Tibetan
པ་འདི་ལ་བཤད་པ། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐ་དད་པར་ཁས་བླངས་ཀྱང་འདོད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་གྲུབ་པ་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་བ་ནི་དེ་ལས་ཅིར་འགྱུར་ཏེ་ཅིར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཐ་དད་ན་ཆགས་པ་དོར་བར་ནུས་པ་ཉིད་དོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་ནི་ཆགས་པ་ཐ་དད་པ་དེ་སྤོང་འགྱུར་རོ། །ཆགས་པ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཡུལ་གྱི་ཉེས་པ་མཐོང་བ་ཉིད་ལས་སྤང་བ་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལན་འདེབས་པ་ནི་འདིའི་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཆགས་པ་འདིའི་ཡུལ་ལོ། །ཆགས་པ་དེ་སྤོང་བར་རོ། །རིགས་པ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ནི། ཡུལ་གཞན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྐྱོན་གཞན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ལས་གཞན་པའི་སྐྱོན་གྱིས་སོ། །ཡུལ་སྐྱོན་ཆགས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ལའོ། །བདེ་བའི་རྒྱུ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ལ་སོགས་པ་ལའོ། །གལ་ཏེ་ཆགས་པ་ནི་གོས་ལ་སོགས་པ་གཞན་དུ་འདོད་པ་དང༌། སྡང་བ་དག་གིས་ལེན་པ་དང་འདོར་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ལ་ཡུལ་གྱི་སྐྱོན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲེང་བ་ཅི་ཡོད་སྙམ་དུ་དོགས་ན། ཡོན་ཏན་སྐྱོན་དང་ཞེས་གསུངས་སོ། །གོ་རིམས་ཅི་བཞིན་དུ་ཡོན་ཏན་སྐྱོན་དང་རྗེས་འབྲེལ་བའི་འདོད་པ་དང་སྡང་བ་ལ་སོགས་པའི་སྤོང་བ་འདོར་བ་ནི་དེ་གང་ཡིན་སྙམ་ན། ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་དེ་དག་ཡུལ་ལ་མ་མཐོང་བ་མེད་པས་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་ལ་ཡོན་ཏན་མ་མཐོང་བས་ནི་ཆགས་པ་སྤོང་ལ། ཉེས་པ་མ་མཐོང་བས་ནི་ཞེ་སྡང་ངོ༌། །ཡུལ་གྱི་ཡོན་ཏན་དང་ཉེས་པ་མ་མཐོང་བའི་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱུ་མི་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ནི་སྤང་བ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྒྱུ་ལ་རག་ལས་པའི་ཡུལ་རྣམས་ལ་ནི་ཡོན་ཏན་དང་ཉེས་པ་མཐོང་བ་ལས་ཉེ་བར་ ལེན་བ་སྤོང་བ་མཐོང་བ་ཉིད་ཡིན་ན་ཚུལ་འདི་ནི་ཞེན་པ་ལ་ཡང་ཡིན་པར་མི་འཐད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་ལ་བདག་གི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབ་པ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ཡིན་ནའོ། །ཞེན་པའི་ཡུལ་ནི་བདག་དང་བདག་གི་བའོ། །དེའི་དངོས་པོ་ནི་ཉིད་དེ། ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་ནི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་གྱི་ཚུལ་འདི་ནི་ཞེན་པ་ལ་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། །ཞེན་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཕྱི་ཚུལ་གང་ཡིན་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི། ཆགས་ཡོན་ཏན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །རིགས་པ་བརྗོད་ནས་སྐབས་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ནི། བདག་དང་བདག་གིར་ལྟ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི། རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ཅན་དེ་ལ་འབྲས་བུ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཅན་གྱི་ཞེན་པ་ནི་ཟློག་ཏུ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡོན་ཏན་སྐྱོན་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི། ཆགས་ཡོན་ཏན་གྱིས་ཆགས་པ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་དོན་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། ཉེས་མེད་བདག་ལ་ཆགས་པ་དང༌། །བྲལ་བའི་རྒྱུ་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི། །མ་ཚང་མེད་རྒྱུ་དེ་ལ་ནི། །འབྲས་བུ་གང་གིས་ཟློག་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་འདིའི་དོན་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་ནི་བསྟན་པའི་དོན་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། ཉེས་མེད་བདག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་ཞེན་གཉིས་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་བསམ་པས་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། མ་ཚང་མེད་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་དད་པའི་བསམ་པས་བརྗོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆགས་པའི་ཉེས་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྟེན་ཉིད་ཡིན་ལ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འདུ་བ་ཅན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ། །བདག་ནི་བདེ་བ་སྒྲུབ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་བྱེད་པ་དང༌། དེའི་འབྲས་བུ་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་བདག་བཞིན་དུ་ཞེན་པ་ཡང་བདག་གི་བའི་ལྟ་བའི་ཡུལ་ཉིད་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཡུལ་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། ཆགས་ལ་སྐྱོན་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་བདག་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཤེས་པར་ བྱེད་པ་དང༌། དེའི་འབྲས་བུ་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་འདོད་ན། འོ་ན་ནི་འདི་ལ་རང་བཞིན་གཞན་མེད་པས་ཅི་ལྟར་ཐར་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། བསམ་པར་བྱ་བ་དང༌། བསྒོམ་པར་བྱ་བར་ཅི་ལྟར་འགྱུར། སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་ནི་བདག་མེད་པར་ལྟ་བ་ཐར་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ། །གང་གིས་འདི་དཔེ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཅི་བདག་འདི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ནམ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསུ་ནས་བཤད་པ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྟེན་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ།། བདག་ཡོད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདུ་བ་ཅན་གྱི་རྒྱུའམ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཤེས་པར་བྱེད་པ་དང༌། སྤྱོད་པར་བྱེད་པའོ། །གལ་ཏེ་ཞེན་པ་ལ་སོགས་ལས་བསྐྱེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ནི་བདག་འབའ་ཞིག་ལ་འདུ་བ་མ་ཡིན་ལ། བདག་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡོད་ན་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་མ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི། འོན་ཏེ་ཞེས་
Chinese
对此的解释是，如果有人说即使承认是不同的，也不会有任何期望的结果，那么这又会变成什么呢？它什么也不会变成。如果有人怀疑，如果是不同的，就能舍弃贪执，那么贪执的不同之处就会被舍弃。如果贪执是不同的，那么舍弃是因为看到了境的过患，而不是其他原因，对此的回答是“此之境”。贪执是此之境。贪执会舍弃它。为了展示相关的推理，首先进行解释：“以他境”。“以他过患”是指与我不同的过患。“境过患于贪执”是指于我。“安乐之因”是指于我等。如果贪执被认为是衣服等其他事物，那么难道不是由嗔恨来取舍吗？如果有人怀疑这与境的过患有什么关系，那么就说了“功德过患”。按照顺序，与功德过患相关的欲望和嗔恨等的舍弃和抛弃是什么呢？如果有人问，那是因为没有看不到境的功德和过患。因为没有看到境的功德，所以舍弃贪执；因为没有看到过患，所以产生嗔恨。没有看到境的功德和过患的自性之因，没有不生的自性之生，就是舍弃。对于外面的瓶子等依赖于外因的境，如果看到功德和过患而进行取舍是显而易见的，那么这种方式对于执着也是不合理的。如果有人说“彼等”，是指境没有不具备成就我的安乐等。执着的境是我和我所。它的本体就是，与功德具备相联系。因为没有它，所以没有具备功德。如果有人说这种境的方式对于执着是不合理的，那么就是“执着的功德”。为了阐明外在的方式是什么，就是“贪执功德”。在陈述推理之后，将其应用于当下，就是“我与我所见的特征”。
English
The explanation for this is: If someone says that even if it is admitted to be different, there will be no desired result, then what will it become? It will become nothing. If someone doubts that if it is different, then it will be possible to abandon attachment, then the difference of attachment will be abandoned. If attachment is different, then abandonment is because one sees the faults of the object, and not for other reasons, the answer to this is "this object". Attachment is the object of this. Attachment will abandon it. In order to show the relevant reasoning, first explain: "By other object". "By other fault" means the fault that is different from me. "Object fault to attachment" means to me. "The cause of happiness" means to me and so on. If attachment is considered to be other things such as clothes, then is it not taken and abandoned by hatred? If someone doubts what is the relationship between this and the faults of the object, then it is said "merit fault". In order, what is the abandonment and rejection of desire and hatred etc. related to merit fault? If someone asks, it is because there is no failure to see the merits and faults of the object. Because one does not see the merits of the object, one abandons attachment; because one does not see the faults, one generates hatred. The cause of the nature of not seeing the merits and faults of the object, the birth of the nature of non-birth, is abandonment. For external objects such as external vases that depend on external causes, if taking and abandoning by seeing merits and faults is obvious, then this method is also unreasonable for clinging. If someone says "those", it means that the object does not lack the accomplishment of my happiness etc. The object of clinging is me and mine. Its essence is just that, it is related to possessing merit. Because there is no it, there is no possessing merit. If someone says that this way of object is unreasonable for clinging, then it is "the merit of clinging". In order to clarify what the external way is, it is "attachment merit". After stating the reasoning, apply it to the present, which is "the characteristic of seeing me and mine".
