Tibetan
། །གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་སོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་བློ་ལའོ། །ཅི་སྟེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་བློ་ལའོ། །རིག་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་ཀྱང་ཁྱེད་ཀྱི་འདོད་པ་དོན་གྱིས་གོ་བ་ལ་སོགས་པས་ངོ་བོའི་ཐ་སྙད་སྲིད་པ་ཡིན་ན། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པར་གྱུར་པས་གསལ་བའི་རྣམ་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རང་བཞིན་ལ་ཐ་སྙད་མི་སྲིད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །དེ་ལྟར་བློ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པར་ཁས་བླངས་ནས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་བློ་ལ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྒྲུབ་པ་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་མཐོང་དུས་ནའོ། །བདག་གི་གཟུགས་མཐོང་བའི་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་རྣམས་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་མངོན་སུམ་དེའོ། །གཟུགས་མཐོང་བ་ཉིད་ཡིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་མཐོང་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །བརྟག་པར་བྱ་བ་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གིས་གཟུགས་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་བརྟག་པར་བྱ་བ་བདག་ཉིད་རྟོག་པ་ནི། དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། རང་གི་ངོ་བོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཅི་སྟེ་དང་པོ་གཟུགས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། ཕྱིས་ནི་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན། གཅིག་ལ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དུས་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབྱུང་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། མཐོང་བ་ཡང་ཞེས་སྨོས་སོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་བློའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་དང་རང་གི་ངོ་བོ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེའི་ཚེ་རིམ་པ་ཡང་རིམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློ་ལྟ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དུས་གཅིག་ཏུ་གཉི་ག་ཡང་འགྱུར། །དོགས་པ་ན་རིམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་དག་བསམ་པ་མི་རྟོགས་པས་སྨྲ་བས་ནི། དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རིམ་པ་མེད་པའོ། །འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་ཐུག་པ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་བློ་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བཟླས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གིས་རིམ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། གཅིག་ལ་རིམ་པ་ཇི་ལྟར་མི་རིང་ཞེ་ན། གཟུགས་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་གཅིག་ལ་མངོན་པར་ཞེ་ན་པ་ན་གཞན་ལ་ མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་འགྱུར་མོད་དེ་ལྟ་བས་ན་ཡང་བློ་གཅིག་ཉིད་ཁོ་ན་རེས་འགའ་ནི་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱེད་ལ། རེས་འགའ་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མངོན་པར་ཞེན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱེད་པ་ལའོ། །རྣམ་པར་ཏོག་པ་གཉིས་པ་ལ་རྣམ་འགྲེལ་ཉིད་འགོད་པ་ནི་དེས་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དུས་མཚུངས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ། གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང༌། འདི་ནི་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་མྱོང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡོད་པ་ན་གཅིག་པར་རྟོག་པ་གཉིས་སུ་ཐལ་ལོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་སུ་འགྱུར་མོད་སྙམ་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་གནོད་པ་བཞག་ནས་སུན་འབྱིན་པ་གཞན་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་དེས་ན་དེ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ནི་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཅན་ལའོ། །གཞན་ལ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ནི་