Tibetan
་སྒྲའི་ཡུལ་ཡིན་གྱི། གཞན་སྒྲའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མི་འདོད་པའི་ངེས་པར་གཟུང་བ་དགག་པ་བརྗོད་པ་ནི་སྒྲའི་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེས་ན་མེའི་སྦྱིན་སྲེག་མཐོ་རིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ངག་ཚད་མར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཡུལ་དངོས་པོ་ཉིད་ཡིན་པར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཚད་མ་དྲུག་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་དོན་གྱིས་གོ་བའི་ཚོགས་ལ་ཡང་མདོར་ན་གང་ལ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་འགའ་ཞིག་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་རྟོགས་པ་དེ་ནི་རྗེས་སུ་ དཔག་པ་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་ལ་གང་དུ་ཚུལ་གསུམ་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་མེད་དམ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དེ་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་ངེས་པ་མེ་དཔའི་ཕྱིར་ན་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་གནས་པ་མ་ཡིན་ལ། དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཡང་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་མེད་པའི་ཚད་མ་ཡང་ཚ་མ་གྲུབ་པའི་ལེའུ་ཉིད་དུ་སུན་ཕྱུང་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་སྒྲའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེར་ཡང་གང་ཞིག་སྒྲའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་པ་དེར་ཡང་གང་ཞིག་སྒྲའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ན། ཡུལ་མ་ཡིན་པར་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི། དེས་ན་འདི་ལ་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ངེས་པར་བཟུང་བས་བྱས་ཏེ། སྒྲ་ཚད་མར་ཐལ་བའམ། དེས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་བསྲུང་བ་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ་དེ་གཉི་ག་ཡང་སྐྱོན་གྱི་སྒྲས་བསྒོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མཇུག་སྡུད་པའོ། །འགའ་ཞིག་ནི་སྤྱི་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་ལོ། །འགའ་ཞིག་ནི་དོན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་དང་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལོ། །གཅིག་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ལོ། །དོན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དོན་ཡིན་ཡང་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །མཚན་ཉིད་གཞན་འཆད་པ་ནི་རྒྱུ་མཚན་གཞན་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིར་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་མཚན་གཞན་ཡོད་པ་ནི་གང་ལ་བློ་ཡོད་པར་འགྱུར་བ། དེ་ནི་སྤྱི་ཉིད་དོ་ཞེས་ནི་ངེས་པར་མི་བཟུང་སྟེ། རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་ལྟར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་
Chinese
是声音的境，不是其他声音的境，就不是了。说驳斥不想要的确定执著，就是声音的境等等。因此，火的焚烧能成办天界等等的语言，怎么会成为量呢？因为怀疑它的境是事物本身。具有六种量作为先导，对于以意义理解的集合，简而言之，对于没有它就不会产生的，以事物的力量，在某处领悟到隐蔽的意义，那才是随 念，念本身是量，在任何地方，三种方式中的任何一种不存在，或者怀疑，那是因为所要成立的确定性没有力量，所以一般的自性不是完全存在。它的境的知识也是量，就是这样。无事物的量，也在破除量不成立的章节中驳斥了。如所说，不是声音的境，是自己的自性，在那里也说，凡不是声音的境，都是自己的自性，为了不理解为这样，也说不是境。因此，这没有过失，这是由于颠倒地确定执著而造成的。声音成为量，或者由此近似表示的声音等等的守护，也会成为自己的自性，凡是这样说，这两种都是被过失的声音所染污的。因此等等是总结。某一个是总的，说是随念的境。某一个是无意义的，说是声音和相似的理由等等的境。一个是自己的自性，说是现量的境。无意义的，说是梳子等等。即使是如所知自性的意义，也变成无意义，像那样已经说过了。解释其他的自性，就是其他的理由。在这里也像前面一样说，就是有其他的理由，就是对于谁会产生智慧，那就是总的，不是确定的执著，因为兔子角等等也会变成那样。但是
English
It is the realm of sound, and if it is not the realm of other sounds, then it is not. To speak of refuting unwanted certainties is to speak of the realm of sound and so on. Therefore, how can the words that the burning of fire accomplishes the heavenly realm and so on become valid? Because there is doubt that its realm is the thing itself. The collection of meanings understood by the six valid cognitions that precede them, in short, is that which does not arise without it, and by the power of things, the understanding of the hidden meaning in some place is the subsequent