Tibetan
ས་སུ་དཔག་པ་དོན་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་ལྟར་ན་རྣ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ་དེས་ན། དེའི་སྣང་བ་ལ་ཡང་ཇི་ལྟར་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་ངེས་ན། གང་ཞིག་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་ལྟག་པར་ཞེན་པ་ན་ཡུལ་གཉིས་སུ་གྲུབ་པར་འགྱུར་སྙམ་ན། ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ། ཅི་འདི་རྒྱལ་པོའི་བཀའ་འམ་སྙམ་ན་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཡིད་ཀྱི་འགྱུར་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་ལ། དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་གནས་པ་དང་བྱེད་པ་ཕྲད་པའི་འཐད་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གཞན་གྱི་ཡིད་བཞིན་དུ་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་ངམ། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་ཡིད་མ་ཆེས་ན། བསྙོན་པ་ཡིན་པ་ཚིག་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འབྲེལ་མེད་རྟེན་ལ་ཞེས་གསུངས་སོ། །བརྗོད་པའི་རྟེན་ནི་བསམ་པ་མ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉི་ག་ལྟར་ཡང་འདིའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་འབྲེལ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བས་ན་གཞལ་བྱ་གཉིས་ནི་རང་རིག་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གནོད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཡུལ་ཉིད་ཐ་དད་པར་འགྱུར་མོད། ཚད་མ་གོ་ཇི་ལྟར་ཐ་དང་པ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་གཙོ་བོ་ནི་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསུ་ནས་ཚད་མའི་དབྱེ་བ་ནི་དེ་ཙམ་ཉིད་ཡིས་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས་དངོས་གཞན་དག་གི་ཞེས་གསུངས་སོ། །དངོས་གཞན་དག་གི་ནི་ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པ་དག་གིའོ། །ཤེས་པ་ཐ་དད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དེའི་ངོ་བོར་འགྱུར་བའི་ཚད་མའི་དབྱེ་བ་སྟེ་དེ་ཅིས་མི་གྲུབ། དེའི་ཕྱིར་རྟོགས་པའི་དབྱེ་བ་དང་གཞལ་བྱའི་དབྱེ་བ་འདི་གཉིས་ནི་ཕན་ཚུན་ཁྱབ་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཚེ་གཅིག་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཞུགས་པ་དེའི་ཚེ་གཞན་གྱིས་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཚད་མ་གཉིས་སུ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ལ་གཞལ་བྱ་གཉིས་ཉེ་བར་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཞུགས་པ་ལ་རྟོགས་པའི་དབྱེ་བ་ལས་སྐྱབས་གཞན་མེད་དོ། །ཚད་མའི་དབྱེ་བ་གྲུབ་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་གཞན་དག་རྨོངས་ནས་སྨྲས་པ་ནི་རྟོགས་པ་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བ་ནི་བཟོད་ནས་མིན་ནམ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ལྟར་ཅིའི་ཚད་མ་རྟོགས་པ་ལས་གཞན་ཉིད་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་རྟོགས་པ་ཙམ་ནི་ཚད་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་ཁྱད་པར་ཅན་ཁོ་ན་ཞིག་ཡིན་ཞེས་ཁྱེད་འདོད། དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་ནི་མ་གྲུབ་ལ། གཉིས་པ་
Chinese
在地上衡量也是没有意义的。如果按照你的观点，那么所有的耳识不都是错误的吗？那么，在它的显现中，又如何能确定是相似的呢？如果有人执着于外境，认为会成立两个境，（那么就应该知道，）在知识的自性中。（这是）这样说的。 难道这是国王的命令吗？如果这样想，就说了“在那”等等。使之明白的就是“像这样”。体验所要表达的特殊的心之变化，并且与此相符地安住和作用，这才是合理的。如果不是这样，难道没有像其他人一样体验吗？如果不相信体验，那么否认的话语又会如何变化呢？因此，说了“无关联的所依”。表达的所依不是思考，而且无论如何，它也不是此的因，这是它的意思。因此，认为两个所量是成立为自证的，这并没有损害。如果境本身变成不同的，那么正量又如何首先不同呢？为了消除认为所要证成的主要就是那个的疑惑，认为正量的差别仅仅由此就能成立，所以说了“其他的实事”。其他的实事是指与知识不同的那些。具有知识的差别，那个本身具有的自性，那就是成为它的自性的正量的差别，为什么不能成立呢？因此，认识的差别和所量的差别这两者是互相遍及的。当对一个产生怀疑时，另一个就会进行命名。即使这样，对两个正量产生怀疑时，也会安排两个所量。对那个产生怀疑时，除了认识的差别之外，没有其他的救护。正量的差别成立也是同样的道理。对此，其他人迷惑地说“认识本身就是”。说了“成立的边际说者难道不是忍受吗？”像这样，难道正量是与认识不同的吗？或者仅仅是认识就是正量，但它只是具有特殊性而已，你是这样认为的吗？对于此，第一种观点是不成立的，第二种
English
