Tibetan
ད་པར་མི་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་དུ་དོགས་བ་བསུ་ནས་བཤད་པ་ནི། ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བུད་མེད་ལ་སོགས་པ་དེ་དང་དེས་བསྒྲུབས་པའི་བདེ་བ་ནི་དེ་མེད་པར་ཡིན་ཙམ་གྱིས་འབྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །མངོན་པར་གསལ་བར་བྱ་བ་ཡང་གསལ་བར་བྱེད་པ་མེད་པར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་གསལ་བར་བྱེད་པའམ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བའི་བདག་ལ་མངོན་པར་ཆགས་བའོ། །བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་ནི་བདག་མཐོང་བ་ཡོད་ན་བདག་གི་བ་བཞིན་སྣང་དང་གཞན་གྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང༌། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཉེས་པར་ཡང་འགྱུར་རོ་ཞེས་མཇུག་སྡུད་པའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་པ་ནི་དེའི་བྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །བདག་གི་བ་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་རང་དང་གཞན་གྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཡང་ཉེས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའོ་ཞས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འཛིན་པ་ནི་འཆད་པའོ། །བདག་གི་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཆགས་པ་ནི་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི། བདག་གི་ཡུལ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པར་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི། འོན་ཏེ་བདག་ཁོ་ན་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སེམས་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་བདག་ནི་མི་སྣང་སྟེ། དེས་ན་སེམས་ཉིད་བདག་ཡིན་ནོ། །སེམས་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་བའི་ཕྱིར་བདག་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་གཞན་དག་ཀྱང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྐད་ཅིག་མ་ཁོ་ནའོ། །ཁོ་བོ་ཅག་ཉིད་ཁ་ཙང་ཡིན་ལ་ཁོ་བོ་ཅག་ཉིད་དི་རིང་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཞེན་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ལྟར་འཇུག་པ་ནི་བདག་ཏུ་ཞེན་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་ངེས་པར་བདག་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་བདག་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་བདག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་བ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མེད་པ་མ་ཡིན་ལ་བདག་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐར་པ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསུ་ནས་ཉེས་མེད་བདག་ལ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་བློ་ལ་གནས་པར་ཁས་ བླངས་པའོ། །དེའི་བློ་ཉིད་ཆགས་པ་ཡིན་ཏེ། བློའི་ཚད་མ་མེད་ན་ནི་བདག་མེད་པར་སྨྲ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཆགས་པ་ནི་བདག་དང་བདག་གིར་ལྟ་བ་ལས་གཞན་ཁོ་ནར་ཁས་ལེན་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཡང་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ན་ཉེས་བ་དང་བཅས་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་ནི། འོན་ཏེ་བདག་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་ནི་བདག་གི་བ་ལའོ། །ཁས་བླངས་
Chinese
如果怀疑是否不会改变，从而提出疑问并进行解释，这就是所谓的“见功德”。由妇女等通过各自努力获得的快乐，并非仅仅因为没有它就会产生。需要显现的事物，如果没有显现者，也不会改变。因此，显现者或成就者就变成了应该接受的，这就是它的含义。那是对所谓的“我”的执着。对于那些声称有“我”的人来说，如果他们能看到“我”，就会像看到“我的”一样，能区分自己和他人。并且，从这种区分中产生的过失也会随之而来，这是通过总结的方式来表达的，即所谓的“因为那个”。就像看到“我的”一样，区分自己和他人也只会成为过失的根源，这就是它的含义。执着就是阐述。对“我的”之境的执着是轮回的根源，但对“我”之境的执着则不是，为了消除这种疑虑，提出了“然而，仅仅对于我”的说法。与心等不同的“我”是不可见的，因此心本身就是“我”。心是刹那生灭的，因此也不能说不是“我”，因为就像体验其他没有分别念的知识一样，也是刹那生灭的。我们昨天是这样，我们今天也是这样，这仅仅是分别念的执着而已。这种分别念的产生，无非是对“我”的执着，这就是所谓的“必定对于我”。如果说应该抛弃的是“我”和分别念，而不是“我”本身。那么，抛弃分别念就不能脱离贪欲，并且因为没有“我”也就没有解脱，为了消除这种疑虑，所以说“无过失的我”。以量成立的本身，就承诺了存在于智慧中。那个智慧本身就是执着，如果没有智慧的量，就会变成说没有“我”了。如果说执着不是仅仅承认对“我”和“我的”的看法吗？那也是轮回的根源，因此是有过失的，应该抛弃的，为了消除这种疑虑，提出了“然而，我和”的说法。那是指“我的”。承诺。
English
If there is doubt as to whether it will not change, and then a question is raised and explained, this is what is called "seeing merit." The happiness attained by women and others through their respective efforts does not arise merely because it is absent. What needs to be manifested will not change without a manifester. Therefore, the manifester or achiever becomes what should be accepted, and that is its meaning. That is the attachment to the so-called "I." For those who claim to have an "I," if they can see the "I," they will see it as they see "mine," and they will be able to distinguish between themselves and others. And the faults arising from this distinction will also follow, which is expressed through a concluding statement, which is called "because of that." Just as seeing "mine" is like distinguishing between oneself and others, it will only become the source of faults, and that is its meaning. Attachment is explanation. Attachment to the realm of "mine" is the root of samsara, but attachment to the realm of "I" is not. To dispel this doubt, the statement "However, only for me" is presented. The "I" that is different from mind and so on is invisible, therefore mind itself is the "I." Mind is momentary, therefore it cannot be said that it is not the "I," because just as one experiences other non-conceptual knowledge, it is also momentary. We were like this yesterday, and we are like this today, this is merely the attachment of conceptual thought. The arising of such conceptual thought is nothing other than attachment to the "I," which is what is called "certainly for me." If it is said that what should be abandoned is the "I" and conceptual thought, but not the "I" itself. Then, abandoning conceptual thought cannot be separated from desire, and because there is no "I," there is no liberation. To dispel this doubt, it is said, "The faultless I." The very establishment by valid cognition is a commitment to abide in wisdom. That wisdom itself is attachment, and if there is no valid cognition of wisdom, it will become saying that there is no "I." If it is said that attachment is not merely acknowledging the view of "I" and "mine"? That is also the root of samsara, therefore it is faulty and should be abandoned. To dispel this doubt, the statement "However, I and" is presented. That refers to "mine." Commitment.