Tibetan
ན་དམ་པར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་རིག་ལ་ཞེས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་ཡང་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་དེ་ཉིད་སྲིད་པ་དེ་ཡང༌། ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་སོགས་པ་བས་དམན་པ་གཞན་གྱིས་ཡིན་ནོ། །གཉི་གའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་རིག་པ་ཉིད་སྤངས་པ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནམ་འདིའི་རྒྱུ་བཙལ་བས་ཅི་བྱ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་འདྲ་བ་བླ་ན་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་ཅན་ལ་མི་འདོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་དེ་ངེས་པ་ཙམ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་ཚད་མ་ས་མི་སླུ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ངེས་པའི་རྒྱུ་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་སོ་སོར་རིག་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དོན་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་སྟོན་པ་མི་སླུ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡོད་ན་ནི་ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་ཇི་ལྟ་བར་འདི་ཉིད་རྒྱུ་སྲིད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །སྒྲུབ་པ་གང་ལས་ཡིན་ཏེ་རྒྱུ་མེད་པའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་གྲུབ་པ་སྐྱེས་པ་གང་ལས་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ཙམ་ཐ་དད་པར་ཟད་ཀྱི་སོ་སོར་དོན་གཉིས་ཉེ་བར་བཟུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་འགྲེལ་གྱི་ཆ་ལ་འདི་ལྟར་རམ་འདི་ལྟར་ཡང་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དྲི་བ་དང་པོ་ལ་ལན་དུ། སྒྲུབ་བྱེད་ཐུགས་རྗེ་གོམས་པ་ལས། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ཚད་མ་གྲུབ་པ་ནི་ཐུགས་རྗེ་གོམས་པ་ལས་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུགས་རྗེའོ། །བློ་ལུས་ཏེ་བློའི་ རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་མངོན་པར་འདོད་པའི་གནས་སྐབས་འཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་འདྲི་བ་དང་པོ་ཉིད་ཀྱི་ལན་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསལ་བར་བྱེད་པས་ན་འཆད་བ་ནི་ཚད་མ་དེའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གོམས་པའི་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོམས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུའོ། །འདྲི་བ་གཉིས་པ་ལ་ཡང་ལན་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་ནི་རྒྱུ་སྟེ། སྐབས་ཀྱིས་ན་ཚད་མའི་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུགས་རྗེས་སོ། །ཐུགས་རྗེ་ཙམ་གྱི་གཞན་གྱི་དོན་སྟོན་པས་གཞན་ལ་ཚད་མར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི་ཐུགས་བརྩེ་བ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐབས་ནི་གཞན་གྱི་དོན་སྟོན་པའི་ཐབས་ལའོ། །ཐབས་དེ་ཡང་རང་ཉིད་ཚད་མར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་ཉིད་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ
Chinese
因此，并非完全证悟至尊的一切智智。因此，伟大的自性，广大的智慧，将显示为“知”。舍利子等那些人的遍知，那样的存在，也是比舍利子等更低劣的其他人所具有的。所谓的“二者的体性”，是指接近所需的遍知和遍知的体性。如果说，难道不是仅仅舍弃了一切的一切智吗？寻找这个原因有什么用呢？不是的，因为对于这样无上的功德者，没有不想要的。然而，那只是舍弃了确定性而已。例如，在第一个方面，具有不欺骗的量，以及具有指示确定性的原因，就像那样，对于每一个微尘的知识则不是。如果说，如果存在指示一切事物，具有不欺骗的量，那么就像在第一个方面一样，这本身就是原因，这样想的。从何处成立呢？因为没有承认无因的一切智，所以从何处产生了成立呢？所谓的原因是什么，仅仅是词语上的差别而已，并不是分别执持两个意义。在《释量论》的章节中，应该这样或者那样地应用，是这个意思。对于第一个问题，回答是：成就者源于慈悲的串习。量成立是因为源于慈悲的串习。所谓“那”，是指慈悲。心是身体，依靠心的自性，因此获得显现渴望的状态。这清楚地表明这是第一个问题的答案，因此解释说，是那个量。所谓“具有串习的支分”，是指与串习一起。对于第二个问题，答案也是这个。或者说，所谓“又”，成就者是原因，根据情况，是量。因此，所谓“因此”，是指慈悲。仅仅凭借慈悲就能显示他人的利益，因此成为他人的量，这样解释说，是具有慈悲心。所谓“方便”，是指显示他人利益的方便。那个方便也是自己成立为量，所谓“自己对于一切所知”……
English
