Tibetan
་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཇི་ལྟར་མངོན་སུམ་ལས་ཐ་དད་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་ལ་སྒོ་པས་ཀྱང་རང་རང་གི་ཡུལ་ཉེ་བར་འཇོག་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་བརྗོད་པ་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། རེ་ཞིག་རྗེས་སུ་དཔག་པས་མངོན་ སུམ་གྱི་ཡུལ་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ། །ཁས་བླངས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེས་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡང་རྟོགས་པར་མི་ནུས་ན་ནི་དེའི་ཚེ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་ཡུལ་རྣམ་པ་གཉིས་གྲུབ་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་བརྗོད་པ་ནི་ལྐོག་ལ་འཇུག་ན་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དོན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྟོགས་པར་སླའོ། །མིག་མེད་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་བསྣན་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་བསྡུས་བའི་ཐབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་ཡང་བསལ་བར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། །མངོན་སུམ་ནི་ཡུལ་གཅིག་ཁོ་ན་ལ་བྱེད་པ་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ལ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་གཅིག་ལ་ཡང་མ་ཡིན་དེས་ན་གང་ལྟར་ཚད་མ་གཉིས་ན་གང་ལས་ཚད་མ་གཉིས་སུ་འགྱུར་བ་གཞལ་བྱ་གཉིས་སུ་ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འགལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཚེ་ཚད་མ་གཉིས་ཀྱིས་གཞལ་བྱ་གཉིས་འགྲུབ་པ་ནའོ། །མ་ངེས་པ་ཉིད་དུ་ཡང་བརྗོད་པ་ལ་གལ་ཏེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡུལ་གཅིག་ལ་ཡང་ཚད་མ་གཞན་འཇུག་པ་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་ན་གཞལ་བྱ་གཉིས་ལས་ཚད་མ་གཉིས་ཀྱིས་མ་ཁྱབ་པའོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པ་མེད་པར་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །མངོན་སུམ་ནི་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་ནུས་སོ། །དེ་ནི་སྤྱིའི་ཡུལ་ན་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་གསལ་མ་ཐག་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བསྡུ་བའོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་ནི་རྟོག་པ་དང་པོ་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡུལ་གཉིས་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་ན། རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཅི་བྱ་བའི་རྩོད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་ཡུལ་གྱི་གཉིས་ཉིད་གྲུབ་ཀྱི་ཡུལ་གཉིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཆོས་ཅན་མངོན་སུམ་གྱིས་མ་གྲུབ་པ་ལ་ཆོས་ནི་གྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཏེ། ཆོས་རྟོགས་པ་ནི་ཆོས་ཅན་རྟོགས་པ་མེད་ན་མེ
Chinese
是这样的。因此，就像从现量中分离出来的比量，将比量所要比的对境安置在附近一样，声音的门卫也应将各自的对境安置在附近，这是它的意思。以第二种分别的自在而说，就是“隐蔽的自性也是”。这是指，暂时比量并非仅仅成立现量的对境。也不是承诺。如果它也不能了知隐蔽的，那么那时比量又如何能成立两种对境呢？这是它的意思。说理由是，即使进入隐蔽，比量也是无意义的等等，这很容易理解。“如无眼见”等，应加上“如何”。“因此”等，是以总结的方式，也说遣除了第一种分别。这样说的是：现量是只对一个对境起作用的，而比量则不是对一个也起作用，因此无论如何，在二量中，从何处成为二量，又如何成立二所量呢？这是它的意思。“是相违的”等，是指在二量成立二所量的时候。“不定”也说，如果也。“对于一个对境，其他量介入也不相违”，因为显示二所量不能被二量遍及，就是“没有关系成立”。现量是成立周遍的自性，稍微显示也不能。因为那在总的对境中是不合理的。比量也是刚清楚，这样想的。像“这样”等，是总结。成立的边际是，承认第一种分别。如果二对境由现量成立，那么就没有比量做什么的争论了，像这样，现量是成立对境的二性，而不是二对境。如果那样，那么没有以现量成立的有法，法却成立了，这又如何呢？因为如果不了知有法，那么法
English
It is like that. Therefore, just as inference, which is separate from direct perception, places the object to be inferred by inference nearby, so too should the doorkeeper of sound place their respective objects nearby, that is its meaning. Speaking in the manner of the second distinction is "even the hidden nature itself." This means that, for the time being, inference does not merely establish the object of direct perception. Nor is it a promise. If it cannot even understand the hidden, then how can inference establish two kinds of objects at that time? That is its meaning. Stating the reason is that even if it enters the hidden, inference is meaningless, and so on, which is easy to understand. To "like seeing without eyes," add "how." "Therefore," etc., is said to eliminate the first distinction by way of summarizing. This is what is being said: Direct perception only engages in acting on one object, while inference does not act on even one, so in any case, in the two valid cognitions, from where does it become two valid cognitions, and how does it establish two objects to be measured? That is its meaning. "It is contradictory," etc., refers to when the two valid cognitions establish two objects to be measured. "Uncertain" is also said, if also. "Since it is not contradictory for another valid cognition to engage with one object," showing that the two objects to be measured cannot be pervaded by the two valid cognitions is "without the establishment of a relationship." Direct perception is the nature of establishing pervasion, it cannot even slightly show it. Because that is unreasonable in the general object. Inference is also just clear, that is what is thought. Like "this," etc., is a summary. The established limit is that the first distinction is admitted. If the two objects are established by direct perception, then there is no debate about what inference does, like this, direct perception establishes the duality of the object, but not two objects. If that is the case, then how is it that the subject, which is not established by direct perception, has the predicate established? Because if the subject is not understood, then the predicate
Tibetan
