Tibetan
ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་བཤད་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ། ཛ་མཱ་རི། ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་བཤད་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ། ཛ་མཱ་རི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གཞན་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །སྨོས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བའོ།། གང་གི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཡང་དག་པ་ཉིད་གསུང་བའི་རྒྱུ་དེའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་བྱེད་དེ། ཡང་དག་པ་གསུང་བའི་རྟགས་ལ་ལྟོས་པ་ཚད་མ་སྟེ་ཚད་མའི་ཐ་སྙད་བྱ་བར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁོ་ན་རིགས་ཏེ། དེའི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཐམས་ཅད་གསུངས་པའི་འབྲས་བུའི་རྟགས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔོག་གི་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལྡོག་པ་བརྗོད་པ་ནི་རིག་བྱེད་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་གི་ཚེ་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་སྲིད་པ་དེའི་ཚེ། ཚད་མས་གནོད་པ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ཐབས་མེད་དོ། །བྱེད་པ་པོ་མེད་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་གདོན་མི་ཟ་བར་སྒྲ་རྣམས་དོན་དང་འབྲེལ་བར་འདོད་དགོས་ན། དེ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་རིག་བྱེད་ནི་འགའ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ནི་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །གཞན་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ལའོ། །བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེའུ་འདི་ཉིད་དུའོ། །དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཚད་མར་བསྒྲུབས་ནས་དོན་དམ་པ་ལ་ལྟོས་ནས་སྦྱོར་བ་ནི། ཡང་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྡན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་གཉིས་སུ་མེད་པ་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མ་ཤེས་དོན་གྱི་གསལ་བྱེད་ཀྱང༌། །ཞེས་བྱ་བའི་སྐབས་ཀྱི། དེ་འདི་ལ་མངའ་ཞེས་བཤད་པའི་སྒོ་ནས་ཁྱབ་འཇུག་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པས་མ་རྟོགས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་གསལ་བར་མཛད་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་ཡུལ་ལ་ཚད་མ་ཡིན་པར་ནི་མི་ཟད་དོ། །ཞེས་དོན་གྱིས་འཕངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གོ །འོ་ན་ཅི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ཅེ་ན། དོན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལ་མ་ལྟོས་པ་སྤྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པའམ་རིག་བྱེད་དང་འབྲེལ་བར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཚད་མའི་ཐ་
Chinese
《量理宝鬘论》释疏极善净，扎玛日。 《量理宝鬘论》释疏极善净。 扎玛日。 薄伽梵不是自在天等。那么，就是说由一切智者。说“说”就是指“果”。因为薄伽梵宣说真实性，因此是能立。依赖于宣说真实性的标志，量，即量之名唯有薄伽梵才合理，因为不是其果。以不错乱地宣说一切之果的标志，可以推知薄伽梵具有彼之境的智慧，此乃其义。反过来说，不是吠陀，此乃其义。何时自在天等存在，彼时，由于量妨害，宣说非真实，故不可能确定其为一切智者。即使在无作者的方面，也必须毫无疑问地承认声音与意义相关联，但已显示那也不存在，即“无任何吠陀”。“此”是指薄伽梵。“对于其他”是指非量之境。“将要解释”是指在此品中。如是，在名言上将薄伽梵确立为量之后，从胜义谛的角度进行连接，即“或者”。“彼具有”，薄伽梵也证悟了无二性，即“未识义之显现者”。通过“彼于此具有”的说法，揭示了遍入天和自在天等未证悟的无二性之真相。薄伽梵也是量，因为现量等在各自的境上是量，这是无穷尽的。这是通过意义暗示的语句。那么，如何说薄伽梵是一切智者呢？回答说：“完全知晓一切事物”。如是，不依赖于常与无常的区分，普遍的自在天等如实知晓事物，或者与吠陀相关联地进行确立，这是量的名
English
A Commentary on the Ornament of Valid Cognition, Extremely Pure, Called Jama Ri. A Commentary on the Ornament of Valid Cognition, Extremely Pure. Jama Ri. The Bhagavan is not Ishvara, etc. So, it is by the all-knowing one. "Speaking" means the "result." Because the Bhagavan speaks the truth, therefore it is the proof. Depending on the sign of speaking the truth, valid cognition, i.e., the term valid cognition, is only reasonable for the Bhagavan, because it is not its result. By the sign of the result of speaking everything without error, it can be inferred that the Bhagavan has the wisdom of that object, this is the meaning. Conversely, it is not the Vedas, this is the meaning. When Ishvara, etc., exist, then, because valid cognition hinders, it speaks of non-truth, so it is impossible to determine that it is all-knowing. Even in the aspect of no author, it must be undoubtedly admitted that sounds are related to meanings, but it has been shown that that also does not exist, i.e., "no Vedas at all." "This" refers to the Bhagavan. "For others" refers to what is not the object of valid cognition. "Will be explained" refers to this chapter itself. Thus, after establishing the Bhagavan as valid cognition in name, connecting from the perspective of the ultimate truth, i.e., "or." "He possesses it," the Bhagavan also realized non-duality, i.e., "manifesting the meaning not known." Through the statement "He possesses it," it reveals the truth of non-duality not realized by Vishnu and Ishvara, etc. The Bhagavan is also valid cognition, because direct perception, etc., are valid cognition in their respective objects, this is endless. This is a statement implied by meaning. Then, how is it said that the Bhagavan is all-knowing? The answer is: "Completely knowing all things." Thus, without relying on the distinction between permanent and impermanent, the universal Ishvara, etc., truly knows things, or establishes it in relation to the Vedas, this is the name of valid cognition.