Tibetan
ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། བདག་ཡོད་ཀྱང་ཞེས་གསུངས་སོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོགས་བ་བསུ་བའོ། །སྔ་ཕྱི་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ནོ། །འོ་ན་དེ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། མངོན་ སུམ་མེད་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ནི་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །ཁས་བླངས་ཀྱང་ཉེས་པ་འདི་ནི་འཇུག་གོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། གལ་ཏེ་བདག་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་བདག་གིས་སྔ་མའི་རང་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པར་བདག་རིག་ན་དེའི་ཚེ། སྔ་མའི་མྱོང་བ་ད་ལྟར་ཡོང་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་བདག་གིས་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །སྔོན་གྱི་མྱོང་བ་ད་ལྟར་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དེས་ན་བདག་དེ་ལ་སྔ་མའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་རིག་པ་ག་ལ་སྲིད་དེ་མི་སྲིད་པ་ཁོ་ནའོ། །ཅི་སྟེ་མི་སྲིད་སྙམ་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བཞིན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །མཚམས་སྦྱོར་བ་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །དྲན་པ་ལས་སྔ་མ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩོད་པ་འགོག་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་དྲན་པ་ཉིད་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་ཉེ་བ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་ལས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཉེ་བར་གནས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ངེས་པར་བྱས་པའི་ཐོག་མ་མེད་པ་ཅན་གྱི་མཚམས་སྦྱོར་བའི་བག་ཆགས་ནི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེས་ན། དོན་གྱིས་བདག་འཕན་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། གལ་ཏེ་དྲན་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་བདག་གཅིག་ཉིད་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་བདག་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་རྒྱུན་གཞན་དུ་བ་གཅིག་ཉིད་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འདོད་དེ། འདོད་པར་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ། །གང་གི་ཕྱིར་གཅིག་ཉིད་ཚད་མས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། བདག་མེད་པར་སྨྲ་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལས་ཡང་ངོ༌། །ཅི་ལྟར་ལོག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་མྱོང་བ་དང་དྲན་པ་དག་གཅིག་ཉིད་དུ་སློབ་པར་བྱེད་པའི་དེ་བཞིན་ད་ལྟ་བ་དག་ཀྱང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཅེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པར་ཐ་དད་བྱེད་པ་ཅི་ལྟར་སྙམ། གཅིག་ཉིད་ཙམ་དང་ཞེས་གསུངས་སོ། །བལྟ་བར་བྱ་བའི་རྒྱུད་བཞིན་ དུ་མཐོང་བའི་རྒྱུད་ཀྱང་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལྟར
Chinese
因此说“是故”等，意为“虽有我”。“现量”等，是为了消除疑惑。“于前后”等，是回答。如果认为那是通过比量来证悟的，则说“无现量故”。因此，证悟前后是不存在的。说“即使承认，此过失亦会发生”等，意为“若我”。如果我以先前的自性真实地认识我，那么，先前的体验现在就会出现。如果不是这样，我如此认识就是错误的。先前的体验现在也不存在，因此，我怎么可能以先前的自性来认识它呢？这是不可能的。如果认为为什么不可能，则说“正在体验”。“连接本身是量”等，意为“从忆念中”。“非也”等，是遮止辩论。为什么呢？因为忆念本身是量。不是现量，因为不是以境为近取。也不是比量，因为不是从常法所生。意思是说，安住于体验所决定的无始连接习气，是心相续的俱生因，因此，难道不是实际上损害了我吗？如果这样说，则说“若从忆念”。如果一个我不是真实的，那么，为什么不承认无我的心相续是异体的呢？应该承认。因为一个我不是以量成立的，因此，不仅是说无我，而且是从说我而来。如何以颠倒的习气，使先前和后来的体验和忆念等学习为一体，就像现在一样呢？是这样说的。“彼等”等。如果因为真实是各别的，那么，如何无差别地作各别呢？说“仅仅一体”等。如同所见的相续，能见的相续也以执为一体的果，而如此。
English
Therefore, it is said, "Therefore," etc., meaning "although there is a self." "Direct perception," etc., is to dispel doubts. "In the past and future," etc., is the answer. If it is thought that it is realized through inference, then it is said, "Because there is no direct perception." Therefore, realizing the past and future is non-existent. It is said, "Even if admitted, this fault will occur," etc., meaning "if I." If I truly recognize myself with the nature of the past, then the previous experience will now appear. If it is not like that, my recognition in this way will be mistaken. The previous experience does not exist now either, therefore, how could I recognize it with the nature of the past? This is impossible. If it is thought why it is impossible, then it is said, "It is being experienced." "The connection itself is valid cognition," etc., meaning "from memory." "No," etc., is to refute the argument. Why? Because memory itself is valid cognition. It is not direct perception, because it is not taking the object as its immediate cause. It is also not inference, because it is not born from a permanent phenomenon. The meaning is that the habit of connection without beginning, which is determined by abiding in experience, is the co-emergent cause of the mind stream, therefore, doesn't it actually harm me? If it is said like this, then it is said, "If from memory." If one self is not real, then why not admit that the mind stream without self is a different entity? It should be admitted. Because one self is not established by valid cognition, therefore, it is not only saying no-self, but also comes from saying self. How do the past and future experiences and memories, etc., learn as one with the reversed habit, just like now? It is said like this. "Those," etc. If it is truly separate, then how does it make separate without difference? It is said, "Just one," etc. Like the continuum of what is seen, the continuum of what is seen also does so with the result of grasping as one.