Tibetan
བང་པོ་ལས་འདས་སྨྲ་བ་དག་གིས་སྨྲས་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐུབ་པའི་མཐར་ནི་སེམས་མི་རྟ་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡིན་ཡང་འཐད་པའི་ཕྱིར། རྟག་པའི་སེམས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་མ་གྲུབ་པོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྐབས་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཅི་ལྟར་ན་མི་རྟག་པའི་སེམས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཙམ་གྱིས་རྫོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་ན། སེམས་པ་ཡང་ཞེས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་ཡང་འབྲས་བུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདིར་གཞན་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བག་ལས་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་ལས་འདས་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསུ་ནས། དབང་པོ་ལས་འདས་པ་ནི་མི་སྤོང་གི་འོན་ཀྱང་གཞན་རྒྱུ་ཡིན་ན། མཐོང་བ་ཙམ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་བྱེད་པ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མཇུག་བསྡུ་བས་སྟོན་པ་ནི། དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གཞན་གྱི་རྒྱུ་ཅན་ལ་ནི་དེ་ཙམ་ལས་མི་འབྱུང་བས་ཁྱབ་ལ། མི་འབྱུང་བ་དང་འགལ་བ་ཡང་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མེད་ན། ཡོད་པ་ཡིན་ཡང་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་ནུས་སྲིད་པར་ཅི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་ བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རྒྱུ་རྟག་པ་རྣམས་ལའོ། །དེ་ལྟར་འདིར་ནི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་མ་མཐོང་ངོ༌། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མཚུངས་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །རུང་བའི་ཁྱད་པར་ནི་བག་ཆགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། །གང་གིས་དེ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་པ་མེད་པས་འབྲས་བུ་མེད་པར་རོ། །དེས་ན་ཁྱད་པར་བྱེད་བ་དེ་ཙམ་ལས་མི་འབྱུང་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མེད་ཀྱང་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་ཡོད་པར་སྲིད་ན་ནི་རྒྱུ་རྣམས་ཀྱི་ཚད་མ་ངེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཙམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ནམ་མཁའ་ལ་སྲེག་པ་དེ་དག་ནི་རྒྱུ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོ་རྣམས་སོ། །འོན་ཏེ་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་ཁྱབ་བ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསུ་ནས། དེ་དག་ཀྱང་ཞེས་གསུངས་སོ། །མི་མཚུངས་བར་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི། དེ་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་དག་གོ །ཁྱབ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །ཡུལ་ཁྱབ་པ་ཉིད་མེད་བའི་ཕྱིར་ན། དེ་ལ་ནི་མེད་པས་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་གཞན་གྱི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་ཁྱབ་པ་བྱར་མེད་པ་ཡོད་བས་ན། དེའི་ནུས་པ་སྲིད་པ་ཁོ་ནའོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསུ་ནས་བཤད་པ་ནི། རྟག་པ་ཁྱབ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའོ། །ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ལའོ། །འོན་ཏེ་མ་ཁྱབ་པས་རྒྱང་རིང་པོ་ན་གནས་པ་རྣམས་ཅི་ལྟར་རྒྱུ་ཡིན་སྙམ་ན། ཉེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་རྒྱུ་མ་ཡིན་སྙམ་ན། རིང་བ་ཡིན་ཡང་རྒྱུར་ཞེས་གསུངས་སོ། །གང་གིས་མ་ཁྱབ་པའི་རྟག་པ་དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་རྣམ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་རྒྱུར་མཐོང་བ་གང་ཡིན་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསུ་ནས་སྒྲ་སོགས་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་རྟག་པ་ཉིད་ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེད་བྱེད་དུ་རང་བཞིན་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེས་ན་སྐད་ཅིག་མ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐྱེད་བྱེད་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐལ་བ་མེད་དོ། །སྐབས་ཉེ་བར་སྡུད་བ་ནི་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་དེ་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རེས་འགའ་བ་ཡིན་པ་དེས་ན་གྲུབ་པ་ལ་བག་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྒྱུར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་སུ་ འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་པ་ལྟར་མི་རྟག་པ་ཡང་ཅི་ལྟར་རྒྱུ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། རེས་འགའ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ན། རེས་འགའ་བ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བརྗོད་བ་ནི། རྒྱུ་མེད་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་རང་གྲུབ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ། མེད་པ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་ན་ཕྱིས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ཡང་རང་བཞིན་སྔ་མ་ཁོ་ནར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་རང་གི་ངོ་བོ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ན། ལྟོས་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དགོངས་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་རྒྱུ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དགག་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ལ་རྒྱུ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྒྱུ་གཅིག་ཉིད་ནི་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས་སོ། །གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་སྲེད་པ་ལ་ནུས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །གཙོ་བོ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཉིད་དེ་དེ་སྤངས་པས་སོ། །དེ་ལ་རེས་འགའ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་ཞེས་བྱ་བ་
Chinese
