Tibetan
་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དམ། བུམ་བའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་དམ། བ་ལྟར་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་དབྱིབས་བཏང་ནས་ཞེས་བྱ་བས་དེ་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཅན་གྱི་དབྱིབས་བཞག་སྟེའོ། །དངོས་པོ་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡད་ནས་འཇུག་པ་དང༌། འབྲས་བུའི་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཉེ་བར་མཚོན་པར་བྱའོ། །ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ཁྱབ་པ་བོར་ནས་སྤྱི་ལ་བརྟེན་ན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དཔེའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ནི་སྐྱ་བོའི་རྫས་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སྐྱ་བོའི་རྫས་ལས་མེ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་མི་རིགས་སྙམ་ན། དེ་ལ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། མེ་རྗེས་སུ་དཔོག་པའོ། །འོ་ན་དུ་བ་ཉིད་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིའོ། །ལན་ནི་འདིར་སྨྲས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གང་གིས་དུ་བ་དེ་ཉིད་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྐད་བརྗོད་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་བ། དུ་བ་ཉིད་ཐ་དད་པ་ལས་ན་སྐྱ་བོའི་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དུ་བ་ཁྱད་པར་མ་ཡིན་ན་དུ་བའི་ཁྱད་པར་དུ་རྟོགས་པའི་སྐྱ་བོ་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་མ་རྟོགས་ནས་དུ་བར་རྟོགས་པའི་ཞེས་འདྲི་བར་བྱེད་དོ། །ལེན་ནི་མེའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་སྐྱ་བོའི་རྫས་ལས་མེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་ཙམ་ལས་ཀྱང་དབང་ཕྱུག་རྗེས་སུ་མི་དཔག་སྟེ། སྐྱེས་བུས་ཁྱབ་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ལན་འཐད་པར་མ་མཐོང་ནས། རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་གི་སྒོ་ནས་དཀྲུགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་གལ་ཏེ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །མྱུ་གུ་འབའ་ཞིག་དུ་མ་ཟད་དེ། དུ་བ་འདིར་ཡང་ན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་སྟེ་ཡོད་པ་དང༌། ལྡོག་པ་སྟེ་མེད་པ་དེ་དག་གི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཉིད་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། ཁྱབ་པ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བཟུང་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་སྟོན་པ་ནི་དུ་བ་འདི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལན་ནི་རྒྱུ་འབྲས་དངོས་པོར་མ་བཟུང་བར་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་འགྲེལ་གྱི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པས་མཇུག་སྡུད་པ་ནི་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅན་ཡང་ཡིན་ལ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་ཡང་ཡིན་ཞིང་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོ་ཡང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ལ་མཐོང་བའི་དངོས་པོའི་ཁྱད་པར་སྐྱེས་བུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་བྱེ་བྲག་གང་ཡིན་པ་ དེ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ལ་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་སྒྲུབ་པའི་སྒྲ
Chinese
是状态的特征吗？是取瓶等的显现之特征吗？是如其所是的特征。所谓的“舍弃随行之形状”，是指安立随行之形状。所谓的“唯是事物”，是指安住而进入，以及象征果之自性等。舍弃具特殊性的周遍而依赖于共性，是此之意义。譬喻之解释是，从青色之物中。为何不应从青色之物中推测火呢？答曰：彼处，是推测火。那么，所谓的“唯从烟中”，是他人之观点。答曰：此处已说。以何种方式会变成如是所说的过失呢？如果烟本身是不同的，那就不是青色的特殊性了。如果烟不是特殊性，那么不理解什么是认识烟之特殊性的青色，就会问“认识烟的”。回答是“火”。因此，譬如不能从青色之物中推测火，同样也不能仅从果中推测自在天，因为没有被补特伽罗周遍。在此，因为没有见到合理的回答，所以为了以某种方式扰乱，他人说“如果”。不仅是幼芽，而且在此烟中，随行，即存在，以及相违，即不存在，如何能理解它们的随行呢？因为无法把握周遍随行等。这是他的想法。显示随行和相违之随行的方式，就是“此烟”。回答是“不执著因果为实有”。以阐明《释量论》之义而作总结，就是“因此”。也是形状的特殊性，也是瓶等之譬喻，也是不同的事物，对此，所见之物的特殊性，也就是补特伽罗加持之差别，不应由此推测，是如此关联的。“所见”是指自立之声。
English
