Tibetan
པའི་གཏམ་དང་འདྲ་བར་བྱ་ནས་བཞད་གང་དུ་བྱེད་པ་ནི་འདི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་སྟོན་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་དུས་གཉི་གར་ཡང་མངོན་སུམ་གྱིས་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་འགལ་བ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཡོད་སྙམ་ན། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །མངོན་སུམ་མི་གསལ་བ་ལས་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ལས། དམིགས་པ་མེད་པར་ཡང་དང་པོ་འཇུག་པ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་གོམས་པ་མེད་ལ། དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་ཕྱིས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་མངོན་སུམ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇུག་བསྡུ་བའོ། །འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་མི་ལྡན་པ་རྣ་པར་གཅོད་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གོམས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་འཇུག་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཞན་མཁོ་བ་མེད་ཅེས་ཏེ་གཞན་ཚེའི་མཁོ་བ་མེད་པ་ཡིན་ཞེས་དེ་མ་ཐག་ཁོ་ནར་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །ཊཱི་ཀཱ་མཛད་པ་དེ་ནི་ཚེ་ཡང་མངོན་སུམ་ཁོ་ནར་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་དེའི་རང་ཟིན་ཅན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡང་གོམས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་རང་བཞིན་དང་ཆོས་མཚུངས་པ་ལས་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དོན་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ནོར་བུ་དང་དངུལ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་རྟོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཕྱིས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་མངོན་སུམ་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་སུམ་མེད་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བའི་མེའི་ཡུལ་ཅན་མེད་པར་རོ། །དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་ཡང་ངོ༌། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་འཇུག་པའི་དུས་ན་ནི་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་མངོན་སུམ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞན་གྱིའོ། །དེ་མེད་པར་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མེད་པར་རོ། །དེ་མེད་པར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མེད་པར་ཡང་ངོ༌། །དེ་གྲུབ་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་འགྲུབ་པའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ལ་སོགས་ པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་མངོན་སུམ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་གྱི། གོམས་པས་སྐྱེད་པའི་མངོན་སུམ་ནི་དེ་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོས་པའི་དོན་ཏོ། །འདིར་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སྐུར་པའམ། མངོན་སུམ་གཙོ་བོར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་གྲང༌། དེ་ལ་སྔར་བརྗོད་པ་དྲན་པར་བྱེད་པས་ཕྱེད་སྔ་མས་ཕྱོགས་དང་པོ་འགོག་ལ་གཉིས་པ་ནི་ཕྱེད་ཕྱི་མས་སོ། །དེ་ཕྱིར་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་དྲིན་གྱིས་མངོན་སུམ་གསལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་གཞན་ཚེ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གསལ་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཚེའོ། །གཞན་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་གོམས་པའི་ཚེ་ནའོ། །འོན་ཏེ་དེའི་ཚེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མི་དགོས་པ་ཉིད་དོ་སྙམ་ན། གོམས་པ་མེད་པར་ཞེས་གསུངས་སོ། །འོན་ཏེ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་མེད་ཀྱང་དོན་དུ་ཉེ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། མཁོ་བ་མེད་ན་ཞེས་གསུངས་སོ། །འོན་ཏེ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཡུལ་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་ཉེ་བར་མི་མཁོ་བ་ཉིད་དོ་སྙམ་ན། དངོས་པོ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཡུལ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ནི་བྲམ་ཟེ་ཨ་ཙས་ཀྱང་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་མ་གོམས་པའི་གནས་སྐབས་ཁོ་ནར་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁྱད་པར་བརྗོད་པར་རིགས་སོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཅི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེར་མངོན་སུམ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཕྱེད་ཕྱི་མས་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གཞན་གྱི་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་འདི་ཉིད་ལས་ཏེ། རིམ་པ་འདི་ཉིད་ལས་འདའ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་དུ་ཞེ་ན་ཡུལ་རྟགས་ལའོ། །ཚུལ་གསུམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ངེས་པ་འཇུག་པའི་དོན་དུའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་དུའོ། །གལ་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེ་ཡང་མངོན་སུམ་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ངེས་ན་གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་འགའ་ཞིག་རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྐྱེད་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་དུ་ཆུག་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། སླར་དེ་ཉིད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་མངོན་སུམ་བྱས་ན་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་མངོན་སུམ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཅི་བྱ། འོན་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་ ནོ་ཞེ་ན། །འོན་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྟེ་གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་འགའ་ཞིག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཏོན་ན་དེའི་ཚེ་དེ་ཐོབ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ལ། ཐོབ་པ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཁོ་ནའོ། །འདོད་རྒྱལ་དུ་ཐོབ་པའམ། བསྙོན་པས་འཇུག་པ་ནི་བླང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་མངོན་སུམ་དུ་བྱ