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་དུའོ། །གཞན་ཕྱིས་འབྱུང་བ་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི། མངོན་སུམ་མམ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཚེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློ་ཕྱིས་མ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ཡང་ངོ༌། །རིག་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་རིག་པའོ། །འདི་ནི་གྲངས་ཅན་གྱི་ལུགས་ཡིན་ཏེ་དེ་དག་གི་ནི་རིག་པ་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་འོ་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཟུགས་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རིག་པ་བློ་ཕྱི་མས་མི་གཟུང་བའི་འོན་ཀྱང་རིག་པ་ཙམ་ཞིག་མཐུན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བགྱི་བས་མ་བཟུང་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་བློ་ནི་གཟུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་བློ་གཞན་ཡང་ཞེས་གསུངས་ཏེ། གང་གིས་གཟུགས་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་མ་བཟུང་བར་བློ་གཟུང་བར་འགྱུར་བ་གཟུགས་འཛི་པ་ལས་གཟུགས་ཀྱིས་བློ་གཞན་ཡང་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅི་སྟེ་བློའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པ་སེམས་པ་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པས་ཕྱིར་མ་འཛིན་པའི་དུས་ན་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བལྟ་བར་བྱའོ། །ལན་བརྗོད་པ་ནི་འོ་ན་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཚེ་ནི་ཕྱི་མ་འཛི་པའི་དུས་ནའོ། །གང་དུ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་གཟུང་ཡང་གཟུགས་འཛིན་པ་མ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་ཉེ་བར་མཁོ་བ་མེད་དོ། །གཟུགས་འཛིན་པའི་རང་ བཞིན་མ་བཟུང་མོད། ཅི་སྐྱོན་སྙམ་ན་དེས་ན་ཞེས་སྨོས་སོ། །འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་ད་ལྟར་བར་བསྟན་པ་མི་འཐད་དེ་གཟུང་བཞིན་པ་ཉིད་ལ་དེ་ལྟར་བསྙད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་འཛིན་པ་དེ་ནི་འདས་པའི་རང་བཞིན་ཁོ་ནར་མངོན་སུམ་གྱིས་འཛིན་པ་དེས་ན་བྱུང་བ
Chinese
“色”是指具有“是色”之相的分别念。其中“彼”是指色的心。“如果说没有体验”，是指色的心。即使意识没有体验，但如果按照您的观点，通过理解意义等方式，本体的名称是可能的，那么在没有分别念的情况下，对于明晰的体验自性，名称怎么会不可能呢？这是关联。因此，这是在承认心没有体验的情况下说的。为了证明“色之心也有体验”，所说的“彼”就是指这个。 “彼时”是指见到色的时候。 “我的见到色的”是指具有这种相的、具有分别念的现量。 “是见到色本身吗”是指见到色的自性。 “应考察的自性”是指应考察“我见到色”之相的自性，即是分别念。 “彼时有两种分别念”，即色的分别念和自己的本体的分别念。 “如果首先是色的分别念，然后是自己的分别念，对于一个”，这样说了。如果说“只是同时产生分别念”，那么就说了“也见到”。 “彼”是指色的心。 “色等是体验的自性，也是体验自己本体的自性”。 “彼时次第也是非次第”，因为是心的观察，所以同时两者都会改变。如果怀疑，就会变成非次第。其他不理解想法的人说：“彼也是”，即没有次第。对此的陈述是“没有穷尽”。 “如果一个心”等等也应该重复。 “以何成为非次第”这样说，如果问“对于一个，次第怎么会不长”，那么就是“对于色”。 “或者对于一个执著，那么对于另一个 就不会执著”，即使如此，一个心有时会执著于彼，有时是另一个，如果说执著于
English
"Form" refers to the conceptualization that has the aspect of "it is form." "That" refers to the mind of form. "If it is said that there is no experience," it refers to the mind of form. Even if consciousness has no experience, but if according to your view, the name of the entity is possible through understanding the meaning, etc., then how could the name be impossible for the nature of clear experience without conceptualization? This is the connection. Therefore, this is said while admitting that the mind has no experience. In order to prove that "the mind of form also has experience," the "that" that is said refers to this. "At that time" refers to the time of seeing form. "My seeing form" refers to the direct perception that has this aspect and has conceptualization. "Is it seeing form itself" refers to the nature of seeing form. "The nature to be examined" refers to the nature to be examined in the aspect of "I see form," which is conceptualization. "At that time, there are two conceptualizations," namely the conceptualization of form and the conceptualization of one's own entity. "If first is the conceptualization of form, and then the conceptualization of oneself, for one," thus it is said. If it is said that "only conceptualizations arise simultaneously," then