Tibetan
་བ་སྣང་བའི་མངོན་སུམ་གྱི་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱིས་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན་མངོན་སུམ་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་རིགས་སོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ལ་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་གཉི་ག་མཚུངས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་དགོངས་པ་ལ་འཇུག་པ་བསྡུ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སེལ་བ་བརྗོད་པ་ནི། དེའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་གཉིས་ཡང་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དགོས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་པའི་གཙོ་བོ་དང་ཕལ་པའི་དངོས་པོ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་ནི་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་ཚད་མའོ། །དེ་ལ་ནི་གཉི་ག་ཡང་དོན་རྟོགས་པ་དང་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །གཞན་སྐྱེ་བ་ལ་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ། །ཚད་མ་ནི་གཙོ་བོ་དང་ཕལ་བའི་དངོས་པོ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །ཡན་ལག་ཉིད་དུ་མཚུངས་པ་ནི་དེ་ཙམ་ཞིག་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཚད་མ་ལ་ཡང་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ཉིད་དེ་འདི་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་མངོན་སུམ་ཡོད་པ་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་གནོད་པའམ་བསྒྲུབ་པ་ལ་དེའི་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་སུམ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་མི་ལྟོས་སོ་སྙམ་དུ་དོགས་ན་རང་གི་ཡུལ་ལ་ཞེས་གསུངས་སོ། །མངོན་སུམ་ཞུགས་པའི་ཡུལ་ལ་ནི། རྗེས་སུ་དཔག་པ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་ལ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་དང་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཡུལ་དབྱེ་བས་གཉི་ག་རྣམ་པར་གནས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གཉི་ག་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཡང་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཉིས་མེད་པ་ལ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ ཕྱིར་གཙོ་བོ་དང་ཅིག་ཤོས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་གྲགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡང་དག་པའི་ཐ་སྙད་ལ་བརྟེན་པས་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདིར་ཚུ་རོལ་མཛེས་པ་པའི་དོགས་པ་བསུ་བ་དེ་ཅི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའོ། །མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགོག་པའོ། །དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ཚད་མར་འ
Chinese
如同显现之果的显现一样，比量也是显现。因此，因为是需要证实的，所以显现是主要的，而比量因为是证实者，所以是支分，这样说是合理的。如果是这样，因的阶段是比量，而果的阶段是显现，这是成立的结论。因此，如果认为二者如何相同，那么就用摄集的方式消除这种想法。因此，显现和比量二者也是量。必要是这样的：不是辨析事物的主要和次要的时候，但却是量。对于此，二者都是理解意义和进入的原因。对于其他产生来说，是支分。量是没有主要和次要的事物的。如同支分一样相同，是为了理解那一点而说的。如果量也有差别，比如比量是进入到显现存在的，因为对于损害或证实来说，没有那个时候。如果怀疑显现不依赖于比量的存在与否，那么就说在自己的境上。对于显现进入的境上，比量不是进入，因为不是境的缘故。对于比量的境上，显现不是损害，因为显现和隐蔽的境的区分，二者是分别存在的缘故。显现损害的名称，是显示不是比量的境。因此，二者没有差别也是量。对于无二者来说，有比量等，因此，没有主要和次要。说这个是因为如同世间人所说的那样。依靠正确的名称而存在的意思。在这里，迎接对方美者的疑惑，那是什么呢？那个意思是比量。不是的意思是遮止。根显现是量。
English
Just as manifestation is the fruit of perception, inference is also a form of perception. Therefore, since it is to be proven, perception is primary, and inference is a means of proving, so it is reasonable to say that it is a branch. If so, the stage of cause is inference, and the stage of effect is perception, which is an established conclusion. Therefore, if one thinks about how the two can be the same, then one should express the elimination of this thought by way of gathering. Therefore, both perception and inference are valid cognitions. The need is this: it is not the time to distinguish between the primary and secondary objects, but it is still a valid cognition. For this, both are the cause of understanding and entering into meaning. For other births, it is a branch. Valid cognition has no primary or secondary objects at all. Being the same as a branch is said to be for the sake of understanding just that much. If there is indeed a difference in valid cognition, such as inference entering into what exists in perception, because there is no time for harm or proof. If one doubts that perception does not depend on the existence or non-existence of inference, then it is said to be in its own domain. In the domain where perception has entered, inference does not enter, because it is not a domain. In the domain of inference, perception does not harm, because the distinction between the domain of perception and the hidden domain is such that the two exist separately. The term 'harm by perception' indicates that it is not the domain of inference. Therefore, the two being without difference is also a valid cognition. For the non-dual, there are inference and so on, therefore, there is no primary and secondary. Saying this is because it is known as such to worldly people. It means existing by relying on correct terms. Here, welcoming the doubts of the other beautiful one, what is that? That means inference. 'Not' means negation. Sense perception is a valid cognition.
