Tibetan
མ་ཡིན་ཏེ་དཔེར་ན་དྲན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཚད་མ་ཡིན་ན་ནི། ཚད་མ་རྣམས་ཀྱིས་དྲངས་པ་དེས་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིན་ནོ། །འདི་ཡང་གཞན་ནི་གཟུང་བའི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ན་ཚད་མ་ཉིད་མི་འདོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བཤད་ཟིན་པ་ཡིན་ལ་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཡང་སྨྲས་པས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཡང་ངོ་ཤེས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པའོ། །དྲན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའོ། །དབང་པོའི་བྱེད་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚོད་པར་ནི་དབང་པོའི་བྱེད་པའི་རྗེས་དཔག་དང་མི་སླུ་བ་ཚད་མ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དབང་པོའི་བྱེད་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་དེ་ཞིག་དགག་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ནི་ཡང་ངོ༌། །ཤེས་པར་བྱེད་པ་ནི་དབང་པོའི་བྱེད་པ་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དབང་པོའི་བྱེད་པ་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཉེ་བ་ཙམ་གྱི་ཡུལ་ཅན་དུ་མྱོང་བས་བརྗོད་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཇི་ལྟར་འཇུག་སྟེ་མི་འཇུག་པ་ཉིད་དོ། །འཇུག་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་ཉེ་བའི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་ནི་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བས་ནི་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་འཇུག་བ་ཉིད་མིན་ཏེ་རྣམ་པ་གཞན་དུ་འཇུག་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་འཇུག་ཅེ་ན། དེ་ནི་ཕན་འབྲས་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་འཇུག་པའི་ཡུལ་དོན་བྱ་བ་སྒྲུབ་ བར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དོན་བྱ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྔར་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རང་གི་ཞེས་གསུངས་སོ། །འོན་ཏེ་མངོན་སུམ་ཡང་དོན་བྱ་བ་སྒྲུབ་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཡིན་ན་དེས་བྱས་པའི་འཇུག་པ་ནི་དེ་སྒྲུབ་པའི་ཡུལ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་དེས་ན་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་དྲན་པ་ཉིད་གང་ཞིག་ཡིན། དྲན་པ་ཡིན་ཡང་ཚད་མ་ཡིན་ན་ནི་ཚད་མ་རྣམས་མཐའ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོགས་པ་ཞེ་ལ་བཞག་པས་ལན་འདེབས་པ་ནི་དོན་བྱེད་པའི་འབྲེལ་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་དོན་བྱེད་པའི་འབྲེལ་པ་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ཡིན་ན་ནི་ཉེས་པ་འདིར་འགྱུར་ཉིད་ནི་འོན་ཀྱང་འདི་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། གསལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་དེ་སུའི་ཡུལ་ཡིན་ཞེ་ན། སྔོན་མཐོང་ཉི
Chinese
不是的，例如像忆念等等的知识一样。如果那样也是量，那么，由量所引导的退失会衰退，这是对的。这个也是因为是执取所取的执取者，所以不希望是量，像这样等等已经说过了，为了广说所以又说了，因此没有过失。又，认识，这是解释。忆念本身，这不是量。从根识的作用，像这样等等的衡量是说根识的作用的随念和不欺骗的量，是那个原因。其中，为了遮遣仅仅是依赖根识的作用，所以说，这也是。认识的作用不是依赖根识的作用。为什么呢？因为说了根识的作用。以仅仅是其他的近处所缘境的经验来说明，这是如果。如何进入，本来就不进入。进入也是，因此不是近处的所缘境，这是它的意思。成立的结论是以那个本身来说，有分别的进入本身不是，因为见到以其他方式进入，所以说那是那样。那么如何进入呢？那是利益果。如果那个本身，这是解释。为什么呢？因为是有分别。如果也是进入的境义作用成 立，如果是那样，义作用成立的那个就是那个本身吗？那个本身，就是以前见到的那个本身。为什么呢？因为说了自己的。或者，如果现量也是义作用成立的境，那么由它所作的进入就是变成那个成立的境，因此不是量的原因的忆念是什么呢？即使是忆念，如果是量，那么量会变成无边，把这个疑惑放在心中来回答，这是义作用的关系。如果义作用的关系是现量的境，那么这个过失会变成，然而这个不是现量的境，因为没有显现。那么那是谁的境呢？以前见到的本身。
English
It is not, for example, like the knowledge of memory and so on. If that is also a valid cognition, then it is true that the decline brought about by the valid cognitions will diminish. This has already been explained by saying that it is not desired to be a valid cognition because it is the grasper of what is to be grasped, and so on, and there is no fault in saying it again for the sake of explaining it in detail. Furthermore, to recognize is to explain. Memory itself is not a valid cognition. In the measure of the function of the sense faculty, and so on, it is said that the inference