It is also meaningless to measure on the ground. If according to your view, then aren't all auditory cognitions mistaken? Then, how can it be certain that it is similar in its appearance? If someone clings to external objects, thinking that two objects will be established, (then one should know that) in the nature of knowledge itself. This is what is said. Is this the king's command? If you think so, then "there" and so on are said. What makes it clear is "like this." Experiencing the special mental changes to be expressed, and abiding and acting in accordance with this, is reasonable. If it is not so, haven't you experienced it like others? If you don't believe in experience, then how will the words of denial change? Therefore, it is said, "unrelated support." The support of expression is not thought, and in any case, it is not the cause of this, that is its meaning. Therefore, there is no harm in thinking that the two measurables are established as self-cognition. If the objects themselves become different, then how is the valid cognition different in the first place? In order to dispel the doubt that the main thing to be proven is that, thinking that the difference of valid cognition can be established only by this, therefore it is said, "other realities." Other realities refer to those that are different from knowledge. Having the difference of knowledge, the nature that that itself possesses, that is the difference of valid cognition that becomes its nature, why can't it be established? Therefore, the difference of cognition and the difference of the measurable are mutually pervasive. When doubt arises about one, the other will name it. Even so, when doubt arises about two valid cognitions, two measurables are arranged. When doubt arises about that, there is no other refuge than the difference of cognition. The establishment of the difference of valid cognition is also the same. To this, others are confused and say, "cognition itself is." It is said, "Aren't the proponents of established extremes enduring?" Like this, is valid cognition different from cognition? Or is it that only cognition is valid cognition, but it only has a special characteristic, is that what you think? For this, the first view is not established, the second
Tibetan
ནི་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཡང་སྔར་བཤད་པའི། །ཚད་མ་སླུ་བ་མེད་ཅན་གྱི། །ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་ལས་འགྲུབ་སྟེ། ཤེས་པའི་སྒྲས་ཤེས་པ་མ་ ཡིན་པ་དང༌། སླུ་བ་མེད་པའི་སྒྲས་ནི་རྟོགས་པ་ཙམ་རྣམ་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་རྟོགས་པ་ཉིད་ནི་ཐ་དད་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཐ་དད་པར་འགྱུར་མོད། ཚད་མའི་དབྱེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་མཚན་ཉིད་ཚད་མ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཏེ། ཅི་གཞན་ཡང་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་ཐུན་མོངས་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་ཅན་ལས། ཐུན་མོང་གི་རྣམ་པ་ཅན་ལས། ཐུན་མོང་གི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཐ་དད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཐུན་མོང་གི་རྣམ་པ་ལ་ཡང་སྒྲ་དང་ཉེ་བར་གཞལ་བ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ། དེས་ན་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ཉིད་ལས་ཚད་མ་གཞན་ཡང་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཐུན་མོང་གི་རྣམ་པ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་མངོན་སུམ་དང་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་དག་ཀྱང་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་གཉིས་སུ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་འདིར་གྲུབ་པའི་མཐའ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་གཞན་མི་སླུ་བ་མ་ངེས་པ་ཉིད་ལས་ཚད་མ་ཡིན་པ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་རྟོགས་པ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཡང་གཞལ་བྱ་ཡོད་པར་ངེས་པར་མི་བྱེད་པས་ཇི་ལྟར་ཚད་མ་ཡིན་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །གལ་ཏེ་སྔར་འདི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྤངས་ཟིན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། ད་ལྟར་ཅི་ཞིག་སྒྲུབ་ཅེ་ན། བཤད་པ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་དེ་རིགས་མི་འདྲ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་རང་རིག་པས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཐ་སྙད་ཉིད་ཙམ་པོ་འདི་ད་ལྟར་བསྒྲུབ་བྱར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདིའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་གྲུབ་པ་ཟིན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གྲུབ་པའི་མ་གཉིས་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པར་ནི་གཞན་ཡང་མི་སེམས་སོ་སྙམ་ན། བསྟན་བཅོས་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་དཔེར་བརྗོད་པ་ནི་འདི་མེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལ་ཕ་རོལ་པོ་དག །ལྟ་བའི་ཤེས་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ། རིགས་ལ་སོགས་པས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དོན་གསལ་བར་སྣང་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པ་གཅིག་ཉིད་ནི། དབང་པོ་ལ་སོགས་པ
Chinese
是成立的缘故而成立。因此，从声音产生等不是量。这也能从先前所说的，量是无欺骗性的，称为识的本身而成立。因为识的词语不是识，无欺骗性的词语只是对觉悟进行了解释的缘故。或者说，觉悟本身是不同的转变。这指的是量的形态本身会变得不同，量的分类指的是现量和比量的特征，如何成为特殊的量呢？难道不是其他的量吗？这是指这个意思。如何从不共同的形态，从共同的形态，共同的形态的识是不同的，同样在共同的形态上也有声音和近似衡量等的差别。因此，仅仅因为所缘不同，也会变成其他的量。如果所有隐蔽的事物都是以共同的形态而成为一体，那么现量和隐蔽的事物也会因为事物本身是一体的缘故，也不会变成二量，如果这样说，那么这里的结论就是现量等。对于隐蔽的事物，除了比量之外，因为不欺骗性不确定，所以舍弃了作为量。因此，即使听闻等的自性是不同的觉悟，但因为不能确定所量是存在的，所以心想如何成为量呢？如果先前不是已经用特征舍弃了吗？现在要成立什么呢？解释说，现量和比量本身是不同的，是种类不同的缘故。这也是因为自证成立的缘故。仅仅是名称而已，现在才作为所要成立的。如果这个名称也已经是成立的了，难道不是现量和比量所成立的二者，认为比量和现量所成立的，其他人也不会这样想吗？论著作者们也会在错乱的境地中举例说明，这就是火。对于这个，其他的论者们，在观看的识的当下，以种类等为特征的事物清晰显现，具有分别的识本身，根等
English
It is established because of the reason for establishment. Therefore, things arising from sound, etc., are not valid cognitions. This is also established from what was previously said, that a valid cognition is unfailing, and is called knowledge itself. Because the word 'knowledge' is not knowledge, and the word 'unfailing' only explains understanding. Or, understanding itself is a different transformation. This refers to the fact that the form of valid cognition itself will become different, but the classification of valid cognition refers to the characteristics of direct perception and inference, how can it become a special valid cognition? Is it not another valid cognition? This refers to this meaning. How from the uncommon form, from the common form, the knowledge of the common form is different, similarly, in the common form there are also differences such as sound and approximate measurement. Therefore, just because the objects are different, it will also become another valid cognition. If all hidden things are one with the common form, then direct perception and hidden things will also not become two valid cognitions because the things themselves are one, if you say so, then the conclusion here is direct perception, etc. For hidden things, other than inference, because unfailingness is uncertain, it is abandoned as a valid cognition. Therefore, even if the nature of hearing, etc., is different understanding, but because it cannot be determined that the object to be measured exists, so how can it become a valid cognition? If it was not already abandoned by the characteristics before? What is to be established now? It is explained that direct perception and inference themselves are different, because they are of different kinds. This is also because it is established by self-awareness. It is only a name, and now it is being used as what is to be established. If this name is already established, is it not the two established by direct perception and inference, thinking that what is established by inference and direct perception, others will not think so? The treatise writers will also give examples in the confused state, this is fire. For this, other debaters, in the moment of the seeing consciousness, things characterized by kinds, etc., appear clearly, the consciousness itself with discrimination, the senses, etc.