thought itself is valid, and wherever none of the three modes exist or are doubted, it is because the certainty to be established has no power, so the general nature is not fully present. The knowledge of its realm is also valid, and that is it. The valid cognition of non-things is also refuted in the chapter on refuting the non-establishment of valid cognition. As it is said, that which is not the realm of sound is its own nature, and there it is also said that whatever is not the realm of sound is its own nature, in order not to understand it as such, it is also said that it is not the realm. Therefore, there is no fault in this, and this is due to the inverted certainty of clinging. Sound becomes valid, or the protection of sounds and so on that are approximated by it will also become its own nature, and whatever is said in this way, both of these are tainted by the sound of fault. Therefore, and so on, is the conclusion. Some are general, and it is said to be the realm of recollection. Some are meaningless, and it is said to be the realm of sound and similar reasons and so on. One is its own nature, and it is said to be the realm of direct perception. Meaningless, it is said to be combs and so on. Even if it is the meaning of the nature of knowledge, it becomes meaningless, as has been said. Explaining other natures is other reasons. Here, too, it is said as before, that there are other reasons, that is, for whom wisdom will arise, that is general, not a certain clinging, because rabbit horns and so on will also become like that. But
Tibetan
ཀྱང་རྒྱུ་མཚན་གཞན་ཡོད་ན་རུང་བའི་ཡུལ་ན་གནས་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་དངོས་པོར་མངོན་པར་འདོད་གང་ལ་བློ་ཡོད་པ་དེ་ཁོ་ན་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་གལ་ཏེ་རུང་བའི་ཡུལ་ན་དེ་གནས་པར་ན་བློ་ཡོད་ན་དེའི་ཚེ་སྤྱི་ལ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་པ་གཞན་གསུངས་པའོ། །ཕྱོགས་སྔ་མ་ལ་ནི་རྒྱུ་མཚན་གཞན་ཞེས་བྱ་བས་ལྟ་དང་རྩོལ་བ་ལ་སོགས་པ་བཟུང་ངོ༌། །དེ་ལྟ་ན་ནི་ཡུལ་འཛིན་བར། བློའི་ ཡུལ་རུང་བའི་ཡུལ་ན་གནས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་རྒྱུ་མཚན་གཞན་མིག་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །རྒྱུ་མཚན་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ཀྱང་རུང་བའི་ཡུལ་ན་གནས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་གང་ལ་དེ་འཛིན་བའི་བློ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ནིའོ། །དེ་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དལ་རང་གི་ངོ་བོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྐབས་དོན་བསྡུས་པའོ། །འདི་ལ་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྩོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཡང་རྟོགས་པའི་རྣམ་པ་ཐ་དད་པས་ན་ཡུལ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བརྗོད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཚད་མའི་ཁྱད་པར་གྱི་བཤད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ལྡེ་བྱེད་པ་ཡང་ནི་ཉེས་པ་མ་མཐོང་ནས་རྩོད་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གིས་འགལ་བ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྙམ་དུ་ཚད་མ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞལ་བྱ་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསུ་ནས་བརྗོད་པ་ནི་འོན་ཏེ་ཚད་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡུལ་གཉིས་ཀྱིས་ཚད་མ་གཉིས་ཡིན་ལ། ཚད་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་ཡུལ་གཉིས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་བསྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ཚད་མ་གཉིས་ལ་ལྟོས་ནས་གཞལ་བྱ་གཉིས་སུ་བརྗོད་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་རྟོགས་པའི་གཞལ་བྱ་གཉིས་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མ་གཉིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་དེས་ན་ཕན་ཚུན་བསྟེན་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