Tibetan
ཚན་ཉིད་ལས་གཞན་འོ་ན་ཅི་ལྟར་གཞལ་བྱ་གཉིས་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ཅེས་གསུངས་སོ། །མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ནི་གཞལ་བྱ་མ་ཡིན་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། མེད་པའི་གཞལ་བྱ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དངོས་པོ་ཡང་ཡིན་པར་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པར་ནི་གཞན་གྱི་ལྟར་ན་གཞལ་བྱ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྗེས་དཔག་ཚད་མ་ཡིན་མོད། མེད་པ་ངེས་པའི་རང་བཞིན་ནི་ཚད་མ་གཉིས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའམ་གཞན་ཡིན་ན་ཡང་རུང་སྟེ་ཁྱད་པར་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ལ་ཚད་མ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་དབང་པོ་ནི་ཡོད་པ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་དེའི་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཡང་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པས་དེ་རྟོགས་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དོགས་པ་མེད་པ། དབང་སྐྱེས་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མཐོང་བས་དེ་དྲན་པ་དེ་མེད་པར་ངེས་པས་བྱུང་བས་ན་བདག་ཉིད་སྐྱེ་བ་ནི་དབང་པོ་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དྲན་པ་དེ་མེད་པར་ངེས་པས་བྱུང་བས་ན་བདག་ཉིད་སྐྱེ་བ་ནི་དབང་པོ་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དྲན་པ་ལ་སོགས་པར་བསྒྲུབས་པའི་དབང་པོ་མེད་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དོན་གྱི་སྟོབས་ལ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དོན་ ཉེ་བ་དང་མི་ཉེ་བ་དག་ལས་ཤེས་པའི་སྣང་བ་ཐ་དད་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་དེས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ན། དངོས་པོ་ཉེ་བ་དང་མི་ཉེ་བ་དག་ལས་མི་སྣང་བ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་མེད་པར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་དོན་གྱིས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་དམིགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་དོ་སྙམ་པ་དོན་གྱི་ནུས་པས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཉེ་བ་དང་མི་ཉེ་བ་དག་ལས་སྣང་བ་ཐ་དད་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་དེ་དམིགས་པ་ཙམ་གྱིས་དོན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི། དུ་བས་མེ་རྟོགས་པ་ལ་ཡུལ་དང་ཐལ་བ་ལས་མེ་རྟོགས་ན་དུས་ཀྱིས་བར་ཆོད་པ་དང༌། སོགས་པའི་སྒྲ་རྟགས་རགས་མོས་ཕྲ་མོ་ཤེས་པ་ན། རང་བཞིན་གྱིས་བསྐལ་པ་ཡིན་ཡང་དབང་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་ནི་དབང་པོའི་བྱེད་པས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དབང་པོ་གཞན་དུ་ཞུགས་པ་ཡིན་ན་འདི་ཡང་ཅི་སྟེ་མི་འདོད། ཉེ་བ་དང་རིང་བ་དང་ལས་སྣང་བ་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ནི་དེས་མ་བསྐྱེད་པའི་གཏན་ཚིགས་འདིར་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་གལ་ཏེ་དབང་པོ་ལས་མེད་པ་ངེས་པ་ན་དེ་ཇི་ལྟར་ཚད་མ་
Chinese
如果除了自性之外，那么如何衡量二者呢？ 说是“那个本身”。 所谓“无”的理由，是为了证明不是可衡量的，这是不确定的，因为有不存在的可衡量之物，所以说“另外”。 如果事物本身在自性上不存在，那么在其他人看来就是可衡量的，所以说，具有普遍对象的比量是量，但是，确定不存在的自性会变成第二个量。 说是那个是比量或者其他都可以，没有区别，那个就叫做量。 如果根识是使存在显现的，那么它的无差别也应该是显现的，因为具有根识的作用，所以见到它被理解，没有这样的疑惑，说是“根生”。 从那之中见到区分，那个记忆是由确定那个不存在而产生的，因此自性产生不是依赖于根识的。 如果记忆是由确定那个不存在而产生的，那么自性产生不是依赖于根识的。 如果有人问，通过记忆等来证明，难道不是没有根识的认识的原因吗？ 说是“依靠意义的力量”。 如果从接近和不接近的事物中产生具有不同显现的认识，那么就是由它产生的。 如果从接近和不接近的事物中没有不同的显现，因为没有差别地观察的缘故。 或者，意义产生的原因仅仅是观察本身，而不是其他，那么对于不存在的事物也没有差别，认为是“意义的力量”。 如果不依赖于从接近和不接近的事物中产生的不同显现，仅仅是观察它本身就能产生意义，那么，就像通过烟来认识火，如果通过地点和灰烬来认识火，就会有时间上的间隔。 以及，通过粗略的词语符号来了解细微的事物，即使自性是劫，也会有根识产生。 那个时候，不是通过根识的作用而存在的。 如果其他的根识介入，那么为什么不希望这个呢？ 如果接近和远离的事物没有不同的显现，那么这个不是由它产生的理由就没有差别。 或者，如果从根识中确定不存在，那么它如何成为量呢？
English
