Tibetan
ཡིན་ནའོ། །སྐྱེ་བ་རིལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་པའི་མཐར་ཐུག་པ་སྟེ། སྐྱེ་བ་གཞན་ལ་ནི་རྩོད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིའོ། །འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་གནས་སྐབས་མི་འཛིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་གནས་སྐབས་ཅན་མ་རྟོགས་ཤེ་ན། ཁྱབ་བྱ་གནས་སྐབས་རྣམས་གཟུང་བ་མེད་པར་གནས་སྐབས་ཅན་གཞན་ཁྱབ་བྱེད་དུ་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་གནས་སྐབས་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་དེ་བཞིན་དུའོ། །དེས་ན་འདི་རྟོགས་ཀྱང་རང་དབང་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདི་གནས་སྐབས་ཅན་ཉིད་དུ་རྟོགས་སོ་ཞེ་ན། དེའི་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུའོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ཁྱབ་བྱེད་དུའོ། །དེ་ཉིད་ནི་ཁྱབ་བྱེད་དོ། །གཞན་ཉིད་ནི་ཁྱབ་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །སྤྱིར་བརྗོད་ན་ཁྱད་པར་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་གལ་ཏེ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གནས་སྐབས་ཅན་འདིའོ། །དེ་ལས་རང་བཞིན་གཞན་ནི་ཁྱབ་བྱེད་ཉིད་ལས་རང་བཞིན་གཞན་དུའོ། །ཁྱབ་བྱེད་ཉིད་དུ་མ་རྟོགས་པ་དེས་ན་གནས་སྐབས་ཅན་དེ་ལའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་དུས་གཞན་དང་ལྡན་པའི་རྟོག་པ་གཞན་སྐྱེ་བ་ཡིན་གྱི། གནས་སྐབས་ཅན་ནི་དམིགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མ་གྲུབ་པ་སྤངས་ནས་མཇུག་སྡུད་པ་ནི་དེས་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་གང་ཞིག་རིམ་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་རིམ་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གང་ཞིག་རིམ་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་རིམ་པ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ན་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་མི་བཟོད་ནས་གལ་ཏེ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་རིགས་གཅིག་བ་ཉིད་དོ། །མི་འདྲ་བ་ནི་རིགས་མི་གཅིག་པ་སྟེ། མེ་དང་དུ་བ་བཞིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །གྲུབ་པའི་མཐའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རིམ་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་འབྲས་བུ་རིམ་ཅན་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ནི་མི་བརྗོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་རིགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཚེ་ཉིད་ནི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོའི་ཆོའོ། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་དོན་བྱ་ བ་མཐའ་དག་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གྱི་ཚེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པའི་ཚེའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་འབྲས་བུ་གཞན་གྱི་ཚེ་ཅི་སྟེ་མ་ཡིན་སྙམ་ན། གལ་ཏེ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འབྲས་བུའི་དུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་དུས་དེ་སྐད་ཅིག་གང་
Chinese
然而。名为“生灭”是指坏灭的最终状态，因为对于其他的生是有争论的。然而，是指其他的。对此的陈述是名为“不执著于阶段”。为什么不领悟阶段性的事物呢？因为如果不把握作为所遍的各个阶段，就不会将其他的阶段性事物领悟为能遍。如同其阶段遍及的自性一般。因此，即使领悟了这个，也会变成自主地领悟。即使那样，如果认为这个本身就是阶段性的事物，那么就如所说的那样。是能遍的自性。所谓“那样”是指能遍。那个本身就是能遍。其他的本身就不是能遍。总的来说，与差别相结合，就是“如果这个”的意思，即这个阶段性的事物。从那之中，其他的自性就是从能遍本身到其他的自性。因为没有领悟到能遍本身，所以对于那个阶段性的事物。因此，具有其他时间的认知会产生其他的，但阶段性的事物不是成为所缘的行境，这就是意思。舍弃未成立的，总结就是“因此”。因为那样不是未成立的，因此，任何具有次第的事物的自性，都不是从非次第中产生的。因此，任何具有次第的事物，都是仅仅从具有次第的事物中产生的，这是周遍。无法忍受那个，所以说了“如果”。不相异本身就是同一类。不相同就是不同一类，就像火和烟一样，是这样想的。成立的结论的意义是这个：因为不相同，所以不会从非次第中产生具有次第的果，虽然没有这样说，但却是通过理性的力量实现的。那个时候本身就是第一个刹那本身。所谓“那个时候”是指第一个刹那的份。完全圆满是因为所有应该做的事情都做完了。所谓“其他的时候”是指第二个刹那的时候。即使那样，如果认为为什么不是其他果的时候呢？所以说了“如果”。所谓“果的时间”是指利益果的时间，那个刹那
English
