Tibetan
ས་སྐབས་ན་རྣམ་པ་གཞན་དུ་གནས་པ་གོམས་པ་ལས་རྣམ་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་དང་པོའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དོན་གྱི་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་སོ། །ཚད་མའི་འབྲས་བུ་བརྗོད་པ་ནི་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མ་ཡིན་པར་བཀབ་པས་རང་ གི་གོམས་པ་ཉིད་ལས་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཡོ་བག་དང་གོམས་པ་དག་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་གྲུབ་པས་ན་མ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་གང་གི་ཚེ་ཕ་མའི་ལུས་ལ་སོགས་པ་རྒྱུར་འཐད་ཅེ་ན། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གལ་ཏེ་བུ་ཆུང་གི་རང་བཞིན་དེ་དག་ཕ་མའི་རང་བཞིན་ཡོད་ན་སྟེ། ཕ་མའི་རང་བཞིན་ཉེ་བར་གནས་པ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྔར་སྲིད་པ་གཞན་དུ་ཡོད་པར་འགྱུར་ན། དེའི་ཚེ་ཕ་མའི་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྒྱུ་ཉིད་དོ་ཞེས་འཐད་པ་ཡིན་ཏེ། གཉི་ག་རྒྱུ་ཡིན་ཡང་སྐབས་ལ་གནོད་པ་མེད་དོ། །ཡང་ན་གལ་ཏེ་བུ་ཆུང་གི་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་སྔར་ཕ་མའི་རང་བཞིན་ལ་ཡོད་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེའོ། །ལུས་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཞེས་ཡང་གི་སྒྲས་ནི་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མ་དང་ཕའི་ལུས་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་ཉིད་དུ་སྲིད་པར་རྟོགས་པ་རིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རང་ལ་བརྟེན་པའི་གཡོ་བག་ལ་སོགས་པ་ནང་ནས་རང་བཞིན་གང་ཞིག་སྐྱེད་བྱེད་དག་ལ་ཡོད་པར་མ་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་གོམས་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །བུ་ཆུང་རི་རང་བཞིན་མཐའ་དག་ཕ་མ་གཉིས་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་མ་ཡིན་ཡང་བཟློག་པར་དོགས་སོ་ཞེ་ན། འོན་ཏེ་ཞེས་གསུངས་སོ། །སྔར་གོམས་པ་མེད་པ་ན་གཡོ་བག་མ་དམིགས་ལ། གོམས་པ་ཡོད་ན་ཡོད་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་འདིར་ཡང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ནི་མངོན་སུམ་དང་མི་དམིགས་བ་གསུམ་གྱིས་གྲུབ་བ་ཡིན་ནོ། །འདིར་འདི་མ་གྲུབ་ན་ནི་གཞན་དུ་ཡང་མི་འགྲུབ་པར་ཐལ་ལོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །འདི་ན་འཇིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་གྲུབ་པས་ན་རྒྱུ་མི་དམིགས་བས་གཏན་ཚིགས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་ལྡོག་བར་གྲུབ་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གལ་ཏེ་གོམས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བར་གྲུབ་པར་དེའི་ཚེ་རང་གི་གོམས་པ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རྟེན་མེད་པ་ནི་རྒྱུ་མེད་པའོ། །དེས་ན་རྒྱུ་མི་དམིགས་པ་ཐལ་བ་སྒྲུབ་པའི་ག
Chinese
就像在某个阶段习惯于以另一种方式存在，然后转变为另一种方式一样。众生最初阶段的动作等等，也是如此转变的，这被称为是：意义的果的理由。陈述量之果，就是“因此”的意思，意思是说，因为不是那样覆盖，而是从自己的习惯本身转变。动作和习惯作为因和果的事物而成立，所以不是不确定的。那么，在什么时候父母的身体等等可以作为原因呢？如果说“如果”等等。如果小孩子的那些自性具有父母的自性，意思是说，父母的自性近处存在。如果以前在其他存在中存在，那么，那时父母的身体等等也是原因，这是合理的，即使两者都是原因，也不会损害场合。或者，如果小孩子的所有欲望等等，以前都存在于父母的自性中，那么那时也是。身体等等也是，用“也”这个词不是存在，而是母亲和父亲的身体等等可以作为原因而存在，认识到这一点是合理的。如果不是那样，那么依赖于自己的动作等等，从内部来说，如果某种自性没有存在于产生者那里，那么它就会变成从习惯中产生的。小孩子的所有自性也并非毫无疑问地存在于父母双方身上。如果不是那样，也会担心颠倒，所以说了“然而”。以前没有习惯的时候，动作不会被注意到，如果习惯存在，因为曾经体验过存在，所以在这里因和果的事物也是由现量和不见的三者成立的。如果在这里没有成立，那么在其他地方也不会成立，他是这样想的。说“在这里也没有恐惧”就是“那也是”的意思。因为因和果的事物成立，所以为了显示因不被注意到，理由成立为从不一致的方面返回，所以说了“如果”等等。如果习惯成立为先行的，那么那时就是脱离了自己的习惯等等。没有所依就是没有原因。因此，因不被注意到是成立反驳的
English
Just as one is accustomed to existing in a different way at a certain stage, and then transforms into a different way. The movements and so on of beings in their initial stage are also transformed in the same way, this is said to be: the reason of the fruit of meaning. Stating the fruit of measure, it means "therefore," meaning that because it is not covered in that way, but transforms from one's own habit itself. Movements and habits are established as cause and effect, so it is not uncertain. Then, when can the parents' bodies and so on be considered as causes? If it says "if" and so on. If those natures of the young child have the nature of the parents, it means that the nature of the parents exists nearby. If it previously existed in another existence, then at that time the parents' bodies and so on are also the cause, which is reasonable, and even if both are causes, it does not harm the occasion. Or, if all the desires and so on of the young child previously existed in the nature of the parents, then that is the time. The body and so on are also, the word "also" does not mean existence, but it is reasonable to recognize that the bodies of the mother and father and so on can exist as causes. If it is not so, then the movements and so on that depend on oneself, from within, if a certain nature has not existed in the producers, then it will become born from habit. All the natures of the young child also do not undoubtedly exist in both parents. If it is not so, there is also concern about reversal, so it said "however." When there is no previous habit, movement is not noticed, and if habit exists, because existence has been experienced, so here also the cause and effect are established by the three of direct perception and non-perception. If it is not established here, then it will not be established elsewhere either, he thought. Saying "there is no fear here either" means "that also." Because the cause and effect are established, in order to show that the cause is not noticed, the reason is established as returning from the inconsistent side, so it said "if" and so on. If habit is established as preceding, then that is the time when one is separated from one's own habit and so on. Without a basis is without a cause. Therefore, the cause not being noticed is the establishment of refutation.
Tibetan
ཏན་ཚིགས་ཀྱིས་གཏན་ཚིགས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་ངེས་པ་ཁོ་ནར་ཟློག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ རྒྱུ་མེད་པར་འབྱུང་ནའོ། །ངག་ལས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ལྟོས་པར་བྱའོ། །དཔེར་ན་འདིར་སྔར་ཞུགས་པའི་མི་དམིགས་པས་ལྡོག་པ་ངེས་པ་དང༌། གོམས་པ་ཡོད་ན་གཡོ་བ་མཐོང་བ་ན། རིམ་པར་འབྱུང་བའི་མངོན་སུམ་གཉིས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་རྟོགས་པ་ལྟར། གང་དུ་མངོན་སུམ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་མི་དམིགས་པ་སྲིད་པ་དེར་ཡང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་ཅིང་ཕྱིས་ཀྱི་མི་དམིགས་པ་རིམ་པར་བྱུང་བས་ནི་ལྡོག་པ་འཛིན་པ་ཡིན་ཏེ། ཨར་ཙ་ཊས་ཅི་ལྟར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ད་ལྟར་མིག་ལ་སོགས་པ་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་གཡོ་བའི་རིགས་མཐུན་པ་གཡོ་བའི་གསལ་བ་གཞན་གང་ཡིན་པ་དེ་གོམས་པ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ངང་ཚུལ་གང་ལ་ཡོད་པའི་མིག་ལ་སོགས་པ་དེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་ནོ། །སོགས་བའི་སྒྲས་བསྡུས་བའི་ཆོས་གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་འདྲ་བའི་དུ་བ་དེ་ནི་གཞན་མེད་པ་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ལས་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་རིགས་ཀྱིས་མཐུན་པར་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དང་རིགས་མི་མཐུན་པ་ལས་ཀྱང་རིགས་མི་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ་འབྱུང་ན་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མེད་པ་ཡིན་ན་ཡང་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ་མེད་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པའི་ཚོགས་ཀྱི་གོ་སྐབས་སུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ནགས་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་རྒྱལ་མོ་ག་གོན་གཉིས་བཞིན་དུ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ཡང༌། རིགས་གཅིག་ཏུ་གཞག་པའི་རྒྱུ་མཚན་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཤིན་དུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་འབྲས་བུས་ནི་རྒྱུ་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