说超越感官者所说的是“如果”。在能者的究竟处，即使是不常住的心加持也是合理的。说常住的心没有加持是不对的。 “为了圆满”的意思是，行事是适时的。如果有人认为，不常住的心仅仅加持怎么会圆满呢？因为来世没有成立。所以说心也是。如果说果是从体验的习气中产生的，即使如此，这里也没有其他的关联，这是习气的作用。为了消除认为没有能舍弃超越感官的疑虑，虽然不舍弃超越感官，但是如果是其他的因，就与仅仅从见产生的果的差别相违背，因此总结说：“因此”，对于其他的因，仅仅从那产生是周遍的。不产生和相违背也是产生的。因此，如果对于产生的自性没有周遍，即使存在，怎么能成为周遍的对象呢？ “那”是指不产生果的常住因。像这样，这里没有见到不产生果。为什么呢？因为说“相似”。可容许的差别是习气的差别。 “因为什么没有它”的意思是，因为没有常住，所以没有果。因此，没有仅仅从那产生差别。即使没有周遍，如果周遍的对象存在，那么诸因的量就会确定，所说的是“仅仅随行”。那些焚烧虚空的是诸因，指的是诸根。或者，为了消除认为虚空等不是周遍的疑虑，所以说“那些也是”。为了消除不相似的疑虑：“那些”指的是虚空等。“周遍”是回答。 “那本身”指的是不是加持者本身。因为没有境周遍本身，所以对于那，因为没有所以没有。
English
What is said by those who speak of transcending the senses is "if." In the ultimate state of the capable one, even the blessing of an impermanent mind is reasonable. To say that the blessing by a permanent mind is not established is not correct. The meaning of "for the sake of completion" is that acting is timely. If one thinks, how can the mere blessing of an impermanent mind lead to completion? Because the next world is not established. Therefore, it is said that the mind is also. If it is said that the result arises from the habit of experience, even so, there is no other connection here, this is the function of habit. In order to dispel the doubt that there is no abandonment of transcending the senses, although transcending the senses is not abandoned, if it is another cause, it contradicts the difference of the result arising only from seeing, therefore, it is concluded by saying: "Therefore," for other causes, it is pervasive that it arises only from that. Not arising and contradicting are also arising. Therefore, if there is no pervasiveness for the nature of arising, even if it exists, how can it become a pervasive object? "That" refers to the permanent causes that do not produce results. Like this, here, not producing results is not seen. Why? Because it is said "similar." The permissible difference is the difference of habit. The meaning of "because what does not have it" is that because there is no permanence, there is no result. Therefore, there is no absence of difference arising only from that. Even if there is no pervasiveness, if the pervasive object exists, then the measure of the causes will be determined, what is said is "merely following." Those burning the sky are the causes, referring to the senses. Or, in order to dispel the doubt that the sky and so on are not pervasive, it is said "those also." In order to dispel the doubt of dissimilarity: "Those" refers to the sky and so on. "Pervasiveness" is the answer. "That itself" refers to not being the blesser itself. Because there is no pervasiveness of the object itself, therefore, for that, because there is not, there is not.
Chinese
是也。因此，由于他者的有因之遍（及）是不可为的，故而生起“其能力唯有存在”之疑，为消除此疑而说“常法遍及”也。“于一切处”是指果。“然若不遍及，则居于遥远者如何为因”？答曰：“以近性之故”而说。何故非如是之因？答曰：“虽远亦为因”而说。以何不遍及之常法，如是转变为如是之因，见为何者？为消除此疑，故说“声等”。因此，常法本身即是一切处之因，因常法本身是生起者之自性唯一之故，此乃其义。因此，亦无“刹那亦为何非一切之生起者”之过失。摄集近处之境，即是“因此”之义。以何故痛苦非常法，而是有时之故，因此成立以习气等为因，以具有随行与违逆之故。如常法般，非常法亦如何为因？如是说“不应理”者，答曰：“以其为有时之故”。若非具有因，则不应理为有时，如是说“无因不待他”也。为成立此义，若无者依赖他者，则其后亦将如是转变。如是，有者亦以唯有先前之自性而存在，且以自性不转变之故，则无有依赖，如是说“不待他者之故”也。以如是之意，则说示了集谛，如是说“集谛亦”也。为遮破“痛苦无因”之说，故说“因性”是相，如是说“彼之因是”也。唯一之因即是神我等，以完全舍弃彼等之故。若谓如神我等般，贪爱亦无能力，则说“极生起”也。神我即是近取，以舍弃彼之故。于彼，以其为有时之故
English
It is so. Therefore, since the pervasion of other's having a cause is impossible, the doubt arises that "its power is only existence." To dispel this doubt, it is said, "The constant dharma pervades." "In all places" refers to the result. "But if it does not pervade, how can those who dwell far away be a cause?" The answer is, "Because of its proximity," it is said. Why is it not such a cause? The answer is, "Even though it is far, it is a cause," it is said. By what does the constant dharma, which does not pervade, transform in such a way as to be seen as such a cause? To dispel this doubt, it is said, "Sound, etc." Therefore, the constant dharma itself is the cause of all places, because the constant dharma itself is the single nature of the arising, this is its meaning. Therefore, there is no fault in saying, "Why is the momentary not the arising of all?" Gathering the nearby objects is the meaning of "therefore." For what reason is suffering not constant dharma, but is occasional? Therefore, it is established that habits, etc., are the cause, because they possess following and opposition. Like the constant dharma, how can the impermanent also be a cause? Saying that it is "unreasonable," the answer is, "Because it is occasional." If it does not have a cause, it is unreasonable to be occasional, as it is said, "Without a cause, it does not depend on others." To establish this meaning, if the non-existent depends on others, then it will transform in the same way later. Likewise, the existent also exists only with its previous nature, and because its nature does not change, there is no dependence, as it is said, "Because it does not depend on others." With such an intention, the truth of the origin is shown, as it is said, "The truth of the origin also." To refute the statement that "suffering has no cause," it is said that "the nature of the cause" is the aspect, as it is said, "Its cause is." The single cause is the self, etc., because they are completely abandoned. If it is said that like the self, etc., attachment also has no power, then it is said, "Extremely arising." The self is the proximate cause, because it is abandoned. In that, because it is occasional