Tibetan
སྔལ་དུ་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ན་བླང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི་འཁོར་བའི་ལམ་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་བདེ་བ་ཉིད་དུ་མཐོང་སྙམ་ན། མ་རིགས་པས་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཉིད་དུའོ། །འདིས་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ བསལ་ཏེ། རྩོད་པ་ལྷག་མ་བསལ་བའི་དོན་དུ་དྲན་པར་བྱེད་པ་ནི། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་བདེ་བའོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་བདེ་བའི་རྣམ་པ་ཡང་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། གོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རི་དགས་ཤོར་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཅན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་བདེ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་འཆད་པ་ནི་འདོད་ཆགས་གོམས་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་མེད་མི་འབྱུང་ནི་འདོད་ཆགས་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྲུབ་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་ལས་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་གོམས་པ་ལ་མ་ལྟོས་པར་མི་སྐྱེ་བའོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་ལ་མི་ལྟོས་པའམ་རྟག་པ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པས་ན་དོར་བར་མི་ནུས་པ་དོན་དམ་པར་ཡང་འགྱུར་བ་ཞིག་གོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཚེ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་པར་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འཐད་པ་ཞིག་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་གོམས་པ་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན་ན་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནིའོ། །དེ་ཉིད་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོམས་པ་ཉིད་ལས་སོ། །གཏན་ཚིགས་དེའི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའོ། །ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པ་ནི་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟ་ནའང་དེ་ཇི་ལྟར་འདི་སྙམ་ན། དེས་ན་གོམས་ཞེས་གསུངས་སོ། །རྒྱུ་དོར་བས་འབྲས་བུ་དོར་བར་སླ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་གོམས་པ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་པ་ཡིན་ན་ནི་གོམས་པ་ལ་རག་ལས་པ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་མི་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་ན་ནི། དེ་མེད་པས་མེད་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་པའོ། །སེམས་མངོན་པར་དགའ་བའི་རང་བཞིན་ཡིད་ཀྱི་བདེ་བ་ཡང་གོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་སེམས་དགའ་བའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོ་ན་གང་དུ་གོམས་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་སྙམ་ན། འཁོར་བའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་ཁོ་ན་གོམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། འདོད་པ་ཡང་བདེ་བ་ཉིད་ཡིན་གྱི་བཏང་སྙོམས
Chinese
先前说“因为味道相同所以不应接受”是指“轮回之路”。那么，如何认为蕴是快乐的呢？回答说：“因为不合理”。“另外”是指“快乐”。这否定了“没有苦谛”的说法，为了消除剩余的争论，忆念是指贪欲等的快乐。蕴的快乐之相也不是实物，而是由串习产生的。为了解释具有如野鹿逃脱等意义的“贪欲等快乐”，就是“串习贪欲”。“无则不生”是指没有贪欲就不会产生。“非自性成立”是指如从种子等产生苗芽等一样，不依赖串习就不会产生。如果是不依赖因或常恒，那么那时因为没有其他相，所以无法舍弃，也会变成胜义谛，这是“如果”所说的。那时，贪欲等是胜义谛存在，这是“如果合理”所说的。如果贪欲等是从串习产生的，那么就说不是真实的。“何时”就是指这个。“从彼”就是指从串习本身。因为那个理由，贪欲等不是真实的。仅仅是遍计所执，而不是胜义谛。即使那样，那又如何呢？因此说“串习”。舍弃因就容易舍弃果。因此说“因为依赖串习”。如果是胜义谛，那么就没有依赖串习的自性，所以无法舍弃。如果是依赖它的，那么因为没有它就没有，所以不会变成胜义谛存在，这是所要表达的意思。心明显欢喜的自性，即意的快乐也是从串习产生的，而不是实物，这是“心欢喜”所说的。那么，应该在何处修习串习呢？回答说：“轮回之法”。如果仅仅是串习，就是安住于舍的因，而且欲望也是快乐，但舍
English
