Tibetan
ང་རྟོགས་པ་མེད་ཀྱང་སྔོན་གྱི་འཕེན་པ་ལས་འཇུག་པ་ན། དོན་དམ་པར་གཅིག་ཉིད་དམ་ཐ་སྙད་ཀྱང་མཐོང་བ་མེད་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་ད་ལྟར་དེ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་འབད་པ་ཡང་རང་རིག་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། རང་གི་ངོ་བོ་ལས་གཞན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་བྱེད་ན་ཇི་ལྟར་ཐ་སྙད་དུ་དོགས་པ་བསུ་ནས། ཇི་ལྟར་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་བྱེད་ཀྱང་མྱུ་གུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་བྱེད་ཀྱང་སྔོན་གྱི་འདུ་བྱེད་པའི་ཐ་སྙད་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འདི་མཁས་པའི་ཚུལ་མ་ཡིན་སྙམ་ན། གྲུབ་ཟིན་པ་ལ་ཡང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་གཞན་པའི་ཚད་མས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དངོས་པོ་བརྟགས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། ཅིའི་ཕྱིར་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་བར་མི་འགྱུར་སྙམ་ན། སྔོན་དང་ཕྱི་མར་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དངོས་པོ་ནི་རྩོད་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་མི་སྡོད་པ་ལ་ནི་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡང་འཇུག་པ་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་སྐད་ཅིག་ཙམ་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇུག་པ་མེད་པས་སོ། །ནོར་པ་ནི་ཐར་པའི་དོན་དུ་འབད་དོ་སྙམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །སྐད་ཅིག་ཙམ་རིག་པར་བྱེད་པའི་མངོན་ སུམ་ནི་གྲུབ་ཟིན་པ་དང་མ་ཟིན་པ་གཉིས་ཀྱི་བརྩེ་བ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པས་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་ཁས་བླངས་ནས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་ཐུགས་བརྩེ་བས་འཁོར་བ་ཅི་སྲིད་བཞུགས་པ་ཡིན་ལ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ནི་ལས་ཀྱིས་དུས་ཅུང་ཟད་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ལ་ཡང་སྐུ་ཚེ་རིང་པོ་མངོན་པར་གྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ལས་ནི་མངའ་བ་ཁོ་ནའོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་ཆ་ཉིད་ལ་རྩོད་པ་ནི་དམ་པའི་དོན་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ཉིད་ལ་ལན་གདབ་པའི་སྒོ་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དོན་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ནི་སྤྱོད་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པའམ། མ་ཁོང་ནས་དབྱུང་བས་མ་དམིགས་པའོ། །དེ་རྟོགས་པ་ནི་རང་རིག་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེར་གྱུར་པ་ན་ཡང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་འཇུག་པ་ནི་ཐུགས་རྗེའི་དབང་གིས་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་སྐད་ཅིག
Chinese
我虽然没有证悟，但由于先前的牵引而进入，并非没有见到胜义谛中的一或名言，这被称为“现在即是”。远离贪欲的努力也只是自证，而不是分别念，这被称为“异于自性”。如果不作分别念，如何以名言来迎接疑惑？如同种子等不作分别念也能生出苗芽一样，因为已经成立，所以即使不作分别念，也能生起先前行为的名言，这被称为“因果之事物”。为什么认为这不是智者的行为呢？对于已经成立的事物，因果之事物也不是以异于分别念的量来证知的，这被称为“如是”。“考察因果事物之后”是剩余的部分。为什么不改变进入和返回呢？被称为“先前和之后”。因此，因果事物不是争论的对象。对于不住于第二刹那者，在任何地方都不可能进入，这被称为“仅刹那”。“因此”是因为没有进入。错谬者认为是为了解脱而努力，这是分别念。仅刹那间认识的现量，是以成立和未成立二者的爱恋和分别念而进入的，这被称为“即使承诺之后”。诸佛世尊是以慈悲心而住于轮回的，远离贪欲者是以业力而暂时住留的。世尊们也唯有具有使寿命长久显现成立之业。对于偈颂之部分的争论，被称为“胜义谛”。通过回答此问题来结合偈颂之义，是具有行境之识，或者因为未从内部取出而未观察到。证悟它就是自证的自性。即使成为那样，诸佛的进入也是由大悲心所致。或者，仅一刹那。
English
Although I have no realization, when entering due to previous karma, it is not that I do not see oneness or conventional terms in ultimate truth, which is called "now itself." The effort of being free from attachment is also just self-awareness, not conceptualization, which is called "other than one's own nature." If one does not conceptualize, how does one meet doubts in terms? Just as seeds and the like do not conceptualize but can produce sprouts, likewise, because it is already established, even if one does not conceptualize, one can generate the conventional terms of previous actions, which is called "the object of cause and effect." Why is it thought that this is not the behavior of the wise? For things that are already established, the object of cause and effect is not cognized by a valid cognition other than conceptualization, which is called "thus." "Having examined the object of cause and effect" is the remaining part. Why doesn't it change between entering and returning? It is called "before and after." Therefore, the object of cause and effect is not an object of dispute. For one who does not abide in the second moment, it is impossible to enter anywhere, which is called "only a moment." "Therefore" is because there is no entry. The mistaken one thinks that he strives for liberation, which is conceptualization. The direct perception that cognizes only a moment enters through the affection and conceptualization of both what is established and what is not, which is called "even after promising." The Buddhas, the Bhagavat, abide in samsara out of compassion, while those who are free from attachment abide for a short time due to karma. The Bhagavat also only possess the karma that makes the long life manifest and established. The dispute over the part of the verse is called "ultimate meaning." Combining the meaning of the verse by answering this question is the consciousness with an object of action, or it is not observed because it is not taken out from within. Realizing it is the very nature of self-awareness. Even when it becomes so, the entry of the Buddhas is due to great compassion. Or, just a moment.
Tibetan
་གི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་པ་རྟོགས་ཀྱང་ཐུགས་རྗེའི་དབང་གིས་རང་གི་རྒྱུད་གནས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་སྤྱོད་པ་འཇུག་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་དེ་སྐད་བརྗོད། ཅི་དེ་ལྟར་འཇུག་པ་མཐོང་ངམ་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས། ཅི་ལྟར་རྒྱལ་པོའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྐྱེ་དགུ་བསྲུང་བའི་བསམ་པ་ཅན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ནི་རྒས་པས་བདག་ཉིད་འཆི་བར་རྟོགས་པ་ན་ཡུལ་དེ་ལ་བདག་ཉིད་བསྲུང་བར་མཐོང་ཡང་དེའི་དོན་དུ་བུ་ལ་སོགས་པ་འབད་པས་རྣམ་པར་གཞག་པའི་དོན་དུ་བརྩོན་པ་དེ་བཞིན་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་ཐུགས་རྗེས་རང་གི་རྒྱུན་གནས་དོན་དུ་འབད་པས་མཛད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེས་ན་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་དུ་བསམས་པའི་སྐུ་ཚེ་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལྟོས་པ་ཁོ་ནས། ཡང་ན་ལས་ཀྱི་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །འདོད་པའི་རྗེས་སུ་སྟོན་པ་ཡང་བསོད་ནམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་མཐའ་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། སྨོན་ལམ་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མཐའ་ མེད་པར་གནས་པའི་ཆུན་གྲུབ་པ་ཉིད་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་སྤྱད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ནི་སྡུག་བསྔལ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་ཉིད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པའོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིའོ། །དེའི་ཚེ་ཞེས་ཁོང་ནས་ཕྱུང་ལ་སྐྱེ་བ་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེའི་ཚེ་ཞེས་ཁོང་ནས་ཕྱུང་ལ་གནས་པར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་སྦྱར་རོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་རྩོད་པ་ནི། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཟད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