Tibetan
འཇུག་པའོ། །དབང་ཕྱུག་འདི་ནི་ཚུལ་དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བརྗོད་པའི་ཚུལ་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོགས་པ་སེལ་བས། དབང་ཕྱུག་གིས་བསམས་པ་སྨྲས་པ་ནི་ངའི་རང་བཞིན་འདི་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དབང་ཕྱུག་ངའིའོ། །ལན་དེ་ནི་བདག་ལའང་ཞེས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་དོགས་པའོ། །འཇིག་རྟེན་དེ་ཡང་ངོ༌། །ལན་ཕན་ཚུན་རྟེན་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །འཇིག་རྟེན་ནི་དབང་ཕྱུག་གིས་བསྐུལ་ནས་ལས་སྣ་ཚོགས་བྱེད་ལ། ལས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་གྱི་དབང་ཕྱུག་བསྐུལ་བ་སྟེ། ལས་ལ་དབང་ཕྱུག་བསྐུལ་བ་དང༌། དབང་ཕྱུག་ལས་ལ་བསྐུལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟར་འགྱུར་མོད་ཀྱི་ཅི་སྐྱོན་ཅེ་ན། དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པ་ཡིན་ན། ལས་ཀྱི་བསྐུལ་བ་དང་དབང་ཕྱུག་གི་བསྐུལ་བ་གཅིག་ཀྱང་ཡོད་པར་མི་འཐད་དེ། གཅིག་མེད་ན་གཞན་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དབང་ཕྱུག་ལ་དགེ་བའི་ལས་ལ་བསྐུལ་བའི་ནུས་པ་ཡོད་དམ་མེད། དེ་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱོགས་འགོག་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ནུས་པ་མེད་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ནུས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ནི་འགྲོ་བ་ལེགས་པའི་ལས་བྱེད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ན། དེ་ལྟ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་མ་ཡིན་པ་བྱེད་པ་དག་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་འོན་ཏེ་ལས་གཉིས་ཀ་ལ་བསྐུལ་བར་ནུས་པ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་བུར་མ་མངར་བར་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པས་བླང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །གཉིས་པ་སེལ་བ་ནི་གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་དེ་འདིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཚེ་ལས་སྨྲ་བ་ཉིད་དགེ་སྟེ། གདོན་མི་ཟ་བར་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལྷག་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱལ་ བ་ནི་མཐོ་བའི་རྩེར་ཕྱིན་པ་སྟེ། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མེད་ཀྱང་གནོད་བྱེད་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདིར་ཕྱོགས་གསུམ་སྲིད་དེ། འགྲོ་བ་ལས་ཀྱི་གཞན་དབང་ཡིན་པས་སམ། འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་བྱེད་པའི་ངང་ཚུལ་ཡིན་པས་སམ། ཡང་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་བརྟག་པར་སུས་ནུས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་ནི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའི་ཚོགས་པའི་ནང་དུ་གཏོགས་པ་ཡིན་ཡང༌། རྒྱུ་གཞན་བཞིན་དུ་རང་དབང་ཉིད་ཉམས་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ངང་ཚུལ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་བུ་རམ་དང་མངར་བར་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་ཟིན་པ་
Chinese
进入（正题）了。这个自在（神）是阐明道理的。所谓“那”，是为了立即说明情况。为了消除“为什么是这样”的疑问，自在（神）说出了自己的想法，即“我的自性是这样的”，自在（神）是我的。回答是“对我也是这样”说的。如果说“如果”是别人的疑问。世界也是如此。回答是互相依赖。世界是被自在（神）驱使而做各种各样的事情，而且通过各种各样的事情也驱使世界的自在（神）。驱使业的是自在（神），自在（神）驱使业，这是什么意思呢？即使那样变化，有什么过失呢？如果那样，如果说是互相依赖，那么业的驱使和自在（神）的驱使，一个也不应该存在，因为一个不存在，另一个也不存在。另外，自在（神）有驱使善业的能力吗？对于此，否定有能力的一方，就是“如果”说的。所谓“没有能力不是”，意思是“如果真的有能力”的意思。那时，众生就只会做好事了。但事实并非如此，因为看到有做不如法的事情的。或者，如果能驱使两种业，那样的话，就像使糖不甜一样，因为具有迷惑性，所以变得不值得接受了，大概是这样想的。第二种消除是“如果世界在这里”说的。那时，说业本身是好的，因为必须毫不犹豫地承认，为了遮止多余的。胜利者是到达顶峰的人，即使没有成就者，也不会有损害者。因此，这里有三种可能性：众生是被业所支配，还是做想做和不想做的事情的状态，或者谁能考察世尊的想法的差别呢？第一种情况是，即使属于产生结果的集合之中，也像其他因一样，说的是失去了自主。说的是，处于那种状态，也已经说成了是糖和使之变甜者本身。
English
It enters (the topic). This Isvara (god) clarifies the reason. The so-called "that" is for immediately explaining the situation. To eliminate the doubt of "why is it like that," Isvara (god) expresses his thoughts, that is, "My nature is like this," Isvara (god) is mine. The answer is "It is also like that to me" said. If "if" is someone else's doubt. The world is also like that. The answer is mutual dependence. The world is driven by Isvara (god) to do all kinds of things, and through all kinds of things, it also drives the Isvara (god) of the world. What does it mean that Isvara (god) drives karma, and Isvara (god) drives karma? Even if it changes like that, what is the fault? If so, if it is said to be mutually dependent, then neither the driving of karma nor the driving of Isvara (god) should exist, because if one does not exist, the other does not exist. Furthermore, does Isvara (god) have the ability to drive good karma? Regarding this, denying the side that has the ability is what "if" says. The so-called "not without ability" means "if it really has the ability." At that time, sentient beings would only do good deeds. But that is not the case, because it is seen that there are those who do unlawful things. Or, if it can drive both kinds of karma, then it is like making sugar not sweet, because it has misleading properties, so it becomes unworthy of acceptance, that is probably what is thought. The second elimination is what "if the world is here" says. At that time, saying that karma itself is good, because it must be admitted without hesitation, in order to prevent the superfluous. The Victorious One is the one who has reached the peak, even if there is no accomplisher, there will be no harmer. Therefore, there are three possibilities here: sentient beings are controlled by karma, or the state of doing what they want and do not want, or who can examine the difference in the thoughts of the Bhagavan? The first case is that even if it belongs to the collection that produces results, it is said that it has lost its autonomy like other causes. It is said that being in that state, it has already been said to be sugar and the one who makes it sweet itself.