Tibetan
འི་བདག་པོས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ན། མངོན་སུམ་གཞན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། ། འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་སྣང་བའོ། །མེ་ཞེས་བྱ་ནི་མེ་ཉིད་ཀྱི་རིགས་སོ། །དེ་ལ་རིག་པ་བརྗོད་པ་ནི། གསལ་ལ་འབར་བའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཙམ་འཛི་པ་དང༌། གསལ་བར་སྣང་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ནི་གཞན་གྱི་ཡིན་ལ། བཙོ་བ་དང་བསྲེག་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཡང་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་གཞན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་བཙོ་བ་ལ་སོགས་པར་ནུས་པ་སྨོས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་རིགས་ཙམ་རྟོགས་པ་ཉིད་ལས་ཚད་མར་འགྱུར་མོད་ཅེས་ཁ་ཅིག་ཟེར་བ་དེ་ལ་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ལྟར། ནུས་པ་གཟུང་བ་མེད་པར་ནི། །འཇུག་པ་མེད་དོ་སུ་ཞེ་ན། དགོས་པའི་དོན་སྒྲུབ་པའི་དོན་ཏེ། དངོས་པོ་དོན་གཉེར་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་རྟོགས་པར་འདོད་པ་དེ་བསྙོན་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོ་ལས་ལྷག་པར་སྔོན་མྱོང་བའི་དོན་བྱ་བ་འཇལ་བ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་འདི་སྟེ་རང་གི་ངོ་བོ་ཙམ་སྣང་བའི་མངོན་སུམ་ལས་ཐ་དད་པ་ཉིད་དོ། །རིགས་ཞེས་བྱ་བ་ཐ་དད་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་ཚད་མ་སླུ་བ་མེད་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ན་མི་དེ་ཡང་གང་ལས་ངེས་ཤེ་ན། འདི་ལ་ཡང་སྔར་བཤད་པའི་ཐ་སྙད་ལས་ནི་ཚད་མ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དྲན་པར་བྱེད་པ་ནི་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལེའུ་དང་པོར་ཞེས་བྱ་བར་ནི་རང་གིས་བཤད་པར་བྱ་བ་ལྟོས་པའིའོ། །གང་དུ་གང་ལ་རྣམ་པ་གནག་གི་སྙམ་ན། དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པས་ཤེས་པའི་དུས་ལའོ། ལྷག་མ་ནི་གོ་སླའོ། །ལྷག་མ་ནི་གོ་སླའོ། །འོ་ན་དེ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ག་ལས་འགྲུབ་སྙམ་ན་རྟོགས་པའི་རྣམ་པ་ཐ་དད་པས་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ། །བ་ལང་མཐོང་བ་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དུས་བཞིན་དུ་གཙིག་ནི་བརྗོད་པ་མེད་པར་གསལ་བ་དང༌། བརྗོད་པ་དང་འདྲེས་པ་མ་གསལ་བ་ནི་གཞན་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཁོ་ནའོ། །རྟོག་པ་དེའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་ཚད་མ་ལྟ་ཅི་སྨོས། མངོན་སུམ་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབར་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །གང་ཞིག་འདི་འདྲ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་དེ་ནི་འདི་འདྲ་བའི་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ་དཔེར་ན་སྔོན་མྱོང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདི་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དོན་བྱ་བའི་ནུས་པ་འདྲ་བ་ཉིད་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཁོ་ནའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་རང་གི
Chinese
因为是由自在者所生的缘故，所以认为现量本身是其他的。 所谓“此”是显现为现量本身。“火”是指火本身的种类。 对此进行解释是：仅仅执持明亮而燃烧的形象的自性，以及明亮显现而没有分别念是属于其他的。对于煮沸和焚烧等作用的成立，也是根据其自性的比量，完全是其他的。 那么，对于煮沸等作用，如果仅仅通过提及能力就能理解种类，就能成为量，对此一些人所说的话进行反驳： 如此， 如果没有执取能力， 那么就不会有进入，谁呢？ 是指成办所需之义。 想要理解具有追求事物本质的性质，那不是否认的意思。 因此，在衡量超越自身自性的先前经验的事物时，这种分别念的知识，即仅仅显现自身自性的现量，是完全不同的。 种类，即不同的事物是不存在的，这个也已经说过了。 如果说，量是不欺骗的知识，是共同的特征，那么如何确定这一点呢？ 对此，也从先前所说的术语中，忆念“是量本身”的是指进入和退出的特征。 在第一品中，是指自己将要讲述的内容所依赖的。 在哪里，对什么产生“是黑色”的想法呢？ 那么，是指以分别念来认识的时候。 其余的很容易理解。 其余的很容易理解。 那么，它如何成立为两种呢？回答说，因为认识的方式不同。 就像看到牛一样，在分别念产生的时候，清晰而没有言语，以及与言语混合而不清晰，仅仅是体验到其他的。 何况成为那个分别念的自性的量呢？ 那个现量是指具有燃烧的形象。 凡是具有这种自性的，就会做这种事情，例如先前的经验一样。 同样，这个也是如此，是指作用的能力相同，仅仅是比量的对境。 那么， 通过“……”等，是自己的
English