Chinese
就像说笑话一样，说“这是什么”。指示那个本身，就说“如果”。如果无论何时都是现量进入，如果有人想知道这有什么矛盾，就说了“像这样”等等。由于现量不明显，从它的自性来说，因为没有目标，所以首先进入本身是不存在的，因此没有习惯。因为没有那个，所以后来非常明显的现量不会产生，这就是意思。因此，这句话是进入的总结。说“正在进入本身”这句话，是为了断除不具备的。在习惯的状态下，说“具有那个自性的比量本身正在进入”不是那个意思。说“不需要其他”，就是说不需要其他的生命，会立刻解释那个。做注释的人怀疑，生命也是仅仅通过现量进入的，而不是具有那个自性的比量。如果又因为习惯状态的缘故，从先前的自性和法相同而如此理解，那不是比量，因为意义没有隐蔽，就像理解宝石和银等形状一样，即使那样，也是因为后来产生怀疑的现量的时候。说“即使没有现量”，是没有作为比量对象的火的处所。说“那个也是”，也是现量。从比量进入的时候，没有那个处所的现量，这就是意思。如果又说“什么”等等，是别人的。没有那个，就是没有比量。说“即使没有那个”，也是没有比量。那个成立，是通过现量成立的。比量无疑是依赖于作为理由的处所法等的现量，但由习惯产生的现量不依赖于那个，这是必要的意义。在这里，是否以各种方式否定比量，或者现量主要成立？对此，之前已经
English
It's like telling a joke, saying "What is this?" To indicate that itself, one says "If." If it is the case that direct perception enters at any time, if someone wonders what contradiction there is in this, then it is said "like this" and so on. Because direct perception is not clear, from its own nature, because there is no object, therefore the very first entry is non-existent, therefore there is no habituation. Because there is no that, therefore later a very clear direct perception will not arise, that is the meaning. Therefore, that phrase is a summary of entry. Saying "it is entering itself," this statement is to cut off what is not possessed. In the state of habituation, saying "the inference itself that possesses that nature is entering" is not that meaning. Saying "there is no need for another," that is, there is no need for another life, that will be explained immediately. The commentator suspects that life also enters only through direct perception, and not through inference that possesses that nature. If, again, because of the state of habituation, from the similarity of the previous nature and dharma, one understands it in that way, that is not inference, because the meaning is not hidden, just like understanding the form of jewels and silver, etc., even so, it is because it is the time of direct perception when doubt arises later. Saying "even if there is no direct perception," it is without the place of fire that is to be inferred. Saying "that also," is also direct perception. At the time of entering from inference, there is no direct perception of that place, that is the meaning. If one says "what" and so on, it is of others. Without that, it is without inference. Saying "even without that," is also without inference. That is established, it is established through direct perception. Inference undoubtedly relies on the direct perception of the property of the locus etc. as the reason, but the direct perception generated by habituation does not rely on that, that is the necessary meaning. Here, is inference denied in every way, or does direct perception mainly become established? To that, previously it has
Chinese
因为陈述能让人忆念，所以前半部分遮止第一种情况，第二种情况则由后半部分遮止。因此，行为是通过比量的恩德而使现量明晰的缘故。现在使之明晰的是“他时”，即明晰的时刻。所谓“他时”，是指不熟悉的时候。如果认为那时不需要比量，则说“不熟悉”。如果认为即使不需要，实际上也会变得需要，则说“没有需要”。如果认为实际上所追求的对象的比量也不需要，则说“事物所追求的对象”。这表明，婆罗门阿阇世也认为，具有该自性的比量只存在于不熟悉的情况下，所以应该说明这种差别。所谓“如果”等的意思是：即使比量是需要的，但因为在那里现量是需要证实的，所以现量才是主要的。后半部分是已成立的结论。需要证实的事物，从作为其他事物的差别的特征的这种方式，即从这个次第不会超出。在哪里呢？在处所和相上。是为了使第三种方式的确定性能进入的意思。如果认为比量本身不是产生现量的果吗？如果承认某种现量是产生比量的支分，那么最终还是归结于它，因为即使现量化了比量，也不会有追求比量的情况，而对于比量来说，必然会追求现量，如果不是这样，比量有什么用呢？如果认为不是所有的比量都需要现量化，那么，如果考虑到某种结果而提出比量，那么那时获得本身就会使它成为有果的，而获得也只是现量的自性。随意获得或者通过狡辩进入是不可取的。那么如何进入成为现量呢？
English
Because the statement makes one remember, the first half prevents the first situation, and the second situation is prevented by the second half. Therefore, the action is because the direct perception is clarified by the grace of inference. What makes it clear now is "other time," that is, the time of clarity. The so-called "other time" refers to the time when one is not familiar. If it is thought that inference is not necessary at that time, it is said "unfamiliar." If it is thought that even if it is not needed, it will actually become needed, it is said "no need." If it is thought that the inference of the object actually sought is also not needed, it is said "the object sought by things." This shows that the Brahmin Ajase also believes that the inference with that nature only exists in unfamiliar situations, so this difference should be explained. The meaning of "if" etc. is: even if inference is needed, but because direct perception needs to be proven there, direct perception is the main thing. The second half is the established conclusion. The thing that needs to be proven, from this way of being a characteristic that is the difference of other things, that is, from this order, it will not exceed. Where is it? In the place and sign. It is for the meaning of enabling the certainty of the third way to enter. If it is thought that inference itself is not the fruit of producing direct perception? If it is admitted that some direct perception is a part of producing inference, then it ultimately comes down to it, because even if direct perception transforms inference, there will be no situation of pursuing inference, but for inference, direct perception will inevitably be pursued, if it is not like this, what is the use of inference? If it is thought that not all inferences need to be directly perceived, then, if inference is proposed considering some result, then obtaining itself at that time will make it fruitful, and obtaining is only the nature of direct perception. Obtaining arbitrarily or entering through sophistry is undesirable. Then how does it enter into becoming direct perception?