Tibetan
་སོགས་པའོ། །མིག་ལ་སོགས་པ་དེ་ཡང་ཡིད་ཀྱི་རྟེན་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་སོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་མོད་ཅི་སྐྱོན་ཞེ་ན། མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ཅར་ཡང་ཞེས་གསུངས་སོ། །རྟེན་འགའ་ཞིག་དང་བར་འགྱུར་དགོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་རྟེན་དང་བཅས་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། གདོན་མི་ཟ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྕི་བ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རྟེན་གྱིས་ཅི་བྱ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །འོ་ན་ཏེ་མངོན་པར་ཞེན་ན་ཞེས་བྱ་བ་འཆེལ་ནའོ། །དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ངོ༌། །ཁ་ཅིག་ལས་ ནི་དེའི་ཚེ་ཡང་ཞེས་འདོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་གང་གི་ཕྱིར་ཁྱེད་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་རྟེན་དང་བཅས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་གནས་བ་གང་ཡིན་པ་དེའི་རྟེན་ཁྱད་པར་ངེས་པར་མ་བཟུང་བ་ལས་ཀྱི་རང་བཞིན་འགའ་གང་ཡིན་པ་དེ་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་གྱི་ཐམས་ཅད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ན་དབང་པོ་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ཡང་བློ་ཉིད་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་གྱི་དབང་པོ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་བློ་ལས་དབང་པོ་ཡིན་གྱི་དབང་པོ་དག་ལས་ནི་བློ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ག་ལས་ཤེན། སེམས་པའི་ལས་དང་ཞེས་ཡིད་དང་དེས་བསྐྱེད་པ་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་སོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་དག་ནི་སེམས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ཚིག་འདི་ལས་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན། སེམས་བ་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་དང་འདི་ཡོད་པའམ་བྱའོ་ཞེས་བློ་རྣམ་པར་འགྱུར་པ་ནི་སྔ་མ་དང་མཚམས་སྦྱོར་བ་ནི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ། །བློ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུས་ལ་བརྟེན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་ལུས་ལ་བརྟེན་པ་འགོག་པ་སྟེ། འོན་ཀྱང་དབང་པོ་དག་ནི་སེམས་ལ་བརྟེན་བའི་བློ་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ན་སེམས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་སྐྱེ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། དེ་ཡང་འགའ་ཞིག་ཉིད་ཅེས་གསུངས་སོ། །ལུས་དེ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ནི་དགའ་བ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་བློ་དང་དབང་པོ་ལ་སོགས་བ་ལ་ནི་ཡིད་ཉིད་རྒྱུ་ཡིན་པས་སོ། །དེས་ད་ལྟ་བའི་ཡིད་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱིས་སྔ་མ་སྔ་མའི་སྐྱེ་བ་འཕངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་བཤད་པ་ན་སྔ་མ་བཞིན
Chinese
等等。眼睛等等也不是意的所依。向外，是指理由。即使是这样，有什么过失呢？（经中）说，眼睛等等的六种识也是。必须要有某些所依和间隔，这是因为见到一切都有所依。说“不会被鬼吃掉”，是因为没有沉重，心想所依有什么用呢？如果执着于显现，就是迷惑。即使那样。有些人读作“在那时也”。因此，因为按照您的观点，一切都是有所依的。心所安住的，其所依的差别没有确定，业的自性有些是诸根的原因，但不是全部，因为在无色界没有诸根。业的自性也依赖于心，而不依赖于诸根。因为如此，所以心是诸根的原因，但诸根不是心的原因。这是从哪里知道的呢？“心的业”是指意和它所产生的身语之业。这些是因为心先行的缘故。又如何从这句话变成不依赖于诸根呢？（经中）说“心是”。即使那样，怎么样呢？就是“也是”。“有这个和这个”或者“要做”，心的转变是与之前的连接，是自性。依赖于心而产生，是因为具有它的法。说“不依赖于身体”，是遮止依赖于具有诸根的身体，然而诸根是依赖于心的心所依赖的，是这个意思。如果那样，在无色界因为有心，就会导致产生诸根，（经中）说“也是某些”。对那个身体感到欢喜，就是欢喜本身。因此，对于心和诸根等等，意本身是原因。因此，现在的意具有分别的自性，抛弃了之前的生。这样说，就像之前一样。
English
Etc. The eye, etc., is also not a support for the mind. "Outward" means the reason. Even so, what is the fault? It is said that the six consciousnesses of the eye, etc., are also. It is necessary to have some supports and intervals, because it is seen that everything has supports. Saying "will not be eaten by ghosts" is because there is no heaviness, and the mind thinks, what is the use of support? If you are attached to appearance, it is delusion. Even so. Some people read it as "at that time also." Therefore, because according to your view, everything is only with support. The mind dwells, the difference of its support is not determined, and some of the nature of karma is the cause of the senses, but not all, because there are no senses in the formless realm. The nature of karma also depends on the mind, not on the senses. Because it is so, the mind is the cause of the senses, but the senses are not the cause of the mind. How is this known? "The karma of the mind" refers to the karma of body and speech produced by the mind. These are because the mind goes first. Also, how does this word become not dependent on the senses? It is said, "The mind is." Even so, how is it? It is "also." "There is this and this" or "to do," the transformation of the mind is the connection with the previous one, it is the nature. It arises depending on the mind, because it has its Dharma. Saying "does not depend on the body" is to prevent dependence on the body with the senses, but the senses are dependent on the mind that depends on the mind, that is the meaning. If so, in the formless realm, because there is mind, it will lead to the production of senses, it is said, "also some." To be delighted with that body is delight itself. Therefore, for the mind and the senses, etc., the mind itself is the cause. Therefore, the present mind has the nature of discrimination, and abandons the previous birth. Saying this is like before.