Tibetan
་ཁོ་ནར་ནི་དཔྱད་པ་འདི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་དོ། །འོ་ན་གང་གི་ཚེ་འབྲས་བུ་མེད་པ་རྒྱུ་མེད་པས་སྦྱར་བ་ཡིན་ཞེས་དོགས་ན། གང་གི་ཚེ་རྒྱུ་ཡོད་ན་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཚེ་དེ་མེད་པ་ཉིད་ན་འབྲས་བུ་རྒྱུན་འཆད་པ་ཡིན་པས་སོ། །འདིས་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡོད་ན་ལྡོག་པ་ཡང་འཐད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་མེད་པ་ཉིད་ན་རྒྱུན་འཆད་པ་ཅི་ལྟར་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཡོད་ན་སྐྱེས་བ་ནི་རང་ཉིད་སྐད་ཅིག་གཞན་དུ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། རང་གི་ངང་གིས་འགགས་པ་ཡིན་ཡང་ཞེས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་སྐད་ཅིག་གཞན་དང་གཞན་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ངང་གིས་འགགས་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཐ་སྙད་པ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་ལྷག་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར། རྒྱུན་ལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་ལ་བརྟག་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་མེད་པ་ཉིད་ན་རྒྱུན་ཆགས་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུའི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་སྐྱེ་བ་ཙམ་ལ་གཞན་གྱི་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་པ་དང༌། གཞན་ཏེ། དུ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་རྒྱུན་གནས་པ་ན་ཡང་དེ་ལ་ལྟོས་པའོ། །དེ་ལ་འདི་ནི་རྒྱུ་གསལ་ན་རྒྱུན་འཆད་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་མེད་པས་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །བུམ་པ་ལས་སོགས་པ་ལ་ནི་སྔར་གྱི་མི་དམིགས་པའི་བྱེད་པ་ཉིད་ལྡོག་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ནི་གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པའི་ཚོགས་ཀྱང་མ་དམིགས་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་གང་ཞིག་ཙམ་ཉེ་བར་འོ་ངས་པས་འབྲས་བུ་དམིགས་པ་དེ་མེད་བས་འདི་མེད་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་གོ །གང་གི་ཚེ་སྔར་གྱི་མི་དམིགས་པ་ལ་ལྟོས་པ་ན་ནི་དུ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ད་ཁོ་ན་ལྟར་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་ཡོད་པས་ན་རྒྱུ་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་དུ་གནས་སོ། །དེས་ན་གང་རིམ་ཅན་ཡིན་པ་དེས་ནི་རྒྱུ་རིམ་ཅན་གྱིས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་དེའི་ཕྱིར་རིམ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཞེས་མཇུག་སྡུད་དོ། །ཡང་རྩ་བས་མ་ངེས་པ་ཉིད་སྤང་བའི་ཕྱིར་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི། འོན་ཏེ་རིམ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལ་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཉིད་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཉིད་ལས་སོ། །ཁྱད་པར་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོགས་པ་བསུ་བའོ། །དེས་བྱས་པའི་འབྲས་བུ་ནི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ལན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རྟག་པ་དེ་ལ་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་བྱས་ན་ཁྱད་པར་དེ་དེའི་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་ཁྱད་པར་མ་བྱས་ཀྱང་ཁྱད་པར་གྱི་རྟོགས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་ན་དེ་སྐད་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་པ་གཉིས་ཀྱི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་པ་ལ་འགའ་ཞིག་ལས་ཁྱད་པར་གྱི་རང་བཞིན་སྐྱེ་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་ལས་ཁྱད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་པའི་ཁྱད་པར་ལས་ཁྱད་པར་ཐ་མི་དད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཐ་དད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་གྱིས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་ཐ་དད་ནའོ། །ཐལ་བ་སྔ་མ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་འབྲས་བུ་ནི་དེ་ཉིད་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་གྱི། རྟག་པ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཁྱད་པར་དེ་དེའི་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔ་མ་བཞིན་ལན་འདེབས་ན། སུན་དབྱུང་བ་ཡང་སྔ་མ་ཁོ་ན་ལྟར་རོ། །དེས་ན་རྟག་པ་ནི་རིམ་གྱིས་འབྲས་བུ་བྱེད་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་མཐར་ཐུག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་བར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་སྟོན་པ་ནི་འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་རྟག་པ་ལས་ཁྱད་པར་ཡོད་ན་དེའི་ཚེ་ཁྱད་པར་གྱི་རྟོགས་པ་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་དེའི་རྟོག་པ་ཡོད་པ་ཡོད་པས་ན་བྱ་ཐབས་ཅི་ཡོད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོ་ན་ནི་འདི་ནི་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན། ཁྱད་པར་གྱི་རྟོགས་པ་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ འབད་པ་དོན་མེད་ཅིང་རིམ་མ་ཡིན་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་དེ་ལ་དེ་ལྟར་ཅི་ལྟར་རྟོགས་ཤེ་ན། ཁྱད་པར་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཚེ་ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་མི་རྟོགས་པར་འཁྲུལ་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གནས་བ་དེའི་ཚེ་རྟག་པ་ལ་ཚད་མ་མེད་དོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། ཁྱད་པར་ལ་ནི་འཁྲུལ་ན་ཡང༌། །རྟག་ལ་ཚང་མ་ག་ལ་ཞིག །ཅེས་བྱ་བའོ། །དེས་ན་རྟག་ཏུ་ཁྱད་པར་རྟོགས་པས་ན་འཁྲུལ་བ་ཁས་བླངས་པ་ཡང་ཁས་བླངས་པ་ཙམ་དུ་འགྱུར་རོ། །གཞན་གྱི་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི། གལ་ཏེ་ཁྱད་མེད་རྟོགས་ན་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ངོ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དོན་ནི་རྟག་པ་ལ་ཚད་མ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །ལན་དུ་དེ་ལྟ་ན་བྱ་བའོ། །ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་པར་ཅི་ལྟར་འགྱུར། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཁྱ
Chinese
因此，仅仅因为这个论证，就没有过失。如果有人怀疑，当没有结果时，是否是因为没有原因而造成的？那么，当有原因时，就会产生结果。当原因不存在时，结果就会中断。这表明，如果存在随行，那么逆转也是合理的。如果原因不存在，结果怎么会中断呢？如果说，因为有原因，产生的事物本身不会停留在下一个瞬间，那么，即使是自性止息，也是可以的。如果说，实际上，因为每个瞬间都产生不同的事物，所以是自性止息，即使是这样，世俗之人仍然执着于统一性，因此，他们认识到连续体中的原因和结果，因为他们无法观察每个瞬间。因此，当原因不存在时，他们认识到连续体已经停止。结果有两种形式：一种是像瓶子等一样，仅仅是产生就依赖于其他因素的作用；另一种是像烟等一样，即使持续存在也依赖于其他因素的作用。对于前者，如果原因明显，连续体就会中断，因此，很明显，这是由原因不存在造成的。对于瓶子等，先前未观察到的作用本身就是逆转的证明。那时，即使未观察到非结果的集合，但仅仅因为某些东西接近并引起了结果的显现，就可以断定是原因的不存在导致了结果的消失。当依赖于先前未观察到的事物时，对于烟等事物，情况也是如此。因此，由于存在随行和逆转，所以与原因相关，否则就不是。因此，凡是渐次的，都是由渐次的原因产生的，由于这个普遍性已经确立，所以理由不是不确定的。正是因为这个原因，所以总结为非渐次。此外，为了避免根本上的不确定性，提出了一个疑问：难道是从非渐次中产生的吗？为什么呢？因为对于它来说。从它本身来说，就是从特殊性本身来说。这个特殊性就是疑问的提出。
English
Therefore, there is no fault because this is the only argument. If one doubts whether the absence of a result is due to the absence of a cause, then it is said that when there is a cause, there is a result. When the cause is absent, the continuity of the result is interrupted. This shows that if there is concomitance, then reversal is also reasonable. If the cause is absent, how can the continuity be interrupted? If it is said that because there is a cause, the thing that arises does not remain in the next moment, then even if it ceases by its own nature, it is still possible. If it is said that in reality, because each moment produces different things, it ceases by its own nature, even so, worldly people still cling to unity, therefore, they recognize the cause and effect in the continuum, because they cannot examine each moment. Therefore, when the cause is absent, they recognize that the continuum has stopped. There are two kinds of results: one is like a vase, which depends on the action of other factors only for its arising; the other is like smoke, which depends on other factors even when it continues to exist. For the former, if the cause is clear, the continuity is interrupted, so it is clear that it is caused by the absence of the cause. For vases and the like, the very action of not observing the previous cause is the proof of reversal. At that time, even if the collection of non-results is not observed, it can be determined that the absence of the cause caused the disappearance of the result, just because something approaches and causes the appearance of the result. When relying on what was not observed before, the same is true for things like smoke. Therefore, since there is concomitance and reversal, it is related to the cause, otherwise it is not. Therefore, whatever is gradual is produced by a gradual cause, and since this generality has been established, the reason is not uncertain. For the same reason, it concludes with non-gradual. Furthermore, in order to avoid fundamental uncertainty, a question is raised: Is it produced from the non-gradual? Why? Because for it. From itself, that is, from the particularity itself. That particularity is the raising of the question.
