Tibetan
ཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་མཐོང་བ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ། །ཚད་མས་ཁས་བླངས་ན་ཅི་སྐྱོན་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་མ་དམིགས་པའི་མ་མཐོང་བ་ཚད་མ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་དབང་ཕྱུག་ཀྱང་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་འགོག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་སྙིང་པོ་མེད་དེ་མ་དམིགས་པ་ཙམ་ལས་ཐེ་ཚོམ་དུ་འགྱུར་ན་རྗེ་སུ་དཔག་པའི་གོ་སྐབས་ཡོད་ཀྱི་དེ་ལས་ཁྱད་པར་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་གྲུབ་ན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དབང་ཕྱུག་མེད་པར་གྲུབ་པ་ལ་ནི་མ་མཐོང་བ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་འཇུག་གོ་སྙམ་ན། འོ་ན་ནི་གནོད་པ་མེད་པ་ལས་ཀྱང་མ་མཐོང་བ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་དབང་ཕྱུག་ཅི་ལྟར་འགྲུབ། དེས་ན་གནོད་པ་དང་གནོད་པ་མེད་པས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་པ་ཙམ་མཐོང་བ་ལས་ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ལ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེགས་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དུ་བ་ལ་མེ་བཞིན་དུ་སེམས་པ་ཙམ་སེམས་པ་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་ནི་འབྲས་བུ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་ཁྱབ་པ་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཞན་དག་ཀྱང་ཉེ་བར་མཚོན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དབོག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། སྐྱེས་བུའི་འདོད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་འདོད་པས་གཏན་ཚིགས་བསྒྲུབ་བྱ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཇུག་ ན། དེའི་ཚེ་དབང་ཕྱུག་ལས་བཟློག་པ་ཡང་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་དབང་ཕྱུག་མེད་པར་ཐལ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་ཞེས་སྨོས་ཏེ། དབང་ཕྱུག་མེད་པ་ཡང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་གདོན་མི་ཟ་བར་ཁྱད་པར་འཛིན་པ་ཁས་བླང་པ་བྱ་དགོས་སོ། །ཁྱབ་པ་རྟོག་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་ལས་སམ། བཟློག་ན་གནོད་པ་ཅན་གྱིས་ཚད་མས་སོ། །དེ་ལ་མངོན་སུམ་དང་མི་དམིགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཤད་པ་ནི་འོན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཅི་འདྲ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་འདྲ་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདས་པ་ན་བྱེད་པ་པོ་དང་བྱ་བའི་ཚིག་གོ །འདིས་ནི་ངེས་པའི་འབྲས་བུ་ནི་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། ངེས་པའི་རྒྱུ་ནི་གོ་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྤྱི་ཆེན་པོ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་རྣམ་འགྲེལ་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་ཞེས་བཤད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དབྱིབས་ལ་སོགས་པ་ཅི་འདྲ་བར་གྱུར་པའོ། །དབྱིབས་ལ་སོགས་པ་དེ་ལས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་པོ་སེམས་པ་དང་ལྡན་པ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཅི་འདྲ་བ་ཡང་ཡིན་ལ། བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་པོ་ཡང་དེ་ཡིན་པ་དེ་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་དབྱིབས་ལ་སོགས་བ་གྲུབ་ན་ནི་དབྱིབས་ལ་སོགས་པ་དེ་ལས། བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་པོ་དེ་འདྲ་བ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདིར་ནི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་གཞན་ལ་ནི་ཁྱབ་པ་ཡིན་ལ། རི་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ལས་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་རྩོམ་པའི་ཕྱིར་ཚད་མའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་ག་ལ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་སྒྲ་མི་རྟག་སྟེ་བྱས་པའི་ཕྱིར་བུམ་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རིགས་ཤིན་ཏུ་མི་འདྲ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བུམ་པ་ཉེ་བར་མཚོན་བྱར་བྱས་ནས་མངོན་སུམ་གྱི་རྗེས་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པ་ལས་ལྡོག་པ་ཙམ་ཁྱད་པར་གྱིས་རྣམ་པར་མ་བཅད་པའི་སྤྱི་ནི་མི་རྟག་པ་ཙམ་གྱིས་ཁྱབ་པར་ཤེས་པར་འདོད་པ་ན། གལ་ཏེ་བཟློག་པ་ལ་གནོད་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྦྱར་བར་ནུས་ན་དེའི་ཚེ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱང་རྗེས་སུ་དཔོག་གི་གཞན་ དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྐབས་སུ་ནི་ཅི་ལྟར་མེའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་འདི་མེད་ན་སྔར་མ་དམིགས་པའི་དུ་བའི་དངོས་པོ་གཞན་གྱི་ཚེ་འདི་དམིགས་པ་ན་དམིགས་པ་དེས་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་སྦྱིན་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་འདྲ་བའི་སྐྱེས་བུའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོའིའམ། སེམས་པ་ཅན་ཙམ་མེད་ན། ཅི་ལྟར་ཡོངས་སུ་མཐོང་བའི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་ལ། དེ་ཡོད་ན་ནི་ཡོད་པ་དེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་ལ་ཁྱབ་པ་གྲུབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཙམ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་པ་ཅན་གྱི་བྱེད་པའི་སྔོན་རོལ་དུ་འབྲས་བུ་ཙམ་ལྡོག་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེའི་བྱ་བའི་སྔ་རོལ་དུ་ནི་དུ་བ་ཙམ་ལོག་པ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་འབྲས་བུ་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དུ་བ་ལ་ཡང་ལོ་མ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་དབྱེ་བ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། ཡོད་མོད་གལ་ཏེ་དེ་དག་ཀྱང་མངོན་སུམ་གྱི་རྗེས་ལ་བྱུང་བའི་རྣམ་པ
Chinese
自性所未见者，即非量也。若量所许，有何过失？若汝以未缘之不见为量，则彼时自在天亦以未缘故，亦应遮遣之。若谓彼由比量所成故，不如是。此无实义，以唯由未缘故，若成犹豫，则有比量之机会，若由彼差别决定成立，则非也。然于成立自在天无之时，不见非量，以生犹豫故。是故谓入于比量耶？是则由无害亦唯不见非量也。如是则自在天如何成立？是故由有害与无害所作之差别，实无有也。是故由唯见俱生，一切于一切而比量者，是为善安立也。如烟之于火般，仅思惟者，由思惟者之差别，于果性等上，以量未成立遍，是为显示，谓“复次”等也。“事物”者，谓能作义事者也。如是，余能成者，亦应略为表示也。何故非为比量耶？谓以“士夫意乐”等而宣说也。若不如是者，谓若意乐为成立之因，为成立所立而转入。 则彼时与自在天相违者亦应成立也。云何太过于自在天无耶？谓亦说彼，自在天亦无也。是故定须不欺而许差别执持也。遍之思择亦有二种，谓由现量与比量等，反之则由有害之量也。其中就现量与不缘而说者，谓“然”也。云何者，谓何等之义也。如是者，谓过去时之作者与业之语也。由此能使了知决定之果，决定之因即为了知者也，是为舍弃大总也。此即是
English
That which is not seen by its own nature is definitely not a valid means of cognition. If it is accepted by a valid means of cognition, what fault is there? If you consider the non-seeing of non-apprehension to be a valid means of cognition, then at that time, because Īśvara is also not apprehended, he would also be refuted. If you say that this is not the case because he is established through inference, this is meaningless, because if doubt arises from mere non-apprehension, there is an opportunity for inference, but if it is definitively established as different from that, then it is not. However, when it is established that Īśvara does not exist, non-seeing is not a valid means of cognition, because it causes doubt. Therefore, do you think that it enters into inference? In that case, even from harmlessness, non-seeing alone is not a valid means of cognition. Even so, how is Īśvara established? Therefore, the difference made by harmfulness and harmlessness does not exist. Therefore, it is well established that from merely seeing co-emergence, everything is inferred from everything. Showing that the pervasion on the nature of the effect, etc., is not established by valid cognition due to the difference of the one who thinks, just like fire in smoke, is what is meant by "furthermore," etc. "Thing" means that which performs the function of meaning. Likewise, other means of proof should also be briefly indicated. Why is it not an inference? It is said with "the desire of a person," etc. If it is not like that, that is, if desire enters as the reason for