English
Similarly, the second "thus" is connected to the meaning. Here, it is thought in this way: for example, just as the cause is apprehended through the door of generating those and those distinctions, so too is this kind of appearance only an object of apprehension. Therefore, just as there is no action of generating the nature of distinction when form or other people are near, so too is it the nature of a cause. This is what it means. "Here" refers to the established conclusion. If, because it is too extreme, the Lord is the cause, then what is there to say about the eye and forms? Here too, it has already been said that each generates its own distinction. At that time, there is only the generation of a distinction that is like its own nature. What shows this is the word "eye" and so on. "Therefore" means that from understanding the distinction of the nature of the fruit consciousness, form and so on are established as the nature of the cause. Or, because that consciousness is distinct, therefore form and so on are the nature of the cause, and not otherwise. This is the concluding statement. "From the distinction of form" is the placement of the word to be explained. The explanation is that complete clarity is happiness and lack of clarity is unhappiness, that is, those that depend on happiness and unhappiness, such as whatever forms and so on are. The characteristic of those themselves, that is, the distinction of form in which the nature exists, is called that. The word "ni" is an ornament of the sentence. This shows the distinction of the fruit consciousness from the distinction of the object. What shows the distinction of the fruit consciousness from the distinction of the object-possessor is the phrase "similarly, the eye half-closed" and so on. The distinction that abides in the fruit consciousness is the eye and so on that are endowed with distinction, and because of the connection, in the fruit of the causal eye and so on, one thinks "I" and understands one's own nature as the nature of the fruit, and also understands the fruit that is related to oneself. If it is said that there is no reason why the Lord should not be understood as the nature of the cause, then it is "similarly, the Lord" and so on. Thus, the Lord transforms the fruit by transforming his own form.
Tibetan
་ཇི་ལྟར་ཡང་རྟོགས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །བར་སྐབས་ཀྱི་བརྗོད་པ་རྫོགས་ནས་སྐབས་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་སྔར་བཤད་པས་ནའོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་འདི་ནི་གཉི་ག་མང་དབང་ཕྱུག་ལ་ ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི་རྒྱུ་ལས་ལྡོག་པའི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། རྟག་པའི་ཕྱོགས་ལ་ནི་གོ་སླའོ། །ཁྱད་པར་བསམ་པ་ཡང་ཅི་ལྟར་སྔར་མ་སྐྱེས་པ་དེ་བཞིན་དུད་ལྟར་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྡོང་དུ་མ་དང་ཤ་ཟ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཁྱད་པར་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ནའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་དེ་ལྟར་དོགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ལ་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ། །ལུས་པའི་དུས་ན་ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྒྱུ་སྐྱེ་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཁྱད་པར་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ནའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་སྡུད་པའོ། །ཡོན་ཏན་ནི་ཁྱད་པར་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པའོ། །ཚོགས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོན་ཏན་སྲིད་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བའམ། ཚོགས་ན་དེ་དག་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །ཁྱད་པར་མེད་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཤད་པ་གཉིས་པ་ལ་ནི་ཡོན་ཏན་འབྲས་བུ་ལ་བརྟེན་པའོ། །ལྷག་མ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པའོ། །ཁྱད་པར་མེད་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་ལས་འབྲས་བུ་ལ་བརྟེན་པའི་ཁྱད་པར་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་ཞེས་སྩོགས་པའི་སྒྲ་ནི་རང་བཞིན་དང་སྐྱེས་བུ་ལ་སོགས་པ་བཟུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཅན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཚད་མར་གྲུབ་པའི་སྐབས་སུ་ཚད་མ་གཞན་དགག་པ་བྱས་པ་ན། རྟག་པའམ། ཐོག་མ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་བརྒྱུད་པ་འཇུག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་གྱི། སྦྱིན་པ་དང་བརྩེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དགག་པར་བརྩམས་པས། དབང་ཕྱུག་དུ་སྨྲ་བ་བཟློག་པ་ན། གཞན་གྱིས་གལ་ཏེ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། སྩོགས་པའི་སྒྲས་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་སྟེ། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་དང༌། སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་རྣམས་སུན་ ཕྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་བརྟག་
Chinese
无论如何也无法理解，心中如此想到。中间的论述结束后，论述正题是“因此”二字，即因为之前所说的缘故。像之前一样分两种方式进行阐述。这种方式并非二者都存在于自在天中，为了说明这一点，就是从因中分离出来的自性本身。对于常法方面来说，很容易理解。特别思考的是，就像之前没有产生一样，也像烟雾一样，因此就像树木和食肉者等一样，因为恒常和无常的缘故，是产生差别的理由。对于色等来说，不应该那样怀疑，为了说明这一点，说的是对于将色等理解为因本身的情况。身体坏灭的时候，因为产生差别和具有差别的因，因为无常的缘故，是产生差别的理由。因此，这两个字是总结。功德是特别殊胜的差别。聚集时，意思是功德可能变化，或者聚集时，那些是因，这样联系起来。没有差别的原因，是因为恒常的缘故，没有自性的差别。第二种解释是，功德依赖于果。其余部分和之前一样。自在天等不是，意思是并非因。没有差别的原因，是因为从自在天等中无法成立依赖于果的差别。自在天等，等字包括自性和士夫等。像这样，在量（ प्रमाण，pramāṇa，量）的定义中，具有因和果的阶段的差别，在世尊（भगवन्，bhagavan，薄伽梵）成立为量的时候，如果驳斥其他的量，或者恒常，或者具有无始的刹那相续的自性的士夫，某些特别的士夫才是量，而具有布施和慈爱等证明的不是，为了驳斥这个观点，在驳斥自在天论者时，其他人说了如果。完全了解和等字是产生的因，按照顺序是使了解和产生。为了驳倒能成立者，并且
English
It is thought that it is impossible to understand in any way. After the intermediate discussion is over, the topic itself is expressed as "therefore," which is because of what was said before. It is explained in two ways as before. This way is not present in both the Many and the Lord, to show this, it is the very nature that is separated from the cause. For the constant side, it is easy to understand. What is particularly thought about is that, just as it was not produced before, it is also like smoke, so just like trees and carnivores, etc., because of constancy and impermanence, it is the reason for producing differences. For form, etc., one should not doubt in that way, to show this, it is said that for the case of understanding form, etc., as the cause itself. At the time of the body's destruction, because the cause of difference and the possessor of difference arises, because of impermanence, it is the reason for producing differences. Therefore, these two words are a summary. Merit is a particularly excellent difference. When gathered, it means that merit may change, or when gathered, those are the causes, thus connecting them. The reason for no difference is that because of constancy, there is no difference in nature. The second explanation is that merit depends on the result. The rest is the same as before. The Lord, etc., are not, meaning they are not the cause. The reason for no difference is that the difference dependent on the result cannot be established from the Lord, etc. The word "etc." in "Lord, etc." includes nature and the individual, etc. In this way, in the definition of valid cognition (pramāṇa), having the distinction of the stages of cause and effect, when the Blessed One (bhagavan) is established as valid cognition, if other valid cognitions are refuted, either constant, or the individual having the nature of beginningless momentary continuity, some particular individuals are valid cognition, but those with proofs of giving and love, etc., are not, in order to refute this view, when refuting the proponents of the Lord, others said "if." Fully understanding and the word "etc." are the causes of production, in order, they are to make understand and to produce. In order to refute those who can establish, and to examine.