If other than self-nature, then how are the two to be measured? It is said to be "that itself." The reason for "non-existence" is that it is uncertain to prove that it is not measurable, because there is a non-existent measurable thing, so it is said to be "another." If the thing itself does not exist in self-nature, then in the view of others it is measurable, so it is said that inference with a universal object is a valid cognition, but the self-nature of determining non-existence will become the second valid cognition. It is said that it is inference or something else, there is no difference, that is called valid cognition. If the sense faculty is what makes existence manifest, then its non-difference should also be manifest, because it has the function of the sense faculty, so it is seen that it is understood, without such doubt, it is said to be "sense-born." Seeing the distinction from that, that memory is produced by determining that it does not exist, therefore self-generation is not dependent on the sense faculty. If memory is produced by determining that it does not exist, then self-generation is not dependent on the sense faculty. If someone asks, is it not the cause of knowing without sense faculty, proven by memory and so on? It is said to be "relying on the power of meaning." If knowledge with different appearances arises from things that are close and not close, then it is produced by it. If there is no different appearance from things that are close and not close, because there is no difference in observation. Or, the cause of meaning arising is only the observation itself, and not others, then there is no difference for non-existent things, it is considered to be "the power of meaning." If it does not depend on the different appearances arising from things that are close and not close, but only observing it itself can produce meaning, then, just like knowing fire through smoke, if knowing fire through location and ashes, there will be a time interval. And, through rough word symbols to understand subtle things, even if self-nature is a kalpa, there will be sense faculty arising. At that time, it does not exist through the function of the sense faculty. If other sense faculties intervene, then why not want this? If there is no different appearance from things that are close and far away, then there is no difference in this reason that it is not produced by it. Or, if non-existence is determined from the sense faculty, then how does it become a valid cognition?
Tibetan
གཞན་ཡིན་ཞེ་ན། མེད་ལ་དབང་བསྐྱེད་བློ་མིན་ཏེ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ག་ལས་སྙམ་ན། དོན་གྱི་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་དབང་པོའི་ཤེས་པ་དོན་གྱི་ནུས་པ་ལ་མི་ལྟོས་ན་དེའི་ཚེ་དུ་བ་ལས་མེ་རྟོགས་པ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལའོ། །གལ་ཏེ་རོ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་མེད་པ་ལས་ཡང་དབང་པོའི་བྱེད་པ་ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ་དངོས་པོའི་ཁྱད་པར་དུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དོགས་ན། དེ་འདི་ཉན་ན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ཡུལ་འདི་ནའོ། །དེའི་ནི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའིའོ། །མེད་ཀྱང་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ན་ཅི་སྐྱོན་སྙམ་ན། ཆོས་ཀྱང་ཞེས་གསུངས་སོ། །རྣམ་པར་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་འཇིག་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་གང་ལ་འདི་མེད་པ་དེ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་གང་ཞིག་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་འགྱུར་བ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པས་དབེན་པའོ། །དེས་ན་ཆོད་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དབེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དངོས་པོ་ མེད་པ་ངེས་པ་དབང་པོས་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱས་པར་སྟོན་པའོ། །འོ་ན་རིག་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་ལས་ནི་མ་ཡིན་པའོ། །གལ་ཏེ་རིག་པ་ཉིད་མི་སྣང་བ་ལ་ལྟོས་ནས་རིག་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་མངོན་སུམ་ཉིད་ལས་དངོས་པོ་མེད་པ་སེལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྩོད་པ་ནི། དེ་ལས་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་སྣང་བཞིན་པ་ནི་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལན་བརྗོད་པ་ནི་དེ་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་སྔར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོས་པ་སྟེ། དགག་པར་བྱ་བ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དེ། བུམ་པ་དང་བཅས་པའི་ས་ཕྱོགས་ཀྱི་དུས་སུའོ། །དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ཏེ། ས་ཕྱོགས་འགའ་ཞིག་དམིགས་པའི་དུས་དེའི་ཚེ་དགག་པར་བྱ་བ་དེའོ། །ཇི་ལྟར་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དང་བཅས་པའི་མེད་པར་རྟོགས་ཏེ། མི་རྟོགས་པ་ཉིད་དེ་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །དབང་པོའི་བྱེད་པ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོ་སྐྱེད་པ་ལས་ཡིན་པས་ནའོ། །མངོན་སུམ་ཉིད་ལྡོག་པ་ལས་དེ་མེད་པ་ལས་མེད་པར་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རང་ལོག་པ་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ
Chinese
如果说是其他，那么并非是心识在无上施加作用，如是说。如果想这是从何而来？说是从意义而来。如果感官的意识不依赖于意义的功能，那么那时从烟中认识到火等等就和之前一样了。所谓“于彼”是指感官的识。如果像味道等一样，从无中也有感官的作用，难道不是因为执持事物的差别吗？如果怀疑，那么听这个，如是说，瓶子等等，即在这个地方。所谓“其”是指瓶子等等的。如果即使没有也是感官的行境，那有什么过失呢？说是法也是。所谓“因为完全毁灭”的意思是，因为成为完全毁灭的缘故。如果对于什么来说，这个不存在，那么它就不是作为具有差别的显现之境，然而，什么靠近处所等，即远离瓶子等。因此，说没有成为认识决定的过失，即是“然而”。所谓“远离”是什么等等，这以不是感官所生的确定事物不存在本身来广为显示。那么，所谓“从智慧”而来，即不是从现量而来。如果智慧本身依赖于不显现，那么智慧就是不存在的，因此，是从现量本身遣除事物不存在的，如果争论，那么所谓“从彼之外”是指，依赖于什么而如是转变，显现的就不是转变为其他，回答说这是无明。所谓“其前”是需要，需要否定的瓶子等等，在具有瓶子的处所的时候。所谓“其时”是回答，在确定某个处所的时候，那时是否定的那个。如何与瓶子等相关联本身而认识到具有差别的没有呢？不认识本身，因此，所谓“因为”是指，因为超越了感官的作用。因此，所谓“因此”是因为从感官产生而来的缘故。如果说，不是从现量本身返回来，从而从那个没有而确定没有，那么，当自身返回时，就确定事物不存在。
English
If it is said to be other, then it is not the mind that exerts power over the non-existent, so it is said. If you wonder where this comes from? It is said to be from meaning. If the consciousness of the senses does not depend on the function of meaning, then at that time, recognizing fire from smoke, etc., is the same as before. The so-called "there" refers to the consciousness of the senses. If, like taste, etc., there is also the function of the senses from non-existence, is it not because it holds the difference of things? If you doubt, then listen to this, it is said, the vase, etc., that is, in this place. The so-called "its" refers to the vase, etc. If even without it, it is the object of the senses, then what is the fault? It is said that the Dharma also is. The meaning of "because of complete destruction" is because it becomes completely destroyed. If for what this does not exist, then it is not the object of manifestation with distinctions, however, what approaches the place, etc., is separated from the vase, etc. Therefore, saying that there is no fault of becoming a recognized decision is "however". What is the so-called "separation", etc., this extensively shows that the determination of non-existence is not produced by the senses. Then, the so-called "from wisdom" comes, that is, not from direct perception. If wisdom itself depends on non-manifestation, then wisdom is non-existent, therefore, it is from direct perception itself that the non-existence of things is eliminated, if there is a dispute, then the so-called "from that other" means, depending on what it transforms accordingly, what appears is not transformed into something else, the answer is that this is ignorance. The so-called "before that" is the need, the need to negate the vase, etc., at the time of the place with the vase. The so-called "at that time" is the answer, at the time of determining a certain place, that is the one to be negated. How is it that one recognizes the non-existence with distinctions by being related to the vase, etc.? Not recognizing itself, therefore, the so-called "because" means because it comes from the production of the senses. If it is said that it is not from the reversal of direct perception itself that the non-existence is determined from that non-existence, then when oneself returns, it is determined that things do not exist.