However. The so-called "birth and death" refers to the ultimate state of destruction, because there is contention regarding other births. However, it refers to others. The statement about this is called "not clinging to stages." Why is it that stage-related things are not understood? Because if the various stages that are the pervaded are not grasped, other stage-related things will not be understood as the pervading. It is like the nature that pervades its stages. Therefore, even if this is understood, it will become an autonomous understanding. Even so, if it is thought that this itself is a stage-related thing, then it is as stated. It is the nature of the pervading. The so-called "like that" refers to the pervading. That itself is the pervading. The other itself is not the pervading. Generally speaking, combining with the difference means "if this," that is, this stage-related thing. From that, the other nature is from the pervading itself to the other nature. Because the pervading itself is not understood, therefore, for that stage-related thing. Therefore, the cognition with other times will produce others, but the stage-related thing is not the object of focus, that is the meaning. Abandoning the unestablished, the conclusion is "therefore." Because it is not unestablished like that, therefore, any nature of things that has order does not arise from the non-order. Therefore, anything that has order arises only from things that have order, this is pervasive. Unable to bear that, so it was said "if." Non-difference itself is the same kind. Dissimilarity is not the same kind, like fire and smoke, that is what is thought. The meaning of the established conclusion is this: because they are not the same, a sequential result does not arise from the non-sequential, although it is not said like that, it is realized through the power of reason. That time itself is the first moment itself. The so-called "that time" refers to the share of the first moment. Complete perfection is because all the things that should be done are finished. The so-called "other time" refers to the time of the second moment. Even so, if it is thought why it is not the time of other results? So it was said "if." The so-called "time of the result" refers to the time that benefits the result, that moment
Tibetan
གི་མོད་ལ་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའོ། །དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་དུས་འཛིན་པའོ། །གལ་ཏེ་རོལ་གྱི་ནང་དུ་གྱུར་པས་ཀྱང་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དམིགས་པ་མ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། བསམ་པ་འདི་ཡིན་ཏེ། གང་གིས་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པས་མ་མཐོང་བ་ཡང་དེ་ལྟར་གཞག་པར་འགྱུར་བ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་གདོན་མི་ཟ་བ་ཁོ་ནར་ལ་ལར་དམིགས་བ་དང་གང་དུ་མཐོང་བ་དེར་ནི་དུས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེར་རྟོགས་པ་ལྷུར་བྱས་པ་བརྗོད་པ་ནི་གལ་ཏེ་རྟོགས་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །མཐུན་པའི་དུས་ལྷུར་བྱས་པ་བརྗོད་པ་ནི། དེས་ན་ཞིག་པའི་འོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་གཞན་ནོ། །འོན་ཏེ་རྒྱུ་རིམ་གྱིས་རྟོགས་པར་འདོད་པ་དེས་ན། འབྲས་བུའི་དུས་གཞན་དང་གཞན་དུ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ་སྙམ་ན། ལན་དུ་དེ་ལྟ་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཚེ་ཡང་འབྲས་བུ་རིམ་གྱི་རྒྱུ་རང་བཞིན་ཕན་ཚུན་རྗེས་སུ་མི་འཇུག་པར་རྟོགས་པ་ནི་རིམ་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་པས་རིམ་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རིམ་མེད་པའི་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་རིམ་ཅན་ལྡོག་པས་ན་རྒྱུ་རིམ་ཅན་ལ་གནས་པས་ན་དེས་ཁྱབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འབྲེལ་བ་གྲུབ་པས་ན་མ་ངེས་བ་མ་ཡིན་ནོ། །སྔར་བརྗོད་པའི་ཕྱོགས་ཁས་མ་བླངས་ཀྱང་མ་ངེས་པའི་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡང་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །རིམ་མ་ཡིན་བའི་རྒྱུ་ལས་སོ། །དེའི་རང་བཞིན་ནི་རིམ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་སྐད་བརྗོད་ཅེ་ན། འོན་ཀྱང་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་མེ་བརྗོད་ཅེ་ན། འབྲས་བུ་རྒྱུ་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལའོ། །འབྲས་བུས་ནི་རྒྱུ་ལ་གནས་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཉི་ག་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྱིར་བརྗོད་པའི་དོན་སྐབས་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་འབྲས་བུའོ། །དེ་ལྟ་བུ་ ཉིད་ནི་རིམ་མ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་འབྲས་བུས་སོ། །གཞན་དག་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་འབྲས་བུ་ལ་ཉེ་བར་མི་མཁོ་བར་སྟོན་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལན་དུ་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྒྱུ་མེད་ན་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཉིད་གང་ལས་ཡིན། ནུས་བའི་རྒྱུ་ཡོད་ཀྱང་འབྲས་བུ་མེད་སྲིད་ན་རང་རྒྱུད་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་འབྲས་བུ་མེད་པ་རང་རྒྱུད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་
Chinese
就像从芥子中会生出果实一样。所谓“彼时”，是指执持彼时。如果因为在嬉戏中也会造作，所以说原因不确定，不是吗？想法是这样的：凡是随其之后而未见者，也应如是安立。原因和结果，无疑地，只是在某些情况下才会被注意到，而在任何可见之处，都与时间和顺序相符。在那里，着重于理解的陈述是，如果理解了，就是所谓的“如果理解”。着重于一致时间的陈述是，因此，在破坏之后，就是所谓的“因此，在破坏之后”。然而，所谓“然而”，是指另一方面。然而，如果想要逐渐理解原因，那么，认为为了使果实的时间随顺于其他时间而进行陈述，就没有过失，那么，回答是“如果是那样”。即使在那时，如果理解到果实的次第之因的自性互不随顺，那么理解就是具有次第的理解，而不是没有次第的。因此，由于从无次第的因中产生有次第的果实，所以因安住于有次第之中，因此，由于它遍及，关系成立，所以不是不确定的。为了表明即使不接受先前所说的观点，也没有不确定的过失，所以说是“或者”。从非次第的因中。它的自性是非次第的自性。那么，应该怎么说呢？回答说：“然而”。为什么不那样说呢？回答说：“果实与因”。为什么说“因和果本身”呢？所谓“如果”，是指因和果。因为果实是随顺于安住于因之上的，并且是随顺于逆转的，所以两者都存在。将普遍陈述的意义应用于具体情况，就是所谓的“任何”，即果实。像那样本身就是非次第的。所谓“那”，是指果实。为了表明其他随顺并不需要接近果实，所以说是“如果”。回答是“如果”。如果没有因，那么果实从何而来？即使有能力之因，也可能没有果实，因为自性会改变。然而，没有果实是因为自性
English
Just as fruit will grow from a mustard seed. The term "at that time" refers to holding that time. If it is also done by being in the midst of play, then is the cause not uncertain? The thought is this: Whatever follows after it and is not seen, should also be established in that way. Causes and effects are undoubtedly only noticed in some cases, and wherever they are seen, they are in accordance with time and sequence. There, the statement emphasizing understanding is "if one understands." The statement emphasizing concordant time is, "Therefore, after destruction." However, "however" refers to another aspect. However, if one wants to gradually understand the cause, then, thinking that there is no fault in stating that the time of the effect follows other times, the answer is, "If that is so." Even at that time, if one understands that the nature of the causes of the sequence of effects does not mutually follow, then the understanding is an understanding with sequence, and not without sequence. Therefore, since a sequential effect arises from a non-sequential cause, the cause abides in the sequential, and therefore, since it pervades, the relationship is established, and it is not uncertain. To show that even if one does not accept the previously stated view, there is no fault of uncertainty, it is said, "or." From a non-sequential cause. Its nature is a non-sequential nature. Then, what should be said? The answer is, "However." Why is it not said that way? The answer is, "The effect and the cause." Why is it said, "The cause and the effect themselves"? The term "if" refers to the cause and the effect. Because the effect follows abiding in the cause and follows reversing, both exist. Applying the meaning of the general statement to the specific situation is what is called "anything," which is the effect. That itself is non-sequential. "That" refers to the effect. To show that other followings do not need to be close to the effect, it is said, "if." The answer is, "if." If there is no cause, then from what does the effect come? Even if there is a capable cause, there may be no effect, because the nature changes. However, the absence of an effect is because of the nature.