ད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་བཤད་པ་འདྲ་བ་དང་མི་འདྲ་བ་ཉིད་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ནི་བྱ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། དེས་ན་རྟོགས་པར་བྱ་བ་འདྲ་བ་དང་མི་འདྲ་བ་ཉིད་མཚོན་པ་ཡིན་ནོ། །གནག་གི་ཕྱིར་འདར་བ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ། རྟོགས་པར་བྱ་བ་འདྲ་བ་དང་མི་འདྲ་བ་ཉིད་མཚོན་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི། ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་ཉིད་ དེ་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་གྱི་ཡུལ་གྱི་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདིས་ནི་ཡུལ་མ་རྟོགས་པའི་ས་བོན་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་མ་རེག་པར་དེ་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་པ་དེ་སྟོན་པ་ནི། དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡུལ་ལ་རང་རིག་པ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ན། རྗེ་སུ་དཔག་པ་དོན་མེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོན་ཇི་ལྟར་ཡུལ་མ་རེག་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེའི་འདྲ་བ་དང་མི་འདྲ་བ་ཡང་མི་རྟོགས་པར་འགྱུར་ལ། རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་གྱུར་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེར། དས་ན་ཡུལ་གཉིས་སུ་འགྲུབ་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། འོན་ཏེ་རང་གི་རྣམ་པ་ཉིད་ལ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ལྷག་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་ལ་གནས་པའི་རྣམ་པ་གཉིས་ཉིད་རྟོགས་པར་བརྗོད་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ཕྱི་རོལ་རྟོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དོན་མེད་པ་སོ་ན་འདུག་གོ་སྙམ་ན། དེ་ལ་ནི་སྙིང་པོ་མེད་དེ། རྗེས་སུ་དཔག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ལ་དེ་ལྟར་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་སུམ་གྱི་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་མི་སྲིད་དོ། །དེ་ལ་ཡང་གལ་ཏེ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་རང་གི་རྣམ་པ་རིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་རིག་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཕྱི་རོལ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་དེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་དུ་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་ཡིན་གྱི་རང་རིག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོའི་མངོན་སུམ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་འཆོལ་བ་བཀག་པའི་དོན་དུའོ། །རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དེ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་དུས་ན་འདྲ་བའི་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ལ། དེ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་དེ་ཡང་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱོགས་ལ་ནི་རང་གི་སྣང་བ་ལྟར་རུང་བས་ཁྱབ་ལ་སེམས་ཀྱི་ཆོས་འགའ་ཡང་རྟོགས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རང་གིས་རིག་པའི་རང་གི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་འདྲ་བ་དང་མི་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ན། ཡུལ་ལ་བརྟེན་པ་ཡང་རིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ་རྗེ
Chinese
如果问为什么，因为认识到所说的事物相同和不同之处，就是行为的自性。因此，所要认识的事物就显现出相同和不同之处。因为黑暗而认识到颤抖，能够显现所要认识的事物相同和不同之处，那是依赖于知识的形态，因此知识本身 就是认识的法，而不是境的法。这显示了不认识境的种子。为了显示不接触境如何成立，就说是“那也是”。因为境上不容许自证，所以，推理如何变得无意义呢？这是它的意义。然而，如果像不接触境那样，它的相同和不同之处也无法认识，那么，任何认识都只是知识的形态而已，因此，如何能成立为二元对立的境呢？或者，如果因为特别执着于自己的形态而说认识到安住在其上的两种形态，那么，如果是那样，那么认识自己的形态就是认识外境，因此推理岂不是徒劳无功吗？对此是没有意义的，因为在推理的形态中，对认识的形态是如此确定的。现量不可能使隐蔽的事物显现。对此，如果又安立说推理的自性知识能够认识外境，即使那样，也是依赖于外境才安立为推理，而不是自证。这是为了阻止像根识那样认识混乱。所要认识的外境，在推理的时候也只是认识到相似的形态，而且那也不是推理本身的作用者。像火一样，那种形态也不是隐蔽的。对于隐蔽的方面，自己的显现是允许的，但无法认识任何心之法。因此，当自己通过知识的自性来区分相同和不同时，也可以说依赖于境也是由知识本身成立的，而且
English
If asked why, it is because recognizing the similarity and difference of what is said is the nature of action. Therefore, what is to be recognized manifests similarity and difference. Because of darkness, recognizing trembling, which can manifest the similarity and difference of what is to be recognized, that depends on the form of knowledge, therefore knowledge itself is the dharma of recognition, not the dharma of the object. This shows the seed of not recognizing the object. To show how it is established without touching the object, it is said, "That also." Because self-awareness is not allowed on the object, how does inference become meaningless? This is its meaning. However, if, like not touching the object, its similarity and difference cannot be recognized, then any recognition is only the form of knowledge, therefore, how can it be established as a dualistic object? Or, if it is said that the two forms residing on it are recognized because of particularly clinging to one's own form, then, if that is the case, then recognizing one's own form is recognizing the external object, therefore, isn't inference in vain? There is no meaning to this, because in the form of inference, the form of recognition is so certain. Manifest perception cannot make hidden things manifest. To this, if it is again established that the self-nature knowledge of inference can recognize the external object, even so, it is established as inference depending on the external object, not self-awareness. This is to prevent confused recognition like root consciousness. The external object to be recognized is only recognized as a similar form at the time of inference, and that is not the agent of inference itself. Like fire, that form is not hidden. For the hidden aspect, one's own appearance is allowed, but it is not possible to recognize any dharma of the mind. Therefore, when one distinguishes similarity and difference through the self-nature of knowledge, it can also be said that relying on the object is also established by knowledge itself, and