Chinese
因此，对于那个没有不完整原因的事物，执着于视其结果为“我”的观念是无法避免的，这就是它的含义。通过“与优点和缺点相关联”等等，表明了“贪恋并非因优点而生”的含义。而“对无过错的‘我’产生贪恋，也有分离的原因”这句话，则表明了“对于那个没有不完整原因的事物，什么结果能够阻止它呢？”的含义。他们认为这是为了总结而创作的诗句，如此说道。然而，正如所说的那样，这并非教义的真正含义。因为“对无过错的‘我’”这句话，是以“视我”和“执着”二者没有差别的想法来表达的；而“没有不完整原因的事物”这句话，则是以存在差别的想法来表达的。具有贪恋的过错，本身就是痛苦的原因，本身就是痛苦的根源，并且由于它是痛苦的集合，所以与“我”也是相同的。因为“我”是了知所有成就快乐之事物，并且享受其结果的主体。因此，正如“我”一样，执着也因为是“我”之观念的对象，而不会变成脱离欲望的对象，这就是“贪恋也有过错”所表达的。然而，如果“我”也了知是痛苦的制造者，并且享受其结果，因而希望成为脱离贪恋的对象，那么，对于那些希望解脱的人来说，由于它没有其他自性，如何才能去认识“我”、思考“我”和禅修“我”呢？如果认识到应该抛弃它，那么无我之见就会成为解脱的工具。为了消除有人会认为“我”是痛苦之因的疑虑，而以比喻的方式来解释，这就是“痛苦的根源”。“‘我’存在”这句话，指的是集合的原因，或者是一切的知者和行者。如果说由执着等产生的痛苦并非仅仅聚集在“我”身上，并且“我”不是痛苦的原因，因为如果它存在，就不会知道它存在，为了消除这种疑虑，就说“然而”。
English
Therefore, the attachment of viewing the result as "I" to that which has no incomplete cause is unavoidable, that is its meaning. By "associated with merits and faults" and so on, it indicates the meaning of "attachment does not arise from merits." And the statement "attachment to the faultless 'I', there is also a cause for separation," indicates the meaning of "for that which has no incomplete cause, what result can prevent it?" They said that it was a verse composed for the purpose of summarizing, so it was said. However, as said, this is not the true meaning of the doctrine. Because the phrase "to the faultless 'I'" is expressed with the thought that there is no difference between "viewing as I" and "attachment"; and the phrase "that which has no incomplete cause" is expressed with the thought that there is a difference. Having the fault of attachment is itself the cause of suffering, is itself the basis of suffering, and because it is a collection of suffering, it is also the same as "I." Because "I" is the subject who knows all things that accomplish happiness and enjoys its results. Therefore, just like "I," attachment, because it is the object of the view of "I-ness," will not become an object free from desire, that is what "attachment also has faults" expresses. However, if "I" also knows that it is the maker of suffering and enjoys its results, and therefore wishes to become an object free from attachment, then, for those who wish to be liberated, since it has no other self-nature, how can one know "I," think about "I," and meditate on "I"? If it is recognized that it should be abandoned, then the view of no-self will become the tool of liberation. In order to dispel the doubt that someone might think that "I" is the cause of suffering, it is explained by way of metaphor, that is "the basis of suffering." The statement "'I' exists" refers to the cause of the collection, or the knower and doer of all things. If it is said that the suffering arising from attachment and so on is not only gathered on "I," and "I" is not the cause of suffering, because if it exists, it would not know that it exists, in order to dispel this doubt, it is said "however."