Tibetan
པག་པ་ལས་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་མེ་སྦྱོར་བ་ཉིད་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། མེ་ལ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་མེའི་ཡུལ་ལ་དབང་པོའི་ཤེས་པ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་སྦྱོར་བ་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར། གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་གྱིས་མེ་མ་བཟུང་བ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་སྦྱོར་བ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་མ་བཟུང་བ་ནི་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཁོ་ན་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མངོན་སུམ་ལས་མ་ཡིན་པའོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་མ་བཟུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་ཕྱོགས་དང་མེ་རྟོགས་པ་ནི་མེ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་མངོན་སུམ་གྱིས་སོ། །དེ་དང་པས་ནི་ཕྱོགས་དང་ལྡན་པར་རྟོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །གང་ལ་རྟོགས་པ་ཙམ་ཉིད་པ་དེ་ལ་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟར་ཡོད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟར་ན་རེ་ཞིག་གྲུབ་པའི་མཐའ་པས་མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་སྦྱོར་བ་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ན། གཞན་དག་རྗེས་སུ་དཔག་པས་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རི་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་ལ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏོ་ཕྱོགས་སུ་དཔག་པས་མ་རྟོགས་ཀྱང་མེད་དང་སྦྱོར་རོ་སྙམ་ན་མ་བཟུང་བ་ནི་ཞེས་སྨྲས་སོ། །འོ་ན་ཕྱོགས་ཀྱང་རྗེས་སུ་དཔག་པས་རྟོགས་སོ་སྙམ་ན། མངོན་སུམ་དོན་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ས་ཕྱོགས་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བར་ ཁས་ལེན་ན་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཚད་མའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཚོལ་བའི་ཕྱིར་ན་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་ཚད་མའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཉམས་པར་ནི་མི་འདོད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ལ་གྲུབ་པའི་མཐའ་བས་བརྗོད་པ་ནི་དོན་དམ་དུ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོ་ན་ཕྱོགས་དང་མེ་ཇི་ལྟར་སྙམ་ན། རྣམ་པ་དེ་ལྟའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཉི་གའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་དང་རྟགས་ངེས་པའིའོ། །མངོན་སུམ་ནི་རིལ་སོགས་པ་ཙམ་འཛིན་པ་ཡིན་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་རྟགས་ཉིད་དེ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངེས་པ་ཡང་ཤུགས་ཀྱིས་འཐོབ་སྟེ། དེས་མངོན་སུམ་དང་རྟགས་ངེས་པའི་རྗེས་སུ་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པར་བརྗོད་པ་ནི། འདི་ནི་འདི་ལའོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །འདིའི་རྒྱུ་མཚན་བརྗོད་པའི་དོན་དུ་ཕྱོགས
Chinese
圣者所说。又如何结合不是现量呢？经中说“于火”，因为对于火的境，没有根识，如何结合成为现量？如果现量没有抓住火，即使那样，结合也是现量吗？因为没有抓住就不是结合。所谓“唯是比量”，即非现量。所谓“现量未抓住”，即火等。所谓“彼与”，即地处与火的认识，即火等，是现量。所谓“彼与则知有方”，即与自语相违。对于仅仅是认识的，如何有认识的差别呢？这是问句。如此，暂且已成宗派已显示现量不可能结合，其他宗派说比量不可能，即“比量”等。比量不是在山等处境中产生的。如果认为即使不以比量认识处所，也能结合，则已说“未抓住”。如果认为处所也是以比量认识的，则说“现量义”。如果承认地处是比量所知，则不会成为现量。或者，为了寻求量之建立，如果认为现量的境也是比量所知，则说不希望量的建立被破坏。对此，已成宗派所说是“真实中”。如果问处所和火如何，则说“如是之相”。所谓“二者”，即现量和证成之相。现量是仅仅抓住颗粒等，而比量是相本身，因为是比量的因，并且是能知之因的场合。证成也是间接获得的，因此意思是随彼现量和证成之相而生起。分别念是分别言说，即“此于此”。所谓“彼亦”，即分别念。为了说此理由的意义，处所。
English
Thus spoke the Blessed One. Furthermore, how can combination not be directly perceived? It is said "with fire," because there is no sense consciousness for the realm of fire. How can combination become directly perceived? If direct perception does not grasp the fire, even so, is the combination directly perceived? Because what is not grasped is not a combination. The so-called "only inference" means not directly perceived. The so-called "not grasped by direct perception" refers to fire and so on. The so-called "that with" refers to the recognition of the place and fire, which is fire and so on, and is directly perceived. The so-called "knowing the direction with that" contradicts one's own words. For what is merely recognition, how can there be a difference in recognition? This is a question. Thus, for the time being, the established tenet has shown that combination is impossible through direct perception. Other tenets say that inference is impossible, that is, "inference" and so on. Inference does not arise in the realm of mountains and so on. If one thinks that even if the place is not recognized by inference, it can still be combined, then it has been said "not grasped." If one thinks that the place is also recognized by inference, then it is said "the meaning of direct perception." If one admits that the place is known by inference, then it will not become direct perception. Or, in order to seek the establishment of valid cognition, if one thinks that the object of direct perception is also known by inference, then it is said that one does not want the establishment of valid cognition to be destroyed. In this regard, what is said by the established tenet is "in reality." If one asks how the place and fire are, then it is said "such an aspect." The so-called "both" refers to direct perception and the aspect of proof. Direct perception is merely grasping particles and so on, while inference is the aspect itself, because it is the cause of inference and is the occasion for the cause of knowledge. Proof is also obtained indirectly, so the meaning is arising following that direct perception and the aspect of proof. Conceptual thought is differential speech, that is, "this with this." The so-called "that also" refers to conceptual thought. In order to state the meaning of this reason, the place.