Previously, saying "because the taste is the same, it should not be accepted" refers to "the path of samsara." Then, how can one think that the skandhas are happiness? The answer is, "Because of irrationality." "Otherwise" refers to "happiness." This negates the statement "there is no truth of suffering," and in order to eliminate the remaining disputes, recollection refers to the happiness of desire, etc. The aspect of happiness in the skandhas is also not a real thing, but arises from habituation. In order to explain "happiness of desire, etc." which has the meaning of a wild deer escaping, etc., it is "habituation of desire." "Without it, it does not arise" means that without desire, it will not arise. "Not established by its own nature" means that just as sprouts, etc. arise from seeds, etc., they will not arise without relying on habituation. If it does not depend on causes or is permanent, then at that time, because there is no other aspect, it cannot be abandoned, and it will also become the ultimate truth, which is what "if" says. At that time, desire, etc. are ultimately existent, which is what "if it is reasonable" says. If desire, etc. arise from habituation, then it is said that it is not real. "When" refers to this. "From that" refers to habituation itself. Because of that reason, desire, etc. are not real. It is merely conceptualized, not the ultimate truth. Even so, how is that? Therefore, it says "habituation." Abandoning the cause makes it easier to abandon the result. Therefore, it says "because it depends on habituation." If it were the ultimate truth, then there would be no nature of depending on habituation, so it cannot be abandoned. If it depends on it, then because without it, it does not exist, so it will not become ultimately existent, which is what is meant to be expressed. The nature of the mind's manifest joy, that is, the happiness of the mind, also arises from habituation, and is not a real thing, which is what "the mind is joyful" says. Then, where should habituation be cultivated? The answer is, "The Dharma of Samsara." If it is only habituation, it is the cause of abiding in equanimity, and desire is also happiness, but equanimity
Tibetan
་པ་ནི་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ རྒྱུ་ལ་གོམས་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྙམ་ན། བདེ་བ་ཡང་གོམས་པ་ལས་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཁོ་ན་གོམས་པ་ལས་ནི་སེམས་མངོན་པར་དགའ་བའི་མཚན་ཉིད་བཏང་སྙོམས་ཉིད་འདོད་པ་མཆོག་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་ལྡོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཐམས་ཅད་ནི་གདུང་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེ་བར་མངོན་པར་རློམ་བ་ཡིན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཡིན་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །བདེ་བ་དོན་དམ་པ་པར་མ་གྱུར་ནའོ། །གལ་ཏེ་གོམས་པ་ལས་འདོད་ཆགས་པའི་གདུང་བ་སྐྱེད་ནས་གདུང་བ་དེ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་བདེ་བ་བསྐྱེད་པའི་དོན་དུ་བུད་མེད་དང་འཁྱུད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་ཉེས་པ་ཅི་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་སྙམ་ན། བློ་བཟང་འགའ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཁོ་ན་དང་གཞན་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་དག་གོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་དུ་མ་ཡིན་པར་ཁྱད་མེད་ན་ཇི་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་གོམས་པ་ཉིད་མཆོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསུ་ནས། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་དགའ་བའི་བློ་དེ་ནི་འགྱུར་བ་མེད་དེ། གནོད་པ་བྱེད་པ་མེད་པར་རྟག་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་མེད་པས་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ནི་ཅི་ཞིག་འགྲུབ་སྙམ་ན། དེ་ལས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འགྱུར་བ་མེད་པ་ལས་སོ། །དེ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་བདེ་བ་ནི་ལྡོག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་མ་ནི་དགའ་ན་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཚེ་དེ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ལོག་ན་བདེ་བ་དེ་ག་ལ་ཡོད་དེ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་དེ་ཉིད་ལོག་ནའམ་བདེ་བ་ལྡོག་པར་ཅི་སྟེ་མི་འགྱུར་སྙམ་ན་དེ་ཉིད་ཅེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྡོག་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ན། བདེ་བ་གང་སྡུག་བསྔལ་བ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་དུ་དོགས་ན། འདི་ལྟར་ཞེས་གསུངས་སོ། །བྲལ་བ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བའོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྲལ་བས་ནའོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བའམ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་དུ་ཡིན་དང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་མོད། འཁོར་བ་ཅན་ཉིད་དུ་ གོ་ཇི་ལྟར་གྲུབ་སྙམ་ན། གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་སོ། །གོམས་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྐབས་ཡིན་ནོ། །ཕྱིར་
Chinese
难道不是非（指快乐）吗？那么，如果想要修习并非所欲之因的串习，该如何做呢？（答：）快乐也是从串习中产生的，是所欲的，如是说。仅仅从串习中，心生欢喜的特征，舍性本身就是最殊胜的所欲，因为这是不可逆转的。这一切都是痛苦的对治，因此显现为快乐，但其自性并非如此，这是所说的。是这样的吗？即使快乐不是究竟真实的。如果从串习中生起贪欲的痛苦，为了平息那痛苦而生起快乐，做与妇女拥抱等事，会有什么过失呢？（答：）不会有任何过失。如果对仅仅是它本身和对其他事物感到欢喜，都是从串习中产生的，没有差别，那么为何说串习它本身才是最殊胜的呢？为了消除这种疑惑，（经文说：）如果。那时，对它本身感到欢喜的心是不会改变的，因为没有损害，所以是恒常的。其他的则不是，因为没有对境，所以是可逆转的，这是它的意思。那么，那样会成就什么呢？（答：）从那，如是说，从不改变。对非它本身感到欢喜的快乐是具有变异之性的，如是说，如果对它本身不感到欢喜，如是说。那时，如果非它本身消失了，那快乐又在哪里呢？它本身就不存在了。如果那样，如果它本身消失了，或者快乐消失了，为何不会改变呢？（答：）它本身，如是说。因此，是因为具有变异之性。如果说痛苦是快乐的因，所以是快乐，那么，快乐怎么会变成痛苦呢？为了消除这种疑惑，（经文说：）这样。分离时，这是指快乐。因此，这是指因为分离。是这样的吗？这是指是快乐还是痛苦呢？如果那样，蕴会变成痛苦，但如何成立是轮回的呢？因为什么，如是说。从串习中，这是指消除，这是指场合。因此。
English
Isn't it non-desire (referring to happiness)? So, if one wants to cultivate familiarity with the cause of what is not desired, how should it be done? (Answer:) Happiness also arises from familiarity, it is desired, so it is said. Merely from familiarity, the characteristic of mental joy, equanimity itself is the most excellent desire, because it is irreversible. All of this is the antidote to suffering, therefore it appears as happiness, but its nature is not so, this is what is said. Is it so? Even if happiness is not ultimately real. If from familiarity arises the suffering of desire, and in order to pacify that suffering, happiness arises, doing things like embracing women, what fault would there be? (Answer:) There would be no fault at all. If being happy with merely itself and with other things, both arise from familiarity, and there is no difference, then why is it said that familiarity with itself is the most excellent? In order to dispel this doubt, (the text says:) If. At that time, the mind that is happy with itself is unchanging, because there is no harm, so it is constant. Others are not, because there is no object, so it is reversible, this is its meaning. So, what will be accomplished in that way? (Answer:) From that, it is said, from unchanging. The happiness of being happy with what is not itself is of the nature of change, it is said, if one is not happy with itself, it is said. At that time, if what is not itself disappears, where is that happiness? It itself does not exist. If so, if it itself disappears, or happiness disappears, why does it not change? (Answer:) Itself, it is said. Therefore, it is because it has the nature of change. If it is said that suffering is the cause of happiness, therefore it is happiness, then how can happiness become suffering? In order to dispel this doubt, (the text says:) Like this. At the time of separation, this refers to happiness. Therefore, this refers to because of separation. Is it so? This refers to whether it is happiness or suffering. If so, the aggregates will become suffering, but how is it established that it is samsara? Because of what, it is said. From familiarity, this refers to elimination, this refers to the occasion. Therefore.