Is it the characteristic of the state? Is it the characteristic of the manifestation of taking the vase and so on? It is the characteristic of being as it is. The so-called "abandoning the following shape" means establishing the shape of following. The so-called "only things" means staying and entering, and symbolizing the nature of the fruit and so on. Abandoning the pervasive with special characteristics and relying on the commonality is the meaning of this. The explanation of the metaphor is from the blue substance. Why shouldn't fire be inferred from the blue substance? The answer is: there, it is inferring fire. Then, the so-called "only from smoke" is the view of others. The answer is: it has been said here. In what way will it become the fault of saying so? If the smoke itself is different, then it is not the peculiarity of blue. If smoke is not a peculiarity, then if you do not understand what is the blue that recognizes the peculiarity of smoke, you will ask "knowing the smoke". The answer is "fire". Therefore, just as fire cannot be inferred from the blue substance, so also the Lord cannot be inferred only from the fruit, because it is not pervaded by the person. Here, because a reasonable answer was not seen, in order to disturb in some way, others said "if". Not only the sprout, but also in this smoke, how can one understand the following, that is, existence, and the opposite, that is, non-existence, and their following? Because it is impossible to grasp the pervasive following and so on. This is his thought. Showing the way of following and opposing is "this smoke". The answer is "not grasping cause and effect as real". Summarizing by clarifying the meaning of Pramāṇavārttika is "therefore". It is also the peculiarity of the shape, it is also the metaphor of the vase and so on, and it is also a different thing. For this, the peculiarity of the seen thing, that is, the difference blessed by the person, should not be inferred from this, it is so related. "Seen" means the sound of self-establishment.
Tibetan
འི་དོན་ཏེ། དོན་གྱིས་འོངས་པས་ན་དཔེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ནི་སྒྲ་མཚུངས་པ་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་རྟགས་ལས་རྗེས་སུ་དཔག་པར་རིག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་བལྟའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་ཤེས་པའམ། མ་མཐོང་བའི་དབང་ཕྱུག་ཀྱང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་དུ་དཔེ་མཐོང་པ་ཡང་རྗེས་སུ་མི་དཔོག་པ་དེར་མ་མཐོང་བ་ནི་སྨོས་མི་དགོས་སོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་གྱིས་ཁྱབ་པར་རྟོགས་ཀྱང་སྤྱི་ལས་རྗེས་སུ་དཔོག་ན་དེའི་ཚེ་དུ་བ་མ་ཡིན་པའི་དཀར་པོ་ལས་ཀྱང་མེ་དཔོག་པར་ཐལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ལན་སྨྲས་པ་ནི། །འོན་ཏེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་འདོད་པ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལན་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གནོད་པ་མེད་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གནོད་པ་མེད་པ་ལས་རྗེས་སུ་མི་དཔོག་ན་གང་ལས་དཔོག་ཅེ་ན། དེ་ནི་འབྲེལ་པ་མཐོང་བ་ལས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལེའུ་དང་པོར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲེལ་པ་ཡང་དེའི་བདག་ཉིད་ལས་གཞན་དེ་ལས་བྱུང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། བློ་དང་ལྡན་པ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་ལ་ནི་འདི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དཔྱད་མ་ཐག་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལྟ་མིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲེལ་པ་ལ་མ་ལྟོས་པར་གནོད་པ་མེད་པ་ཙམ་ལས་རྗེས་སུ་དཔོག་ནའོ། །འོན་ཏེ་འདིར་གནོད་པ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་རྫ་མཁན་རྗེས་སུ་དཔག་པར་ཅི་ལྟར་ཐལ་ཞེ་ན། གྲོག་མཁར་རྫ་མཁན་གྱིས་བྱས་པ་ལ་ནི་ཞེས་གསུངས་ཏེ། གྲོག་མཁར་རྫ་མཁན་གྱིས་བྱས་པར་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ལ་ནི་གནོད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞན་གྱིའོ། །གལ་ཏེ་བྱེད་པ་པོ་རྫ་མཁན་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཞེས་ཁོང་ནས་དྲངས་ཏེ། དམིགས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཅི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྟེ། ཅི་ལྟར་མངོན་པར་འདོད་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་རི་ལ་སོགས་པ་ལ་དབང་ཕྱུག་ཀྱང་དམིགས་སམ་ཅི། མ་དམིགས་པ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་ པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རྫ་མཁན་ཡང་མི་དམིགས་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ནི་གྲོག་མཁར་འགའ་ཞིག་ལ་དམིགས་པ་གནོད་དོ་ཞེས་རྩྭ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་བློ་དང་ལྡན་པ་དམིགས་པ་ལ་གནོད་པ་མེད་དམ་ཅི་མངོན་སུམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདི་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། །རེ་ཞིག་གནོད་པ་ཡོད་དམ་མེད་ཀྱང་བླ་སྟེ།
Chinese
འི་的意义是，因为以意义而来，所以是名为“例子”的词语。这可以理解为，从声音相同但意义不同的标志来推断并非是智慧。同样，接近取舍等神通，或者未见的自在天，也不应该推断，这一定是确定的。在例子可见的情况下尚且不能推断，那么不可见的情况就更不用说了，这是他的想法。如果通过特殊性来理解普遍性，从而从普遍性来推断，那么那时就会出现从非烟的白色之物也能推断出火的过失，对于这个说法，回答是：然而等等。以现量来明确意愿，就是“全部”的意思。回答是没有，仅仅没有损害，推断是不会成立的。如果从没有损害就不能推断，那么从什么来推断呢？那就是从见到关联而来，这是第一品所说的。关联也仅仅是其自性之外，从其产生而来，对于有智慧者和结果二者来说，这并不存在，这是刚刚分析过的。如果不是这样，就是不依赖于关联，仅仅从没有损害就能推断。然而，这里只有损害，那么如何会推断出陶师呢？回答是，蚁穴是陶师所造，对于推断蚁穴是陶师所造，是没有损害的。如果等等，这是别人的观点。如果作者是陶师，那么那时，从他那里引用，就会变成目标本身。什么是已成立的结论呢？如何对于想要显现的所立宗山等，自在天也是目标吗？因为仅仅不是目标才要
English
The meaning of འི་ is that because it comes with meaning, it is a term called "example." This can be understood as inferring from a sign that has the same sound but different meanings is not wisdom. Similarly, it is not appropriate to infer clairvoyance such as approaching acceptance, or unseen Ishvara, this must be certain. Where an example is visible, it is not inferred, then there is no need to mention the invisible, this is his thought. If one understands the universal through the particular, and then infers from the universal, then at that time, there would be the fault of inferring fire even from something white that is not smoke, to this statement, the answer is: However, and so on. To clarify the intention with direct perception is what "all" means. The answer is no, inference does not occur merely because there is no harm. If one cannot infer from the absence of harm, then from what does one infer? It is from seeing the connection, this is what was said in the first chapter. The connection is also only other than its own nature, arising from it, this does not exist for both the wise and the result, this is what was just analyzed. If it is not like that, then it is inferring from merely the absence of harm without relying on the connection. However, here there is only harm, so how would one infer the potter? The answer is, the anthill is made by the potter, there is no harm in inferring that the anthill is made by the potter. If, etc., this is someone else's view. If the maker is the potter, then at that time, quoting from him, it will become the object itself. What is the established conclusion? How is Ishvara also the object for the mountain, etc., which is the probandum that one wants to manifest? Because it is only not the object that one wants to