Tibetan
་མཚུངས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །སྐབས་ཀྱི་རྣམ་འགྲེལ་ཉིད་ལ་བཤད་པ། གཞན་གསུངས་པ་ནི། ཡང་ན་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །རིག་པའི་རང་བཞིན་དུ་གཅིག་པའི་ཕྱིར། རྒྱུད་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ལ། སྔོན་པོ་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ནི་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ནི་རིག་ པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ལ་དགག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་གང་ཞིག་ཡུལ་དང་དུས་ཀྱིས་རྣམ་པར་བཅད་པ་མེད་པར་ཡོད་པ་དེ་ནི་རྟོག་པ་དང་ཁྱབ་པར་ཡང་འདོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བདག་ཀྱང་ཁྱབ་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ནོ། །གལ་ཏེ་བདག་གྲོལ་བ་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པས་ན། གཞན་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་པ་ནི། དེའི་འཁྲུལ་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཐ་དད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་བདག་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་འཁྲུལ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་མ་དད་ལ། མ་འཁྲུལ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་བའི་ཕྱིར། སྔ་མའི་རང་བཞིན་ཕྱི་མའི་དུས་སུ་ཞིག་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཐར་པའི་བདག་འཁོར་བའི་བདག་དང༌། ཐ་མི་དད་ན་ནི་འཁོར་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། དེའི་གནས་སྐབས་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྲིད་གནས་སྐབས་ཉིད་ཅེས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྐང་པ་གསུམ་འཆད་པ་ནི། གལ་ཏེ་བུམ་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཇི་ལྟར་རང་དང་གཞན་གྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་ཀྱང་ཞིག་པར་ཅི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། ངའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་ངའོ་སྙམ་པའི་རྟོག་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཁོ་ནར་བདག་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། ནམ་མཁའ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ནི་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་དོགས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པས་བདག་རིག་པ་ཉིད་འདི་ནིའོ། །འོ་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ཏེ། ངའོ་སྙམ་པར་རྟོགས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ནི། བདག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིག་པའི་རང་བཞིན་ནམ། ཡོད་པའི་རང་བཞིན་ནི་རྟག་པའམ། ཁྱབ་པར་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྣང་བཞིན་པ་ཉེ་བར་འགག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བར་གནས་པར་སྣང་བ་ནི་ཡུལ་དུས་གཞན་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཡང་ཉེ་བར་གནས་པའི་རང་བཞིན་ཡང་དེ་ལྟར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། རང་བཞིན་ཙམ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་གཅིག་ཏུ་མཐོང་བ་ཡོད་པའི་རང་
Chinese
等同的，等等。在《释量论》中已作解释。另有说法是，或者说是觉悟的自性本身。因为是智慧自性一体的缘故。不是相续不同，也不是蓝色和快乐等等，因为一切不同都是错觉。没有错觉是智慧的自性，因为对一切都不可否认。任何事物，如果不存在被处所和时间所分割的情况，那么它也被认为是遍及一切的，因此，我也说自性是遍及一切的。如果那样的话，这是回答。如果自性从解脱中没有错觉，那么，安住于他者的自性，在那错觉的时刻，任何差异都不会变成唯一的自性。因此，在错觉的时刻没有差异，在没有错觉的时刻，因为变成了没有差异的自性，所以先前的自性在后来的时刻消失了。如果解脱的自性和轮回的自性没有差别，那么就会变成轮回本身，这是指在那个时刻本身。说是存在时刻本身。如果解脱等等的三句进行解释，那就是如果瓶子。如果自和他者的区别不存在，那么怎么会消失呢？说是“我”。因为在没有区别的时刻，也不是“我”这样的分别念的对境。因此，如果说仅仅是那样就会变成无我，那就是如同虚空一般。这是通过事物的力量来提出的他人的疑问，因为没有区别，所以这个自性智慧就是。那么，这是回答，不是“我”这样的分别念的对境，因为不是自性。智慧的自性或者存在的自性，不是常恒的或者遍及一切的，因为显现的事物是逐渐消失的。显现为逐渐存在的，不是存在于其他的处所和时间。如果那样的话，逐渐存在的自性也会变成那样，这就是仅仅是自性。如果存在着见到一体的自
English
etc. It is explained in the Pramanavarttika itself. Another saying is, or rather, it is the very nature of realization. Because it is one in the nature of wisdom. It is not a different continuum, nor is it blue and happiness, etc., because all differences are illusions. The absence of illusion is the nature of wisdom, because it is undeniable to all. Any object that exists without being divided by place and time is also considered to be pervasive, therefore, I also say that self is pervasive. If that is the case, this is the answer. If the self is free from delusion in liberation, then, abiding in the self of another, at that moment of delusion, any difference will not become the one self. Therefore, there is no difference at the moment of delusion, and at the moment of no delusion, because it has become the nature of no difference, the previous nature disappears at the later moment. If the self of liberation and the self of samsara are not different, then it will become samsara itself, which refers to that very moment. It is said to be the moment of existence itself. If the three lines of liberation, etc., are explained, it is if the pot. If the distinction between self and other does not exist, then how will it disappear? It is said, "I." Because even at the moment of no distinction, it is not the object of the thought of "I." Therefore, if it is said that it will become selfless only in that way, it is like space itself. This is another's doubt raised by the power of things, because there is no distinction, so this self-wisdom is it. Then, this is the answer, it is not the object of the thought of "I," because it is not self. The nature of wisdom or the nature of existence is not constant or pervasive, because the appearing things are gradually disappearing. What appears to be gradually existing is not existing in other places and times. If that is the case, the nature of gradually existing will also become like that, which is just the nature. If there exists the self of seeing oneness,