establishing what is to be established, then at that time, the opposite of Īśvara should also be established. How does it follow that Īśvara does not exist? It is said that Īśvara also does not exist. Therefore, it is necessary to accept the distinction of holding without deception. The consideration of pervasion is also of two types, namely, from direct perception and inference, etc., and conversely, from valid cognition with harm. Among these, what is explained by considering direct perception and non-apprehension is "however." What is meant by "how" is what kind of meaning. "Like that" refers to the agent and the word of action in the past tense. By this, it is made known that the result of certainty is the one who understands, and the cause of certainty is the one who is to be understood, which is the abandonment of the great generality. This itself is
Chinese
所謂的「與釋量論相合」是指什麼呢？是指形狀等變成什麼樣的呢？從形狀等之中，能給予加持、具有思維者所能推斷的，那才是正理。是什麼樣的，而且能給予加持者也是那樣，那樣的存在與不存在的隨行，如果形狀等成立，那麼從形狀等之中，能推斷出那樣的加持者，那才是正理。這裡，瓶子等對於其他種類是周遍的，而山等變成其他種類，因此開始推斷，怎麼會有隨順量呢？這是它的意思。如果是這樣，那麼「聲音是無常的，因為是所作性，如瓶子一般」這也不是推斷，因為有種類極不相同之故，如果這樣問難。不是的，因為以瓶子作為近取譬喻，以現量之後所生的分別心作為對境，想要知道未以非果之反體差別而區分的總體，僅僅以無常性周遍。如果能夠施加違害反體的推斷，那時才能推斷無常性，否則就不是了。有時，如果沒有火的自性之事物，在先前未曾見到的煙的事物，在其他時候見到時，因為那見到是果，所以是依靠特殊的周遍而給予的。同樣地，如果沒有那樣的士夫的自性之事物，或者僅僅是具有思維者，怎麼會沒有完全可見的瓶子等呢？如果有的話，因為有是那的果，所以在果的差別上成立周遍，而不是僅僅在果上，因為在具有思維者的作用之前，僅僅是果的反體尚未成立之故。在火的作用之前，僅僅是煙的反體就已成立。因此，是成立果的差別之自性，而不是僅僅是果。如果煙也有從樹葉產生的等內部差別，如果這樣問難。有的，但是如果那些也是現量之後所生的種類
English
What is meant by "conforming to the Pramāṇavārttika"? What is meant by what shapes, etc., become like? That which infers from shapes, etc., the one who bestows blessings, the one with thought, that is the very reason. What is it like, and the one who bestows blessings is also like that, the existence and non-existence of that which follows, if shapes, etc., are established, then from shapes, etc., that which infers such a bestower of blessings, that is the very reason. Here, pots, etc., are pervasive for other kinds, and mountains, etc., become other kinds, therefore, since it begins to infer, how can there be following validity? This is its meaning. If that is the case, then "sound is impermanent, because it is produced, like a pot" this is also not an inference, because there are very different kinds, if asked. No, because by making a pot a close example, by the conceptual mind arising after direct perception as the object, wanting to know that the general, which is not distinguished by the difference of non-fruit, is only pervaded by impermanence. If one can apply an inference that harms the opposite, then at that time impermanence itself can be inferred, otherwise it is not. Sometimes, if this object of the nature of fire is not there, when this is seen at other times in the object of smoke that was not previously seen, because that seeing is the result, it depends on the giving of a special pervasion. Similarly, if there is no such object of the nature of a person, or just a thinker, how can there be no completely visible pots, etc.? If it exists, because existence is the result of that, pervasion is established on the difference of the result, but not only on the result, because before the action of the thinker, the opposite of only the result is not established. Before the action of fire, the opposite of only smoke is established. Therefore, it is the nature of the difference of the result that is established, not only the result. If smoke also has internal differences such as those arising from leaves, if asked. Yes, but if those are also the kinds arising after direct perception