སྒྲ་ལ་སོགས་པས་ཞེས་བྱ་བའོ་།རང་གི་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་རང་གི་རྣམ་པ་གཏོད་པའི་ནུས་པ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལས་མི་སྣང་བ་ཡིན་ནའོ། །འོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་འཁྲུལ་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབས་པ་མངོན་སུམ་ཉིད་དང་འགལ། གཞན་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་ཡང་སྒྲུབ་པ་ནི་ལྷག་པར་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་དེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་ལའོ། །རྟོག་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ་སྣང་བ་ཤར་བ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་མངོན་སུམ་ལ་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འཛིན་པ་
Chinese
所谓“依赖于境”这个术语，理解为挖掘（考察）是存在的，因此。“它的自性”所说的是“思虑在前”。“彼性”是指结合。如果问那个真理是什么，则说是“士夫”。因为不能确定士夫本身就是量，这是它的意义。说“标志本身是遍”，实际上并非究竟真实。为什么呢？因为说了“以何”。与分别念相关的境是先前和后来的，而且它也不是仅仅以那种方式存在，因为事物集合是刹那生灭的。因此，因为没有境，所以想，怎么会变成“指示境”这个术语呢？所以说了“与分别念相关的现量”。如果说世间没有那样出名，则说了“此乃”。“彼性建立宗义”是指“如此”。如果说世间如此理解，即使如此也是量，则说了“无害”。因为是以显现的方式进入而知晓，所以想，怎么是随后的比量呢？所以说了“显现是”。认识先前、后来和混合的自性，不是显现。如果想，对于显现的彼性，说是依赖于境，那么依赖于根的术语有什么用呢？所以说了“在那里”。如此说术语，所谓“依赖于境”是指所说的行为的境。因为以一个月的知识依赖于境，也成了现量。如果说，那么依赖于境，虽然仅仅说是现量就足够了，想有什么过失呢？所以说了“对于现量也”。如果说第二个月的知识本身不是量，怎么会显现呢？如果想，即使依赖于根也仅仅是表示显现而已，并非是现量本身。因此想，那么依赖于根本身怎么是接近需要的呢？所以说了“从显现”。如果表示显现本身，那么以相同的依赖于根本身来表示现量本身。
English
The term 'dependent on object' is understood as having an excavation (examination), therefore. 'Its self-nature' refers to 'deliberation in advance'. 'That nature' refers to combination. If asked what that truth is, it is said to be 'Purusha'. Because it cannot be determined that Purusha itself is valid, this is its meaning. Saying 'the sign itself is pervasive' is not ultimately true. Why? Because it is said 'by what'. The object related to conceptualization is prior and subsequent, and it is not merely existing in that way, because the collection of things is momentary. Therefore, because there is no object, one wonders, how can it become the term 'indicating object'? Therefore, it is said 'the direct perception related to conceptualization'. If it is said that it is not so famous in the world, then it is said 'this is'. 'Establishing the doctrine of that nature' refers to 'thus'. If it is said that the world understands it in this way, even so it is valid, then it is said 'harmless'. Because it is known by entering in a manifest way, one wonders, how is it subsequent inference? Therefore, it is said 'manifestation is'. Knowing the nature of prior, subsequent, and mixed is not manifestation. If one thinks, for the manifestation of that nature, saying dependent on object, then what is the use of the term dependent on root? Therefore, it is said 'there'. Thus, speaking of terms, the so-called 'dependent on object' refers to the object of the action that is spoken of. Because knowing dependent on object with one month also becomes direct perception. If one says, then dependent on object, although it is sufficient to merely say direct perception, one wonders what fault there is? Therefore, it is said 'for direct perception also'. If one says that the knowledge of the second month is not valid itself, how can it manifest? If one thinks that even relying on the root only indicates manifestation, it is not direct perception itself. Therefore, one wonders, how is relying on the root itself close to being needed? Therefore, it is said 'from manifestation'. If manifestation itself is indicated, then the direct perception itself is indicated by the same reliance on the root itself.
Chinese
是名为彼之义。此说，名为学派之陈那（Dignāga）。名为与其相违之故，是与无分别相违之故。名为如其那样，是互相舍弃之自性。总执者，有分别之自性，为自主而成立之义而分别者，是名为集合。名为彼之差别，是由总的所依而显现之外，无有其他集合显现之故。此是近设非能见。名为其他，是与显现者相异之集合的总，名为总。若已许为显现，然而是他，即非显现，因为不是集合。自主而了知，作为集合本身是不合理的，因为那是具有关联的自性。即便那是，名为自主而显现，即便依赖于显现，是总的自性之时，也是那些本身，名为成为总的所依之显现者本身。第二分别之意是，然而。彼也是，名为回答。自性他缘彼也是。若说分别之境的集合本身是现量之境，则说已分别。观待于其他，对于未生起作为因之能力的微尘，那些被称为如是。非细微之粗大，是对于见彼者们被称为如是。因此，名为因此，因此在他存在时。一切皆生起。若想那会怎样，则说彼知识是。此是名为疑惑。成立之边是，由声音等。凡是自己的因等，无有创造自己形象之能力者，因此，从彼不显现。或者，以若是等，已成立为错乱本身，与现量本身相违。又成立为有分别本身，是更加。然而在那里，是对于现量。观待于分别，凡是无有显现生起者，那些被称为如是。若已成那样，则有分别者不是对于现量说。执
English
It is the meaning of being called 'that'. This saying, named after the teacher Dignāga. The reason for being contrary to that is because it is contrary to non-discrimination. Being called 'just like that' is the nature of mutually abandoning each other. The general holder, the nature of being with discrimination, the one who discriminates for the sake of establishing independence, is called a collection. The difference from that is that apart from being revealed by the basis of the general, there is no other collection appearing. This is the near-establishment of non-perception. The other is the name of the collection's totality, which is different from the manifest ones, called 'totality'. Even if it is admitted to appear, it is other, that is, it does not appear, because it is not a collection. To know independently is not reasonable as the collection itself, because it is the nature of having a connection. Even if it is that, called appearing independently, even if it depends on the manifest, when it is the nature of the general, it is also those themselves, called the manifest ones that have become the basis of the general. The intention of the second discrimination is, however. That also, called the answer. The nature is other-dependent, that also. If it is said that the collection of the object of discrimination itself is the object of direct perception, then it is said to have been discriminated. In relation to the other, those particles that have not given rise to the power of being a cause are called 'such'. The coarse, which is not subtle, is called 'such' to those who see it. Therefore, called 'therefore', therefore when the other exists. Everything arises. If you think what will happen with that, then it is said that that knowledge is. This is called doubt. The established limit is, by sound etc. Whatever is one's own cause etc., those who do not have the ability to create their own image, therefore, it does not appear from that. Or, by 'if it is so' etc., having been established as confusion itself, it contradicts direct perception itself. Also establishing it as being with discrimination itself is even more. However, there, it is for direct perception. In relation to discrimination, those that do not have appearance arising are called 'such'. If it has become like that, then the one with discrimination is not said for direct perception. Grasping.