it is said "also sees." "That" refers to the mind of form. "Form, etc., are the nature of experience, and also the nature of experiencing one's own entity." "At that time, sequence is also non-sequence," because it is the observation of the mind, so both will change simultaneously. If there is doubt, it will become non-sequence. Others who do not understand the thought say, "That also is," that is, without sequence. The statement for this is "without exhaustion." "If one mind," etc., should also be repeated. "By what does it become non-sequence" is said, if asked "How can the sequence not be long for one," then it is "for form." "Or if one is attached to one, then to another will not be attached," even so, one mind sometimes attaches to that, sometimes it is another, if it is said to be attached to
Chinese
名为“非耽著”。其中“又”是指使之耽著。对于第二种不同的情况，安置《释量论》本身，即是“因此”。在体验同时的识时，体验色之识，以及“这是色之识的体验”这样的相状存在时，则会陷入将一者执为二者的过失。如果认为会变成二种分别，那么在安立体验的妨害后，宣说其他的反驳，即是“因此，对于彼又”，是指对于“这是色之识”等等那样的相状。对于其他，“于”是指在具有“这是色之识”等等的分别中。宣说其他的后起，即是“现量或”。“彼时又”是指在后来的心识未生起之时。“识是”是指色识。这是数论派的观点，因为他们承许识是常恒的。对此的陈述是“那么”。意指即使后来的心识不执取执色的自性之识，然而仅仅是识也会变得一致。如果说即使没有以体验色来执取，即便如此，色的心识也会被执取，那么说了“其他心识又”，意思是说，由于没有执取执色的自性，而能执取的心识，从执色者之外，还有其他的心识，这是不可能的。如果说心识的自性是具有觉知、作意的体性，因此即使在不执取之后也存在，那么应当观察。回答是“那么，在”。“彼时”是指在后来的不执取之时。“在哪里是近需”是指即使执取了分别的自性，但由于没有执取执色。“任何近需都没有”。即使没有执取执色的自性，有什么过失呢？如果这样想，那么说了“因此”。说“这是”来指示现在是不合理的，因为对于正在被执取的事物才那样安立。执色者以现量执取那仅仅是过去之自性，因此是已生
English
It is called "non-attachment." The word "also" in it refers to making it attached. For the second different situation, placing the Pramāṇavārttika itself is "therefore." When experiencing simultaneous consciousness, experiencing the consciousness of form, and when there is such an appearance as "this is the experience of the consciousness of form," then one would fall into the fault of grasping one as two. If one thinks that it will become two kinds of distinctions, then after establishing the harm of experience, stating other refutations is "therefore, for that also," which refers to such appearances as "this is the consciousness of form," etc. For others, "in" refers to being in the distinctions that have "this is the consciousness of form," etc. Stating the other subsequent, it is "perception or." "At that time also" refers to the time when the later mind has not arisen. "Consciousness is" refers to color consciousness. This is the view of the Samkhya school, because they assert that consciousness is permanent. The statement for this is "then." It means that even if the later mind does not grasp the nature of the consciousness that grasps form, nevertheless, only consciousness will become consistent. If it is said that even if it is not grasped by experiencing form, even so, the mind of form will be grasped, then it is said "other mind also," meaning that since the nature of grasping form is not grasped, and the mind that can be grasped, from the grasper of form, there is another mind, which is impossible. If it is said that the nature of the mind is the nature of having awareness and attention, therefore it exists even after not grasping, then it should be observed. The answer is "then, in." "That time" refers to the time of later non-grasping. "Where is it nearly needed" means that even if the nature of distinction is grasped, it is because the grasping of form is not grasped. "There is no near need." Even if the nature of grasping form is not grasped, what is the fault? If one thinks like this, then it is said "therefore." Saying "this is" to indicate the present is unreasonable, because it is for the thing that is being grasped that it is so established. The grasper of form directly grasps that which is only the nature of the past, therefore it is born.