Tibetan
དོད་ན་རིགས་པ་མཚུངས་པས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཚད་མ་ཡིན་པར་ནན་གྱིས་འགྲུབ་པོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མདོར་བསྡུ་ན་བརྡ་སྤྲོད་པ་ལ་ཡང་ལན་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཚུ་རོལ་མཛེས་པ་ལ་ཁ་ཅིག་མ་མཐོང་བ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་འགོག་ལ། །མཐོང་བའི་ཡུལ་ཅན་དུ་བླ་སོགས་པ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འདོད་ལ། དེ་ལ་ཡང་མཐོང་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་འཇུག་པ་མཚུངས་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་སྦྱར་རོ། །མཐོང་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་ཚུལ་གསུམ་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་དབང་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་མ་མཐོང་བའི་ཡུལ་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདིར་མངོན་སུམ་དང་ཅིག་ཤོས་གཉི་ག་ཞེས་བྱ་བ་མངོན་སུམ་སྨོས་པ་ནི་དཔེར་བརྗོད་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནི་སྤང་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་མཐོང་བ་དང་འགལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་མངོན་སུམ་ཚད་མར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །འོ་ན་ཏེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི། འོ་ན་མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་ཡོད་ཀྱང་མངོན་སུམ་ཉིད་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་དེས་ན་འཇུག་པ་ལ་མཚུངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་མ་གྲུབ་པར་དོགས་པ་བསྡུ་བའོ། །མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའོ། །དེ་ཡང་མི་བདེན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སུན་འབྱིན་པའོ། །རང་གི་ཕྱོགས་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ཁྱད་པར་དུ་བསད་ནས། རང་གི་ཕྱོགས་བསལ་བ་ཡང་རྩིས་ཁོངས་སུ་མི་འཇུག་སྟེ། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེའི་ཚེ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་དྲན་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ངེས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དེ་ཙམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འགའ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི། འཇིག་རྟེན་དང་འགལ་བ་ཡང་ སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་འགལ་བར་བསམས་པས། རྣམ་པ་གཞན་ཡང་བརྗོད་པ་ནི། །མངོན་སུམ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་ཆོས་གཞན་གྱི་རང་བཞིན་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་དང་བཅས་པའི་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་པར་འདོད། །ཕྱོགས་དང་པོར་ནི་མངོན་སུམ་ལ་ཡང་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོང་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡང་འཇུག་པ་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་ཅི་ཞིག་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པར་མ་སྐྱེས་པ་ནི། དོན་དུ་གཉེར་ཡང་རྒྱུ་ལ་མི་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡོད་པ་ལས
Chinese
如果因为道理相同，就极力证明比量是量，那么就显示说：如是等等。总而言之，对于语法家来说，这也是同样的回答。对于此岸的美好，有些人不承认，认为比量是以外面的世界等为对境，加以遮止。而对于可见的对境，则认为比量存在于神等之中。对此，即使可见对境的比量也同样适用，也应该这样理解。可见对境的比量，也是凭借三种理式完全清净的力量而适用的，这对于不可见的对境也是一样的道理。这里所说的现量和另一者两者，提到现量是为了举例说明。因为与所见相违，所以无法舍弃。如果不是这样，现量怎么会成为量呢？那么，如是等等，那么即使存在可见的比量，也会归于现量本身，因此是为了消除对于适用上是否相同的疑虑。所谓非现量，就是比量。说“那也是不真实的”，这是为了驳斥。由于对比自己一方的执着，通过体验来特别地否定，即使排除自己一方，也不算在内，因为体验是现量。这一点将通过“那本身，对于那”等来阐述。那时，无疑会变成回忆的自性，因为那与那本身是相关的。通过“任何”这个词，也显示了与世俗的相违。像这样，考虑到认识上的矛盾，所以也说了另一种方式，即“对于现量也”等等。所谓“行为”，指的是其他法的自性，即伴随着随行和返回的存在的本身。第一种情况，现量中也没有。第二种情况，所有原因的共同点，也存在于比量的适用之中。像这样，无论如何比量都没有产生，即使追求意义，也不会归于原因之中。如果存在的话……
English
If, because the reasoning is the same, it is emphatically proven that inference is a valid means of knowledge, then it is shown by saying: 'Like this,' and so on. In short, for grammarians, this is also the same answer. Some do not acknowledge the beauty of this shore, considering inference to have objects such as the external world, and they prohibit it. But for visible objects, they consider inference to exist in deities and so on. Regarding this, even the inference of visible objects applies in the same way, and it should be understood in this way. The inference of visible objects also applies by the power of the three modes being completely pure, and this is the same reasoning for invisible objects as well. Here, the mention of 'perception and the other' is to give an example. Because it contradicts what is seen, it cannot be abandoned. If it were not so, how could perception become a valid means of knowledge? Then, by 'like that,' and so on, even if there is a visible inference, it will fall into perception itself, therefore, it is to dispel the doubt about whether the application is the same. 'Non-perception' means inference. Saying 'that is also not true' is to refute. Because of attachment to one's own side, by particularly negating through experience, even excluding one's own side is not counted, because experience is perception. This will be explained by 'that itself, for that,' and so on. At that time, it will undoubtedly become the nature of memory, because that is related to that itself. Through the word 'any,' it also shows the contradiction with the mundane. Like this, considering the contradiction in understanding, another way is also said, that is, 'for perception also,' and so on. 'Action' refers to the nature of other phenomena, that is, the existence itself that accompanies going and returning. In the first case, it is also not in perception. In the second case, the commonality of all causes also exists in the application of inference. Like this, in whatever way inference has not arisen, even if one seeks meaning, it will not fall into the cause. If it exists...