Tibetan
་ལ་འབྱུང་བ་དེའི་རང་བཞིན་གྱིས་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཐེ་ཚོམ་སེལ་བར་བྱེད་པའོ། །ཡུལ་གང་དུ་མཐོང་བའི་ཡུལ་དེ་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཡུལ་མ་ཐ་མི་དད་པར་རློམ་པ་ཡིན་གྱི་ནོར་བུའི་འོད་ལ་ནོར་བུར་ཤེས་པ་ལ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་གང་དུ་གཞན་དུ་སྤྱོད་ཡུལ་ཐ་དད་པས་ཚད་མ་གཞན་དུ་སེམས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། ནོར་བུའི་ཤེས་པ་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྗེས་སུ་དཔག་པའི་བདག་ཉིད་ལའོ། །མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགོག་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤིན་ཏུ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འཁྲུལ་པར་རློམ་པ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་གི་ཁྱད་ པར་ཡོད་པར་དོགས་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ནོར་བུའི་ཤེས་པ་མངོན་སུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ལའོ། །མངོན་སུམ་ཐམས་ཅད་ནི་ངེས་པ་ལ་ལྟོས་པའི་བྱེད་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །རང་གི་ཡུལ་སྤངས་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་ལ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལན་འདེབས་པ་ནི་འདི་ལ་བརྗོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དོན་དམ་པར་ནོར་བུའི་འོད་ལ་ནོར་བུར་ཤེས་པ་ཀ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་མཚུངས་པ་ཉིད་དོ། །ཇི་ལྟར་ཀ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ངེས་པ་ལ་ལྟོས་པ་རང་གི་ཡུལ་ལས་འདས་པས་དེའི་ཡུལ་ལ་མངོན་སུམ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདི་ལ་ནོར་བུར་ཤེས་པ་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་མཚུངས་པས་ན། མངོན་པར་རློམ་པ་ཚད་མ་ཡིན་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འགྲུབ་པ་ནི་ལོག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེས་ན་མ་གོམས་པའི་གནས་སྐབས་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་པའི་ཡུལ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྡོམ་པ་རྩོམ་ན་ཡིན་གྱི་རེ་རེ་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནི་གཉི་ག་ཚད་མ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །སྒོ་གསེབ་ཀྱི་བུ་གའི་ཡུལ་གྱི་ནོར་བུའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ནོར་བུའི་འོད་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི་འདི་ནོར་བུའོ་ཞེས་ངེས་པའི་ཡུལ་གྱི་ནོར་བུ་ལ་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་ཡིན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྗེས་སུ་གང་ཞིག་ནོར་བུའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་ནོར་བུ་དེ་ཉིད་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཟློག་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཀ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་ཡིན་པ་དེའི་རྗེས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ན་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་ལ། ཚད་མ་གཞན་ནི་ཡོད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་མངོན་སུམ་མོ། །མངོན་པར་རློམ་པ་མེད་པས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མངོན་པར་རློམ་པ་མེད་པ་ཞེ
Chinese
由此生起的，以其自性随之推断，能消除疑惑。在何处见到，就在那处随之推断，因此认为处所并非不同，但对于将宝珠的光芒认知为宝珠则并非如此。在何处，由于其他使用处所不同，而认为有其他量，所说的“对于宝珠的认知”是指，随之推断的自性。 “并非如此”是指遮止。为何如此？因为说了“极其”。对于存在和不存在错觉的差别有所怀疑，就是“如果”的意思。对于宝珠的认知是现量的自性。一切现量都是依赖于决定的作用者。回答说，离开自己的处所而变为分别的处所，这被称为“对此的陈述”。真实而言，将宝珠的光芒认知为宝珠，与柱子等的认知是相同的。如同柱子等的认知依赖于决定，超越了自己的处所，因此对于其处所是现量，同样，对于此处的认知是宝珠，因此如此相同，从认为的量中特别成立是颠倒的，是这个意思。因此，不熟悉的状况是显示进入一切处所的，如果总集现量和比量来造论，则是可以的，但单独一个则不行，所说的“那是二者都是量”。门缝的孔处的宝珠的形状的宝珠的光芒的认知，对于确定“这是宝珠”的处所的宝珠是现量的量，而不是比量的量。之后，任何显现为宝珠形状的比量，也是对于宝珠本身，是能遣除颠倒的量。如同柱子等的认知是现量的量，在其之后产生怀疑时，随之推断其自性一样。对于现量和比量，存在其他的量，所说的“有”是按照顺序的比量和现量。如果因为没有错觉而不同，那么没有错觉
English
