Tibetan
ང་ངོ༌། །དངོས་པོའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབུས་ན་གནས་པའིའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་མཐའ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་ན་གནས་པའི་ཡོད་པ་ཇི་ལྟར་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། ཡོད་པ་ཉིད་དང་ཞེས་གསུངས་སོ། །རྩོད་པ་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ལན་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་ཕྱེད་ཀྱིས་སྟོན་པ་ན་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ།། གལ་ཏེ་ཇི་སྐད་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་མཐའ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་མཐའོ། །དེ་དག་ནི་ཡོད་པའི་ཁྱད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཁྱད་པར་དུ་མི་འགྱུར་ཞེ་ན་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་པ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་མཐའ་དག་དང་འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་ཉམས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་དངོས་པོ་གང་ལ་ཡོད་པ་དང་འབྲེལ་པ་དག་གནས་པ་དེའི་ཁྱད་པར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་མཐའ་དག་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ཡང་ལོག་པ་ཡིན་ཏེ་མཐའ་དེ་དག་ནི་དེའི་ཡང་ཁྱད་པར་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་མེད་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རིགས་པ་ཅན་པ་ཡིས་ནི་དངོས་པོ་ལ་སྔ་ན་མེད་པ་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེའི་ལུགས་ཀྱི་ནི་དངོས་པོ་སྔ་ན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་མོད་དེ་ལྟ་ན་ཡང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དངོས་པོའི་ཡིན་པར་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། སྔ་ན་མེད་པ་དེའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བརྗོད་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དེའི་ཁྱད་པར་ཅན་ནོ། །བརྗོད་པ་དེ་གང་དག་ལ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དེ་ཡང་མི་འགྲུབ་པོ། །དེའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བརྗོད་པ་སྔ་ན་མེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཐ་སྙད་ཐོབ་པ་ནི། །དངོས་པོའམ་རིག་པ་ཅན་དེ་ ལ་མི་འགྲུབ་བོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ་སྙམ་ན། དངོས་པོ་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཁས་མི་ལེན་སྙམ་ན། ཁས་ལེན་ཞེས་གསུངས་སོ། །སྔ་ན་མེད་པ་དང་ཞིག་ནས་མེད་པ་ཉིད་མི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གསུངས་སོ། །དེས་ན་ཡོད་པའི་ཡོད་པ་ཉིད་མི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་རང་གི་གཞུང་ཉམས་པ་དང༌། སྔ་ན་མེད་པ་དང༌། ཞིག་ནས་མེད་པ་མཐའ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ལས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མཐའ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་མཐའ་ཕྱོགས་གཞན་དེ་ལ་བརྟེན་པ་ཡང་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་རྗེས་སུ་འཇུག་གོ །གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ད
Chinese
我是这样想的。所谓“事物”是指处于中间的。如果这样，那么处于作为因和果的两个极端中间的存在，怎么会是不常住的自性呢？（经文说）“存在自性”。为了以论辩的后续陈述来显示先行的回答，《释论》用一半的篇幅来说明“如果”这两个字。如果像所说的那样，因和果两者是极端。那时，就会变成没有差别，成为因和果的极端。那些不会变成存在的差别，这是什么意思呢？为什么那些不会变成差别呢？因为没有关联。常住与作为因和果的所有极端都没有关联，因为会导致其自性毁灭。然而，如果事物与存在有关联，那么它的差别就是作为因和果的所有极端吗？这也是错误的，因为那些极端也不是它的差别，因为不承认与先前不存在的事物有关联，因为有理性的人不认为事物先前不存在。因此，按照他们的观点，事物先前不存在这种说法也是不存在的。如果情况是这样，那么因和果怎么不会成为事物的呢？先前不存在的事物的特殊陈述存在于哪里，哪里就是它的特殊之处。那些陈述存在于哪些事物上，那些因和果也不会成立。凭借先前不存在的事物的特殊陈述而获得因和果名称的事物或有理性者，也不会成立。为什么呢？因为“任何事物”。如果认为确实有关联，（经文说）“事物是”。为什么不承认呢？（经文说）“承认”。（经文）说：先前不存在和毁灭后不存在本身就是无常。因此，如果说存在的存在本身就是无常，那么自己的宗义就会崩溃，并且从先前不存在和毁灭后不存在是极端这一立场出发，依赖于因和果是极端这一其他的极端立场也会崩溃，这是随之而来的。因为事物
English