བས་སྤངས་ལ། འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་རྩོད་པ་ནི། འཕངས་ལས་ལྡོག་མེད་འདོད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འབད་པ་མེད་པར་མི་ལྡོག་ན་འོ་ན་རྩོལ་བ་ལས་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། རྩོལ་བ་ཡང་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཏང་སྙོམས་པ་ཉིད་ཅི་ལྟར་སྙམ་ན། དེ་ནི་འགལ་བ་ཡང་ཞེས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་སྤངས་ནས། ཅི་ལྟར་སེམས་ཅན་གྱི་ངོར་བརྩེ་བ་ཡིན། བརྩེ་བ་སྐྱེ་ན་ཡང་ཇི་ལྟར་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི། གལ་ཏེ་བརྩེ་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིས་ནི་སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ། བརྩེ་བ་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་སུ་བསྟན་པ་ཡི
Chinese
即使证悟了自性之智，也以大悲的力量，为了使自己的相续存在而行持，这才是唯一的行为。谁会这样说呢？难道你见过那样行持吗？为了消除这种疑惑，就有了“如国王”的说法。具有守护众生之心的国王，当他意识到自己因年老而将死亡时，虽然他看到自己守护着那个国家，但为了那个国家的缘故，他努力地安排儿子等继承王位，同样地，薄伽梵也以大悲心为了自己的相续存在而努力行持，这就是其中的含义。因此，为了圆满在三个无数劫中所积累的福德资粮，仅仅依靠薄伽梵，或者说是业力，这样的分别念才是合理的。随顺欲望也是福德的果报，因此说薄伽梵是无边无际的，这被称为以发愿为主。安住于无边无际的群体，本身就是业力的果报，这就是其中的含义。因为没有真实行持的缘故，所以才有了“如是之相”等等的说法。“如是之相”是指将“我受痛苦”等等执着为一体。如果说，这是指其他的。那时，从心中取出“其他的生”等等，以及从心中取出“也安住”等等来连接。其中，如果说，这种争论是因为共同行持已经穷尽的缘故而舍弃的。然而，如果说，这种争论是因为想要从抛弃中不退转的缘故而舍弃的。如果说，不努力就不会退转，那么难道会因为努力而改变吗？因此说，努力也是如此。如果认为那是舍弃，那又如何呢？因此说，那也是矛盾的。如果舍弃了对众生的执着，那么如何对众生生起慈悲呢？即使生起慈悲，又如何舍弃了我执呢？为了消除这种疑惑，就有了“如果慈悲是”的说法。这表明了在要证明对众生的执着时，慈悲是果的理由。
English
Even if one realizes the wisdom of one's own nature, one acts solely for the purpose of maintaining one's own lineage through the power of compassion. Who would say that? Have you seen such conduct? To dispel this doubt, there is the saying, "Like a king." A king with the intention of protecting beings, when he realizes that he will die due to old age, although he sees himself protecting that country, for the sake of that country, he diligently arranges for his son and others to succeed to the throne, just as the Bhagavan also acts diligently with compassion for the sake of his own lineage, that is the meaning. Therefore, in order to perfect the accumulation of merit accumulated in three countless eons, it is reasonable to have the discrimination that it is only dependent on the Bhagavan, or that it is karma. Following desire is also the fruit of merit, therefore it is said that the Bhagavan is infinite, which is called mainly making aspirations. Abiding in an infinite multitude is itself the fruit of karma, that is the meaning. Because there is no truly practiced meaning, therefore there are sayings such as "such a form." "Such a form" refers to clinging to "I am suffering" and so on as one. If it is said, this refers to others. Then, take out "other births" and so on from the heart, and connect "also abide" and so on from the heart. Among them, if it is said that this argument is abandoned because the common conduct has been exhausted. However, if it is said that this argument is abandoned because one wants to not retreat from abandonment. If it is said that one will not retreat without effort, then will it change due to effort? Therefore it is said that effort is also like that. If one thinks that it is abandonment, then what is it like? Therefore it is said that it is also contradictory. If one abandons the view of sentient beings, then how can one generate compassion for sentient beings? Even if compassion arises, how can one abandon self-grasping? To dispel this doubt, there is the saying, "If compassion is." This shows that when proving the clinging to sentient beings, compassion is the reason for the result.