Therefore, it is not the case that the supreme all-knowing wisdom is fully realized. Therefore, the great self, the vast wisdom, will be shown as "knowing." The omniscience of those such as Shariputra, that kind of existence, is also possessed by others who are inferior to Shariputra and others. The so-called "nature of the two" refers to the nature of the nearly needed omniscience and omniscience. If it is said, is it not just abandoning all of all-knowing? What is the use of seeking this cause? No, because for such a supreme meritorious one, there is nothing unwanted. However, that is just abandoning the certainty. For example, in the first aspect, there is a cause for certainty that has a valid measure that is not deceptive, and in the same way, it is not for the knowledge of each atom. If it is said that if there is a measure that indicates all things and is not deceptive, then just as in the first aspect, this itself is the cause, so it is thought. From where is it established? Because the omniscient without cause is not admitted, from where does the establishment arise? The so-called cause is merely a difference in words, and it is not a separate holding of two meanings. In the chapter of Pramāṇavārttika, it should be applied in this way or that way, that is the meaning. The answer to the first question is: The accomplisher comes from the habituation of compassion. The valid measure is established because it comes from the habituation of compassion. The so-called "that" refers to compassion. The mind is the body, and because it relies on the nature of the mind, it obtains the state of desiring manifestation. This clearly shows that this is the answer to the first question, so it is explained that it is that valid measure. The so-called "having the limb of habituation" means together with habituation. The answer to the second question is also this. Or, the so-called "again," the accomplisher is the cause, and according to the situation, it is the valid measure. Therefore, the so-called "therefore" refers to compassion. It is explained that merely by compassion one can show the benefit of others, and therefore become a valid measure for others, which is called having compassion. The so-called "means" refers to the means of showing the benefit of others. That means is also established as a valid measure itself, the so-called "oneself for all knowable things"...
Tibetan
་མངོན་སུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་སྟེ། རང་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཐུགས་རྗེ་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་གནས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཅི་ལྟར་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནའོ། །དེའི་ཐབས་གོམས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཐབས་གོམས་པའོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཚུ་རོལ་མཛེས་པ་པ་ཕྱིར་ཟློག་པ་བྱེད་པའོ། །གང་གི་ལུས་མེད་པས་གོམས་པ་མི་འགྲུབ་པ། བློ་ལུས་ལ་བརྟེན་པ་ཡང་ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལུས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་ཡང་རང་བཞིན་ཅན་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་བརྗོད་པར་འདོད་པས་སོ། །ཡོན་ཏན་ནི་ཆོས་སོ། །འདིས་ནི་གནས་པ་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཚུ་རོལ་མཛེས་པ་པ་དེ་ལྟར་རྩོད་པ་དེའི་ཕྱིར་རྣམ་འགྲེལ་མཛད་པས་བཤད་བ་ནིའོ། །དེ་ལ་བཤད་པ་དང་པོའི་ཕྱོགས་ལ་ནི། བློ་ནི་ལུས་ལ་བརྟེན་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ཐ་དད་པ་གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་ནི་ཕྱི་མ་ཁོ་ན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་རོ། །ཕྱོགས་སྔ་མའི་ཆ་ནི་རྣམ་པར་བཀྲལ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ན། གྲུབ་བའི་མཐའི་ཆ་རྣམ་པར་འགྲེལ་བ་ནི་སྔ་མའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློ་ནི་ཕྱི་མ་ལ་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་ ཁྱད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་འཇུག་པའོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡང་ཡིན་ལ་བློ་ཡང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཕྱིས་སྔ་མ་ཡང་འདི་ཡིན་པས་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །ལུས་འབའ་ཞིག་བློའི་རྟེན་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཡང་ངོ༌། །གཞན་དག་འབྲས་བུ་དང་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱོགས་སྦྱར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ལུས་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་ལ་ཡང་བརྟེན་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ན་ལུས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅི་ལྟར་ལུས་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཕ་མའི་ལུས་ལ་བརྟེན་པར་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཟུགས་དང༌། ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་དང༌། སེམས་གསལ་བ་དང༌། སྩོགས་པའི་སྒྲས་སོ་སོར་ངེས་བའི་དངོས་པོའི་སྲེད་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་ནི་ཕ་མ་དེ་དག་གི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་སྟེ་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ལུས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱོགས་སོ། །གཉི་ག་ལ་དཔེ་རི་མོའོ། །སྩོགས་པའི་སྒྲས་ནི་དུ་བ་ལ་
Chinese
是成立为现量之自性，意思是说自己的利益圆满。所谓“彼之大悲”，意思是说想要表达的处所。所谓“非尽所有”，是指怎么不是想要显现的尽所有智呢？其方便串习，是串习尽所有智之方便。所谓“如果”等等，是为了遣除对方美貌者。如果无身则串习不成就，心识依赖于身体又是怎么样的呢？所谓“如此”是也。所谓“身体之自性耶”，是说想要表达自性也依赖于有自性者。功德是法。此以安住之自性宣说了三种。因为对方美貌者如此诤论，因此造释量论者作了宣说。其中，在第一个解释的方面，所谓“心识依赖于身体之故”，应对两个不同的意义都进行结合。对于第二个方面，所谓“唯有后者”，是差别。因为前一个方面的部分已经详细解释完毕，所以详细解释宗派的部分是“前者的”。所谓“随行”，是指心识以后者为因，从而进行区分，所以是随行。既是随行也是心识，从“后来前者也是这个”开始连接词语。这是为了遮止仅仅身体是心识之所依。所谓“其他也是”，即使是成为自性也是。为了将其他果和自性之方面结合起来，所以说了“如果”。所谓“依赖于身体”，因为想要表达也依赖于自性，所以是身体之自性的意思。如果问怎么依赖于身体呢？回答说依赖于父母的身体。色、受用、心明等，以及“等”字所包括的对各自所决定的事物之贪著等，那是随行于那些父母，即是随顺。所要产生的身体的，是自性之方面。对于两者来说，譬如图画。“等”字包括烟。
English
It is established as the very nature of direct perception, meaning that one's own benefit is complete. The so-called "that compassion" means the place one wants to express. The so-called "not all" means how is it not the omniscient that one wants to manifest? Its means of familiarization is the means of familiarizing oneself with omniscience. The so-called "if" and so on, is to dispel the opponent's beautiful one. If there is no body, then familiarization will not be accomplished. How does consciousness depend on the body? The so-called "like this" is it. The so-called "the nature of the body?" means that one wants to express that the self-nature also depends on the one with self-nature. Merit is Dharma. This explains the three aspects of abiding nature. Because the opponent's beautiful one argues in this way, therefore, the author of the Commentary on Valid Cognition explained it. Among them, in the aspect of the first explanation, the so-called "because consciousness depends on the body," should be applied to both different meanings. For the second aspect, the so-called "only the latter" is the difference. Because the part of the former aspect has been explained in detail, the part of explaining the tenets in detail is "the former." The so-called "following" means that consciousness distinguishes itself by means of the latter, so it is following. It is both following and consciousness, connecting the words from "later the former is also this." This is to prevent the mere body from being the basis of consciousness. The so-called "other also" is even if it becomes self-nature. In order to combine the other fruit and self-nature aspects, it is said "if." The so-called "depending on the body," because one wants to express that it also depends on self-nature, it means the self-nature of the body. If asked how it depends on the body? The answer is that it depends on the body of the parents. Form, enjoyment, clarity of mind, etc., and the attachment to the things determined by each included by the word "etc.", that is following those parents, that is, following. The body to be produced is the aspect of self-nature. For both, like a painting. The word "etc." includes smoke.