of the function of the sense faculty and the non-deceptive valid cognition are the reason for that. Among them, in order to refute the mere reliance on the function of the sense faculty, it is said again. The function of knowing does not rely on the function of the sense faculty. Why? Because the function of the sense faculty is spoken of. To explain by experiencing only other nearby objects is if. How does it enter, it does not enter at all. It also enters, therefore it is not a nearby object, that is its meaning. The established conclusion is that the very thing itself is not the entry itself with conceptualization, because it is seen to enter in another way, so it is said that it is so. Then how does it enter? That is the beneficial result. If that itself, this is the explanation. Why? Because it is conceptual. If also the object of entry is the action of accomplishing, if that is the case, is that which accomplishes the action of the object that very thing itself? That very thing itself, that is, the very thing that was seen before. Why? Because it is said to be one's own. Or, if direct perception is also the object of accomplishing the action of the object, then the entry made by it becomes the object of accomplishing that, therefore, what is the memory that is the reason for not being a valid cognition? Even if it is memory, if it is a valid cognition, then the valid cognitions will become infinite, and the answer is given by placing this doubt in the heart, this is the relationship of the action of the object. If the relationship of the action of the object is the object of direct perception, then this fault will become, however, this is not the object of direct perception, because it is not clear. Then whose object is that? The very thing seen before.
Tibetan
ད་ཅེས་གསུངས་སོ། །མེ་ལ་སོགས་པའི་དོན་བྱེད་པ་དང་འབྲེལ་པ་ནི་མངོན་སུམ་དང་མི་དམིགས་པ་དག་གིས་སྔར་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་དོ་ཤེས་པས་དྲན་པའི་ཕྱིར་ངོ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དྲན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་ནི་འདི་ཁོ་ནའི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་པའོ། །ཅི་སྟ་འདི་ཡིན་དྲན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས། དེའི་དོན་ཞེས་གསུངས་སོ། །སྔོན་མཐོང་བའི་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཇི་ལྟར་དྲན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། སྔོན་མཐོང་བ་ཉིད་དུ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཚད་མས་མཐོང་བ་ལ་ཡང་དེ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ནི། སྔར་གྱི་ཚད་དང་ཡུལ་ཁྱད་པར་མེད་པ་དེས་ན་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པས་ན། དྲན་པ་གཟུང་བ་ལ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ན། དྲན་པ་གཟུང་བ་ལ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་ཚད་མ་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོན་ཏེ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་བདག་ཉིད་གཞལ་བྱའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་ཚད་མ་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་འདི་ལ་ཞེས་གསུངས་སོ། །སྦྱོར་བའི་རྣམ་པར་བརྗོད་པ་ནི་དེའི་དོན་བྱེད་པར་དུང་བའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེ་ལ་མཐོང་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། དེ་ལྟར་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བ་ལ་ཡང་ངོ༌། །སྤྱི་ཙམ་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་ཉེས་པ་འདིར་ཐལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །གལ་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་པའི་དོན་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ རོ་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་པ་དེ་དག་ཅེས་གསུངས་སོ། །བསྟན་པ་དང་ཐོབ་པ་དེ་དག་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་ནས། གཅིག་ཉིད་ཀྱི་ཐ་སྙད་བྱེད་དེ་དེས་ན་འདི་ཡང་ཉེ་བར་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་དངོས་ལ་ཚུལ་གཅིག་བ་ཅན་མ་ཡིན། འོ་ན་མི་སླུ་བ་ཡུལ་གཅིག་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མི་སླུ་བ་ཡང་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཚད་མ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ནི་མ་ཟད་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དུ་མ་ཉིད་ཡིན་ཡང་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཉེ་བར་བཏགས་པའི་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ནི་མ་ཟད་དེ། བགྲོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་མ་ལ་སོགས་པར་འགྲོང་བར་ལུང་ལས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ནི་སྐད་ཅིག་གི་རྒྱུར་མ་ལྟོས་པ་ཡིན་གྱི། སྐད་ཅིག་གཅིག་གི་ཡུལ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་བྱུང་བའི་རྒྱུ་ནི་གཅིག་གི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་བགྲོད་པར་བྱ་བ་མ་
Chinese
如是说。与火等的作用相关联，是曾经由显现和不显现所见，因为认识到那即是，所以是认识的对境。因此，忆念等过失仅仅是这一个的，是这样认为的。如果认为这不是忆念，因为是事物自身体性的执持，从而提出疑问，所以说了“其义”。是先前所见的作用的执行者。即使那样，如何是忆念呢？说了“是先前所见”。对于量所见之境也作此认识，因为先前的量和境没有差别，因此成立和安乐不是他体，所以，忆念是执持所取，因此，忆念是执持所取，而不是其他的量，是这个意思。或者，因为总和别是可量之境的自性，所以是其他的量吗？说了“于此”。结合的表述是“渴望行其义”。“于此也”的意思是，不仅在譬喻中见到，而且在这样现量所见中也是。因为仅仅是总相的对境，所以认为没有此处的过失。如果说，后比量如何是量呢？因为刹那本身所显示的义不生起。 从而提出疑问，说了“彼等”。假立显示和获得彼等无有差别，作一个的称谓，因此，这也是接近获得，所以是量，是这个意思。如果事物不是一体性，那么，不欺惑将变成一体性吗？说了“不欺惑也”，不仅仅是量。为什么呢？说了“即使是众多”，不仅仅是接近假立的一体性，因为不是行境，在母等中行走的教证显示不依赖于刹那的因，但不是一个刹那的对境。接近取和从接近取产生的因是一个称谓的对境，所以说不是行境。
English
Thus it is said. Being related to the function of fire and so on, it is what was previously seen by the manifest and the non-manifest, because recognizing that it is, therefore it is the object of recognition. Therefore, the fault of memory and so on is only this one, that is what is meant. If it is thought that this is not memory, because it is the holding of the nature of the thing itself, thereby raising a question, therefore it is said "its meaning". It is the performer of the function of what was previously seen. Even so, how is it memory? It is said, "It is what was previously seen." To recognize the object seen by valid cognition, because the previous valid cognition and the object are not different, therefore establishment and happiness are not other, therefore, memory is the holding of what is to be taken, therefore, memory is the holding of what is to be taken, and it is not another valid cognition, that is the meaning. Or, because the general and the particular are the nature of the object to be measured, so is it another valid cognition? It is said, "In this." The expression of combination is "desiring to do its meaning." The meaning of "also in this" is that it is not only seen in the metaphor, but also in what is seen by direct perception in this way. Because it is only the object of the general characteristic, it is thought that there is no fault here. If it is said, how is subsequent inference a valid cognition? Because the meaning shown by the moment itself does not arise. Thereby raising a question, it is said, "Those." Falsely establishing that showing and obtaining those are not different, making a single designation, therefore, this is also close to obtaining, so it is a valid cognition, that is the meaning. If things are not of one nature, then will non-deception become of one nature? It is said, "Non-deception also," it is not only a valid cognition. Why? It is said, "Even though it is many," it is not only the unity of close imputation, because it is not an object of action, the teachings that walk in the mother and so on show that it does not depend on the cause of the moment, but it is not the object of one moment. The cause of taking closely and arising from taking closely is the object of a single designation, so it is said that it is not an object of action.