Because it is produced by the self-existent one, it is considered that the direct perception itself is other. What is called "this" appears as direct perception itself. "Fire" refers to the kind of fire itself. The explanation for this is: merely holding the nature of the bright and burning image, and the clear appearance without conceptualization belongs to others. For the establishment of functions such as boiling and burning, the inference based on its nature is also completely other. Then, for functions such as boiling, if the kind can be understood merely by mentioning the ability, it can become a valid means of cognition. To refute what some people say about this: Thus, If the ability is not grasped, then there will be no entry, who? It refers to the meaning of accomplishing what is needed. Wanting to understand the nature of pursuing the essence of things, that is not the meaning of denial. Therefore, when measuring things of previous experience that transcend one's own nature, this conceptual knowledge, that is, the direct perception that merely manifests one's own nature, is completely different. The kind, that is, different things, does not exist, this has also been said. If it is said that a valid means of cognition is infallible knowledge, which is a common characteristic, then how is this determined? In response to this, from the previously mentioned terminology, remembering "it is the valid means of cognition itself" refers to the characteristics of entering and exiting. In the first chapter, it refers to what one will rely on to explain. Where, on what does the thought "it is black" arise? Then, it refers to the time of knowing with conceptualization. The rest is easy to understand. The rest is easy to understand. Then, how does it become established as two kinds? The answer is, because the way of knowing is different. Just like seeing a cow, at the time of conceptualization, it is clear without words, and being mixed with words and unclear, it is merely experiencing the other. What need is there to mention the valid means of cognition that has become the nature of that conceptualization? That direct perception refers to having a burning image. Whatever has this kind of nature will do this kind of thing, just like previous experience. Similarly, this is also the case, it refers to the same ability of function, it is merely the object of inference. Then, Through "..." etc., it is one's own
Tibetan
་ཕྱོགས་པའི་རྩོད་པ་སློང་བའོ། །བྲམ་ཟེ་ཨ་ཙ་ཊ་མ་གཏོགས་པ། གཞན་དག་ནི་དོན་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་མངོན་སུམ་ལས་གཞན་ཡིན་མོད། དེ་ཚད་མ་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་སེམས་སོ། །དེ་ཉིད་གཞུང་འཇུག་པ་ནི་དེ་དང་ལྡན་ཅིག་ཡོད་དོ་ཅོག་ཅེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་ལུས་ལ་སོགས་པ་ནི་བེམས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ལན་འདེབས་པ་ནི་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་པ་ལ་ནི་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོའི་རང་བཞིན་མངོན་སུམ་གྱིས་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། འདིར་སྨྲས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སུན་འབྱིན་པའོ། །གལ་ཏེ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ཙམ་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཉམས་པ་མེད། དེས་ན་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ཡིན། །དེ་ལ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ། ཉེ་བར་མཁོ་བ་མེད་པ་ཉིད་བརྗོད་ཟིན་པ་ཉིད་དོ་སྙམ་ན། དེ་ཉིད་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་ལ་ལྟོས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་མེད་པར་ཡང་མངོན་སུམ་འཇུག་པར་བྱེད་པར་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར། །ཇི་སྲིད་དོན་བྱ་བར་བྱེད་པ་དེ་སྲིད་དུ་ནི་མཐོང་བའི་དངོས་པོ་ལ་ཡང་འཇུག་པ་སུ་ཡང་མེད་དེ། འགྲོ་བ་ན་རྩ་ལོ་རག་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་སོ། །ཅི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་འཇུག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཇི་ལྟར་བུ་ཞིག་ཅེས་འདྲ་བ་འཛིན་པ་གང་ཡིན་ཏེ་ངེས་པར་བྱེད་པ་དེའི་རང་བཞིན་ཏེ། དེའི་རང་བཞིན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ལྟར་ནུས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཡོད་ཀྱང་མངོན་སུམ་ཙམ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་གྱི་