Tibetan
བྱ་བའི་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་སྤྱིས་མཚུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་འཛིན་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདིར་ལོག་པའི་བདག་ཉིད་དེ་དག་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་བརྗོད་པའི་ཤེས་པ་དེ་ལ་མི་སྣང་བ་ཉིད་དོ། །གཞི་མཐུན་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ལ་ཡིན་པར་བཤད་པ་ནི། དེ་དག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །བ་ལང་མ་ཡིན་པ་ལས་ལོག་པར་སྣང་བ་ནི་སྐར་པོ་མ་ཡིན་པ་ལས་ཀྱང་ལོག་པར་སྣང་ངོ༌། །དེས་ན་བ་ལང་ཞེས་བྱ་བ་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་རྟེན་ཉིད་དུ་དཀར་པོ་ཞེས་སྣང་བ་ན་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པར་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་དཀར་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྣམ་པར་འདི་གཉིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོ་སོར་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ཡིན་ཡང་པན་ཚུན་འབྲེལ་པས་བྱས་པས་གཅིག་ཏུ་སྣང་བའི་འདི་ཉིད་གཞི་མཐུན་བ་ཡིན་གྱི། གང་གིས་འདི་གཉིས་གཞི་མཚུངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞི་མཐུན་པར་འགྱུར་བ་ཆོས་ཅན་གསུམ་པ་ནི་འདིར་ཡང་སྣང་བ་མེད་དོ། །བ་ལང་ངོ་སྙམ་པ་འདི་ཉིད་དུས་ཅན་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱང་དཀར་པོའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཇི་ལྟར་ཤེས་དང་ཐ་དད་མ་ཡི་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་འདིས་བློའི་དོན་རྣམས་ལོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བའི་བདག་ཉིད་དུ་བཤད་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཐ་དད་རྣམས་འབྲེལ་པར་རྟོགས་པ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཞི་མཐུན་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱང་ལྷག་པར་ཞེན་པ་ཅམ་གྱི་རང་བཞིན་ལོག་པའི་དོན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བདག་ཉིད་ཀྱི་ བྱ་བའོ། །བདག་གི་བ་ལྟར་བདག་ཀྱང་མ་སྤངས་པ་ནི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོ་ན་གང་སྤངས་སྙམ་ན་ཆགས་པ་འབའ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །བེ་ར་ག་ནི་འདོད་ཆགས་མེད་པ་སྟེ། བེ་རའི་སྒྲ་ནི་དགག་པའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བདག་ལ་ཐར་པའི་བདེ་བ་འདོད་པ་ནི་བདག་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་རེ་ཞིག་རང་རིག་ཉིད་ལན་འདེབས་པ་ནི་བདེ་བར་ཞེས་པའོ། །ད་ནི་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་དོན་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བས་བརྗོད་དོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོགས་པའོ། །བདག་ཉིད་ཆགས་པ་དང་མ་བྲལ་བ་ལས་བདག་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བདག་དོར་བ་ཉིད་དུ་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ་ཞེས་ལན་བརྗོད་པ་ནི། བདག་ལ་བདག་ཅེས་བྱ་བའོ། །ཅིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་དྲི་བའོ། །འོ་ན་ཏེ་ཆགས་པ་ཉིད་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ནི་གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཆགས་པ་དེ་
Chinese
将作用的不同特征视为相同，是因为在此显现了颠倒的自性。不是其自身的特征，因为如前所述的知识对此并不显现。所说的共同基础也在其自身上，即指那些事物本身。从不是牛的角度显现为颠倒，也从不是白色的角度显现为颠倒。因此，显现为“牛”的事物，当显现为“白色”时，似乎与它不可分离，因为它本身就是白色。因此，虽然这两个方面在分别念中显得各自不同，但通过相互关联而显得统一，这本身就是共同的基础。因为是什么使这两者成为共同的，所以成为共同基础的第三种事物在这里也没有显现。认为“这是牛”本身就是有时间性的认识，并且它本身也变成了白色的自性。对于此，正如通过“如何知道与不同”的方式，将心识的对境说成是从颠倒分别念中产生的自性一样。同样，由于尚未成立对不同事物的关联的认识，因此，共同基础的统一性也仅仅是更加执着的颠倒之义的自性，为了显示这一点，是自性的作用。如“我的牛”一样，没有舍弃“我”，这就是其含义。如果问舍弃了什么，则回答说仅仅是贪执。无贪（梵文天城体：वैराग्य，梵文罗马拟音：vairāgya，汉语字面意思：无染）就是没有贪欲，因为“无”（梵文天城体：वि，梵文罗马拟音：vi，汉语字面意思：离）这个词具有否定的含义。想要在自性上获得解脱的快乐，却不可能在自性上没有贪执，暂时这样以自证来回答，就是“快乐”。现在，通过《释量论》的意义，用“如果”来表达。所谓“那本身”就是疑问。自性没有脱离贪执，却说在自性上脱离了贪执，这就是其含义。如果说不能舍弃自性，那么对于脱离贪执也是一样的，这样回答说：“在自性上”。“为什么”是别人的提问。如果贪执本身变成了脱离贪执，对此的回答是“那是在其他方面”，即贪执
English