་དོ། །འོ་ན་ནི་སྐྱེ་བ་དང་པོ་ན་ཡང་ཁྱད་པར་གཞན་ཉིད་ཡོད་དོ་སྙམ་ན། གོམས་པ་ལས་ཤེས་གསུངས་སོ། །ཁྱད་པར་འགྱུར་ནི་འདུས་བྱས་པ་སྟེ། བཟློག་པ་གོམས་པ་ལས་བཟློག་པའི་ཆོས་ཅན་གང་ཡིན་པའོ། །སྐྱེ་བ་དང་པོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བུ་ཆུང་ལའོ། །དེ་བཞིན་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྡོག་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་དུ་དེ་བཞིན་དུ་གནས་སོ་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །འདི་ནི་འབྲས་བུ་ཐ་མི་དང་པར་བརྗོད་དོ། །དེས་ན་རྒྱུ་ཐ་དད་པར་མི་རྟག་གོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །དུ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་གཞན་ལས་མ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཐ་དད་པར་མཐོང་བ་ལས་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པར་རྗེས་སུ་དཔོག་པ
Chinese
因明以不合逻辑的一方必定遣除。如果不是这样，就成了无因生。从言语上说是要依赖于名言。例如，这里先进入的不见而确定遣除，如果习惯存在则见到动摇，如次第产生的二现量之后而了知。凡是现量先行的不见可能存在的地方，那里也是现量本身执持随行，而后来次第产生的不见则执持遣除，如阿阇梨阿扎达所确定的一样。因此，现在眼等具有动摇等，凡是动摇的同类，动摇的显现其他任何，存在于从那个习惯所生的状态中的眼等，就是具有先行的。也要像这样了知以“等”字所包括的其他法。那样的烟不是从没有其他而产生，然而只是从那样的本身产生，因为因的种类相同而成立的缘故。如果从与那不相同的种类中也产生不相同的种类，那么就成了无因，因为会陷入无因的过失。如果是无因，那么也会陷入恒常存在或不存在等过失之众的机会。正因为如此，即使像森林和另一方的女王嘎冈一样地认识为一，也不是安立为一种的原因。因此，以极其分别的形状之果，对于因没有错乱。如果认为在最初的生起时也有其他的差别，那么（经中）说从习惯而知。差别变化是作合的，是遣除从习惯遣除的法者。所谓最初的生起是指小儿子。同样，所谓住是指此以遣除的法性本身而如是安住，这样组合词语。这是说果不同于最初。因此，认为是因不同而无常。烟不是从成为那样的其他而产生，因此从见到因不同而推知果不同。
English
Logic necessarily eliminates the opposing side of illogicality. If it is not like that, it would arise without a cause. It is said that it should rely on what is expressed in words. For example, here, the non-perception that enters first certainly eliminates, and if habit exists, then seeing movement, just as it is understood to follow the two manifest perceptions that arise in sequence. Wherever the non-perception that precedes manifest perception is possible, there also the manifest perception itself holds the following, and the subsequent non-perception that arises in sequence holds the elimination, just as Acharya Arjata determined. Therefore, now the eye and so on, possessing movement and so on, whatever other manifestation of movement is of the same kind as movement, the eye and so on that exist in the state arising from that habit are those that possess precedence. Other phenomena included by the word "etc." should also be understood in the same way. That kind of smoke does not arise from the absence of another, but only from that very kind, because the cause is established as being of the same kind. If something dissimilar were to arise from something dissimilar, then it would be a fallacy of causelessness, because it would fall into the fault of being causeless. If it were causeless, then it would also fall into the opportunity for a multitude of faults, such as becoming permanent or non-existent. For that very reason, even if one recognizes the forest and the queen of the other side, Gaga, as one, it is not a reason to establish them as one kind. Therefore, the fruit with a highly differentiated shape does not err with respect to the cause. If one thinks that there is also another difference in the first arising, then it is said (in the scriptures) that it is known from habit. The changing difference is compounded, it is the eliminator of the phenomenon of eliminating from habit. The so-called first arising refers to a young son. Similarly, the so-called abiding means that this abides in the same way as the nature of elimination itself, thus combining the words. This is saying that the fruit is different from the first. Therefore, it is thought that the cause is different and impermanent. Smoke does not arise from something else that has become like that, therefore, from seeing the cause as different, one infers the fruit as different.