་ཚད་མ་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པ་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་རྟོགས་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་རིག་བྱེད་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ནི་ཉེ་བར་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཉེ་བར་འཇལ་བས་ནི་ཉེ་བར་གཞལ་བར་བྱ་བ་དོན་གྱིས་གོ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་དོན་གྱིས་གོ་བའི་ཡུལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མིན་པའི་ཕྱིར་བླར་འགལ་བ་ཉིད་དོ། །འདི་ལྟར་གཞལ་བྱ་དེ་ཡུལ་གྱི་ཉེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཚད་མའི་དབྱེ་བ་འཇུག་པས་གྲུབ་པར
Chinese
然而，如果存在其他原因，则无论是否位于可容许的境地，只要对事物显现有所期许，那本身就是共相的特征。这表明，如果它位于可容许的境地，并且对此有所期许，那么它就不是共相，而是它自身的特征。又或者，这被称为另一种解释。在前一种情况下，“其他原因”指的是观看和努力等。如果是这样，那么对于境地执持者来说，心识的境地依赖于位于可容许的境地，因此其他原因被认为是眼睛等。所谓“其他原因”，即使有眼睛等，但由于不位于可容许的境地，因此不会产生执持它的心识。表达这一点的是“以其自身体性”等。缓慢地，“以其自身体性”等是总结了要点。对此，用“如果”等进行辩论。如果由于认识的方式不同，而将境地描述为两种，即使那样，也不是对量之差别的解释。进行遮蔽也是因为没有看到过失而进行的辩论。对于所有分别念，用一个偈颂来表达矛盾。有人会想，由于没有两种量，所以会变成两种所量吗？为了消除这种疑虑，就说“然而通过两种量”。由于两种境地是两种量，并且两种量也是两种境地，因此是相互依赖的。这并不是未成立。如果不是依赖于两种量而将所量描述为两种，而是通过认识的两种所量本身来成立两种量，那么就不是相互依赖，如果这样想，那么就说“三种量”等。意思是说，正如通过现量认识的是现量，通过比量认识的是比量一样，通过知识认识的是应该被指示的，通过接近测量的是应该被接近测量的，通过理解意义等，不是要成立理解意义的境地，因此本质上是矛盾的。像这样，所量是境地的哪种接近，那就是通过量的分类的进入而成立的。
English
However, if there are other reasons, then regardless of whether it is located in a permissible realm, as long as there is an expectation of manifestation in things, that itself is the characteristic of generality. This indicates that if it is located in a permissible realm and there is an expectation of it, then it is not a generality, but its own characteristic. Alternatively, this is called another explanation. In the former case, "other reasons" refers to seeing and effort, etc. If so, then for the realm-holder, the mind's realm depends on being located in a permissible realm, so other reasons are considered to be eyes, etc. The so-called "other reasons" are that even if there are eyes, etc., but since it is not located in a permissible realm, the mind that holds it will not arise. Expressing this is "by its own nature," etc. Slowly, "by its own nature," etc. summarizes the main points. On this, argue with "if," etc. If, because the way of knowing is different, the realm is described as two kinds, even so, it is not an explanation of the difference of valid cognition. Obscuring is also an argument made because the fault has not been seen. For all conceptualizations, a contradiction is expressed in one verse. Someone might think, since there are not two valid cognitions, will there be two objects of valid cognition? To dispel this doubt, it is said, "However, through two valid cognitions." Since two realms are two valid cognitions, and two valid cognitions are also two realms, they are interdependent. This is not unestablished. If the objects of valid cognition are not described as two kinds depending on two valid cognitions, but the two valid cognitions are established by the two objects of valid cognition themselves, then it is not interdependent. If you think so, then say "three valid cognitions," etc. The meaning is that just as what is known by direct perception is direct perception, and what is known by inference is inference, what is known by knowledge is what should be indicated, what is measured by approximation is what should be approximated, and through understanding the meaning, etc., it is not to establish the realm of understanding the meaning, so it is inherently contradictory. In this way, whichever approximation of the realm the object of valid cognition is, that is established by the entry of the classification of valid cognition.