That which arises from this, inferring from its nature, eliminates doubt. Wherever it is seen, it is inferred in that very place, therefore it is assumed that the places are not different, but it is not so for knowing the light of a jewel as a jewel. Where, because other places of use are different, it is thought that there is another valid cognition, what is said as "for the cognition of a jewel" refers to the nature of inference. "It is not so" means to negate. Why is it so? Because it is said "extremely". Doubting that there is a difference between the existence and non-existence of illusion is what is meant by "if". The cognition of a jewel is the nature of direct perception. All direct perceptions are agents that depend on certainty. Answering that leaving one's own place and becoming a place of discrimination is called "the statement about this". In reality, knowing the light of a jewel as a jewel is the same as the cognition of pillars and so on. Just as the cognition of pillars and so on depends on certainty, surpassing its own place, therefore for its place it is direct perception, similarly, for the cognition here it is a jewel, therefore it is the same in this way, it is perverse to be specially established from the assumed valid cognition, that is the meaning. Therefore, the unfamiliar situation is to show entering all places, if the total of direct perception and inference are composed to make a treatise, then it is possible, but not one alone, what is said as "that is both valid cognitions". The cognition of the light of a jewel in the shape of a jewel in the place of the hole in the door seam, for the jewel in the place of determining "this is a jewel" is the valid cognition of direct perception, not the valid cognition of inference. Afterwards, any inference that appears in the shape of a jewel is also for the jewel itself, it is a valid cognition that can dispel perversion. Just as the cognition of pillars and so on is the valid cognition of direct perception, when doubt arises after that, it is like inferring its nature. For direct perception and inference, there is another valid cognition, what is said as "there is" is inference and direct perception in order. If it is different because there is no illusion, then there is no illusion
Tibetan
ས་བྱ་བ་དེ་ཙམ་གྱིས་ནི་དངོས་པོ་ཐ་དད་པར་འགྱུར་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །མངོན་པར་རློམ་པ་དེ་ཡོད་པ་མེད་པ་དག་ལ་ནི་འདི་ལ་ནི་འོད་ལ་ནོར་བུར་ཤེས་པ་དང་ཀ་བར་ཤེས་པ་དང་གཉིས་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་སུམ་མ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ནི་རང་གི་ལུགས་སོ། །ཡང་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤཱཀྱ་བློའི་ལུགས་སོ། །འདི་ལྟར་ ནོར་བུའི་འོད་ལ་ནོར་བུར་ཤེས་པ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ལ་མི་སླུ་བས་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་གཞན་པའི་ཚད་མ་གསུམ་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་འདི་རེ་ཞིག་མངོན་སུམ་མི་འདུ་སྟེ། འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར་དང་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར། རྗེས་སུ་དཔག་པའང་མ་ཡིན་ཏེ་རྟགས་ལས་སྐྱེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་དངོས་པོ་ལ་མི་སླུ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པ་ཚད་མ་གཞན་དུ་ཐལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཁོ་ནར་འདུ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི་འབྲེལ་པ་ཅན་གྱི་དོན་གཞན་ལས་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་རྟོགས་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །འདིར་ནི་ནོར་བུ་དང་འབྲེལ་པའི་ནོར་བུའི་འོད་ནི་དེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་ནོར་བུའི་འོད་དེ་ལས་ཀྱང་ནོར་བུར་འཁྲུལ་པ་སྐྱེ་བས་ན། དེའི་འབྲས་བུའི་རྟགས་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཁོ་ནའོ། །གལ་ཏེ་རྟགས་དུ་བ་ལས་རྟགས་ཅན་ལས་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ནས་དུ་བ་ཉིད་ལ་མེ་སྒྲོན་འདོགས་པས་འཇུག་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་ཡུལ་ཕྱོགས་གཞན་དུ་ཡིན་ནོ། །ནོར་བུར་འཁྲུལ་པ་ནི་རྟགས་ནོར་བུའི་འོད་ཉིད་ལ་རྟགས་ཅན་སྒྲོ་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལས་ཆིར་འགྱུར་འདི་ཙམ་གྱིས་ནི་འབྲེལ་པ་ཅན་ལས་སྐྱེས་པ་ཉམས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་གཞན་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་ལག་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཙམ་ཞིག་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་ནི། ཡུལ་དེ་ཉིད་དུ་ནོར་བུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཚད་མར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ནོར་བུ་ཙམ་ཐོབ་པས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་པ་སུས་ཀྱང་བཟློག་ཏུ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་པ་ནི་འདོད་པ་ཁོ་ནའོ། །ནོར་བུར་འཁྲུལ་པ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པར་དྲན་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། མེད་མོད་དེ་ཙམ་གྱིས་རྗེས་སུ་དཔག་པར་མི་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ
Chinese
据说，仅仅因为土地的缘故，事物本身并不会发生改变。对于那些自以为是的人来说，对于存在与不存在的事物，将光芒误认为是宝石，或者误认为是柱子，这两者之间并没有什么区别。因为没有任何区别的缘故。所谓的“非现量”，是他们自己的观点。或者说，所谓的“唯有比量”，是释迦智的观点。例如： 将宝石的光芒误认为是宝石，这是一种错觉，但由于不欺骗，所以是量。如果真是那样，那么就会出现除了现量和比量之外的第三种量。例如，这暂时不属于现量，因为它是错觉，并且伴随着分别念。也不是比量，因为它不是从相生的。也不是非量，因为它在事物上不欺骗。如果这样说，那么，对此的回答是，这并不是堕入另一种量，因为它仅仅包含在比量之中。例如，比量的普遍特征是从与它相关联的其他事物中理解隐藏的事物，这就是比量。这个普遍特征将立即被解释。在这里，与宝石相关的宝石的光芒是它的结果，并且从宝石的光芒中也会产生对宝石的错觉。因此，由于它从结果之相中产生，所以仅仅是比量。如果从相，即烟雾中，产生对有相的事物的认识，那么点燃烟雾本身并不是目的，而是在其他地方。将宝石误认为宝石，这是将有相的属性附加在相，即宝石的光芒上。即使这样，仅仅因为这种改变，也不会丧失从相关联的事物中产生的特性。如果在其他地方附加属性是可行的，那么仅仅说“这里有手”是不够的，因为仅仅通过在那个地方获得宝石，并不会变成量。无论谁也无法否定仅仅获得宝石就是比量，因为在所有情况下，对境的错觉都是唯一的意愿。如果对宝石的错觉没有随之而来和随之消失的记忆，即使没有，也不会因此而不成为比量。
English
It is said that things themselves do not change merely because of the land. For those who are self-conceited, there is no difference between mistaking a light for a jewel or mistaking it for a pillar, for things that exist or do not exist. Because there is no difference. The so-called "non-perception" is their own view. Or, the so-called "only inference" is the view of Shakya-buddhi. For example: Mistaking the light of a jewel for a jewel is an illusion, but because it is not deceptive, it is a valid cognition. If that is the case, then there would be a third valid cognition other than perception and inference. For example, this does not belong to perception for the moment, because it is an illusion and accompanied by conceptual thought. Nor is it inference, because it does not arise from a sign. Nor is it invalid cognition, because it is not deceptive about things. If one says so, the answer to this is that it is not falling into another valid cognition, because it is only included in inference. For example, the general characteristic of inference is that understanding hidden things from other things that are related to it is inference. That general characteristic will be explained immediately. Here, the light of a jewel related to a jewel is its result, and from that light of a jewel, the illusion of a jewel also arises. Therefore, since it arises from the sign of its result, it is only inference. If, from the sign, smoke, the knowledge of the thing with the sign arises, then lighting the smoke itself is not the purpose, but it is in another place. Mistaking a jewel for a jewel is attaching the attribute of the thing with the sign to the sign, the light of the jewel itself. Even so, merely because of this change, the characteristic of arising from related things is not lost. If attaching attributes in another place is feasible, then it is not enough to just say "there is a hand here," because merely obtaining a jewel in that place does not become a valid cognition. No one can deny that merely obtaining a jewel is inference, because in all cases, the illusion of the object is the only desire. If there is no memory of the illusion of a jewel following and disappearing, even if there is not, it will not therefore not become inference.