I think so. The so-called "thing" refers to being in the middle. If so, then how can the existence in the middle of the two extremes of cause and effect be the nature of impermanence? (The scripture says) "The nature of existence." In order to show the preceding answer with the subsequent statement of the debate, the Shastra uses half the space to explain the two words "if". If, as said, both cause and effect are extremes. At that time, it will become undifferentiated and become the extreme of cause and effect. Those will not become the difference of existence, what does this mean? Why don't those become differences? Because there is no connection. Permanence has no connection with all the extremes of cause and effect, because it will lead to the destruction of its nature. However, if things are related to existence, then is its difference all the extremes of cause and effect? This is also wrong, because those extremes are not its difference, because it does not admit the connection with things that did not exist before, because rational people do not think that things did not exist before. Therefore, according to their point of view, the statement that things did not exist before is also non-existent. If this is the case, then how can cause and effect not become things? Where does the special statement of things that did not exist before exist, where is its special feature. Those statements exist on what things, those causes and effects will not be established. The thing or rational person who obtains the name of cause and effect by virtue of the special statement of things that did not exist before will not be established. Why? Because "anything". If it is thought that there is indeed a connection, (the scripture says) "things are". Why not admit it? (The scripture says) "Admit". (The scripture) says: Non-existence before and non-existence after destruction are themselves impermanent. Therefore, if it is said that the existence of existence itself is impermanent, then one's own doctrine will collapse, and starting from the position that non-existence before and non-existence after destruction are extremes, relying on the other extreme position that cause and effect are extremes will also collapse, which is what follows. Because things
Tibetan
ང་དངོས་པོ་མེད་པ་དག་འབྲེལ་པར་ཁས་མི་ལེན་ན་ཉེས་པ་འདི་ཡོད་པ་དེས་ནའོ། །འོན་ཀྱང་འབྲེལ་པ་མེད་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དངོས་པོའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན་བརྗོད་པའི་ཁྱད་པར་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་མེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ན་སྔ་ན་མེད་པའི་ཁྱད་པར་མེད་པའོ། །དེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའི་ཁྱད་པར་དུའོ། །གང་མེད་པར་འགྱུར་བ་བརྗོད་པའི་ཁྱད་པར་དེ་ཡང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོ་ན་རྒྱུར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། འབྲས་བུ་མེད་པའི་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་སྔ་ན་མེད་པའི་ཁྱད་པར་ལ་ལྟོས་པ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་ནི་དེ་མེད་ན་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཁྱད་པར་ལ་མ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ནི་གང་རྣམ་པར་གཞན་ནི་གང་ཞིག་དེས་དེ་མེད་པར་ནི་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གིས་དེ་མེད་པར་འགྱུར་བ་སྔ་ན་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་ཅན་ནི་རྒྱུ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ཉིད་དང་འབྲེལ་པ་དེ་འདུ་བའམ། འབྲས་བུ་རང་གི་རྒྱུ་དང་འབྲེལ་པའི་འདུ་བ་དེ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གྲག་གོ །སྒྲ་ནི་འདོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟར་ཕྱེད་སྔ་མས་དེའི་རང་བཞིན་བརྗོད་པའོ། །རེ་ཞིག་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ནི་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ལ་ཡོད་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཡང་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཞན་བརྗོད་པའོ། །འོ་ན་འདིར་འབྲས་བུ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པ་དང་འབྲེལ་པ་དང་རྒྱུ་དང་འབྲེལ་པ་ལ་སྐྱེ་བར་ཁས་ལེན་ན་ཡོད་པ་ནི་རེ་ཞིག་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འབྲེལ་པ་ཡང་མི་བྱེད་དོ། །དེས་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་པ་དེས་ན་གང་ཞིག་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་རྒྱུ་ཡིན། དེས་ན་ཕྱི་མས་ནི་ དེ་མེད་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་བཞིན་པའི་འབྲས་བུ་ཉིད་རང་གི་རྒྱུ་དང་འདུ་བ་ཡིན་ནམ། སྐྱེས་ཟིན་པའི་འབྲས་བུ་འདུ་ཤེས་དེ་ལྟར་ལུགས་གཉིས་བསྡུ་པའི་ཕྱིར་ན་ཕལ་ཆེར་གྱི་སྒྲ་སྨྲས་སོ། །དེ་ལྟར་ཕྱེད་སྔ་མ་བཤད་ནས་ཕྱི་མ་འཆད་པ་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོ་ན་དངོས་པོ་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། དངོས་པོ་ཡང་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པ་དང་འབྲེལ་པ་བྱས་པ་མེད་པར་རོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོའོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ནས་སྔ་ན་མེད་པའི་ཁྱད་པར་མེད་པར་རོ། །གང་ཞིག་མེད་པ་དེ་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཁྱོ
Chinese
如果我不承认与不存在的事物有关联，那么就会有这个过失。然而，即使没有关联，如果认为事物会成为因和果，那么这就是所谓的“言说的差别”。“如果它不存在”的意思是没有先前不存在的差别。“在那里”指的是言说的差别。如果不存在，那么言说的差别又是什么呢？这就是所谓的“这个”。如果认为会成为因，那么就说了“没有果”。因此，如果依赖于先前不存在的差别，因和果本身如果不存在就不会转变，如果这样说，那么就是因为不依赖于它的差别，所以才说“也”。因和果本身的自性，如果其他是不同的，那么它如何能因为它的不存在而转变呢？这就是所谓的“像这样”。凭借什么它会因为不存在而转变呢？具有先前不存在的差别不是因，然而，如果果的存在本身与关联相结合，或者果与自身的因相关联的结合，为了做到这一点，所以被称为因。声音不是意愿本身。因此，前半部分表达了它的自性。暂时，事物的自性不是作者，而且与存在的关联也是常恒的，这就是所谓的表达其他方式。那么，这里什么是果呢？如果承认与意愿、关联和因相关联而产生，那么存在暂时不是作者，因为它是常恒的。正因为如此，它也不产生关联。因为它什么也不做，所以什么产生就是因。因此，后半部分是 说它不存在。正在产生的果本身是与自身的因相结合，还是已经产生的果的认识？为了总结这两种方式，所以说了“大多数”这个词。像这样，在解释了前半部分之后，解释后半部分，这就是所谓的“与存在本身”。那么，如果事物本身转变成果呢？事物也是，这就是所谓的没有与存在建立关联。那个“它”指的是事物。仅仅凭借自身的体性，就没有先前不存在的差别。如果不存在的事物是作者，那么这就是所谓的“就是这样”的同义词。你
English
If I do not admit that there is a connection with non-existent things, then there will be this fault. However, even if there is no connection, if it is thought that things will become cause and effect, then this is called the "difference of expression." "If it does not exist" means that there is no difference that did not exist before. "There" refers to the difference of expression. If it does not exist, then what is the difference of expression? This is called "this." If it is thought that it will become a cause, then it is said "there is no effect." Therefore, if relying on the difference that did not exist before, the cause and effect themselves will not transform if it does not exist, if it is said like this, then it is because it does not rely on its difference, so it is said "also." The self-nature of the cause and effect themselves, if the other is different, then how can it transform because of its non-existence? This is called "like this." By what will it transform because of non-existence? Having the difference of non-existence before is not the cause, however, if the existence of the effect itself is combined with the connection, or the combination of the effect related to its own cause, in order to do this, it is called the cause. Sound is not the intention itself. Therefore, the first half expresses its self-nature. Temporarily, the self-nature of things is not the author, and the connection with existence is also constant, this is called expressing another way. Then, what is the effect here? If it is admitted that it arises in connection with intention, connection, and cause, then existence is temporarily not the author, because it is constant. For this very reason, it also does not produce connection. Because it does nothing, so what produces is the cause. Therefore, the latter half is saying that it does not exist. Is the effect itself that is being produced combined with its own cause, or is it the cognition of the effect that has already been produced? In order to summarize these two ways, the word "mostly" is said. Like this, after explaining the first half, explaining the latter half, this is called "with existence itself." Then, if the thing itself transforms into the effect? The thing is also, this is called not establishing a connection with existence. That "it" refers to the thing. Merely by its own nature, there is no difference that did not exist before. If the non-existent thing is the author, then this is a synonym for "that's how it is." You