Chinese
所作之果乃是常性所作，这是总结性的陈述。回答是“并非如此”等等。如果对常性做出一些区分，那么区分就可以被称作“那个的”吗？或者，即使没有做出区分，它也能产生区分的理解，因此这样说，这是关于两种常性的意义。之所以说“因为在那之中没有区分”，是因为常性不可能从某物中产生区分的自性。所谓“从区分中产生区分”，意思是常性的区分与区分并非不同。所谓“如果不同”，是指由区分所产生的区分是不同的。所谓“不是先前的过失”，是指依赖于那个区分的果将从它自身产生，而不是从常性产生。如果有人说“区分是那个的”，并像先前一样回答，那么反驳也将与先前完全相同。因此，常性在逐步产生结果的论证中并没有终极的结论。显示第二种分别念的是“或者”。如果从常性中存在区分，那么那时对区分的理解才是合理的。所谓“如果那样”，意思是即使没有区分，也存在对它的理解，那么有什么办法呢？那么，这本身就是一种错觉，因此，承认区分的理解是原因的特征的努力是徒劳的，并且非次第性也无法成立。那么，在这种情况下，如何理解它呢？所谓“没有区分”。当你的体系不理解区分，而是以错觉的形式存在时，就表明常性没有量。偈颂说： 区分上即使有错觉， 常性上又怎么会有全部呢？ 因此，因为总是理解区分，所以承认错觉也仅仅是承认而已。为了迎接他人的疑虑，偈颂说： 如果理解没有区分， 意思是存在认识等等。意思是认为常性是存在的。回答是“如果是那样”。怎么会依赖于共同作用呢？为什么呢？因为。
English
The result of what is done is done by permanence itself, this is a concluding statement. The answer is "it is not so" and so on. If some distinctions are made to permanence, then can the distinction be called "that of that"? Or, even if no distinction is made, it can generate the understanding of distinction, so saying that, this is about the meaning of two permanences. The reason for saying "because there is no distinction in that" is that it is not reasonable for permanence to arise from something with the nature of distinction. The so-called "distinction arising from distinction" means that the distinction of permanence is not different from distinction. The so-called "if different" refers to the distinction produced by distinction being different. The so-called "not the previous fault" means that the result that depends on that distinction will arise from itself, not from permanence. If someone says "the distinction is that of that", and answers as before, then the refutation will also be exactly the same as before. Therefore, permanence does not have an ultimate conclusion in the argument of gradually producing results. Showing the second kind of conceptualization is "or". If there is distinction from permanence, then at that time the understanding of distinction is reasonable. The so-called "if that is so" means that even if there is no distinction, there is an understanding of it, so what can be done? Then, this itself is an illusion, therefore, the effort of admitting the understanding of distinction as the characteristic of the cause is in vain, and non-sequentiality cannot be established. Then, in this case, how is it understood? The so-called "without distinction". When your system does not understand distinction, but exists in the form of illusion, it shows that permanence has no measure. The verse says: Even if there is illusion on distinction, How can there be all on permanence? Therefore, because distinction is always understood, admitting illusion is also just admitting. In order to welcome the doubts of others, the verse says: If understanding has no distinction, It means that there is recognition and so on. It means thinking that permanence exists. The answer is "if that is so". How can it depend on acting together? Why? Because.