Tibetan
སུངས་སོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གནས་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་ཉིད་བྱས་མོད་ཅེ་ན་སྐྱོན་ཅི་ཡོད་ཞེ་ན། ཡོད་པ་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཉེས་པ་བརྗོད་ནས་ཐ་དད་པའི་ཕྱོགས་སུན་དབྱུང་བའི་ཕྱིར་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི་འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅུང་ཟད་ཡོད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །རྟེན་ལ་སོགས་པ་ཞེས་སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་ཕན་འདོགས་པ་ལ་སོགས་བའོ། །གལ་ཏེ་གནས་པ་གནས་པར་བྱ་བ་ལས་ཐ་མི་དད་པ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་དེ་བྱས་ན་དངོས་པོ་མ་བྱས་པ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། གནས་པ་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ། །རང་གི་དང་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐབས་ཀྱིས་གནས་པར་བྱ་བ་ལས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལྟུང་བ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཐ་མི་དད་ན་གཞན་ཉིད་ལ་ཉེས་པ་བརྗོད་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གནས་པར་བྱ་བ་དེའོ། །རྣམ་འགྲེལ་གྱི་ལྷག་མ་ཕྱེད་པོ་རྣམ་པར་འགྲེལ་པས་ལན་འདེབས་པ་ནི་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ཞེས་པ་ནི་གནས་གང་ཡིན་པའོ། །འདིར་ཐ་དད་བ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱོགས་དག་ལ་ནི་ཉེས་པ་བརྗོད་ཟིན་པ་ཁོ་ནའོ། །འོན་ཀྱང་ཉེས་པ་ལྷག་པ་བརྗོད་པའི་དོན་དུ་ཅི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ནའོ། །དེ་ལ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་བ་ནི་སྐྱེས་པའི་སྔོན་རོལ་དུ་ནི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བར་འབྲེལ་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐབས་ཀྱིས་གནས་པ་མེད་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་སེལ་བར་བྱེད་པ་ནི་ཐ་དད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་བདག་ཉིད་དང་ཞེས་གསུངས་སོ། །འབྲེལ་པ་མེད་བ་མ་གྲུབ་པར་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི། དེ་དང་འདྲེས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སུན་འབྱིན་པ་ནི་དེ་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །གནས་པར་བྱ་བ་དེར་རོ། །ཉེས་པ་གཞན་ ཡང་བརྗོད་པ་ནི། གཞན་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བའི་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི་འཕྲོད་པ་འདུ་པས་ནི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་སེལ་བ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་མི་དད་པར་རོ། །དེའི་ཚེ་གནས་བར་བྱ་བ་ལས་གནས་པ་གཞན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐབས་ལས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྔར་གྱི་སྐྱོན་ཉིད་དོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །གཞན་དུ་ཁྱད་པར་དོགས་པར་བྱེད་པ་ནི། སོ་སོ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །སོ་སོ་བར་གྲུབ་ན་ནི་ལྡན་པ་ཡིན་ལ། སོ་སོ་བ་མ་ཡིན་པར་གྲུབ་ན་ནི་འདུ་བ་ཡིན་ནོ། །སོ་སོ་བ་མ་ཡིན་པར་གྲུབ་ན་ནི་སོ་སོར་མི་རྟོག་པའམ་སོ་སོར་མ་སྐྱེས་པའོ། །དེ་ལ་རེ
Chinese
驳斥。所谓“彼性”，是指所安立处。如果那样做了彼性，会有什么过失呢？回答说：是有过失的。为了驳斥不异之方，通过陈述过失来迎接他异之方的疑问，就是“然则”。所谓“稍微存在”，是指存在的自性。所谓“所依等”，等等的“等”字包括饶益等。如果安立处与安立者不是仅仅不异，那么那样做了，事物怎么会变成没有做呢？回答说：安立是。所谓“自己的最初”，是指从语境上来说，是从所安立处来说的。为什么呢？回答说：因为堕落。如果是不异，那么陈述他性的过失，就是“如果”。就是那个所安立处。通过详细解释《释量论》的剩余部分来回答，就是“那是”，所谓“事物”，是指所安立的处所。在这里，对他异和不异的双方都已经陈述了过失。然而，为了陈述剩余的过失，就是“什么”。所谓“其他”，是指未生的时候。对此，从它紧接着的分别念的角度来说，所说的是在生起之前不是事物，这与“安立”相关联。为什么呢？因为从语境上来说，安立是不存在的。遣除第一个分别念，就是“他异”。为什么呢？回答说：因为它的自性。为了迎接没有关联不成立的疑问，就是“与它混合”。驳斥就是“与它”。就是那个所安立处。其他的过失 又陈述说：如果是其他，那么迎接疑问就是，认为聚合的相合不是遣除事物的自性。所谓“其他”，是指不异。那时，从所安立处来说，安立不是其他，这是从语境上来说的。即使那样，也认为还是以前的过失。另外，区分差别来怀疑，就是“各个和”。如果成立是各个，那么就是具有；如果成立不是各个，那么就是聚合。如果成立不是各个，那么就是不分别或者未生。对此……
English
Refutation. The so-called "thatness" refers to the place to be established. If thatness is done, what fault would there be? The answer is: there is a fault. In order to refute the non-different side, by stating the fault to meet the doubt of the other-different side, is "however". The so-called "slightly existing" refers to the nature of existence. The so-called "support, etc.", the word "etc." includes benefiting, etc. If the place to be established and the establisher are not merely non-different, then if that is done, how will things become undone? The answer is: establishment is. The so-called "one's own first" refers, in terms of context, to being from the place to be established. Why? The answer is: because of falling. If it is non-different, then stating the fault of otherness is "if". It is that place to be established. Answering by explaining in detail the remaining part of the Commentary on Valid Cognition, is "that is", the so-called "thing" refers to the place to be established. Here, faults have already been stated for both the other-different and non-different sides. However, in order to state the remaining faults, it is "what". The so-called "other" refers to the time of non-arising. In this regard, from the perspective of the immediately following conceptual thought, what is said is that before arising it is not a thing, which is related to "establishment". Why? Because in terms of context, establishment does not exist. Eliminating the first conceptual thought is "other-different". Why? The answer is: because of its own nature. In order to meet the doubt that there is no connection, it is "mixing with it". Refutation is "with it". It is that place to be established. Other faults Again stating: if it is other, then meeting the doubt is, thinking that the union of aggregation is not eliminating the nature of things. The so-called "other" refers to non-difference. At that time, from the place to be established, establishment is not other, this is in terms of context. Even so, it is thought that it is still the previous fault. In addition, distinguishing differences to doubt, is "each and". If it is established as each, then it is possessing; if it is established as not each, then it is aggregation. If it is established as not each, then it is non-distinguishing or unborn. To this...