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ལ་བརྟེན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་མོད་ཁོ་ནར་མངོན་སུམ་ཙམ་ལས་སྐྱེ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་འདི་ནི་དྲན་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་ཚད་མ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་མི་བདེན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་གལ་ཏེ་ཡང་གོམས་པའི་གནས་སྐབས་ན་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ལྷག་པར་ཞེན་པར་མཚོར་བར་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། དང་པོའི་འཇུག་པ་ལ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་གྱིས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མེད་ན་མོད་ཁོ་ནར་ལྷག་པར་ཞེན་པ་དེ་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ ནོ། །གཞན་དག་བསམ་པ་མི་རིག་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་སུམ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་འགོག་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པས་དད་པོ་མ་ཡིན་ཡང་ཞེས་སོ། །འདི་གླེན་
Chinese
是引发争论的一方。除了婆罗门阿吒吒之外，其他的人认为，以事物成就为对象的分别识，虽然不同于现量，但他们认为那不是量。那本身进入正论，是指所有与它相符的事物。如果回答说身体等是无情物，那是因为对于知识本身来说没有必要。他们认为，这是因为事物的自性被现量所把握。这里所说的“驳斥”是指反驳。如果仅仅是接近所需，那么身体等也不会衰败。因此，知识本身被视为一种特殊性。对于这一点，需要依赖于无分别识。如果认为已经说完了接近所需并非必要，那么就应该对它这样说：如果依赖于现量，那么分别识就不是接近所需。如果没有它，现量如何不会发生作用呢？只要能够完成事物，就没有人会去接触所见之物，就像行走时遇到树根树叶等一样。 “如果”是指其他人。推论不是起作用的，要这样连接。就像“儿子”一样，凡是执持相似之处的，就是决定的自性，意思是说依其自性而推论。像这样，虽然存在着能起作用的分别，但它只是从现量中产生，而不是依赖于其自性的征相。像这样，仅仅是体验到从现量中产生，因为那是它的自性，所以这只是回忆，而不是量。 “那也是不真实的”是指已成立的宗派。意思是说，如果即使在习惯的情况下，也能感受到对征相和有征相的事物更加执着，即使那样，对于最初的进入来说，如果没有依其自性的推论，那么仅仅是更加执着本身在任何情况下都是不可能的。 其他一些人由于不了解意图，认为这是在阻止现量在任何情况下都起作用，所以说“即使不是信徒”。这是愚蠢的。
English
It is to raise a dispute on one side. Except for the Brahmin Acaṭa, others think that although the discriminating consciousness with the object of accomplishing things is different from direct perception, they think that it is not a valid cognition. That itself entering the treatise means all things that are in accordance with it. If the answer is that the body and so on are inanimate objects, it is because there is no need for knowledge itself. They think that it is because the nature of things is grasped by direct perception. Here, "refutation" means refuting. If only proximity is needed, then the body and so on will not decay either. Therefore, knowledge itself is made a distinction. For that, it is necessary to rely on non-discriminating consciousness. If it is thought that it has already been said that proximity is not necessary, then it should be said to it like this: If one relies on direct perception, then discrimination is not necessary for proximity. How can it not happen that direct perception also functions without it? As long as one can accomplish things, no one will touch the seen object, just like encountering roots and leaves while walking. "If" refers to others. Inference is not what causes it to function, connect it like that. Just like "son", whatever holds the similarity is the nature of determination, it means to infer according to its nature. Like this, although there is a discriminating consciousness that can function, it is born only from direct perception, and it does not rely on the sign of its nature. Like this, merely experiencing that it arises from direct perception, because that is its nature, this is only memory, not a valid cognition. "That is also not true" refers to the established tenet. The meaning is that if even in a habitual situation, one can feel more attached to the sign and the thing with the sign, even so, for the initial entry, if there is no inference according to its nature, then merely being more attached itself is not possible in any way. Some others, not understanding the intention, think that this is preventing direct perception from functioning in any case, so they say "even if not a believer". This is foolish.