The different characteristics of actions are regarded as the same because the inverted nature appears here. It is not its own characteristic, because the knowledge mentioned earlier does not appear to it. The common basis is also said to be on itself, which refers to those things themselves. Appearing as inverted from not being a cow also appears as inverted from not being white. Therefore, the thing that appears as "cow", when it appears as "white", seems inseparable from it, because it itself is white. Therefore, although these two aspects appear separately in conceptualization, they appear unified through mutual connection, which itself is the common basis. Because what makes these two common, the third thing that becomes the common basis does not appear here either. Thinking "this is a cow" itself is a temporal cognition, and it itself has also become the nature of white. For this, just as the objects of consciousness are said to be the nature arising from inverted conceptualization through the way of "how to know and be different". Similarly, since the cognition of the connection of different things has not been established, the unity of the common basis is also merely the nature of the inverted meaning of more attachment, in order to show this, it is the function of self-nature. Like "my cow", not abandoning "I", that is its meaning. If asked what is abandoned, the answer is only attachment. Vairagya (梵文天城体：वैराग्य，梵文罗马拟音：vairāgya，汉语字面意思：Dispassion) is the absence of desire, because the word "vi" (梵文天城体：वि，梵文罗马拟音：vi，汉语字面意思：Without) has a negative meaning. Wanting the happiness of liberation on the self-nature, it is impossible not to have attachment on the self-nature, temporarily answering like this with self-evidence is "happiness". Now, through the meaning of the Commentary on Valid Cognition, it is expressed with "if". The so-called "that itself" is a doubt. The self-nature has not separated from attachment, but it is said that it has separated from attachment on the self-nature, that is its meaning. If it is said that the self-nature cannot be abandoned, then it is the same for separating from attachment, answering like this: "on the self-nature". "Why" is someone else's question. If attachment itself becomes separated from attachment, the answer to this is "that is in other aspects", that is, attachment.
Tibetan
ནི་གཞན་དུ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཏེ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡང་དེ་ལྟར་ཆགས་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པ་མིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་སྙམ་ན། བདག་ཉིད་ཀུན་ནམ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བདག་ཉིད་ཀུན་གྱིས་རྣམ་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་ན། རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་དང་འགལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་འཐད་པར་དཀའོ། །ཕྱོགས་གཅིག་གིས་གཞན་དུ་འགྱུར་ན་འཐད་པར་དཀའ་བ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་གཅིག་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བདག་གཅིག་ལ་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་མེད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཕྱོགས་གཅིག་ཡོད་ན་བདག་དེ་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བཤད་པ་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བའོ། །དེས་ན་ཕྱོགས་གཅིག་གཞན་དུ་གྱུར་ཀྱང་བདག་ནི་གཞན་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཡང་ཕྱོགས་གཅིག་གཞན་དུ་གྱུར་པས་བདག་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཉིད་དུ་འདོད་ན། དེ་ལ་ཡང་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཡང་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ་ ཕྱོགས་གཅིག་པོ་དེ་ལས་གཞན་ཡིན་ལ། དེ་ལས་གཞན་ཡང་དེ་ལས་གཞན་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་དུའོ། །དེ་ནས་བདག་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་མ་ཕྱོགས་གཅིག་པོ་གཞན་དུ་གྱུར་པ་དེ་ཡང་བདག་མ་ཡིན་ནོ། །ཐ་དད་པར་མེད་པའི་ཕྱོགས་དོགས་པར་བྱས་ནས་འགོག་པ་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་པ་གཞན་མིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་མ་ཡིན་ན་ཡང་ངོ༌། །ཅི་ལྟར་ཐུག་པ་མེད་ཅེ་ན། དེར་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ་ད་ནི་བདག་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ལ། གང་ཞིག་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་དེ་ནི་གཞན་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་འགས་གཞན་མ་ཡིན་ན། ཡང་དེ་ཉིད་བཟླས་པར་བྱ་བའོ། །དེས་ན་ཐུག་པ་མེད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཆགས་པ་དང་མ་བྲལ་བར་གྱུར་པ་ལས་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ནི་ཐར་པར་འདོད་བས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་བསྒོམས་པ་དོན་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །བདག་དོར་བ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་གི་བ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་བསྒོམས་པ་ནི་དོན་མེད་དོ། །འོན་ཏེ་ཡང་རྣམ་བ་གང་གིས་ཀྱང་བདག་ཡོངས་སུ་མི་འདོར་བ་དེས་ན་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་བསྒོམ་པ་དོན་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། རྣམ་པ་གང་གིས་དོན་མེད་པ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མི་ནུས་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་
Chinese
也不是变成与贪欲分离的另一种东西。另一种，即与贪欲分离的，也不是像那样以贪欲的自性而存在。为什么不是那样呢？名为“自性一切”。如果自性一切以其他方式改变，那么与其自身的成立之边相违，因此难以成立。为了阐明一部分以其他方式改变则难以成立，名为“于一”。对于一个自性来说，没有一部分。因为如果有一部分，那么那个自性就变得不是无差别了。那为什么呢？名为“所说何者”。因此，即使一部分改变了，自性也没有改变，这是所要显示的。然而，如果又认为一部分改变了，自性就改变了，那么对此也有说法，名为“如果那样”。如果一部分改变，就会变得没有尽头，即那一部分与另一部分不同，而那另一部分又与那另一部分不同等等。因此，自性不会改变。哪一个部分改变了，那也不是自性。如果怀疑并阻止无差别的部分，即如果说一部分不会变成其他的，那么名为“如果那样也”。如果不是其他的，也。怎么样没有尽头呢？名为“在那里也”。凡不是其他的，现在就像自性一样不会改变，而哪一个改变了，那就是其他的。如果它在某些方面不是其他的，那么就应该重复那一点。因此，没有尽头。因为从像那样没有与贪欲分离的状态变成与贪欲分离是不合理的。因此，是想要解脱的人。即使那样，也会有人说修习与贪欲分离是没有意义的，名为“那是如何”。因为仅仅通过舍弃自性，就成立了对属于自性的东西的贪欲分离，因此修习对它的贪欲分离是没有意义的。然而，如果又认为以任何方式都不完全舍弃自性，因此修习贪欲分离是有意义的，那么，名为“以何种方式无意义”。无意义，意思是不能。为什么呢？痛苦
English
Nor does it become something else that is separate from desire. The other, that is, being separate from desire, does not exist in that way with the nature of desire. Why is it not like that? It is called "Self-nature All." If the self-nature all changes in another way, then it is difficult to establish because it contradicts its own established limit. To clarify that it is difficult to establish if one part changes in another way, it is called "In One." For one self, there is no one part. Because if there is one part, then that self becomes not undifferentiated. Why is that? It is called "What is Said." Therefore, even if one part changes, the self does not change, this is what is to be shown. However, if one again thinks that if one part changes, the self changes, then there is also a statement for this, called "If it is like that." If one part changes, it will become endless, that is, that one part is different from another part, and that other part is also different from that other part, and so on. Therefore, the self does not change. Whatever part changes, that is also not the self. If one doubts and prevents the undifferentiated part, that is, if one says that one part will not become other, then it is called "If it is like that also." If it is not other, also. How is it endless? It is called "There also." Whatever is not other, now it will not change like the self, and whatever changes, that is other. If it is not other in some ways, then that point should be repeated. Therefore, there is no end. Because it is unreasonable to change from a state like that which is not separated from desire to being separated from desire. Therefore, it is the one who wants liberation. Even so, someone might say that practicing separation from desire is meaningless, called "How is that?" Because merely by abandoning the self, the separation from desire for things belonging to the self is established, therefore practicing separation from desire for it is meaningless. However, if one again thinks that one does not completely abandon the self in any way, therefore practicing separation from desire is meaningful, then, it is called "In what way is it meaningless?" Meaningless means unable. Why is that? Suffering